15. Bölüm

Kahvaltıdan sonra lojmana gitmek aklıma geldi ben sonuç olarak bir askerdim ve kimsenin aşkı için mesleğimden vaz geçmezdim bunu bize küçüklükten öğretmişlerdi.

Bir anda pat diye söyledim,

"Lojmana götür beni"

Yemeğini yerken bir anda bana baktı,

"Lojmana gitmek istiyorum"

Gözlerini kapadı

"Tamam hazırlan"

Evime gidecektim orası benim evimdi.

*Hızlı geçiş*

Lojmanın kapısına geldiğimizde eşyalarımı sırtladım ve evime doğru yürüdüm.

Anahtarla kapıyı açtım ve odama koşturdum.

Arkamdan gelen draven ı durdurdum,

"Buraya giremezsin!"

"Sebep?" güldü

"Mahrem denen bir şey var!"

Beni dinlemeden içeri girdiğinde yatağımda duran sayısız peluşları ve onun için yaptığım minik panoyu gördü.

Ve panoda dartlar vardı.

*1 bilmeyenler için dart

Üzerinde atışlar yapmıştım ve neredeyse hepsi kafasına denk düşüyordu.

Kafamı duvara yasladım ve muhtemelen kızarmış olan suratımı sakladım.

Draven kahkaha attı ve arkamdan sarıldı.

"Nefret ediyorsun yani?"

"Hayır etmiyorum!"

Tekrar kahkaha attığında yüzümü tekrar duvara gömdüm.

Beni kendine çevirdiği an bu sefer yüzümü onun göğüsüne gömdüm.

"Hadi ama yüzüme bak"

"I-ıhm"

Kafamı kaldırdığında ellerimle yüzümü kapadım ama onun sabrı taşmıştı beni duvara yapıştırdı ve bacaklarıyla bacaklarımı , elleriyle ellerimi kilitledi ve yukarıda birleştirdi.

"Ne yapıyorsun draven"

Hala gözlerine bakmıyordum.

Boynuma küçük bir öpücük bıraktı ardından çeneme ardından da dudaklarıma.

Gülümsedi

"Çok sevimlisin"

Gülümsedim

Ardından dudaklarımı bir kez daha öptü.

Beni 20 dakikanın sonunda bıraktığında eşyalarımı yerleştirmeye başladım o ise şaşkınca beni izliyordu,

"Artık benimle yaşamayacak mısın "

"Burası benim evim, burayı bırakamam"

Yüzü düşmüş şekilde bakarken birden aklına bir fikir gelmiş gibi aydınlandı

Ve evden apar topar çıktı

Ardından 2 saat sonra geri geldi

"Neredeydin?"

"Mükemmel bir fikrim var"

Ona anlatması için döndüğümde soluksuz bir şekilde konuşmaya başladı,

"Lojmana çok yakın bir yalı buldum denize sıfır hemen şurada"

Elini gösterdiği yerde mükemmel bir yalı duruyordu.

"Onu alacak paran yok"

"Artık var"

"Banka mı soydun draven"

Gülümsedi

"Evi sattım , eski yalıyı sattım ve orada gördüğün yalı artık ikimize ait"

Şaşkınlıktan dilim tutulmuş şekilde ona bakıyordum,

"Niye kendi evini sattın? Sırf benimle yaşamak için niye böyle bir şey yaptın draven"

Bana sarıldı,

"Şuan sana hem çok kızgınım hem çok şaşkınım niye benim için böyle bir şey yaptın"

Minik bir çocuk gibi suçlu bakışlarıyla gözlerimi şenlendirdi ,

"Sarılmak yok mu?"

Masumiyeti beni ağlatacak kadar ilerledi ve en sonunda ona sarıldım.

"Bir daha benim için bu kadar büyük işlere girişme"

Oda bana sarıldı bir süre böyle kaldıktan sonra büyük bavullara eşyalarımı yerleştirdim ve bir nakliye aracıyla yatağımı ve diğer mobilyalarımı yeni evimize taşıdık.

Bu bölümlük benden bu kadar

Yorum ve oy atın kurban olim dilenci değilim ama elim çıkıyo yazarken