"Ne o yüzbaşı korkmuyormusun ölmekden? - dedi karşısındaki silahlı adam "Biz ölmeyiz şehit oluruz ya siz?-dedi ve güldü-siz sadece leş olursunuz,arkanızdan ağlayan bile olmaz-dedi ve kahkaha atdı. "Tabi sen öyle san leşlini bile bulamayacaklar" dedi sinirle ve karnına bir tekme attı, ama onun yüzünde mimik bile oynamadan bana baktı ve göz kırptı. İçimdeki kelebekler isyan ediyordu ama bu olmamalıydı. İki kardeş ülke ve sadece bir maksat : KARABAĞ. DİKKAT! Kitap tamamen hayal ürünüm olup, küfür ve 18+ sahneler içerir.

Küçük yaşta Şırnak`ta babasını kaybeden Aybüke yillar sonra savcı olarak babasını şehit verdiği topraklara gelir. Katilin peşine düşer. Bu süreçte kıdemli üsteğmen Poyraz Ali Karakurtla yolları kesişir. Başlarda geçinemeyen iki zıt karakter olsalar da daha sonra birbirlerine destek çıkan iki kişi olacaklar...

Binbaşı Tunç Hatun Ilgaz, Kurtuluş Timi`nin komutanı olarak, nişanlısı Yüzbaşı Doğukan Uluğ Akıncı`yı teröristlerin elinden kurtarmak için ölümcül bir operasyona liderlik eder. Aylardır kayıp olan Doğukan`ın kurtarılması, sadece bir görev değil, Tunç için intikamın peşinden gitmek demektir. Yüzük parmağı kesilen Doğukan’ın acı dolu geçmişi, Tunç’un hırsla dolu ruhunu ateşlendirirken, Kurtuluş Timi`nin bağlılığı ve cesareti sınanır. Aksiyon, dram ve intikamın iç içe geçtiği bu hikaye, güçlü bağların ve ölüm kalım mücadelesinin gölgesinde ilerler.

Dikkat: İlk bölümler düzenlenmeye alınacaktır. Acemi bir dil okumak istemiyorsanız düzenlenme bittikten sonra okuyunuz. Çocukluğu ne kadar zor geçerse geçsin vatanı için çalışıp çabalayarak bir bordo bereli olan Kıdemli Üsteğmen Sıla Gündoğdu timi şehit olduğunda bir yıllık bir göreve gider. Geri döndüğünde yeni bir time atandığını, bununla birlikte doğduğu şehre tayini çıktığını öğrenir. Görevine yeni timi ile devam ederken bir telefonla gerçek ailesinin bildiği aile olmadığını öğrenir. Bu haber onun için büyük bir yıkım olur. (Hem kitappad hemde wattpad üzerinde Zirve ve Gölge adında yazılan ilk ve son kitaptır.) ♦♦♦ Asker ve Gerçek aile kurgusudur. Kurgu ve kitap kapağı şahsıma aittir. Kitapta yazılan her şey hayal ürünüdür. Herhangi bir çalıntı durumunda işlem yapılacaktır, buna kitap adı da dahildir. Elbette eleştiriler olacaktır ama lütfen düzenleneceğini göz önüne alarak yorum yapınız. Umarım beğenirsiniz 🫶🏻 Alıntı paylaşımları için İnstagram Hesabım: asil_kalem

Aileye, vatanına aşık, asker olmak isteyen bir kadın gerekliydi o da ben oldum sizlere hikayemi anlatmak isterim..

Umutları tükendiği zaman küllerinden yeniden doğup yeşermisti.

Bir kız hayalindeki mesleği yapamayınca kendini başka bir mesleğe adamıştır. Yeni atandığı mesleğine adayacaktır. Bir yandan da askerliği hayatı olan vatanı için elinden ne geliyorsa yapan bir asker.

Albay yeniden konuştu. "Şimdiden uyarıyorum binbaşım, Alakuş ve Barbar için. Söz dinler gibi görünürler ancak emrinin tam tersini uygun bir şekilde yapmanın bir yolunu mutlaka bulurlar." Sırıttı binbaşı Kartal Turhal. Alakuş onu çok heyecanlandırmıştı. Kendisinin kadın versiyonu gibiydi. "Siz merak etmeyin komutanım. Ben haklarından gelmesini bilirim." Albay da güldü. "Eti senin kemiği benim o halde." ------ İlk dört bölüm düzenlendi.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

"Yolun, ay yıldızın ışığıyla aydınlansın, kızılcığım." Son sözleriydi bunlar. Gözlerim ellerime doğru indi. Kan içindeydiler. Onların kanı... Annem ve babamın kanı... "Anne," kuru bir sesle mırıldandım. Babama döndüm. "Baba." Bu gerçek değildi. Olamazdı. Keşke, dedim içimden. Keşke daha erken yetişseydim. "Beni bırakmayın." Yalvardım, onlara yalvardım; beni bırakmasınlar diye. Yalvardım, Allah`a yalvardım; onları benden almasın diye. "Vatan için can feda, bu ölüm değildir kızılcığım. Bu, şereftir." O benim babamdı. Benin güçlü, yiğit babamdı. Başçavuş babamdı. Nefret ettim. Ölümden nefret ettim. Ailemi katleden zalimlerden nefret ettim. Beni kimsesiz bırakan o kansızlardan nefret ettim. `sen kimsesiz değilsin,` diye fısıldadı içimden bir ses. `Ailen, bu vatan için şehit oldu. Al bayrak onların kanıyla yeniden yıkandı. Şehitler, kimsesiz değildir Asel.` Şehitler, kimsesiz değildir. Vatan, kimsesiz değildir. Ben, kimsesiz değildim. Şehitlerin kanıyla yıkanan al bayrağın ışığı benimleydi. Anne babamın uğruna şehit olduğu vatan benimleydi.