Yeşim yeni başladığı okuluna giderken çok heyecanlıdır fakat zorbası olacağından habersizdir. Alper ise okuldaki kızların favorisi futbol takımının kaptanıdır.

Duru Asal, sessiz kalmanın onu koruyacağına inanan bir lise öğrencisidir. Olanları izler, karışmaz ve kendi dünyasında güvende kalmaya çalışır. Okulun korkulan ismi Koray Bağcı ise sözleriyle insanları hedef alan, sınır tanımayan bir zorbadır. Kimse ona karşı gelmez. Çünkü herkes susar. Ta ki Duru, ilk kez susmamayı seçene kadar… Bu tek karar, sadece iki kişinin hayatını değil; okulun dengesini de altüst eder. Görmezden gelinen her şey gün yüzüne çıkmaya başlar. Ve bazı insanlar için en tehlikeli şey, artık susmayan birine denk gelmektir. "Civciv sus" dedi, "Susmam" dedim yüzümde sinsi bir sırıtış vardı.

hersey benim fikrimdir calmayin

Yaz tatilini anlatan heyecanlı bir kitap

" Sen bana inanmamayu seçtun. " Fadime Koçari & İso Furtuna

Hayatın çok daha erken büyüttüğü ruhlara yaşamak lütuf mu, yoksa bir ceza mı? 17 yaşında bir lise öğrencisi olan Ayda Umay Ilgaz, trajik geçmişiyle hayatın erken büyüttüğü ruhlardan biridir. Yaşamını yalnızca rutinlere bağlamış olan Ayda, kimseyle muhatap olmadan liseyi bitirip yaşadığı şehri terk etmek istemektedir. Ancak Ayda Umay’ın hayatında meydana gelen küçük bir değişiklik, onun düşüncelerini ve yaşam tarzını değiştirecek kişiyle tanışmasına sebep olur. O kişi ise Ayda Umay’ın yeni sıra arkadaşı Kutay Arın Yalvaç’tır.

Bİ ŞANS VERMENİZİ ÇOK İSTERİM BALLI TURTALARIM BU BİR MAFYA KİTABIDIR

“En büyük aşklar nefretle başlar” derler. İnsan, kendi yarasını kutsallaştırmak için ne çok cümle icat etmiş oysa. Nefretin aşka dönüştüğüne inanmak, zehirli bir gerçeği bal ile yutma çabasından başka nedir? Düşmandan yâr olur mu hiç insana? "Efulim saçlarını hiç kesme, olur mu?" - "Saçlarını kesmişsin..."

+16 kurguda küfür vs. vardır haberiniz olsun. "Ece..." dedi sesi ilk defa bu kadar kısık ve boğuk çıkarken. Testi bana doğru salladı. "Bu ne demek? Hamile misin?" Cevap veremedim, sadece daha şiddetli ağlamaya başladım. Baran bir anda patladı, testi lavabonun kenarına fırlattı. "Cevap versene! Kimden bu? Amına koyayım nasıl olur lan bu? Kimden bu çocuk?!" Bana doğru bir adım attığında geri kaçtım. O anki şaşkınlığı, o kadar büyüktü ki dudaklarından dökülen her kelime kalbime bir bıçak gibi saplanıyordu. "Çocuk benden mi?" diye kükredi. Sesindeki o inkar beni mahvetti. "O gece... o geceden mi?" Hıçkırıklarımın arasından yüzüne baktım. Bana her zaman tepeden bakan, beni küçümseyen o adam şimdi yıkılmış gibiydi. Ama canımı yakmasına izin vermeyecektim. "Yok Baran!" diye bağırdım, sesim koridorda yankılandı. "Benden! Sadece benden! Sen bir şey yapmadın zaten, değil mi? Senin için o gece bir hataydı, bir çöptü! Şimdi gelip hesap soramazsın!"

İntikam için yanlış kişiyi kaçıran "Ares karahan"