ŞANSA BAK – Müjde Aklanoğlu BİRİNİN YILDIZLA, DİĞERİNİN PAPATYA İLE BAŞLADI HİKAYESİ... AZRA, ışıltılı bir hayatın gölgesinde büyümüş; yıldızlı bir gecede, kaderini değiştirecek bir adamla karşılaşmıştır ama bu hikâyede esas mesele aşk değildir! Asıl mesele, genç bir kızın — kendisine dayatılan kadınlığa değil, kendi seçtiği benliğe tutunma mücadelesidir. MEYRA ise, sessizce akan bir nehirdir; derin, dingin ve öğretici. Onunla birlikte, aşkın değil, özsaygının peşinden koşmanın ne demek olduğunu anlayacaksınız. ŞANSA BAK, bir kadının sınır çizme, kendi sesini bulma ve sevilmek için değil, var olmak için savaşma öyküsüdür. Kimi zaman karanlık fantezilerle, kimi zaman içsel çığlıklarla yoğrulmuş; ama her satırında hakikatin izini süren sarsıcı bir romandır. "Kadınlığını seçebiliyor musun, yoksa sana dayatılanı mı yaşıyorsun?" "Ve biri seni seçmeden önce, sen kendini seçebildin mi?" Bu kitap, aşkın değil; kendin olmanın hikâyesi. Bu hikâye, bir kadının yalnızca âşık olmaya değil, önce kendine sadık kalmaya çalışmasının romanı. Romantik, baştan çıkarıcı ve yer yer ürpertici bir dünyada geçen bu yolculukta, “aşk”la süslenmiş bir kafesin içinden “özgürlük” diye bağıran iki kadın var. *** Bazı ilişkiler kendine yabancılaştırır, bazı kadınlar seni kendine döndürür. Azra soracak, Meyra öğretecek. Kimi zaman öfkeyle, kimi zaman şefkatle... Bu kitap bir uyarı değil, bir aynadır. Ve içinden geçen her kadın, kendi içinde kendini bulacaktır. Şansa mı inanırsın? Peki ya kadere? Bu hikâyede, her yıldız bir sınav; papatyanın her yaprağı bir anahtardır ve buna rağmen gerçek kurtuluş, aynaya bakabilmekte saklıdır.

"Arslanlar`ın arslanı Boran abim." "Ne istiyorsun serhat?" "Diyorum ki şu pistin Arslanlı`lar olarak tozunu mu artırsak?" "Siktir git serhat." "Azad abi yapma be biz çıkmasak kaya karahanlı çıkacak o pice mi bırakalım?" Azad Boran`a baktı. Boran ayağa kalkınca Azad`da kalktı. Piste doğru ilerlediler. Serhat ise önce`den halay müziğini ayarlamıştı. Düğün pistine arslanlı erkekleri geçti.düğüne gelen davaetliler piste ki arslanlı erkeklerine bakıyordu. Sıraya dizildiler halay için halay müziği`de gelen sanatçı söylemeye başladı. Saçın uzun değilmi Soyun bizim değilmi Alırsam ben alırım Emmim kızı değilmi İnsanlar Arslanlı erkeklerine korkarak bakıyordu. bu şekilde kim olduklarını duyurmuş oldular. Ama amaçları bu değildi.sadece halay çekicek`ler di. ama serhat sevdiği kıza Kendini göstermeye çalışıyordu. Halay bitinçe masalarına geçitler. Azad ve Boran serhata ters ters bakıyordu."ben ne yaptım ya?"serhat kendini savunuşa geçti. "Kim içindi bu şarkı?"diye sordu lorin.serhat gülmeye başladı o sıra`da ahu Azad`da bakıyordu. Azad"ne benle alakası yok."diye ters bir şekilde açıklama yaptı.Ahu`da hemen önüne döndü. "kim olu_"serhat armançın sözünü kesti."abim tabi yenegm için istedi."Boran kaşlarını çatarak serhata bakıyordu serhat ise abisine kendini açındırarak.Boran bir şey demedi kafasını çevirince Reyyanla göz göze geldi.

❝Yüreğindeki ateşin içinde cayır cayır yanıyordu kadının ruhu. Mahkum edildiği hayatı istememişti oysa... çocukluğu gibi çalınıp alınmıştı gençliği de. Güvendiği her limanın onu yarı yolda bırakmasına da alışmıştı, diğer birçok şeye alıştığı gibi. Şimdi ise içine düşmüş olduğu bir diğer bilinmezliği anlamaya çalışıyordu. AŞK`tan haberi olmayan bir kadındı o, güvenemezdi. Sevemezdi de... Sevmeyi bilmeyen adam ise ona AŞıK olamazdı. Üzer ve kırardı... Bu hikayenin birden fazla kahramanı vardı, lakin hepsi galip gelir miydi... işte orası büyük bir muammaydı. Kıran kırılırdı, üzen üzülürdü. Ama adalet er ya da geç yerini bulurdu.❞ 🌑 3 0 / 1 0 / 2 0 2 1 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇

Yasmîn, annesiyle birlikte Zemheroğlu konağında çalışmaktadır. Zemheroğlu Mardin`in en köklü aşiretidir. Yasmîn`in babası bir gece ansızın annesini öldürüp, kaçtığında. Yasmîn kardeşiyle birlikte Zemheroğlu konağında yatılı çalışan olarak yarım kalan hayatına devam etmektedir. Tabii bilmediği birşey vardı, aşk. Nerden bile bilirdi ki Zemheroğlu aşiretinin ağası, Awir Hazar Zemheroğlu`nun ona göz koyduğunu!

on altı senemi boşuna yaşamışım anne bildiğim annem değil abi bildiğim abim değilmiş peki ben bu on altı senede yaşadıklarımı nasıl unutacaktım? karşımda gerçek annem babam üç abi ve küçük erkek kardeşim vardı ben bir abiyle geçinemezken üç abi ve küçük kardeşimle nasıl geçinecektim ya annem ve babam onlara anne baba diyebilecekmiydim? Ya onlarda diğer ailem gibiyse ya beni istemezlerse o zaman ne olacaktı? gelin bunların cevabını hep beraber okuyarak öğrenelim... " herkes sadece babasının prensesiyken ben beş erkeğin prensesi LALİSA kozcuoğlu " "beş erkeğin değil kızıl altı erkeğin prensesisin bundan sonra ben pusat korkmaz bir kızıl prensesin son prensiyim" bu sıradan bir hikaye değil bu dili lal olan bir kızın, aşkı bir kızılda bulan bir adamın, yaralar almış bir aile`nin hikayesi okumaya hazırsanız hadi bismillah...