2. Bölüm

2. Bölüm

Elif çalış
elif.ingercekhikay

Neyse annem İ ikna ettıkden sonra oturduk konuştuk uzun uzun. Anlattım herseyı bıraz geç oldu ama anlattım. Tabi bu durum da o kursta bırakmak ıstemedı beni aldı memlekete döndük yine... Bi kaç yıl gectı annem beni hiç yalnız bırakmadı o sıralarda. Ben geldım 17 yaşıma. Çocukluk ya biriyle tanıstım aynı koydendık beni çok sevdiğini evlenmek istediğini söylerdi hep okulda da benden 3 sınıf büyüktü zaten önceden tanıyırdum yani. O zmn larda oralı olmamıstım ama okul bitti lise ye faln da gitmedim ortaokul bitti benim okul hayatı da bitmişti köyde koy işlerinde annem Le yaşayıp gidiyorduk. Sonra o kişi ile konuşmaya başladık işte 3 senemiz gectı çok sevdık biz birimizi iş ciddiye bindi ailesını gönderdi istemeye , ama tabi babam olmaz dedı bağırdı çagırdı . Ne yapsak ne etsek kaçmaya karar verdık. Bi gün gece yarısı evden cıktım. Tam çıkarken yakalandım tabi. Babam dan güzel bi meydan dayagı yedıkten sonra güzel bı uyku ya yattım. O gece çok düşündüm ama ne düşündüm bende haturlamıyırm ben daha bi çocuktum ne evlılıgı aklım başıma gelıyırdu ki aradan bi kaç ay gectı birileri geldı Eve kadınlı erkek lı. Babam biriyle anlaşöıs vercekmıs beni ben evlenmek istemiyorum dedım babam a babam da dedı kı daha 2 3 ay gectı evlenecem dıyen sendın bunla evleneceksin. Neyse dedım sustum artık ailemın sözünden cikmaycktim. Tamm Baba dedım sen nasıl istersen öyle olsum. Biz nişanlandık. 8 ay da baya alışmiştim ona çok iyi gelmişti bana. Anılıyordu beni ama ben evlenemezdım evlendiğim gun ne diycektim adama. Düşündüm anlatmaya karar vedım olanları anlattım da. Tamm dedı sorun yok ona bile tamam demişti onu zaman la sevmiştim bana gerçekten çok iyi gelmişti. Tam 1 eylul ²013 oldu bi evlendik. Lafta en mutlu gunum olacktı ya. Düğün günü bitti herkez evine dağıldı. O gün gece yaşadıkalrım kabus gibiydi ilk gün de o kadar güzel bi koca dayagı yemiştim ki. Anlattıgım halde ona.. Neyse sabah oldu ben düşündüm o dayaktan sonra kalmam burda herhalde dıye ne yapcağımı bilmeden onun kalkmasını bekledım. Kalktı ve hiç bişey olmamıs gibi gunaydın canım dedı hadi hazırlan alt kata kahvaltıya gidicez annem lere dedı neyse gittik geldik ama nasıl korkuyorum bilemezsiniz. Ama o günden sonra o konuyu uzun yıllar acmadı hiç normal bi evlilik yürüyüp gidiyordu. Biz ıkımız beraber calısıyırduk seracılık yapıyorduk sebze faln. Ben hamile oldugumu ogrendım bi sıra işler çok yoğundu agır dı da tabi hamile oldugumu ogrendım aradan 2 gün gectı bebeğimi kaybettim. O ara o agrıyla o zorlukta bile calısmaya devam etmek zorunda kaldım bi de. Ne kadar zor günlerdi.. Bıraz kafam dagınıktı hiç bişey Le uğraşmak istemıyordum tabi doğal olarak. Sonra bi anda ne olduysa eşime de bişeyler oldu gece eve gelmez oldu geç gelir sabah erkenden kalkar gider oldu nerdesın dıye aradığımda tlfnalara bakmaz oldu çok değişmişti. Ne benle ne evle ilgisi kalmişti. Aradan biraz zaman gectı 3 5 ay neyse ben tekrar hamile oldugumu öğrendim ama çok tehlıkelıydi düşük riski vardı hep yatmam gerekliydi o kadar işin ortasında benim yatmam ne kadar mümkünse. Öyle böyle derken çok şükür bi sorun olmadan bebeğimi kucagıma aldım bi oğlum oldu şimdi ise 10 yasında.. Ben kendı başıma calısmaya devam etyı adam in nerde sabahladıgu bile belli değildi o zmnlar. Gece geç gelır geldıgı zamanlarda da alkollü olurdu. Ama elimden bişey gelmiyordu bi cıkmazdaydım. Bi yandan ev bi yandan çocuk bi yandan iş derken zamn geçiyordu. 2 sene gctı ayrılmaya karar verdım konuşucam derken yıne hamile olduğumu öğrendim ama yıne de konusacktım. Konuştum da. Ama o gün yıne güzel bi dayak yemiştim. Ve o ilk günü o gün yüzüme vurmustu. Yıne sustum oturdum yerime bi kızım olmuştu sımdı o da 8 yasında. Kızım 4 yasına gelene kadar sabrettım oğlum 6 kızım 4 yaş olmuştu ama ben iyi değildim. Yaşadıklarım çok agır gelmeye başladı çok yorgun bitkın bi haldeydım. Bu halde çocuklara da ıyı gelmıyırdum. Bi gün bi cesarettir babamı aradım babs ben dayanamıyom beni al götür bırdan dedım babam la annem geldı konuşmaya adam evde yok saat gece 3 e kadar ony bekledık. Geldı sarhoş tu tabi alın kızınızı götürün dedı. Bende hazırlandım cpcukalrımı alıo çıktık memlekete geldık saat sabah 6 da. Eve gelemılmiştik. Babam benle konusmuyırdı ama benı de orda bırakmadığı için mutluydum. Çok mutluydum.

Bölüm : 25.09.2024 23:48 tarihinde eklendi
Okur Yorumları Yorum Ekle
İçindekiler
Elif çalış / Buda benim hikayem.. / 2. Bölüm
Elif çalış
Buda benim hikayem..

60 Okunma

3 Oy

0 Takip
3
Bölümlü Kitap
Hikayeyi Paylaş
Loading...