3. Bölüm

Her mutluluğun bi sonu vardır ya benımkı de çok fazla surmemıştı. Bi şekilde babamı ikna etmeyı başarmişti eskı eşim ve babam benı oraya gndermkle ısrarcıydı çocuklar için falan filan benı gönderdi oraya yıne. Cocuklara ve bana bakmak agır geldiyse demekki.. Bende durmak istemedim köyde bıraz çünkü amcam denen mahluk koydeydı ve o gelecek korkusu vardı hep içimde. Bı msj gelmişti bi gece tlfnuma. Eninde sonunda benım olacaksın dıye bi msj. Amcam di o. Çok korkmuştum ve sabahında eşimin yanını bulmuştum. Ama o hiç degişmemişti aynı sekılde alkol bar hayatı karı kız hayatı her şey vardı zaten. Ben ses çıkarmadan bi köşede onu beklemekten calıamak dan ve çocuklarla ilgilenmek ten başka bişey yapamıyordum... Kendımı hep kımsesız caresız gördüm çocukluğumu yaşayamadan atıldığım hayat benı baya yormustu tabi. Çocuklar yanımdaydı ama anne ilgisi göremiyordu bile. Çünkü ben hiç ıyı değildim. Bi gün bi karar aldım bıraz bırıkmıs param vardı ne babam a ne annem e ailemden kımseye haber vermeden aldım coxukalrımi kactım o evden o mahalleden çok uzağa gidemedim ama olsun ondan kurtulmuş tüm. Bi ev tuttum kendıme ufak tefek bişeyler aldım tabi bunlara kardesım de yardım ettı maddi yönden.. Bi kaç ay idare ettım o sekılde sonra çocukları okul a verdım. Kendım de bi iş buldum bi şekılde idare ettım. Bazen aç kalarak bazen uykusuz kalarak. O sıra da da boşanma davası açtım Anlaşmalı bosandık. Hersey yoluna girdi derken aksilikler beni bulurdu her zmn. Bosandım 1 sene gectı işten çıkarttılar.. Ee ev kırası coxukalrın eksikleri neyle giderilecek ben yıne paşa paşa Baba evıne döndüm...