1. BÖLÜM

1. Bölüm

10 sene sonra

Bahçede hamakta uzanmış kitap okuyordum doğum günüme sadece günler kalmıştı.

Okuduğum kitaptaki erkek ana karakteri Awir abi diye kendimi de kız başrolle degistirip öyle okuyordum.

Çoçuklugumdaki saf duyguları bugüne kadar hep Awire beslemistim o benim iki ve son aşkımdı en güzeli de yakından tekrardan Mardin'e dönüyor olmamizdım

Awir abiyi en son 2 sene önce Behram abinin dugununde görmüştüm Behram abi evlenmişti.

Karısı Zelal'i ili çarşıda görmüştü ve tutulmuştu direkt gidip isteyip evlenmişti zaten şuan bir çocukları vardı 1 yaşında olan Şiyar Zemheroğlu.

Zelal benden bir yaş büyüktü ama çok iyi anlaşıyorduk. Her anlamda

Awir abiyi ise düğünde sadece bir kaç kez gördüm ve göz göze geldik ama hemen gözlerimi kaçırırdım sonuçta o koskoca ağa bense hizmetçinin kızıydım.

Eğer annem ben doğmadan önce neneyi ölümden kurtarmasa kimse için bu kadar önemli olmazdım en çok ta nene için.

2 hafta sonra Mardin

Mardin'e gelmiştik ama ben daha Awir abiyi halen gorememiştim iş için şehir dışına gitmiş megersem en azından ikizler öyle söyledi onları uzun süredir görmedigim için bol bol hasret gidermistik evdeki çoğu kişiyle bir kişi dışından Jiyan yenge dışında.

İkizlere göre Awir abi eskiye göre daha sinirli ve acımasız kimse korkudan yanında sesli nefes bile almazmış aşiret toplantılarından zaten hem Mardin'in en büyük aşiret ağası kimse onun sözünün üstüne söz söylememiş soyleyemezmiş.

Düğünden bana olan basit bakışları aklıma gelince üzülüyordum ama sonuçta bana bakacak değildi ya o da benim gibi aşık olmak zorunda değildi sonuçta.

Akşama doğru konak hazırlık yapmaya başlamıştı çünkü Awir abi geliyordu hiç süslenip puslenmedim bana bakmayan bir adam için gurursuz değildim ama hala mektubunu saklıyor kolyesini boynumda takiyordum

Kapı açıldı ve.....