Halis Bey, evine döner dönmez pardösüsünü bile çıkarmadan çalışma masasına oturdu. Sokaktaki rüzgarın uğultusu, zihnindeki o dijital havai fişek seslerini bastırana kadar bekledi. Önündeki boş kağıda önce sert, sonra titrek bir hatla şu satırları düşmeye başladı: Modern Bir Gurbet "Evladım; biz cenneti bir `skor tabelası`, Allah’ı ise doğru şıkkı işaretleyince bize ödül veren bir `mekanizma` sanıyoruz. Oysa din, bir rekabet alanı değil; bir merhamet limanıdır. Bugün modern binaların soğuk mermerleri üzerinde, çocukların ellerindeki ekranlarda `hakikati` aradıklarını gördüm. Ama aradıkları hakikat değil, sadece bir üst seviyeye geçme hırsıydı. Yanındaki arkadaşının omzuna basarak yükselen bir çocuk, Kabe’nin etrafında dönerken `biz` olmayı nasıl öğrenecek? Rakibini elemek için dua eden bir kalp, başkasının derdiyle dertlenmeyi nerede tecrübe edecek? Biz onlara kabuğu verdik; renkli, şekerli ve gürültülü bir kabuk. Ama özü, yani o sessiz ve derin `emanet` duygusunu, dijital gürültülerin altında ezdik. Bu satırlar, bir puan toplama yarışı değildir. Bu satırlar, kaybettiğimiz o zarif vakarın, yere düşen o Esma kartının ve tozlanan ruhlarımızın bir feryadıdır. Şimdi ekranları kapatın. Birbirinizin gözlerine bakın. Çünkü hakikat, parmak uçlarınızdaki piksellerde değil, birbirinize olan edebinizde gizlidir."

Anonim olarak mesaj atan Çok ünlü bir oyunun çizeri Deniz ve onun en sevdiği yayıncı Gökay`ın şakalarla dolu aşkı