Okumaya davetlisiniz💗

"Bazı dikişler kumaşı değil, kaderi birbirine bağlar." Bir yanda İstanbul’un rutubetli bodrum katlarında, dikiş makinelerinin sağır edici gürültüsü altında annesini yaşatmak için kendi gençliğini feda eden Gazel... Parmak uçlarındaki iğne yaralarını birer onur madalyası gibi taşıyan, yoksulluğun ortasında bile başı dimdik, ruhu özgür bir kadın. Onun dünyası; toz, ter ve bir avuç umuttan ibaretti. Ta ki öz abisinin kendi borçları karşılığında onu bir "kurtuluş" yalanıyla o paslı deponun, organ tacirlerinin ve ölümün kucağına terk ettiği o geceye kadar. Diğer yanda, yeraltı dünyasının tahtında oturan, adaleti cellatlıkla harmanlayan bir padişah: Ayaz. Ama Ayaz’ın içinde, zincirlerini kırmak için pusuda bekleyen manyakça bir fırtına gizli: Kasırga. Gömlek kollarını her sıvadığında, o meşhur "K" harfi gün yüzüne çıktığında şehir nefesini tutar. Çünkü Kasırga o manyakça gülüşüyle ortaya çıktığında, artık ne strateji kalır ne de merhamet. İnsanlığın bittiği, bedenlerin parça parça paketlendiği o karanlık mahzende, iki uç dünya çarpışıyor. Kasırga, tüm şehri korkuyla dize getirip herkesi diz çöktürürken; Gazel, boğazına dayalı neştere rağmen ona sadece "acıyarak" bakıyor. Bu, basit bir kurtarılma hikayesi değil; bu, celladının ruhundaki yaraları gören bir kurbanın, o karanlık krallığı temellerinden sarsma hikayesi. Bir yanda ölümü dikişle erteleyenler, diğer yanda hayatı parçalayarak hükmedenler... Eğer kendinizi hazır hissediyorsanız, Gazel`in hikayesi başlıyor.

Henüz dokuz yaşındaydım. Işıkların altındaki o ahşap sahnede, hayatımın en mutlu anını yaşadığımı sanırken aslında çocukluğumun cenaze törenine çıktığımı bilmiyordum. Annem ve babamın geçimini ölümden sağladığını, ellerinin kana bulandığını anlayamayacak kadar saftım. O gece, alkış beklediğim koltuklarda sadece korku ve soğuk bir sessizlik vardı. Babamın gözlerindeki o son bakışı hiç unutmadım; sanki "Özür dilerim kızım," der gibiydi. Sonra birer kurşun sesiyle dünya tersine döndü. Annem kalbinden, babam ise alnından vurulduğunda, sahnem o bembeyaz tütümle beraber kızıla boyandı. Kaçışan insanların çığlıkları arasında, annemin artık ısınmayan yanaklarına ve babamın asla başımı okşayamayacak olan cansız ellerine sarıldım. O gün sadece onlar ölmedi, benim dilim de sustu, ruhum da... Beni o ormandan bulup çıkaran ve "koruyan" o kadın, aslında zihnimi bir intikam makinesine dönüştürecek olan kişiydi. Sekiz yaşındaki çocukların silah tuttuğu, her köşesinde ölümün solunduğu o örgütte, ben bir kurban değil, bir hançer olarak büyüdüm. Yıllar sonra öğrendiğim gerçek ise kalbimden kalan son parçaları da parçaladı: Annem ve babam, bir ihanetin kurbanı olmuştu. En güvendikleri arkadaşları tarafından ölüme sürüklenmiş, bir oyunun içine çekilmişlerdi. Şimdi herkes benden "duygusuz" diye bahsediyor. "Onun kalbi yok," diyorlar. Ama kalbi olmayan bir insan, her adımında o kanlı sahnede ölen annesinin ve babasının yasını tutar mı? Her dans edişinde o ana dönüp, o sıcaklığı yeniden aramak ister mi?

​"Buranın sahibi kim bilmem stajyer... Ama ben ayak bastığım hiçbir yere ait olmam. O yer bana ait olur." ​İdealist ve gelecek vaat eden tıp fakültesi stajyeri Aselya için Lelya Akıl ve Ruh Sağlığı Hastanesi, mesleğe adım atacağı sıradan bir basamaktı. Ta ki 302 numaralı odaya o gizemli hasta getirilene kadar. ​Sırtındaki derin yara izleri, tenine kazınmış karanlık dövmeleri ve bir deliden çok, etrafındaki herkesi avı gibi süzen zifiri karanlık gözleriyle Araf... O, tıp kitaplarındaki hiçbir tanıya uymuyordu. Çünkü o bir akıl hastası değildi. O; yer altı dünyasını parmağında oynatan, dışarıda bir yerlerde öldüğü sanılan ve buraya bir bomba gibi saklanan "Gölge"nin ta kendisiydi. ​Aselya, hastanenin beyaz koridorlarında onun gerçek kimliğini çözmeye çalışırken, aslında bir delinin sanrılarıyla değil; her adımı ilmek ilmek işlenmiş, tehlikeli bir intikam planıyla karşı karşıya olduğunu fark edecekti. ​Kuralları tıp mı koyacaktı, yoksa karanlığın ta kendisi mi? ​Akıl hastanesinin soğuk duvarları arasında başlayan, sırlarla dolu psikolojik bir savaş... Av kim, avcı kim; son ana kadar kestiremeyeceksiniz.

Bana ait her şeyi elimden aldıklarında geriye sadece aynadaki o yabancı kaldı. Saçlarımın rengini, adımı, geçmişimi silebilirlerdi ama o karanlığı, içimdeki intikamla parlayan yeşil gözleri asla yok edemezlerdi. Ben kendi cenazemi izledim, şimdi izleme sırası onlarda... Beş yıl önce Aktan malikanesi alevler içinde küle dönerken, Cevdet Çakırcı ve tetikçisi Ali bir şeyi hesaba katmamıştı: Bazı ölüler toprağın altında kalmaz. Şimdi, Margaret`ın gölgesinde büyüyen Işıl Bade Yıldız adında bir üniversite öğrencisi, Çakırcı imparatorluğunun tam kalbine sızıyor. Ozan’ın zaafı, Cevdet’in sonu olacak. Keskin nişancı tüfeğinin hedefinde bu kez tüm İstanbul var. Kırmızı örümcek zambakları bu kez Çakırcı ailesinin mezarı için açıyor.

Dünya artık eski dünya değildir. Felaketler üst üste gelmiş, insanlar evlerine kapanmış ve kimse konuşmaya cesaret edemediği bir tehlikenin gölgesi hızla büyümüştür. Bir sabah... her şey bir anda değişir. Okulun hoparlörlerinden gelen tek bir cümle, Lara ve Rüya`nın hayatını altüst eder: "Okul çevresi karantina altına alınmıştır." Öğrenciler panik içindeyken dışarıdan gelen boğuk çığlıklar, gölgelerin arasında kıpırdayan çürümüş bedenler... artık çok geçtir. Kasabayı saran şey, insan olmayan bir karanlıktır. Lara ne olduğunu anlamaya çalışırken, okulun kapıları kırılır ve kabus içeri sızar. Tam umudun bittiği anda, iki yabancı ortaya çıkar-soğukkanlı ve sert Ares ile sakin ve kontrollü Kaan. Fakat dışarıda onları bekleyen şey içeridekilerden daha kötüdür: Yıkılmış bir şehir... her köşede pusuda bekleyen yaratıklar... ve her adımda daha da çözülen bir dünya. Artık tek bir hedef vardır: hayatta kalmak. Ama güvenmek kolay değildir. Sırlar derindir. Dışarıdaki kabustan daha tehlikeli olan tek şey, insanın kendi içindeki korkudur. Lara, Rüya, Ares ve Kaan... Birbirine yabancı olan bu dört kişi, karanlığın içinde birlikte yol almak zorundadır. Ama kimse gerçek tehlikenin nereden geleceğini bilemez... **Karantina Altında: Kaosun içinde dostluk, korku ve hayatta kalma mücadelesi.**

Daha çocuk yaşta devletin karanlık deneyleri sebebi ile annesini ve babasını kaybeden Cristopher Vex babasından öğrendiği teknikler ile intikam almaya çalışıyor sizce alabilecek mi...

"Soluksuzca seveceğim seni, son nefesime kadar" İki kalp bir yarışın eşiğinde Dalgalar bu yarışın içinde Doruk ve Marin İki yarışçı Soluksuzca yüzerken karşılarına kalplerini alacak kadar sınırsız Bu sınırsızlığın içinde birbirlerini bulacak kadar da kadere teslim olmuşlardır Marin, annesinin izinden giden bir deniz yüzücüsüydü. Ailesindeki hiç kimse yüzmesini istememesine rağmen o herkese karşı gelerek yüzüyordu., Yüzmek onun isyanıydı hayata Doruk, gözünü hırs bürümüş kazanmaktan başka derdi olmayan bir yüzücüydü. Kazananın karakum plajına hakim olacağı bir yarış vardı ve bu yarışı kazanmayı kafasına koymuş ikili. Önce kalplerini dahi karşılarına aldılar. Onlar bu yarışı kazanmak için mücadele ederken suya aşk damlamıştı. Mücadeleye aşk karışmıştı. İşte şimdi ne olacaktı?

Bazı sırlar, sadece bittiğinde özgür bırakır, unuttuğun geçmişin yer yüzüne çıktığı zaman başlar hikayen. Gerçek gözünü açtığında başlar, Unutulan geçmiş yaşanacak gelecektir.

Dileklerin gerçekleşme gibi bir huyu yoktu, bilirdim. Ancak ilk defa geri teptine şahit oluyordum.

Veda’nın galerisi bir gece kimliği belirsiz kişiler tarafından basılır. Tam her şey bitti derken, içeriye siyah deri ceketi ve motoruyla Baran dalar ve Veda’yı oradan çekip çıkarır. Baran, Veda’nın babasının eski bir dostuna olan borcu yüzünden kızı korumakla görevlendirilmiştir. Veda, bu emrivaki koruma durumundan ve Baran’ın "her şeyi ben bilirim" tarzı kurallarından nefret eder. Baran ise Veda’yı sadece baş belası bir görev olarak görür. İkisi, Baran`ın şehrin gözden uzak bir sanayi mahallesindeki güvenli evinde birlikte yaşamak zorunda kalır.

25 yaşındaki Savcı olan Gece Aksoy`un gerçek ailesini bulması...

İnsan bir bataklığa bir kez girdiğinde artık herşey için çok geçtir, oradan çıkmak için ne kadar çok çırpınırsa bataklık onu daha çok içine çeker. Benim hayatım da böyleydi...

Enkazdan kurtulan tek kişi olsan ne olurdu?

Ben sadece yeni okula başladım

Geçmiş geçmiş mi? Geçmemiş. Geçer mi? Hayat bana bunu öğretmedi. 💣💣💣 Senden nefret ediyorum Barlas Boran! Sanki ben uğruna ölüyorum! ... Senden nefret ediyorum Barlas! Uğruna ölürüm kadın!

Ahu genç, zeki bir doktor dur ailesinin yanında üzgünde olsa mutlu yaşamaya çalışmaktadır ... Babasının onu 70 yaşında bir adam verme isteği üzerine düğün günü kaçar ve bir villa nin bahçesine sığınır ama bilmiyordur ki onu camdan izleyenin mafya olacağını.....

Seri katil kitabidie

Ateşti o... İsmi gibi ateş gibiydi. Yakıyordu heryeri ve tabii beni de yakıyordu. 🔥👤 Vardı ama aynı zamanda yoktu. Görüyorduk ama bir iz bile bırakmıyordu. Tıpkı bir Gölge gibi. TELİF HAKKI BANA AİTTİR. İZİNSİZ KAPAK VE İÇERİK ALINAMAZ!

Mafya olan babasına ve suçlularla büyüyen ailesine rağmen suçtan kaçmaya ve yeni bir hayat kurmaya çalışan bir genç kızın hikayesi 🎸🖤🤏🏻

Kitap tanıtımı yapıyorum dm üzerinden yazarsanız yardımcı olurum. Kitaplarınızı gerçekten okuyor o sırada yorum ve oy desteğinde de bulunuyorum.

Bu benim hayatım

⚔️ Vampirler arası savaş?

[70 Yıl Önce]: Bir baloda dökülen kan, mühürlenen bir söz. [25 Yıl Önce]: İki ruhun imkansız kesişimi ve karanlığa gömülen o sır. [0]: Miran Ayaz Karan ve Selef Defne Araslı. Gökyüzünün binlerce fit üzerinde, lüks bir jetin içinde kan ve kadife birbirine karıştı. Herkes o parıltılı hayatları, elit davetleri ve paranın gücünü izlerken; perdenin arkasındaki asıl dahi henüz son hamlesini yapmamıştı. Defne Araslı, kendisine doğrultulan o ölümcül namluya bakıp gülümsediğinde, aslında karşısındakinin ölüm fermanını çoktan imzalamıştı. Çünkü bu, sadece sıradan bir intikam hikayesi değil; dâhilerin, piyonları tek tek devirdiği tehlikeli bir şah-mat mücadelesi. Gecenin en karanlık saatinde, rotasından sapan bir jet ve içinde kaderin birbirine kilitlediği iki yabancı. Biri, dünyayı hizaya getirmek için elinde infaz emriyle doğmuş bir cellat; diğeri ise şarabını kana bulayıp kendi kurallarını yazan, tehlikeli bir bilmece. İsimlerini birbirlerine söylemediler. İhtiyaçları yoktu çünkü bu uçuşta sadece birer "yabancı" olmaları gerekiyordu. "Sen sevaba gir, ben de günaha. En azından ikisi de bir işlev değil mi?!" Miran, babasının gönderdiği bir piyon olduğunu sanarak yola çıktı. Selef ise ölümün buz gibi nefesini ensesinde hissederken, celladının maskesini düşürecek o hamleyi çoktan planlamıştı. Ama ikisinin de bilmediği bir şey vardı: Bu jetin içinde yaşananlar, yedi göbekten gelen bir lanetin, yıllar sonra birbirini bulan iki kanın tek bir kadehte birleşmesiydi. Miran`ın buzdan duvarları, Selef`in o tehlikeli, o arızalı ama bir o kadar da yakıcı zekasıyla eriyor. Bu uçuşta türbülans sadece gökyüzünde değil; her satırda, her cümlede ruhunun tam merkezinde olacak. O jete adımını attığında artık geri dönüş yok. Sadece derin bir nefes al ve celladın sana uzattığı o kadehten bir yudum al. "Suikast için bir puanlama yapacak olsaydım, bana bulaşma cüretine on üzerinden on verirdim. Ama yaşama şansına, asla...``

ShiroGane season 1 Türkçe Manga