Bazı savaşlar bir kurşunla başlamaz, bir isimle başlar. Sonra o isim kaybolur ve yerine başka bir isim gelir. Sonra bir başkası. Yıllar geçer, insanlar ölür. Dosyalar kapanır ve yeni dosyalar açılır. Fakat bazı izler hiçbir zaman tamamen silinmez. Tozlar üzerinde parmak izleri kıvrım kıvrım iç içe geçer ve tüm kirli kanıtları gözler önüne halı gibi sererdi. Devletler çoğu zaman görünen düşmanlarla savaşır. Asıl tehlike ise görünmeyenlerdir. Hayalet gibi insanlar üzerinde ruhsuzca dolaşır ve belirsizliğinde belirgin olup fark edilmeyi isteyiverirdi. Bir şehirde başlayan fısıltı, başka bir ülkede emre dönüşebilir. Bir çocuğun kayboluşu, yıllar sonra bir savaşın sebebi olabilir. Ve bazen... Bir nesneyi yok ettiğinizi sandığınız anda, onun sadece adını değiştirdiğini öğrenirsiniz. Bu hikâye, bitmeyen bir savaşın hikâyesidir. Bu hikâye, karanlığın zifiri tonundan esir bırakılmaya yüz tutmamış kişilerin hikâyesidir. Bazı insanlar göğsünde taşıdıkları sıcak kareden taşan fotoğraflara tedirginlikle son kez bakar, geriye kalan insanlar ise göğüslerindeki soğuk boşluğu havanın tende bıraktığı soğuk dalgaların vuruşu ile kıyaslardı. Komutan emri verir, zaman süratle silahtan çıkan mermi kadar hızla hedefe koşardı. Derin nefesler ciğerlere çekilir ve bir kalp bir katilin gözünden düşen damla kadar silikleşirdi. Tüfekler sıkıca kavranır ve haykırışı bombalar eşliğinde arşa çıkarak patlardı. Silah sesleri sustuğunda savaş bitmiş sanılmıştı. Oysa geride kalanlar, kurşunlardan daha uzun yaşayacak bir kin bırakmıştı. ~~~~~~ “Savaş bitti sanıldı; ama geriye sadece görünmezlik kaldı.” ATEŞLİ ZIRHIM 🔥🛡️

Ben Aslı. Bunca yıl sevginin ne demek olduğunu yalnızca babamdan görmüş, onun sevgisiyle büyümüştüm. Ve şimdi Asteğmen Aslı Akça olarak içimdeki bütün sevgiyi nefrete dönüştüreceğim. Bayrağımda gözü olanın kanıyla süsleyeceğim karlı dağlarımı.

Açelya, daha bebekken ailesini vahşi bir saldırıda kaybetti. Onu bulan tek kişi, çocuğu olmayan bir üsteğmen, Serhat’tı. Serhat, bu küçücük yavruyu kucağına aldığında sadece bir canı değil, kendi kaderini de sahiplendi. Yıllar geçti, Açelya büyüdü, güzelleşti ve hayatın bütün yükünü omuzlarında taşımayı öğrendi. Artık yirmi bir yaşında, güçlü ama kalbinin derinliklerinde hâlâ kırılgan bir genç kadın olmuştu. Bir gün, yalnızca eğlence olsun diye girdiği bir oyunda tanıştığı kişi, onun kaderini tamamen değiştirecekti. Masum bir sohbet gibi başlayan bu tanışma, kısa sürede kimliklerin açığa çıkmasıyla bambaşka bir noktaya evrildi. Çünkü o gizemli yabancı, babası Serhat Albay’ın en güvendiği askerlerinden biriydi. Artık oyun bitmişti. Gerçek, bütün çıplaklığıyla karşısındaydı. Açelya kendini hiç bilmediği bir dünyanın tam ortasında buldu: emirlerin, sırların, kanla yazılmış yeminlerin dünyasında. Ve bu dünyada sadece iki şey vardı: aşk ve savaş. Açelya bir yandan kalbinin sesini dinlemeye çalışırken, diğer yandan geçmişinin karanlık sırlarıyla yüzleşmek zorunda kalacaktı. Peki, bir çiçek gerçekten karanlıkta açabilir miydi? Yoksa gölgeler, onu sonsuza kadar yutacak mıydı? "Seni Kendime Sakladım” sizi derin bir dramın, tutkulu bir aşkın ve gizemlerle dolu bir mücadelenin kalbine götürüyor. Her sayfası yeni bir sır, her satırı nefesinizi kesecek bir

Aileniz ısrarı üzerine aile arkadaşlarının asker oğlunun evinde kalmak zorunda kalırsan nolur gel ve öğrenelim:)

Savaşin gölgesinde, birbirine yabancı askerler ve siviller tek bir amaç için bir araya gelir: hayatta kalmak. Ancak düşman her zaman karşıda değildir.. bazen aynı masada oturur. Gölge Tümeni, kan, ihanet ve dostluk sınavindan geçerken, geriye yalnızca en güçlü bağlar kalacaktır,

"Bazı kokular vardır, insanın içine işleyer. Karanfil gibi mesela... Ne zaman ansızın burnuna çalsa, geçmişten biri usulca yanına oturur." Bu bir tesadüfün hikayesi değildi. Bu, bir yarım kalmışlığın, tamamlanmaya cesaret edemediği bir aşkın hikayesi. Gözlerden çok kalbin gördüğü, geçmişin bugüne sızdığı karanfil kokusunun her satıra sinip seni içine çektiği bir yolculuk... Aşk mı, intikam mı? Sadakat mi yoksa özgürlük mü? Bir kalbin kaç defa kırılabileceğini, bir insanın kaç kez kendini kaybedip yeniden bulabileceğini sorgulayacaksın bu satırlarda. Her kokunun bir hikayesi vardır. Ve bu hikaye... Yağmur sonrası toprak, En önemlisi; Karanfil kokuyor...

Merhaba arkadaşlar ben naz. Bu benim ilk kitabım olucak Bay bay................

-Sen Büyüdüğünde Ne Olucaksın İrmik? - A şey bilmem ki, Sen Ne olucaksın? -Asker, ben Asker olucam. -Hmmm Ama ya dedem gibi şehit olursan? -Annem dediki eğer o dua ederse bana hiç birşey olmazmış. -Öylemiymiş? -Evet

13 yaşındayım,heycanlıyım nasıl bir kitap olacağını bilmiyorum,ama siz lütfen gerçekten doğru bir şekilde kitabı eleştirirseniz ben hatalarımı düzeltirim pazar günleri yeni bölüm gelir.Teşekkürler

Asena 27 yaşında bir yüzbaşı. Küçük yaşta ailesi tarafından terk edildi. Göreve başladığı ilde onu terk eden ailesini görüyor... Karanlık sırlar tek tek ortaya çıkıyor... (Genellikle 29-32 yaş arasındaki bireyler yüzbaşıdır. Tabiki bazı istisnalar dışında.)

Ateşten çıkan kıvılcımın mührü Doktor Erkin`in ve Teğmen Yiğit`in kalbine dokunmuştu çoktan.

açıklamayı yedim

"Aşk bazen bir dokunuşta değil, kalp ritminde başlar..." Nazlı... Aldatılmış, yalnız bırakılmış ama asla teslim olmamış genç bir kadın. Karnında taşıdığı minik kalple yeni bir hayata doğru yola çıkarken, geçmişin izlerini ve geleceğin belirsizliğini Hakkâri dağlarında göğüslemeye hazır. Savaş... Adı gibi sert, bakışları gibi soğuk bir asker. Kimseye açmadığı kalbini, bir kadının sessiz gücüne ve doğmamış bir bebeğin tekmesine kaptıracağını nereden bilsin? Bir karargâh... Sessizlikle büyüyen bir bağ, söylenmeyen cümleler, dokunulmayan duygular... Ve o kalp atışı... Sadece bir bebeğin değil, kırık bir adamla yaralı bir kadının da yeniden başlamasının sesi. Bu hikâyede kan bağı yok... Ama can bağı her şeyin üstünde.

Belkide zaman en iyi ilaçtır… Ya da en büyük ölüm

Kızımız tam bir buçuk aydır Siirt`de atanmış doktor.

Derler ki; anka kuşu

Hem gerçek aile hem askeri kurgu okumak isterseniz beklerim

Bir kurşunda iki hayat yok olabilir mi? Yada yok olan sadece bir beden iki ruhmuydu.

Hayali sınıf öğretmeni olmak isteyen Sema Kars`ta Bir köy okuluna tayini çıkması sonucu memleketinden ayrılır. Gittiği köy okulu oldukça harabe yaşanmaz durumdadır. Orda karşılaştığı Fatma teyzenin isteği ile evine giderler. Daha sonra Fatma teyzenin Asker oğlu Oğuz Alper eve gelir. Geldiğinde Sema `yı vefat eden babasının kanepesinde uyuyor görünce sinirle annesine bu kız kim ve neden orda uyumuş. Der.

Bir Asker olan Miray,zamanla askeriye komutanıyla bir ilişki yaşar

"Yüzbaşı Efnun Korkmaz", Ünal Albayın sözleriyle adımlarım durdu, yüzümü Ünal albayaya çevirip konuşmaya başladım "Buyrun Komtanım". Derin bir nefes alıp vererek yanıma geldi. "Seninle konuşmam gerekan şeyler var müsait olunca yanıma uğra" dedikten sonra arkasını dönerek koridorda yürümeye başladı...

"En Derin Acilar, En Sessiz Goz Yalarimda Saklidir"

Karaca ve Karan Alaca kader onları küçükken ayırdı. Ama şimdi tekrar birbirlerine getirdi kader onları. Bakalım birbirleri tanıyacak ve tekrar seveceklermi? Başlarına neler gelicek? Hepsi buarada kebeleklerimm🦋🦋

Bu benim ilk kitabımm o yüzden çok heyecanlıyım iyi okumalar

İyi okumalar 🌺 "Ben savaşın tam ortasında yaşamaya alıştım , Mahur. Ama nedense senin yanındayken en tehlikeli şeyin sessizlik değil , kalbim olduğunu hissediyorum..." 💌 Not!: Bu kurgu tamamen kurgudan ve kendi hayal dünyamdan ibarettir.