Adam onu bulduğunda yağmurun altında yerde baygın şekildeydi. Alnından, kaşından hatta yüzünün her bir parçasından kanlar süzülüyordu. Nabız yavaştı. Ama nabızdan daha fazla yavaş olan bir şey varsa zamandı. Yağmurun damlaları ile karışıp süzülen ve sokak lambasının altında parlayan kanlara baktı adam. Yüzüne yapışan saçları geri itip kadının yüzünü açtı. Bu yüz çok tanıdıktı. Evet tanıyordu bu yüzü, bu kadını ama nasıl? Kanlar içinde, ringden bir maçını daha kazanıp inen bu kadını nereden tanıyordu? 🥊 İyi okumalar dilerim..

Argo vardır. "Bana böylr bir bilgi gelmedi."

Bu,herşeyi tersdüz eden bir kadını aşkının hikayesi...

Kuyucaklı Yusuf`un dediği gibi 2 inanın karşılaşması kader ama ondan sonra bir arada kalmaları ve hikayelerini yazmaları onların gayretine bağlıdır.

Bir pazar sabahı, güneş her zamanki gibi doğmuştu. Kuşlar aynı şarkıyı söylüyor, rüzgâr aynı serinliği taşıyordu. Dünya için sıradan bir gündü. Ama Göktuğ Öztürk için zaman o gün ikiye bölündü: patlamadan önce ve patlamadan sonra. Bir arabanın içinde kaybolan bir baba… daha nefes almayı yeni öğrenmiş bir kardeş… ve o patlamanın yankısıyla felce mahkûm kalan bir anne. Bazı patlamalar yalnızca metal parçalarını dağıtmaz. Bir çocuğun çocukluğunu da paramparça eder. Göktuğ o gün ölmedi. Ama içindeki merhametin büyük bir kısmı enkazın altında kaldı. Askeri lise yıllarında kalbinin hâlâ atabildiğini hatırlatan bir isim vardı: Burcu. İlk ve belki de son kez sevdiği kadın. Fakat üniformanın içinde büyüyen dünyada duygular emir-komuta zincirine bağlı değildi; rütbeler sevgiden daha güçlüydü. Bir baba kariyerini seçti, bir kız kaderine boyun eğdi ve Göktuğ bir kez daha kaybetmeyi öğrendi. Yıllar geçti. Bazı askerlerin sicili olur. Bazılarının madalyaları. Göktuğ Öztürk’ün ise yalnızca gölgeleri vardı. Adı kayıtlarda yoktu. Yüzü fotoğraflarda görünmezdi. Başardığı operasyonlar anlatılmaz, başarısızlık ihtimali bile kabul edilmezdi. Onun timi, varlığı inkâr edilen savaşların sessiz kahramanlarıydı. Onlar görünmeden gelir, iz bırakmadan giderdi. Askeriyede tek bir gerçek vardı: Göktuğ Öztürk’ten herkes korkardı. Çünkü o, kaybedecek hiçbir şeyi kalmayan adamlardandı. Bir emir, bir görev ve devletin çıkarları uğruna yapılmış bir anlaşma: evlilik. Duyguların yasak, güvenin lüks olduğu bir dünyada iki asker aynı soyadı taşımak zorunda kalacaktı. Bu evlilik bir yuva değil, bir operasyondu. Yüzükler bir bağlılık değil, bir görev zinciriydi. Kaybedecek şeyi olmayan zihin, bedeni zorlayamaz. Mezhebiniz, ırkınız, dinlediğiniz müzik, yediğiniz yemek önemli değil. Önemli olan iki şey var. Bir VATAN, iki YANINDA Kİ ADAM.

Bir muma divane bir pervane

Çağla karakterinizin abisinin timindeki bir arkadaşına aşık olması ve Çağlanın geçmişte yaşadığı trajik geçmişinden dolayı bazı olaylarla yüzleşmesi ve bu durumda Pusat karakterinizin arasındaki ilişkidir

{ GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİNDEN UYARLANMIŞTIR} BU HİKAYEÖİ BİRDE BENDEN DİNLEYİN.

Geçmişlerinde verdikleri şehitler ve büyüdüklerinde yaşadıkları ihanetlerin arasında dik durabilen bir asker ve mit personeli. Başları dik olsa bile, kanatları hep kırıktı. Bu kırık kanatlar ne kadar dayanırdı? Belki üç, belki beş gün. Fakat bu kanatlar ile sonsuzluğa ilerlediler. Ve verdikleri savaşta kaybettikleri nokta, kalplerindeydi... "Kanadım kırık fakat kalbim her zerresiyle senin için atıyor."

İki ülkenin birbirine açtığı savaşa karşı 7 ülke birden bir tim oluşturmak için hazırlanır ve en güvenilir askerleri bir timde toplarlar; Kıvılcım Timi... Fırtına öncesi sessizliğinde kıvılcımlanan isyan ateşinden gelen bir tim ismiydi bu, gerçekten de böyle olacaktı...

Theron Ashford, bir zamanlar gülüşüyle dünyasını aydınlatan birini, Zoya Raversi, yıllar önce sessizce kaybetti. Zoya’nın hiçbir açıklama yapmadan ortadan kayboluşu, Theron’u acımasız, sert ve duvarları yüksek bir komutana dönüştürdü. Theron’un öfkesiyle Zoya’nın sakladığı karanlık gerçekler çarpışırken, gölgeler arasında olan kişiler tamamen belirsizdir. Aşk ve savaşın arasında iki kalbin yeniden birbirine çarpışmasını anlatan bu hikâyede, doğrular bulanık, ihanet ise savaşın tam ortasındadır.

Farklı şehirlerde yaşayan iki bordo bereli askerin zamanla aşkı

Mutlu vampir yıldız çok mutluydu. Ama öldü. Çok üzüldü arkadaşı koruyucu fil için. Mezarını ziyaret etti. Sarı,kırmızı ve yeşil bir çiçek koydu

Annesi şehit düştükten sonra babası başka bir kadınla yanlış şekilde gören Asena, abisi ve kardeşi bir akşam vakti evden kaçarak yeni bir hayata adım atarlar. Asker olan Asena ve Bozkurt`un bir görevde karşılaşmasıyla başlayan bir hikaye...

"Askerlik şereftir, taviz verilmez"

"Vatan için edilen bir yemin, bazen insanın kendi karanlığına mahkum olmasına neden olur. Bir timin içinde saklanan sırlar, ihanetler ve yarım kalmış hesaplar, görevle vicdanı karşı karşıya getirir. Herkes sadakatine inanırken, aslında kimse masum değildir!"

Bir kızın time gelmesiyle herşey değişiyor

Arkadaşlar lütfen destek olun

da asasassa assas

Askeri kurgudur umarım iyisindir keyifli ve iyi okumalar

Alparslan Ertuğrul Karahanın Mahallesinde İstanbul`a yabancı bir kız gelince aşık olır fakat aşkı yarım kalır askerlik için İstanbuldan ayırılır....

Yeni kitabım nasıl olmış

Arkadaşlar yeni kıtabım bu

Geçmişinin ona getirdiği iyilikler ve kötülükler

Kaçırılan Irmağın 15 yıl sonra gerçek ailesini bulması