Kaan pars Öztürk ve Aylin Şahin`in hikayesi "Bu vatan kolay kazanılmadı kolay da verilmeyecek"

Yazgı Koral ve Alp demirkan Okuöanı tavsiye ederimmm

Yalnızlık bazıları için bir seçim bazıları için ise bir mahkumluktur.Korkuu insana herşeyi yaptırabilir dolunay yalnızlığa mahkum kalmıştı bir insan o kadar yalnızlığin için de ufak bir sevgi insanın eninde sonunda güvenini kırar .

Hakkari`ye tainini alan doktor ve güvenliği sağlayan askerimiz karşılaşırsa ne olur Bazı yerler hariç...Kadın karakter ağzından anlatılacaktır ... İyi okumalar❤

Kül olduğu yerden bir kalp doğar nerden bilebilirlerdi ki o gün o çarpışma onlara hayatlarının sürprizini yaşatacağını ikisininde çektiği aşk acısı onlara yeni bir aşk doğuracağını

Türkiye`nin seçkin savaş pilotlarından oluşan Anka Timi, hem ülkenin en tehlikeli hava operasyonlarına katılır hem de üs içinde aile gibi yaşayan altı kişilik bir ekiptir. Yeni gelen pilot Alev Deniz, geçmişindeki yaralar nedeniyle kimseye güvenmeyen, mesafeli bir kadındır. Zamanla timdeki dostluklar, fedakârlıklar, kayıplar ve zorlu görevler onu değiştirirken, özellikle timin yüzbaşısıyla arasında yavaş yavaş güçlü bir bağ oluşur. Ancak gökyüzünde yapılan her görev, onların hayatını sonsuza kadar değiştirebilecek kadar tehlikelidir. Çünkü bazen savaşın en büyük sesi gökyüzünde değil, insanların içinde kopar.

Kitaplar güzeldir

Aşk eski Bir yalan

Babasını vatan uğruna kaybetmiş küçük bir kız,küçük yaşta olgunlaşmaya zorlanmış bu zaman kadar sahalara tek başına çıkan Açelya Koral babası için bu yola bir yemin etmiştir ve yeni atandığı bu timde yeni macerala atılacaktır

Selamün aleyküm millet! Ya da buralarda nasıl deniyorsa... Merhaba! ​Ben Ramazan. Öyle süslü laflardan, fiyakalı kelimelerden pek anlamam. Bozkırın bağrından kopup gelmiş, aklı bir karış havada iki arkadaşıyla ömrünü tüketmeye çalışan, sevdiklerine laf söyletmeyen, damarı attı mı da gözü dünyayı görmeyen Yozgatlı biriyim işte. ​ Benim dünyam nettir kardeş. Askerim ben... Vatan dediğin, insanın kalbini adadığı, uğruna ter tereddütsüz can vereceği o tek büyük sevdadır sanırdım. Göğsümdeki o sarsılmaz asker damarıyla, nöbette gözümü kırpmadığım gecelerle büyüdüm. Vatan sevdası gibi kutsal bir hissin yanına başka hiçbir aşk yaklaşamaz, kalbimi başka hiçbir şey böyle yakamaz sanıyordum. Hayatımı düz bir çizgide yaşayıp gidiyordum aslında. Ta ki o güne kadar... ​Sıcak bir yaz günü, denizin ortasında bir çift göz gördüm. Kahverengi, ıslak kirpiklerin ardında korkuyla çırpınan, dünyamı tek bir bakışıyla başıma yıkan bir çift göz... Areesha... İlk defa kalbimin bu kadar hızlı çarptığını hissettim. Gözlerindeki o mahsun çaresizlik, içimdeki sert adamı bir anda darmadağın etti. Yabancı bir memleketin, hiç bilmediğim bir dilin kızıydı o. Ama kalbin dili birmiş, elini tuttuğum an anladım. ​Tabii benim hikayem öyle sessiz sedasız, romantik bir masal gibi başlamadı... Eğer dinlemek istersen seve seve anlatırım. ​Anlayacağınız; başı beladan, gönlü sevdadan kurtulmayan bir adamın, sınırları aşan imkansız ve tutkulu aşk hikayesindesiniz. ​Şimdi burada, bu hikayeyi size anlatmaya geldim. Eee, benim adım Ramazan... Sen de arkadaşım olmak ister misin?

Konutan adam doktor kız ve görevler

Dağlarda sertliğiyle bilinen Pusat`nin hikayesidir bu. İmkansızlıklardan nasıl doğulcağı, o imkansızlıklarda mutlu bir aile de kurulabileceğini gösterecek bir hikaye bu. ( Kurgu bana aiitir, lütfen almayınız Ayrıca kitapta şiddet unsurları, hafif argo ve sadece bir kaç yerde geçen tetikleyici unsur olabilir. Bu uyarıyı dikkate alarak okuyun)

Çiçekler aynı kaderimiz gibidir ve bazen güzel dursun diye kafeslere koyulur aslında çıkmak kolaydır ama istesede yapamaz çünki kaderinde o yazılmıştır tecrübeler travmalardan kazanılır o da bizim kaderimizi şekinledirir...

Kaç yasında bu aşkı tattınız? 10-11 belki daha az veya daha fazla... Ben doğduğumdan beri bu aşkla yaşıyorum. Binlerce çocuğa sözüm var benim. Aleyna`ya ömer`e daha bir sürü çocuğa sözüm var. Bunlar kim mi? şehit çocukları... Keyifli okumalar ;)

“Bir milyon lira. Nakit. Babanın kapısına gitmek zorunda kalmazsın.” Nizamiyenin ortasında gözlerimi hırsla süzüp, "Sence askere benzer bir halim mi var?" diyen o devasa, gıcık adam... Dün dükkanımın tavanını boyayan, bugün yeşil kamuflajının içinde karşıma dikilen koskoca Yüzbaşı Savaş Ateş Akkın’dı. Babamın "Tıpış tıpış ameliyathaneye döneceksin" baskısı bir yandaydı, cebimdeki sıfır bakiye ve hayallerimle kurduğum o bomboş atölye diğer yanda. Gururum Ankara’ya dönüp o beyaz önlüğe mahkûm olmamı engelliyordu ama İstanbul’un ortasında parasızlık boğazımı sıkıyordu. Ve Savaş, hayatımın en karanlık anında masaya o akılalmaz teklifi sürdü: 3 aylık sahte bir evlilik. "Benimle evleneceksin Doğa. Dışarıya karşı karım gibi davranacaksın, ben de atölyen için ihtiyacın olan tüm parayı ödeyeceğim." Önce masayı başına yıkmak, adama bağırıp çağırmak istedim. Ama iç sesimle verdiğim o amansız savaştan sonra arkamı dönüp, masadaki çantamı hırsla kavradım: "Sen beni parayla kandırabileceğini mi sanıyorsun gerçekten Yüzbaşı?" dedim çenemi dikleştirerek. "...Doğru düşünmüşsün. Masaya oturuyorum." İki ayrı oda, katı kurallar, peşimizde dolanan korumacı abiler, oğluna evlilik baskısı yapan bir anne ve babama karşı verdiğim büyük varoluş savaşı... Bir tıp terk tasarımcı ile sınır tanımaz bir yüzbaşının aynı çatı altındaki 3 aylık savaşı başlıyordu. Ama bilmiyorduk; kural ihlalleri, kağıt üstündeki imzalardan çok daha çabuk başlardı.

Karanlıkta kalanlar.