devam ediyor Zamansal sorun güncellendi
Maske Altındakiler
@satirarasi_
Okuma
0
Oy
0
Takip
0
Yorum
0
Bölüm
0
İris, yirmi yaşına yeni girmiştir ve hayatta kalmayı öğrenmek zorunda kalmıştır.
Ailesini kaybettiği günden beri gerçekleri değil, yalanları kullanır. Çünkü bazı insanlar için yalan, bir suç değil; hayatta kalma biçimidir.
Gael Fierro ise geçmişiyle yaşayan bir adamdır.
Yanlış anlaşılmalarla yıkılmış iki ailenin geride kalan gölgesi.
İntikam ateşi hiç sönmemiş, duygularını bastırmayı öğrenmiş, kimseye ait olmayan biri.
Yolları kesiştiğinde Gael, İris’i esir alır.
Onu öldürmek için değil;
onu çözmek için.
İris’in zekâsı, Gael’in planlarını zorlar.
Gael’in sessizliği, İris’in maskelerini çatlatır.
İkisi de karşısındakinde kendilerinden bir parça görür ama bunu kabul etmek, geçmişle yüzleşmek anlamına gelir.
Ve bazı gerçekler vardır ki ortaya çıktığında
intikamdan daha yıkıcı,
aşktan daha ağırdır.
Maske Altındakiler,
yalanla ayakta kalanların,
gerçekle yıkılanların
ve hiçbir yere tam ait olamayanların hikâyesi.
--
Kapı kapandığında odada sadece sessizlik kaldı.
sandalyede oturuyordu, elleri serbestti ama kaçacak hiçbir yeri yoktu.
pencerenin önünde duruyordu, sırtı ona dönük.
“Beni öldürmeyeceksen neden buradayım?”
cevap vermedi. Camdan dışarı baktı. Şehrin ışıkları gözlerinde yansıyordu.
“Bak… tehdit etmiyorsun, bağırmıyorsun. Bu bir sorgu da değil. O zaman ne bu?” yavaşça döndü. Maskesini çıkarmadı.
“Konuşma biçimini seviyorum.”
kaşlarını çattı.
Bu beklediği bir cevap değildi.
“Çoğu insan yalan söylediğimi anlamaz.”
“Biliyorum.”
Sessizlik tekrar çöktü.
kalbi hızlandı ama yüzü değişmedi.
“Beni izledin.”
“Uzun süredir.”
Bu sefer gözlerini kaçırmadı.
“Öldürmek için mi?”
başını iki yana salladı.
“Öldürmek kolay. Seni çözmek zor.”
hafifçe gülümsedi.
Bu, gördüğü ilk gülümsemeydi.
“İnsanları çözmek istiyorsan bana bakmamalısın. Ben gördüğünü değil, görmek istediğini gösteririm.”
birkaç adım attı. Aralarındaki mesafe tehlikeli biçimde azaldı.
“İşte bu yüzden buradasın.”
“Yanılıyorsun.”
“Neden?”
“Çünkü beni burada tutarak kontrol ettiğini sanıyorsun. Ama sen de bir şey saklıyorsun.”
durdu.
“Ne saklıyorum?”
“Benden korkuyorsun.”
O an odadaki hava değişti.
sesi hâlâ sakindi ama sertleşmişti.
“Korku yanlış kelime.”
“Hayranlık mı?” cevap vermedi.
Maskesinin ardında gözleri karardı.
“Bana bakıyorsun çünkü bende kendini görüyorsun. Ama ben senden farklıyım.”
“Nasıl?”
“Ben yalan söyleyerek hayatta kaldım. Sen intikamla.”
ilk kez başını eğdi.
“İkisi de aynı şey.”
sessizleşti. Sonra yavaşça konuştu.
“Hayır. Yalan yaşatır. İntikam sadece geciktirir.”
arkasını döndü. Kapıya yöneldi.
“Yanılıyorsun.”
Kapıyı açmadan önce durdu.
“Gerçek, ikimizi de mahvedecek.”
Kapı kapandı.
ilk kez yalnız kaldığında şunu fark etti:
onu esir almamıştı.
Onu kendine ayna yapmıştı.
★
İyi okumalar dilerim..