O zemheriydi,bende kışın sert soğuğuna rağmen açan kardelendim... Kardelen, şiddet dolu bir evde, sevgisiz ve acımasız bir babanın elinde büyür. Annesinin ölümüne tanık olduğu o an,tüm dünyası yıkılır. Açlık, dayak, ihmal ve yalnızlık içinde geçen çocukluğu, onu derin bir psikolojik kırılma noktasına getirir. Bir gün kimsesizler yurdu tarafından alınarak bilinmeyen bir ortama götürülür. Fakat orası normal bir yurt değildir.Yeni tanıştığı insanlarla birlikte, geçmişin acılarını taşımaya çalışırken, bir yandan da kendi ışığını bulmaya ve hayata yeniden tutunmaya çalışır. Kitap boyunca Kardelen`in hem duygusal hem fiziksel olarak iyileşme sürecine tanıklık ederiz. Kendi duygularını,başka biradamın tek bakışı ile adlandıramaz.Zifiriyi andıran gözlerinin ardında bal gözlerine bakar.Ve ilk defa orada yaşadığını hisseder.O adam ismini söyler.İlk defa ismi kulaklarına bu kadar güzel gelir.Bazen ise "Divane olduğum gözlerinin ardında virane vardı." Diye düşünür.İşte her şeyin ilki onunla yaşanır.Onlarla yaşanır.

Beyin unutsa bile kalpler asla unutmaz

Filistinli bir kız çocuğu olan Layal’in, işgal altındaki Gazze’de geçen zorlu çocukluğundan, Mısır’daki prestijli bir üniversitede doçentliğe uzanan sıra dışı ve ilham verici hayat hikâyesini anlatıyor. Layal, kardeşini bir hava saldırısında kaybettikten sonra hayata kalemiyle tutunur. Gazze’de bombalanmış okul binalarında okuma aşkıyla büyür. Eğitimdeki başarısı ona Mısır’da bir burs kazandırır. Orada hem yabancılık hem de önyargılarla mücadele ederken, Filistin’in sesini duyurma arzusuyla akademide yükselir. Akademik başarısı uluslararası alanda yankı bulurken, o hâlâ bir halkın acısını taşıyan, yıldızlara umutla bakan bir kız çocuğudur. Layal, savaşın sadece fiziksel değil ruhsal enkazlar da yarattığını, ama bu enkazların altından da bir yaşamın, bir direnişin ve bir ışığın doğabileceğini dünyaya anlatır. Hikaye, Filistin direnişini bir kadının kalemiyle, cesaretiyle ve eğitimle örülmüş yaşamıyla anlatır. Layal’ın hikâyesi, yalnızca bireysel başarı değil, aynı zamanda bir halkın küllerden doğuşunun sembolüdür.

Beğendiğim sözleri paylaşıyorum. Kendine çare arayan gelsin🙃🌌

Bir kız: ne geçmiş ne gelecek bir inanç; ne güven ne hatır bir silah: ne korku ne şikayet İşte yanıldığı herşey ... Nitekim ( yanlış) bildiklerinin gazabına uğrayan ve intikamını alan bir ajan

Arda elimi tuttuğunda, tüm geçmişimizi avuçlarının içine aldı sanki. O yıllar boyunca susan kalbim, şimdi onun kalbinin ritmiyle yarışıyordu. Yanımdaydı. Artık bana “kardeşim” gibi değil, “sevgilim” gibi bakıyordu. Ve ben… Ben artık gizli gizli sevmiyordum onu. Adını sevda diye fısıldıyordum artık içimden. Başımı omzuna yasladım, kalbini duyabileyim diye. -Sana alışmak kolay oldu. Dedi fısıltıyla. -Ama senden vazgeçmek hep imkânsızmış. Şimdi anlıyorum. İçim titredi. Çünkü ben onun bu cümlesini yıllardır duymak için dua etmiştim. Karanlık geceler boyunca, başka kadınla evli olduğu zamanlarda bile... "Bir gün bana döner mi?" diye düşündüğüm her anda bu cümleyi düşlemiştim. -Elini bırakmam artık. Dedim, sesim pamuk gibiydi. O ise başımı avuçlarının arasına alıp gözlerime baktı. -Seninle geç kalan her anı telafi edeceğim. Söz veriyorum. Ve sonra… Usulca eğildi. Beni ilk kez dudaklarıyla değil, kalbiyle öptü sanki. Yılların içinde biriken bütün özlem o an dudağımıza kondu. Hiçbir kelime yetmezdi artık. Sadece bir bakış, bir dokunuş ve o sessizlik… İşte bu aşk, kapanmayan bir aşkın sonsuzluğuydu.

Alaz ve Miray`in hikayesi...

Berdel olarak gittiği için sevgilisinden ayrıldı... Ama ne olacaktı herşeye rağmen ona geri mi dönecekti yoksa yeni bir aşka mı atılacaktı ?

Bu kitap Şebnem Ferah`ın aile hayatı,okul hayatı, kariyeri, konserleri, söyleşileri, albümleri ve daha bir çok şey hakkında bilgi içermektedir.İyi okumalar

Şimşekler bizim kendi takımımız cumhuriyetspor la maçlar yapıyoruz bu sene şampiyon olduk onun hikayesi

YAZ AKŞAMLARINDA EĞLENCELİ GECELERİN KİTABI( rüyamdan esinlenerek yapılmıstır)

Umut hayatın heryerindedir, siz onu fark edene kadar. Tek bir kıvılcım yeter onu fark etmeniz için. Aslında herkes umudu bir kere tatmıştır lakin bazıları bunu hatırlamaz. Tıpkı Talya, gibi. Küçüklükten beri umudunu tam anlamıyla yaşayamamış, her umudu kara delik olmuştu. O fark etmese de kalbi umuda kapılarını açmak istiyordu. Bir kez olsun tatmak, boşa gidebileceğine rağmen istiyordu. Ve bu istek öylece bir istek olarak kalmadı. Talya, magazin sayfasının kitlesinin yoğun isteği üzerine Paris`e, aşkının ve umudunun başlangıcına bir ünlüyü araştırmak için gidiyordu. Ünlü magazinci Talya Ulu, Fransız model hakkında araştırma yapmak için Paris`e gider. Ancak Talya, ülkeyi ölüm oranları fazlasıyla artmış, gizemli bir katilin peşine düşülmüş, araştırdığı ünlü ölmüş ve ülkeyi dehşet verici bir salgınla çalkalanırken bulur. Talya, sağ kalabilecek mi? UYARI! Bu kitabın bütün hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanması, çalınması durumunda yasal işlem başlatılacaktır. by: eminegullyuce ~🦋

Ormanlara iyi davranın

Ben ve bütün ziyan olanlara sevgilerle

Bu roman, bir kurgu değil sadece. Bu roman; görevini bırakmayan, arkadaşını yalnız koymayan, annesinin duasını sırtında taşıyan 12 kahramanın gerçek hikâyesi. Adları, bayrakla birlikte anılacak. Sonsuza kadar... Onlar artık birer isim değil; birer kutsal emanet.”

Zorla evlendirme

Bi şans verirseniz mutlu olurum Minho, konservatuar öğrencisi, dans bölümünde. Dans bölümü binasının, 8. katında kullanılmayan bi prova odası vardır, camları kırık, ışıkları olmayan bir yer. Ama buraya girmeye kimse cesaret edemez. Neden mi? Çünkü orada bir ruh olduğu ve gören kişileri öldürdüğü söyleniyor...

İçimden geçenleri yazmayi düşünerek başladığım yolculuk.

Mete isimli adam aslında mafyaydı sonra mete rabia`ya aşık olur

Kitabın kısa özeti:Dora adındaki bir liseli kızın,Emir adındaki bir çocuğa aşık olup Emirden hoşlanan bütün kızları ortadan kaldırması.

Bir grup liselinin element güçlerinin olup bir varis tarafından eğitilip kötü lord darmadona karşı koyması ve dünyayı kurtarması Umarım kitabımı beğenirsiniz ıyi okumalar diliyorum:)

Kimse onu görmüyordu, ama o herkesi izliyordu. Şehrin arka sokaklarında, çatlak kaldırımların sessizliğinde büyümüştü. Gözlerine bakan biri olsaydı, orada geceleri saklayan bir karanlık, yalnızlığa alışmış bir dinginlik bulurdu. On sekiz yaşında bir kız... Ama duvarlara bıraktığı izler, yaşını değil, içindeki fırtınayı anlatıyordu. Kıvırcık saçları geceye karışır, soluk beyaz teni ay ışığında hayalet gibi parlar, ama onun ruhu en çok karanlıkta belirirdi. Kalabalıklar onun için değildi. Sokaklar, köprü altları, terk edilmiş tren istasyonları… Oralar onun mabediydi. Orada konuşurdu. Ama sesi yoktu kelimelerle; rengi vardı, çizgisi vardı. Her grafitinin altına sadece bir kelime yazardı: "Hayalet." Bir isim değil, bir his gibiydi bu. Kaybolmuş, ama pes etmemiş birinin yankısıydı. Belki kaçıyordu... Belki sadece kimseye ait olmak istemiyordu. Ama bildiği bir şey vardı: Var olduğunu anlatmak için bağırmasına gerek yoktu. “Ben hep buradayım,” diyordu fısıltıyla duvarların ardında. “Sadece görmüyorsunuz.” Onu bir kez gören, bir daha unutamazdı. Çünkü Hayalet yalnız bir karakter değil; içimizdeki sessiz yanların, bastırdığımız acıların, söyleyemediğimiz kelimelerin ta kendisiydi. Belki sen de bir gece rastlarsın ona… Köhne bir duvarın üstünde, sabaha karşı bir köşede, rüzgârla savrulan kıvırcık saçların gölgesinde… Ve belki o zaman anlarsın: Hayalet sadece o kız değil. Biraz da sensin.

Bazı yaralar vardır, zamanla kabuk bağlamaz... Bazı insanlar vardır, sadece kader değildir yollarını kesen, aynı zamanda geçmişin karanlığıdır onları birbirine bağlayan. Eftelya, acının en derin yerinde büyümüş bir kız. Sessizliğin içinde haykırmayı öğrenmiş, korkunun gölgesinde yürümeyi başarmış... Ve Aral... Gücün, karanlığın ve ölümün içinde bir adam. Kalbine dokunmaya cüret edeni ya unutur ya da sonsuza dek saklar. Bu hikâye, bir tesadüfün ötesinde; kaderin kurduğu en sert oyunlardan biri. Aşkın, düşmanlığın, geçmiş hesapların ve yeni tehditlerin gölgesinde, iki kırık ruhun birbirini bulma savaşı... Bazı yollar dikenlidir. Bazı insanlar ise o dikenlerin arasında çiçek gibi büyür. Ve bazı hikâyeler, sadece okunmaz... Hissedilir.

sokakta yürürken önünüzde kanlar içinde yatan bir kız görseydiniz ne yapardınız?

Elif ışıklardan nefret ediyordur hatta ışığa alerjisi vardır ancak ayın ışığını çok seviyordur ve bir tek ay ışığına alerjisi yoktur.