Bazı sırlar vardır… Taşıyanı hayatta bırakmaz.

Bu bir intikam hikâyesi değil. Ya da en azından sadece intikamdan ibaret değil. Bu, bir insanın kırıldıktan sonra nasıl yeniden şekillendiğinin hikâyesi. Gücün nereden geldiğini, korkunun nasıl sessizleştiğini ve acının bir silaha nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Çünkü bazı yaralar kapanmaz; sadece sahibini değiştirir. Bu sayfalarda anlatılanlar, kahramanlık masallarına benzemez. Burada kimse masum değildir. Seçimler vardır, bedeller vardır ve bazen geri dönüşü olmayan kararlar. Sevgiyle şiddet, sadakatle ihanet, korkuyla cesaret iç içe geçer. Kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değildir; herkes hayatta kalmak için bir şeylerden vazgeçmiştir. Bu hikâyede güç, doğuştan gelmez. Kazanılır. Kaybedilerek. Ödenerek. Geçmiş, bu sayfalarda bir yük değil; bir gölgedir. Kaçtıkça uzayan, yüzleştikçe şekil değiştiren bir gölge. Karakterler bu gölgenin içinde yürürken, bazen kendilerini kaybeder, bazen de ilk kez gerçekten kim olduklarını bulurlar. Eğer bu kitabı açtıysan, şunu bil: Burada adalet yok. Burada kurtuluş yok. Ama gerçek var. Ve bazen, insanı ayakta tutan tek şey de budur. URAGİRİ

~KADERİN SANCILI AĞI~ Yazgı, on sekiz yaşına bastığı günün hemen ertesi, nefret ettiği bir adamla; Özgür Soykan`la zorla nişanlandırılacağını öğrenir. Ardından da, istemediği bir evliliğe sürükleneceğini... Kaçmaktan başka çaresi kalmadığında soluğu, yıllardır uzağında kaldığı gerçek annesinin yanında alır. Ancak onu orada da bekleyen tek şey hayal kırıklığıdır. Adını bile bilmediği babasını bulmak için çıktığı yolculuk sonuçsuz kalır. Babasının annesine aldırmasını söylediği bebeğin aslında doğduğundan, yani kendisinden habersizdir. Zaten babasının sevdiği kadından olan çocukları vardır ve kendi varlığını sadece fazlalık olarak görür. Düğün günüyse kafasına sıkmayı çoktan planlamıştır. Ama herkesin sırtını döndüğü, umudun tamamen tükendiği o nişan gecesinde beklenmedik bir mucize olur: "Ben Kürşat Zevher. Zorla nişanlandırmak istediğiniz bu kızın gerçek babasıyım." Bir cümle... Ve Yazgı`nın hayatı bir gecede altüst olur. Ankara`dan İstanbul`a uzanan bu yeni yolculukta; annesinin geçmişte yaptıkları, ailesinin dağılmasından onu sorumlu tutan kardeşleri, ve peşini bırakmayan Özgür Soykan, genç kızın kaderine örülmüş sancılı ağın yalnızca başlangıcıdır... Yazgı, henüz başına geleceklerden habersizdir.

Soğuk eller. Yasak dokunuşlar. Nefretin çekime dönüştüğü, zorbalığın yerini bulanıklaşan sınırların aldığı bir hikâye. Burada gizem sır paylaşmaz; kendini saklar. Hep aynı hikâyeler… Klişeleşmiş replikler, kadının aşağılandığı aşk sahneleri. Herkesin yazdığı — yazmasa bile hayal ettiği türden. Popüler olma isteği, sıradanlık ve ardında hiçbir hikâye taşımayan soyadları. Peki ya tam tersi? Kötü bir şöhrete sahip, geçmişi karanlık bir soydan geldiğiniz için insanların sizden çekindiği bir senaryo? Hep iyi tarafta olmak zorunda mısınız? İyilik meleğisiniz ve Griffindor`dakilerle anlaşabiliyorsunuz, peki aynı zamanda Slytherin denince akla gelen ilk kişiyle nasıl yere göğe sığmayacak, satırların yetmeyeceği türden bir aşk yaşayabiliyorsunuz? İki tarafla da anlaşabiliyorsunuz yani? Ne çok yönlü bir kişiliğiniz varmış. Mantıklı olmaya ne dersiniz? Sizce gerçekten Malfoy sizin Slytherinle uzaktan yakından alakası olmayan bu kişiliğinize nasıl kör kütük aşık olurdu? Her şeyin pembe hayallerdeki gibi olmadığı bir dünyada, gerçekçi bir dünyada, birine yaklaşmak zorunda kalmak? Gerçekçi olalım. Malfoy, mıçmıç bir ilişki yaşayıp sıradan anılar biriktiren biri olmazdı. Onun hikâyesi, klişe gençlik dizilerinin çok ötesinde olurdu — daha sert, daha tehlikeli ve daha geri dönüşsüz. Bu senaryoyu kurgularken sadece klavyemle düşünmedim; onu kullandım. Daha önce tek satır yazmamış olmama rağmen. Yaz dizisi gibi hikayeler okumaktan sıkıldım, bilgisayarın başına geçtim. Ve şimdi, filmde yer verilse nasıl yaşanabileceğini göstermek için sizinle paylaşıyorum. Ne kadar hoşunuza gider bilmiyorum. Ama benim hikâyemde Malfoy, dark romance rolünün hakkını vererek oynayacak. "Bazı hikayelerden çıkamazsınız; çünkü onlar sizi daha karanlık hayallere iter..."

Düşünsenize dedenizin aşiret ağası olduğunu ve kız çocuklarından nefret ettiğini kendi oğlunun bir kız evladı olduğunu onu kaçırıp tehtid etse bir daha bu kız sevilmiyicek dese ne yapardınız ben size söyleyeyim mi hiçbir şey Tıpkı kurbanlık koyunlar gibi olurdunuz abiniz yalakalık için dedenize sizi şikayet etse ne yapardınız gene diyeyimmi hiçbir şey çünkü nereye kaçmaya çalışırsan o kadar dibe batarsın her yere kaç her yerde bulurlar İşte ben tamda böyle bir ailede doğdum hiç bir şey bilmeden dedemin zamanında kan davası olduğu Karabey konağına gelin gideceğimden habersiz yaşadım anne ve baba sevgisizliğinden tam 15 yıl boş yaşadım İşte şimdi ben asıl hayatımın mahkümiyetini yaşayacaktım - Cihangir diye bağırdı babam lan sen ne halt ettin - Zeynep`in evleneceği yok o görevi ben üstlendim Baba demesiyle yanağına tokat yemesi bir oldu

"Kabuğu olmayan biri için duygular tehlikelidir"

"çıkar üzerindekileri" dedi bana bakmadan " hayır " dedim kaşlarini kaldırdi "hayır mı? sonsuza kadar onunlamı kalıcaksın?" dedi " burda giyeceğim bir şey yok farkındamısın " " sana kıyafet getirdim" dedi eline çanta alıp " burda giyine bilirsin " o çapkin gülüşünü takındı yine " hayata senin yanında giyinmem sap*k" dedim çantayı alıcakken kolumu tutup kendine çekti " okadar emin olma derim"dedi fisiltar gibi

Talya Ahenk Kutseli, kelimelerin ardında yaşayan bir kadındı. Sürgün edilmiş bir geçmişin, diplomatik bir sessizliğin ve adı konmamış bir boşluğun çocuğu... Boris Artem Krylov ise buzdan örülmüş bir hayaletti- kayıplarını toprağa gömmemiş, intikamını zamana yatırmış bir adam. Talya bir çeviri için Rusya`ya gittiğinde, aslında kendi hikâyesinin en karanlık cümlesine adım attığını bilmiyordu. Her kelime bir ipucu, her satır bir tehditti. Ve her bakışta, Boris`in soğuk duvarlarına bir çatlak daha düşüyordu. İkisinden biri geçmişiyle yüzleşecek, diğeri kendi karanlığında ya tamamen dağılacak ya da ilk kez insanlaşacaktı. Çünkü bazı sırlar sessizliğe gömülmez, bazı aşklar ise ölümle yazılır.

Asya, küçük yaşta annesini kaybettikten sonra teyzesi ve eniştesi tarafından Azerbaycan’a götürülür. Yıllar boyunca orada büyüyen Asya, bazı sebeplerden dolayı yeniden Türkiye’ye döner. Ancak eski dostunun izini sürerken, kendini bambaşka ellerde, bambaşka bir hikâyenin içinde bulur... Aşkın, nefretin ve keskin duyguların iç içe geçtiği dördüncü kitabımla karşınızdayım, sevgili okurlar... 💫

BİR TÖRE MESELESİ.... İnsan, hiç tanımadığı bir yabancıyla ömrünü birleştirir mi? Onlar evlendi. Aşkın, tutkunun ya da isteğin değil, yalnızca ailelerinin gölgesinin emriyle. O, kalbinin buzdan bir zırhla kaplandığı bir dünyadan geliyordu. Nefretin ve kinin dokuduğu bir aile tarafından büyütülen Berken Saburer, hayatında en ufak bir sevgi kırıntısı dahi görmemişti. O, bölgenin sayısız işi, gücü elinde tutan en zengin ailesinin, asık suratlı ama herkesin tanıdığı yakışıklı veliahtıydı. Diğer yanda ise, dünyası tamamen güneş ışığıyla örülüydü. Ailesinin koşulsuz sevgisiyle büyüyen Eflin, babasının üzerine atılan kara bir iftiranın kurbanıydı. O, annesinin hayattaki tek tesellisi, babasının ise gözünün nuruydu. Oysaki bu iki ruhun birbirlerinden habersiz, bambaşka hayalleri vardı. Birbirlerine nefes kadar yakın mesafede olsalar da, yörüngeleri asla kesişmeyecek kadar uzaktılar.

Lidya ailesi ile yeni bir yere taşınarak yeni bir hayata başlarlar fakat Lidya yeni okulunda olan zorba olan Ayaz ile karşı karşıya gelir ve düşman olurlar bu düşmanlıkları sürdükçe hisleride değişir ve bu düşmanlık gittikçe aşka dönüşür.

"EĞER YENECEĞİNİZ KENDİNİZSE KAYBEDECEKSİNİZ DE, BUNU GÖZE ALABİLECEK MİSİNİZ?" Adım, Evan. Yaşamayı seviyorum. Etrafım, arkadaşlarım ve ailemle çevrili. Sevdiğim ve sevildiğim harika bir hayata sahibim. Girdiğim koma sonucu gözlerimi burada açtım. Buraya ait değilim. Hayır, tüm hayatım bir yalan. Yaşadığım dünyadan silindim. Ben hiç var olmadım. Diyar bizi çağırıyor. Burası benim gibi kaybolmuşlarla dolu. Ve bir de o var. Benim yalancı İnci’m. O gözümün önünde kendini feda ediyor. Ama ben onu görmezden geliyorum. Adım, Amaya. Etrafımdakileri kurtarmak için kendimi hapsettiğim evden uzağım. Bu dünyayı tanımıyorum. Getirildiğim akademiyi tanımıyorum. Diyar bizi çağırıyor. Güce hükmetmemizi emrediyor. Her zaman farkındaydım ama kabullenmeyeceğim. Kendinden nefret etmenin nasıl bir duygu olduğunu biliyorum. Başka kimse kendinden nefret etmesin diye yalnız savaşıyorum. Onları kurtaracağım, hayallerini yok etmek pahasına. Ölümsüzlüğün öldürücülüğünü görmeyecek kadar aptallar. Ve bir de o var. Benim iyimser tarafım. Benden nefret ediyor, diğerleri gibi. Ama hayatım, hayatına bağlı.

Mısra Korkmaz babasının geçmişte Kaan Demir Soylu`nun annesinin öldürmesi ile aileler arası düşmanlık başladı bu düşmanlığı bitirmek için mafya liderleri toplanarak düşmanlığa son verilmesini söyledi Kaan Demir Soylu tek bir şartla kabul etti annesinin katilinin kızını isteyerek ve Mısra`nın hayatı sonsuza kadar tutsak edildi... UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

Lyeane, yeni adım attığı bu yabancı dünyada, bildiği tüm gerçeklerin aslında ustaca örülmüş birer yalandan ibaret olduğunu öğreniyor. Ve herkes arasında, bu dünyanın kalbinde özel bir yere sahip olmasına alışamıyordu. Elfan diyarında asla sahip olamadığı her şeye burada sahip oluşu, genç kızı bu dünyaya hem daha çok bağlıyor hem de aklını kemiren büyük sırrın kapılarını aralıyordu. Ve bundan sonra aşkı, dostları ve ailesi için canını verebilecek kadar onları korumaya kararlıydı. --- Lyeane & Darven

Nefretten Aşka Dönüşen Bir Hikaye

Aleda Karael ve Ivan Mikhail Ramonov`un karşılaşması, kaderin elleriyle şekillenen bir oyunun ilk hamlesiydi. Aleda, her adımında ölümle burun buruna gelmiş, geçmişin acılarıyla yoğrulmuş bir Boksördür. Ivan Mikhail Romanov ise, Rusya`nın derin karanlıklarında adı duyulmamış bir gücün sahibi, bir mafya lideridir. İkisi de birbirinden farklı, ama bir o kadar birbirine çekilen. Bir anlaşma, sırlarla dolu bir müttefiklik, onları yavaşça birbirine yaklaştırırken, aralarındaki gerilim her geçen saniye daha da büyüyordu. Ve ne zaman iki karanlık ruh bir araya gelirse, aralarındaki ateş, her şeyi yakıp kül ederdi. Kaderin ince ipiyle bağlı, yasaklı bir aşkın ve karanlığın derinliklerine doğru yapılan bir yolculuk. Her karar, her adım, her dokunuş... Hepsi birbirini takip eden, yıkıcı bir sırrın peşinden sürükleyecek. Beni okumaya devam et, çünkü bu hikaye... Yeni başlıyor.

"Abinin hatasının cezasını sen çekeceksin.” kendimin bile zor duyacağı bir fısıltısıyla " ben bunu olmasını istemedim ki , benim suçum ne?" “senin suçun onun kardeşi olman . arabayı çalıştırarak sürmeye başladı, gözlerini yoldan ayırmadan , sakın benim sözümden çıkma yoksa sana yapacaklarım için seni baban bile koruyamaz.” Rojat Karahan ile berdel yoluyla evlendirilen Roj Sloxan’ın geçmişinin gün yüzüne çıkışı Roj Sloxan, yıllarca saklı kalan sırlarla büyümüş bir genç kadındır. Berdel evliliğiyle Rojat Karahan’ın hayatına girerken, onun kaderini sadece bu evlilik değil, geçmişinde gizlenen acılar, sırlar ve yasaklı gerçekler de belirler. Gün yüzüne çıkan bu geçmiş; hem Rojat’ın ailesini hem de iki tarafın köklü geleneklerini sarsacak, dengeleri alt üst edecektir. Roj Sloxan’ın suskunluğu, aslında yıllardır taşınan bir yükün ve susturulmuş bir hikâyenin çığlığıdır. Geçmiş ortaya çıktığında ise sadece evliliği değil, aile bağları ve töre anlayışı da sorgulanmaya başlayacaktır.

Hayat, benim için istediğim gibi yaşayamayacaksam neden yaşıyorum? diyeceğim bir yerdi. Hiç bir zaman kafamı yere eğip, özür dileyen yada pısrık kalan bir kız değildim. ve böyle gideceğinden emindim. ama hayat bana inat yaparcasına karşıma çıkmaması gereken birini çıkarmıştı. Kim olduğunu bilmiyordum. Ama isminin önüne gelen tehlikeli, ve mafya kelimeleri beni ondan kaçmam için yeterliydi. Kaçtım. Başım dik bir şekilde onu her gördüğümde ağzının payı verdim ama bizi birleştiren kaderdi. bu yüzden kaçmayı bıraktım. Artık ona hayatı cehennem edecektim...

3 Yetim ve öksüz kızın okul hayatında nefret ettiği erkeklere karşı ilgi duyması .....

Aşkı soluksuz, ihaneti sarsıcı bir serüven... Katre Vladimir`in esaretinden kaçıp Türkiye`ye gelmiştir. Ona yardım eden yabancı ise geçmişin beklenmedik ismidir. Katre bir yandan Kerem`in mirasını yönetirken bir yandanda Sergei ile dövmesindeki şifreyi çözmeye çalışıyordur. Derken bir gün asansör kapılırı açılır ve havayı dolduran o tanıdık kehribar kokusu kalbine keskin bir sızı gönderir. Dmitri buradadır ve onu bulmuştur. Peki Katre o gözlerde ne görecektir? Aşk mı? Nefret mi? Özlem mi? Pişmanlık mı?

Bazı sesler vardır, duyulduğu an her şeyi ikiye böler. Öncesi ve sonrası. Ailesinin soğuk duvarları arasında büyümüş, ait olmadığı bir hayata zorla dahil edilmiş genç bir kadın… Onun dünyasında gerçek bağlar azdır; biri dört ayaklı, sessiz ve sadıktır. Bir sabah yürüyüşü, tanıdık bir orman ve aniden duyulan tek bir silah sesiyle her şey yerinden oynar. O gün yaşananlar yalnızca bir kayıp değildir. Gizlenen infazlar, suskun tanıklar, karanlıkta verilen kararlar ve yıllar sonra geri çağıran bir geçmişin başlangıcıdır. İnsan bazen kaçtığını sandığı şeyin içine doğru yürür. Bazen de en güvende hissettiği yerde, gerçeğe en yakın olur. Bu hikâye; sadakatle ihanetin, güçle vicdanın ve suskunlukla çığlığın arasına sıkışmış bir hayatın izini sürüyor. Ve soruyor: Gerçekten kaçabilir misin, seni sen yapan şey orada kalmışsa?

"Kendi dünyasında her şeyin yolunda gittiğini sanan Eliz, bir gün öğrendiği gerçeklerle sarsılır ve tüm hayatını geride bırakır. Yaşadığı korkunç olayın ortasında bir adamla tanışır ve kendini onun peşinde bulur. Ona güvenmemesi gerektiğinin farkındadır ama ne yapacağını bilemez halde onu takip ederken kendisini bir anda şehrin Yasak Bölgesi TİAZZA`nın önünde bulur. Buraya girdiğinde bir daha çıkamayacağını bilir. Gidecek başka bir yeri olmayan genç kız, kendisini kurtaran adamın zoruyla Tiazza`ya adım atmak zorunda kalır. Ardında kalan oyunlardan ve düşmanlardan habersiz olan Eliz`i Tiazza da yeni bir hayat bekler. Her şeyin bir nebze düzeleceğini sanan Eliz, tüm gerçeklerle daha da sarsılacaktır. "Burası..." derken sesimin titrediğinin farkındaydım. Nefes almak zorlaştı ve bir anlığına gözlerim karardı. Kötü insanlardan kaçmama yardım eden adam aslında kötünün ta kendisiydi ve o an ben bir şeytanla anlaşma yapmıştım. Üst dudakları yukarıya doğru keyifle kıvrıldı. Halinden oldukça memnun görünüyordu. Dudakları aralanırken ortaya attığı sözler bomba etkisi yarattı. "Tiazza`ya hoş geldin kaçak!" NOT : Tiazza herhangi bir ülkede bulunan bir mahalle/cadde/ bölge vs. bir yer değildir. Tamamen benim hayal gücümle uydurduğum bir isim ama siz kendi yaşadığınız şehirde bir yermiş gibi hayal edebilirsiniz.

𝑜̈𝑙𝑢̈𝑚𝑒 𝑐̧𝑒𝑦𝑟𝑒𝑘 𝑘𝑎𝑙𝑎 -Giriş- "Her hikayenin bir başlangıcı vardır , sizin hikayeniz başlamış olabilir ama bu 1 hafta bizim hikayemiz olacak " Ve ardından bir kahkaha daha yankılandı sınıfın duvarlarında . "Or**pu çocuğu , gülmeden konuşmayı bilmiyor musun?" Egemen`in bir anda bağırması sınıftaki bircok kişiyi bir rüyadan tutup cıkarmıs gibi duruyordu  . Kahkahalar kesildi ve ardından kulak tırmalıyacı ses konuşmaya başladı. "Ah ah ah Egemen, sana terbiye öğretmedi mi sevgili saygın ailen ve terbiyeli , temiz annen ? Annen böyle küfürler ettiğini duyarsa üzülür ama oğluşum" Egemen ne olduğunu anlamamıştı. Bunu sadece bakışlarından bile anlayabiliyorum. Egemen konusmak icin ağzını açtı ama ses bir anda bağırarak korkutucu bir sekilde konuşmaya başladı. "Yeter, sus artık! Seninle vaktimi bosa harcayamam " Bir kac dakikalık bir sessizlikten sonra tekrar konuşmaya başladı. "Artık oyunumuzu konuşabiliriz " yine kahkahalara boğuldu. "Sizinle cok güzel oyunlar oynayacağız sevgili sınıfım . Oyunumuzun kuralları şu sekilde , Okulun dışına çıkmak yasak , ölürsünüz. Verdiğim sürede,yani 45 dakika boyunca, eger soruyu istenilen sekilde cevaplamazsanız ebe ölür. 45 dakika sonunda 15 dakika icerisinde  hala da cevaplamazsanız , size güzel sürprizlerim olacak, ebenin ölümü dışında. Aslında size tamı tamına kendi canınız için koskocaman bi 1 saat veriyorum , bu bonkörlüğümü unutmayın , cani biri olsaydım bu kadar uzun bi süre tanımazdım size "   Ardından yine güldü. "He a**na koyayım,  bizde inandık" Fatih`in asagılayan sesi kulağımda cınlayınca bu sefer bütün yüzler ona döndü . Bir anda tahtada bir video ortaya cıktı . Bu oydu Okul forması yırtılmış,  paramparçaydı Ve yüzü Yüzü berbattı Her tarafı kandı İşkence görmüştü Devasa bi akvaryumun içindeydi ve aglıyırdu . Kameranın ondan tarafa baktığını görünce daha da ağlamaya başladı. Elleri önünde bağlıydı Aynı zamanda ayakları ve ağzı da . Hepimiz onu izlerken bir anda akvaryumun içine su dolmaya başladı. Ve o an dünya bizim için durmuştu. Hepimiz bağırmaya basladık, yakın arkadaşları aglamaya ... Su biraz daha dolmaya devam ederse , boğularak ölecekti. Çırpınmaya ve deli gibi akvaryumun camlarına vurmaya başladı. "Umarım dediklerimde ciddi oldugumu anlamışsınızdır.  O saat 1 e çeyrek kala ölecek , yani ölümüne çeyrek kala , şimdiden başarılar sınıfım , kazanacağınıza inanıyorum , evet öleceğinize inancım tam" Ve ardından yine konuştu. "Ha ayrıca unutmayın , hiçbir intihar sebepsiz değildir..." İntihara teşebbüs değil, Tebessüm ettim dün gece. Ölmek mi? Ölmek ne kelime! Parmak uçlarıma kadar, Aşık oldum sadece...

Bir çift Kehribar göze sevdalı. Nefret ile aşk tanıdık hisler ama farklı karakterlerin hikayesi.. Gizem, ihanet, intikam tüm duyguların barındığı hikaye. Parla ve Boran Aslan’ın hikayesi.. Tutku dolu aşk mı? Yoksa intikam ve nefret mi kazanacak! TÜM TELİF HAKLARI SAKLIDIR. ÇALINMA, KOPYALANMA DURUMUNDA HUKUKİ YOLLARA BAŞVURULACAKTIR.

"Baba oluyorsun!" Ailesini karşısına alarak sevmediği bir adamla evlenmişti Gazel. Bir zamanlar kalbinin ilk defa çarptığı adamı unutmak için kurduğu o yuva, sevgiyle değil sabırla ayakta kalmaya çalıştı. Yıllar boyu sustu, katlandı, çabaladı… Ama evlilik yıldönümlerinde öğrendiği ihanet, içinde tuttuğu tüm sessizliği parçaladı. Aldatıldığını gözleriyle gördüğünde, kaçacak hiçbir yer kalmamıştı. Sığındığı en yakın otel odasında geçmişinden çıkan bir hayaletle göz göze geldi: Cihan Batur. İlk görüşte âşık olduğu, ama asla “olamayacak” dediği adam. Oysa Cihan da yıllar önce başka bir kadına kalbini açmış, karşılığında sadece parayla ölçülen bir yıkım almıştı. O günden beri aşk onun için bir hayal, güven ise bir tuzaktı. Ama o gece, karşısında duran kadın başka bir şeydi. Kırık ama güçlü, sessiz ama yakıcı… Tıpkı onun gibi. Ve işte o gece, hiçbir söz vermeden, sadece bir kural koyarak birbirlerine sığındılar: sadece bir gece, sadece unutmak için. Ne geçmişin acısı konuşulacaktı, ne geleceğin belirsizliği. Fakat hayat, insanların koyduğu kurallarla hareket etmezdi. Üç ay sonra Gazel yalnız değildi. Karnında taşıdığı sır, sadece onun değil, Cihan’ın da hayatını alt üst edecek bir başlangıcın habercisiydi. Bir zamanlar bir gecede birbirlerine ait olmayı seçen iki insan, şimdi aynı güneşi bekliyordu. Çünkü bazı hikâyeler, bir gecede başlar ama bir ömür sürer. Ve bazı insanlar… birbirinin gecesinde doğan tek güneştir.