Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

İki yaratılış, tek bir beden. Bir yandan hayaller, diğer yandan saklanması gereken o büyük gerçekler... Herşey bir kelebek sistemiyle başladı... Nerden bilebilirdim ki hayatımın aşkının gizli kimlikli bir mafya olduğunu ... ❤️‍🔥

Başka bir evrende üniversiteli isFad...

Aylardır, annemin arkadaşının oğlunun evinde kalıyordum ve okulum bitene kadar da orada kalmak zorundaydım. Sorun şuydu ki: birbirimizden öldüresiye nefret ediyorduk.

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

Gece için o parti, sıradan bir üniversite gecesinden ibaretti. Biraz eğlence, biraz kalabalık, biraz da unutulacak anılar… Ama bazı geceler unutulmaz olmaz. Kırılır. İçeri adım attıkları andan itibaren her şey normaldi. Ta ki bir anda ışıklar sönene, müzik kesilene ve mekânın içinde açıklanamayan bir panik başlamasına kadar… Bir düşüş. Bir kayboluş. Ve ulaşılamayan telefonlar. Gece, bir anda kendini cevaplanmayan soruların ortasında buldu: Arkadaşları nerede? O gece damda ne oldu? Ve en önemlisi… kim kime gerçeği söylemiyor? Artık bu sadece bir parti hikâyesi değil. Bu, gecenin içinde kaybolan insanların hikâyesi. Ve bazı geceler… sabaha çıkmaz.

Üniversite sınavında istediği sonucu alamadığı için mezuna kalan ve mezun senesinde motivasyonunu iyice yitirip oradan oraya savrulan bir genç kız olan Gülperi Nil, bir gece eve dönerken karşısına çıkan videodaki adama eğlencesine mesaj yazmaya karar verir. Ancak adamın mesajına dönmesini beklemiyordur.

23 yaşındaki Alara`nın seks deneyimleri..

Siz: SEN Siz: O TAKSİYİ SENİN DÜKKANINA SOKARIM Siz: SENİ O TAKSİ İLE AHİRETE KADAR KOVALARIM Siz: TAKSİNİN PARÇALARINI SANA MONTELERİM Şrfsz: Ne oluyor lan

"! Yetiskinler içindir !" Neden hayatlar hiç kitaplarda anlatılanlar gibi olmuyor

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların `mecnun` olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam`ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

-Vera "beni korkutuyorsun" yüzünde yalandan bir tebessüm belirdi -"Bu yüzden buradasın" Bazı dönüşümler bir seçim değildir. Bazıları bir suçtur. Vera, geçmişinden kaçtığını sanarak küçük ve sessiz bir kasabaya taşındığında, dokunduğu insanların zihninde gördüğü karanlığın normal olmadığını henüz bilmiyordu. Onu kimse kontrol edemiyordu. Ta ki o gelene kadar. Her vampiri ve her insanı zihniyle yönetebilen alfa, Vera üzerinde hiçbir güç kuramadığında merak, takıntıya... takıntı ise yasak bir dönüşüme dönüştü. Bir büyücünün vampire dönüşmesi yasaktı. Ölümcüldü. Türler arası barışı yıkacak kadar tehlikeliydi. Vera hayatta kaldı. Ama artık hiçbir yere ait değildi. Vampirler onu sahiplenmek istiyordu. Büyücüler onu kullanmak. İnsan dünyası ise onu geri istemiyordu. Ve uzaktan izleyen biri vardı... Özgürlük bir ödül değildi. Bir bedeldi.

Yıllar sonra üniversite için İstanbul’a gelen Sena, yeni bir hayata başlamayı planlarken kampüsün ilk gününde Doğukan’la beklenmedik bir şekilde karşılaşır. Aynı arkadaş grubuna dahil olmalarıyla birlikte, geçmişin gölgesi fark edilmeden yeniden aralarına sızmaya başlar. Biri için bu karşılaşma sıradan bir tesadüfken, diğeri için yarım kalmış bir hikâyenin yeniden başlamasıdır.

ACILARA REFERANS adlı ilk kitaptır. Fantastik/romantizm kategorisinde bir kitaptır. ... Bazı acılar saklanır. Bazılarıysa... taşınır. Çağıl insanların acılarını görebilen ve onu kendi bedenine çekebilen bir güce sahip. Bu güç başkalarını kurtarırken, onun bedenini içten içe çürütmekte. Geçmişine bilmeden kurulan kırılgan bir denge. Bazı denk gelişlerin tesadüf olmaması. Biri fazla dikkatli. Diğeri fazla yakın. İkisi de farklı sebeplerden yanında. İkisi de farklı amaçların piyonu. Çağıl gerçeğe attığı her adımda kurulu bir yalanın sahteliğinde yüzecek. Çünkü bazı sırlar ortaya çıktığında sadece hayatlar değil... kalpler de paramparça olur. Ve bazı acılar... Hiç kimseye ait değildir.

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

​“Bazen en doğru yola sapmak için, önce yoldan çıkmak gerekir.” ​Arsu, okul öncesi öğretmenliği son sınıfında, bisikletinin çiçekli sepetindeki papatyalarıyla rüzgârı kovalayan, hayatı naif bir melodi gibi yaşayan bir genç kadındır. Mezuniyete ve hayallerine ramak kala, bir bahar sabahı kampüs yolunda yaşadığı o talihsiz —ya da mucizevi— kaza, tüm rotasını değiştirir. ​Motosikletinin hızıyla hayatın ritmini kaçıran Çağın; aşkı bir algoritma gibi çözmeye çalışan Atalay ve onun enerjisiyle tüm sistemleri altüst eden Hemşire Özden; mavi rüyalarını bir taş evin huzuruna sığdıran Güniz ve Barlas... ​Bir vites kutusunun bozulmasıyla başlayan, bir revir odasında filizlenen ve mezuniyet balosunun ışıltılı pistine uzanan bu hikâye; dostluğun, aşkın ve büyümenin en samimi halini anlatıyor. ​Papatyalar ve Dişliler, hayatın karşımıza çıkardığı sert çarpışmaların aslında ruhumuzu iyileştirecek o büyük karşılaşmalar için birer bahane olduğunu kanıtlıyor. Okul biter, diplomalar alınır ama bazı baharlar, sarı bir elbisenin uçuşan eteklerinde ve bir motosikletin dikiz aynasında sonsuza dek yaşamaya devam eder. ​Rüzgârı yüzünde hissetmeye ve hayatın manuel ayarlarında kaybolmaya hazır mısınız?

Korkuyla diz çöken o küçük kız çocuğu öldü; yerine fırtınalar estiren bir kadın geldi. On iki yaşındaydı Serap; babasının elindeki kemerin şaklayışıyla çocukluğu elinden alınan, başlık parası uğruna geleceği satılmak istenen bir "hiçti". Ama o gece, avucundaki iki altın küpe ve bir kırmızı kamyonetin kasasında başlayan o yolculuk, her şeyi değiştirdi. Yirmi yıl sonra... Köyün tozlu yollarına bu kez bir kurban olarak değil, hayat veren bir el olarak dönüyor. Üzerinde bembeyaz bir önlük, ruhunda ise iyileşmemiş yaralar... Dr. Serap, onu tanımayan babasının gözlerinin içine bakarken şu soruyu soruyor: Affetmek mi daha zordur, yoksa unutmak mı?

Kaygı bozukluğu olan, çok şansız olduğunu düşünen, özgüven problemleri yaşayan Gülşah için ailesine karşı gelip başka bir şehre üniversite okumaya zaman işler daha da zorlaşır. Platonik aşık olduğu bir adam ve ona pek de iyi davranmayan arkadaşları vardır. Bir gün hayran olduğu kızın telefonunu çalışma odasında bulur, kız ona teşekkür etmek için kahve ısmarlar. Ama masaya bir süre sonra kızın arkadaş grubu da oturur. Onlardan biri fakültedeki en soğuk ve gizemli adam olan Gökçe`dir. Gülşah`ın kendisine de hayata da bakış açısı bu adamla tanıştıktan sonra değişecektir.

Biz dört candık. Dört kimsesiz çocuk. Küçüklüğümüzden bu yana beraberdik. Geçmişi hatırlamazdık, geçmiş bizim yükümüzdü. Geçmişi hatırlayan, bir geleceğe sahip olamazdı. Böyle büyümüştük. Bize öğretilen tek şey ise, tek tabanca olmaktı. Sonuçta her koyun kendi bacağından asılırdı, değil mi?

Herşey numarayı yanlış yazıp o kişiyi aramamla başladı meğersem gizli hayranımmış...

Okulun zorba ve kötü kızı olarak bilinen Ilgın Kayra Şensoy bir gün anonim bir hesaptan tehtid içerikli mesajlar alır, kendisinin bile hatırlamak istemediği sırları tek tek önüne serilirken ona yardımcı olan okulun inek öğrencisi ve sahte sevgilisi Mert Aras Aksoy`dan başkası değildir.

Bir yazlık kasabada başlayan küçük bir bağ… Yıllarca solmadan saklanan iki renk. Gonca bileğinde mavi bir geçmiş taşıyor. Eren ise pembe bir sırrı. Aynı sınıfta yolları yeniden kesiştiğinde, biri gerçeği biliyor. Diğeri ise henüz hatırlamıyor. Bir çocukluk anısı, bir anonim mesaj, ve yarım kalmış bir yaz… Hatırlamak bazen sevmekten daha cesurcadır.

"Gerçek adının ne olduğunu bile bilmiyorum. Sen bir dolandırıcı ve yalancısın. Ve.. " dudaklarımdan son kelimeler çıkmak istemiyordu fakat tutamadım kendimi, "Şerefsizsin!!! " Diye ifadesiz, sert yüzüne karşı bağırdım. Yine de en ağır sözlerim bile onu sinirlendirmiyor ve canını acıtmıyordu. Gözlerimden yaşlar boşalırken anlamıştım o kötü biriydi. Evet, gerçekten iğrenç biri.

Üniversitede okuyan dört kişinin yolu kesişir ve ozlenecek anılar oluşur (Arkadaşlık kurgusudur)

Yıllar sonra ise kader onları tekrar bir araya getirecekti. Mirhan çocuklu aşkı olduğunu bilmeden Liyanın habersiz resimleri çekecek ve bir kez daha aşık olacaktı. Liya Yeşil gözlü çocuğu hiç unutamamıştı. Çünkü ona söylediği şarkıyı unutamamıştı. “Teklif ediyorum benimle evlenir misin?” "Geçmişim,çocukluğumun, geleceğim gözümün önünde tek tek ölüyordu. Oysa ben vuslatı beklerken, kalbimden hançer yemiştim."