Sessizliğime ses olan, feryatlarıma merhem olan bir adam vardı. Benimse... Çığlıklarımı susturan sessizliğim ve o sessizliği kirleten yalanlarım vardı. O; hem dilsiz, hem sağır. Bu hikâye; Umutlarına tutunan bir kızın değil, umudun bile sırt çevirdiği bir kalbin hikâyesi... Sessizliğiyle haykıran, Gerçeklerden saklanıp Yalanlara sığınan bir kızın hikâyesi. Bu... Zeliş`in suskun çığlığı. Tamamen hayal ürünüdür, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.

Selam bu kitapta ister ifşa verin isterseniz bir şey itiraf edin bunun için bana dm yazmanız yeterli

Telefonuma baktım; saat neredeyse ikiye geliyordu. Babamdan hâlâ ne bir arama ne de bir mesaj vardı. Tam o an, sessizliği yırtarcasına telefon çalmaya başladı. Ekranda "Babam" yazıyordu. Hiç düşünmeden açtım. ​"Alo? Baba, neredesin? Seni çok merak ettim... Baba?" ​Ama karşıdan gelen ses babama ait değildi. Soğukkanlı, ama belli belirsiz aceleci bir adam sesiydi: ​"Alo, merhabalar. Mara Hanım`la mı görüşüyorum?" ​Bir an nefesim titredi. Bu kadın da kimdi? "Evet, benim. Siz kimsiniz?" ​Kadın derin bir nefes alıp sakin bir tonla konuştu: "Öncelikle sakin olun... Ben babanızın doktoruyum." ​Sözleri beynimde bir anda çarpıştı. "Ne? Ne doktoru? Babama ne oldu? Neredesiniz?" ​"Mara Hanım, lütfen biraz sakin olmaya çalış-" ​"Ne sakinliği? Ne oldu babama, söyleyin!" ​Kadın sesi biraz daha netleşti: "Ben Doktor Serkan. Babanız bir trafik kazası geçirdi. Şu anda hastanedeyiz. Durumu... iyi. Endişelenmeyin, size haber vermem gerekiyordu." ​O an dünya ayaklarımın altından çekildi. "Durumu iyi" demişti ama ya iyi değilse? Ya bir şey olursa? Babam... benim her şeyimdi. Onu kaybetme ihtimalini düşünmek bile içimi paramparça ediyordu. ​Telefondan tekrar ses geldi: "Mara Hanım, orada mısınız?" ​Sesim titredi, boğazım düğümlendi: "E-evet... buradayım. Geliyorum. Hemen geliyorum." ​Telefonu kapattım. Ellerim titriyordu, nefesim düzensizdi. Bir anlığına dünyam kararmış gibi hissettim... ama tek bildiğim, babama ulaşmam gerektiğiydi.

Kitap Şarkısı - Coraline ~ Måneskin “Buyurun?” dedim soğuk bir sesle. “Size de günaydın, küçük hanım.” Kaşlarım hızla çatıldı. Kimdi bu? “Ne için gelmiştiniz, beyefendi?” dedim sertçe. Dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı. “Karımı almaya geldim, hanımefendi.” Tanımadığınız bir adamla evli olduğunuzu öğrenseniz ne yapardınız?

Bella, Rusya’dan Türkiye’ye taşınmak zorunda kalan genç bir kızdır. Babasının işi nedeniyle hayatını tamamen geride bırakıp hiç alışık olmadığı bir ülkede sıfırdan bir yaşam kurmaya çalışır. Yeni bir şehir, yabancı insanlar ve bilmediği bir dilin arasında Bella’nın elinde kalan tek şey; içindeki o hiç kaybetmediği neşesi ve insanlara karşı beslediği saf iyiliğidir. Bir süre iş aradıktan sonra, ülkenin en nüfuzlu ve köklü şirketlerinden biri olan Hanoğlu Holding’de medya ve prodüksiyon departmanında çalışma fırsatı bulur. Plazanın koridorları kalabalık, yorucu ve kaotiktir ama Bella her şeye rağmen adapte olmaya çalışır. İnsanlarla kolay iletişim kurar, sürekli gülümser ve kısa sürede enerjisiyle dikkat çekmeye başlar. Fakat işe başladığı ilk günlerden itibaren, o devasa binanın en üst katından alt katlarına kadar adı fısıltıyla anılan birini fark eder. Baran Hanoğlu. Holdingin genç, veliahtı ve mutlak patronu. Sessiz, soğuk ve insanlardan alabildiğine uzak duran bir adam. Kimseyle gereksiz konuşmaz, kimsenin gözünün içine uzun bakmaz. Adımları ağır ve nettir. Katıldığı toplantılarda veya koridorlarda göründüğü anda herkesin tavrı anında değişir. İnsanlar onun yanındayken daha temkinli davranır, seslerini düşürür, hatta bazen korkuyla tamamen susarlar. Bella, Baran’ı ilk başta sadece uzaktan görür. Cam bölmelerin arkasında, holdingin bahçesindeki lüks arabasına binerken, koridorlardan bir gölge gibi geçip giderken… Adamın dışarıdan görünen davranışlarında aslında mantıksız hiçbir şey yoktur. Sadece fazla sakin, fazla mesafeli ve tekinsiz bir otoriteye sahiptir. Ama buna rağmen şirketteki çalışanlar onun hakkında karanlık şeyler söylemeye devam eder: “Psikopat o.” “Gözünün içine sakın bakma, şirkette sadece bir gün dayanamazsın.” “Sinirleri bozuk, geçmişinde çok karanlık bir hikaye var.” “Bir gün öfkesine yenilirse, bu holdingi de içindekileri de yakar.” Bazıları bunu şakayla karışık söylerken, bazıları gerçekten titreyerek konuşur. Ama Bella neye inanması gerektiğini anlayamaz. Çünkü insanların anlattığı o canavar portresiyle, uzaktan gördüğü o yalnız ve derin adam aynı kişi gibi durmuyordur. Günler geçtikçe Bella, elinde olmadan Baran’a daha çok dikkat etmeye başlar. Ve bir sabah, holdingin vizyon projesi olan devasa bir çekim ve lansman ekibi açıklandığında, Bella’nın adı doğrudan en üst yönetimle, yani Baran Hanoğlu ile doğrudan çalışacak özel ekibin içinde okunur. Artık aynı odalarda, aynı projede, onun nefes kestiği o soğuk auranın tam ortasında çalışmak zorundadır. Peki Bella nereden bilebilirdi ki, bu ulaşılmaz patronun aslında dışarıdan göründüğü gibi biri olmadığını? Herkesin korktuğu, arkasından efsaneler uydurduğu Baran Hanoğlu’nun, devasa plazanın ışıkları söndüğünde sakladığı, kimsenin bilmediği 3 büyük sırrı vardı: peki o 3 sır neydi ve Bella bu sırrı öğrenince yaşayabilecek miydi?

Üç kadın... Hayatlarını zenginlerin evlerinde temizlik yaparak kazanan, fakir ama birbirine sımsıkı bağlı üç dost... Bir gün, içlerinden birinin geçmişte mafyayla bağlantılı kocasından kalan bir kasada bir çok safir taşına sahip olmalarıyla hayatları değişir. Onlar, yeni bir başlangıcın hayalini kurarken, şehrin en acımasız mafyası taşların peşine düşer. Kaçırılmalar, ihanetler, kazalar, unutulan hatıralar… Ve sonunda, düşmanla dost, aşkla nefret arasındaki ince çizgide, kalpleri en çok yaralayan seçimler... “Yaralı Mafya”, aşkın gölgesinde, ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide nefes kesici bir yolculuğa çıkarıyor.

Kervancıoğlu ailesi... Gücün, paranın ve korkunun diğer adı. Onlar kaybetmez. Onlar yıkılmaz. Ama bir gece... her şeye sahip olan o aile, en değerli şeyini kaybetti. Oğullarını. Yıllar geçti. Her şey kaldığı yerden devam etti. Ama kimse bilmedi... O çocuk hâlâ hayattaydı Ve kendi ailesini tanımadan yaşıyordu Aras Karahan... Kendi kimliğini bilmeden yaşayan bir adamdı. Ahu Çavdar ise... o ailenin kapısından içeri bir hizmetçi olarak giren, kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış bir kızdı. Ama bazı kapılar sadece açılmaz... kaderi değiştirirdi Çünkü Ahu`nun attığı o adım, sadece kendi hayatını değil... Kervancıoğlu ailesinin geçmişini de geri getirecekti. Ve bazı gerçekler ortaya çıktığında...

Bazı duygular, kelimelerle ifade edilemez. Bazı aşklar ise suskunlukta saklı kalır. Lalin’in kalbinde fısıldayan hisler, yazdığı mektuplarda ortaya dökülür; ama kimse onları okumaz... Henüz. Okul koridorlarında başlayan küçük bakışlar, gizli gülüşler ve yanlış anlaşılmalar arasında, Lalin ve Arın’ın hikayesi sessiz bir heyecanla ilerler. Bu hikaye, sevginin, cesaretin ve içtenliğin gücünü; kalbin bazen sessiz ama çok güçlü olabileceğini anlatır. ~•~•~ “Beni tutan el bırakmadı belki, ama ben kalacak kadar güçlü değildim.”

"Bazı günahlar sadece babalardan çocuklara kalmaz; peşinden kanlı bir intikamı da sürükler." Miru, geçmişinin tozlu sayfaları arasında kaybolmuş, ailesinin kaybıyla sarsılmış yaralı bir ruhtur. Tek bir amacı vardır: Hayatını mahvedenlerden hesap sormak. Ancak bu karanlık yolda ilerlerken karşısına çıkan gizemli Jungkook, oyunun kurallarını tamamen değiştirir. Bir yanda intikam ateşiyle kavrulan, diğer yanda kalbinin sesine yenik düşmekten korkan genç bir kadın... Bir yanda ise sadakatle ihanet, koruma içgüdüsüyle karanlık bir geçmiş arasında sıkışmış bir adam. Aralarındaki çekim, her ikisini de kimin av kimin avcı olduğunu unutacakları tehlikeli bir labirente sürükler. Şehrin soğuk limanlarından, maskelerin ardındaki gizli cemiyetlere uzanan bu savaşta; sırlar döküldükçe güven bir lüks, sessizlik ise tek sığınak haline gelecektir. İhanetin soğuk tadı, aşkın sıcaklığına karıştığında; sadece en acımasız olanlar hayatta kalacaktır.

"Bana bir evlat verirsen, baban yaşar." Bu cümleyle başladı her şey. Nil için hayat o an ikiye ayrıldı: Babasının aldığı her nefes ve hiç tanımadığı bir adamın, Vefa Kerim Düzkaya’nın buz gibi dünyasında ödeyeceği ağır bedel. Bir yanda dini nikahın gölgesine sığınmış iki yabancı, diğer yanda silahların patladığı, sırların döküldüğü ve sadakatin kanla sınandığı bir savaş... Nil, o altın kafese sadece babasını kurtarmak için girmişti; ancak kalbinin o kafesin anahtarı olacağını hiç hesaba katmamıştı. Önce karanlığı aydınlatan Umut doğdu, sonra küllerinden yeniden doğan bir aşk... Şimdi fırtına dindi, silahlar sustu. Geçmişin yaraları, minik bir elin dokunuşuyla iyileşebilir mi? Kırılmış bir kalp, kendisini en çok acıtan adamda huzuru bulabilir mi? Vazgeçmeyenlerin, affedenlerin ve her şeye rağmen aşkı seçenlerin sarsıcı hikayesi. Eğer hazırsan, Araf’a hoş geldin.

Arkadaşının yazdığı bir çizgi romanın içine düşen genç bir radyo sunucusu, kendini cinayetler ve sırlarla dolu bir dünyada bulur. Bu dünyanın kahramanı olan gizemli adam, yıllar önce ailesini öldüren katili aramaktadır. Katilin peşinde birlikte ilerlerken aralarında beklenmedik bir aşk filizlenir. Fakat her ipucu onları gerçeğe yaklaştırırken, kadın da ait olduğu dünyanın bu olmadığını ve sevdiği adamın yalnızca bir hikâyenin parçası olabileceğini fark etmeye başlar. Bazı aşklar kaderle yazılır. Bazıları ise mürekkeple. Ancak ikisini de kan silebilir.

Siz: İşte aynı kutuplar birbirlerini çekerlermiş ama sen üst seviye bir şerefsizsin Siz: Ben de senin yanında deccale premium üyelik veren kızım işte ne yapabilirsin ki Siz: Kötü çocuklar iyi kızlara aşık oluyor diye bir klişe vardı değil mi? Siz: Tüh Siz: Bak görüyor musun yine aynı kutuplar birbirlerini çekmiş 21.23 Kuzey: Manyak mısın sen anasını satayım Kuzey: Okulun ilk gününden kaçığın tekini mi peşime taktım ben 23.44 Siz: İlk gün derken? Siz: Kafan mı güzel Kuzey? Kuzey: Ne Kuzey`i kızım Siz: Anlamadım Kuzey: Kuzenimle mi karıştırdın beni? Siz: Siktir oradan

Bir sabah kendini bilmediğin bir otel odasında kalbi sökülmüş bir adamın yanında bulduğunda yapılabilecek tek şey ne olabilirdi ki? Kaçmak! O da öyle yaptı. İzlendiğinden habersiz... İşin içine geçmiş hesapları olan bir adam girdiğinde ise her şey arapsaçına dönecekti. Gizli mesajlar, çarpışan güçler ve kirli oyunlar... Bu öylesine bir cinayet miydi yoksa her şey daha büyük bir oyun için miydi? "Bu senin katil olduğunu kanıtlamaz?" "Evet, ama sen bana yardım edebilirsin." Dudakları sanki bir şey bulmuşçasına yukarı kıvrıldı.

Ana karakterimiz Asel Ekinci, ona takıntılı derecede aşık olan mafya liderimiz tarafından kaçırılır ve kayıp annesini bulma bahanesiyle anlaşmalı evlilik yaparlar. Ve Asel`in hayatı bu macerada alt üst olur...

Şef Tarık Dibitutan ve Enise`nin romantik komedi evrenine hoşgeldiniz🥧 Tarık’ın kazara elindeki tuz dolu cam şişeyi düşürüp kırmasıyla Enise’nin sağ gözü seğirmeye başladı. Elindeki delik cüzdanın içini göstererek “yeter Tarık” dedi. Sabrının son damlasının da taştığı dağılmış topuzundan belli oluyordu. “Hafızanı kaybetmiş olabilirsin ama Maşallah iştahın yerinde! Bu kadar pahalı malzemeleri almak zorunda mıydın?” Tarık, sanki kulağında sinek vızıldıyormuşçasına omuz silkti. Bakışlarını çok beğendiği sunum tabağından ayırmayarak yanıtladı. “Kim olduğumu gerçekten hatırlamıyorum ama sanki dünyanın en güzel sosunu keşfetmişim gibi hissediyorum.” Yüzüne şımarık bir çocuk gülüşü takınarak ekledi. “Tadına bakmak istemez misin, Karamel?"

Güneş gerçek ailesini henüz yeni bulmuşken, karşı aşiretin oğlu ile berdel yapacağını öğrenir. Fakat evleneceği kişi aslında çok büyük bir sır saklıyordur. Bu sırrı öğrenmek için okumaya ne dersiniz?

"Bazı emirler ölüme, bazıları ise imkansıza gönderir." Yüzbaşı Devran Aras Çelik, çelikten iradesi ve tavizsiz disipliniyle tanınan, sınır hattının en keskin komutanlarından biridir. Rutin bir operasyon sırasında timiyle birlikte girdiği o mağara, sadece bir sığınak değil; zamanın ve gerçekliğin büküldüğü karanlık bir dehlizdir. Telsizlerin sustuğu, pusulaların şaştığı o kırk sekiz saatten geriye döndüklerinde, dünya için iki gün geçmiş, ancak Devran ve adamları için sadece bir saat akmıştır. "Adalet rütbe tanımaz, Yüzbaşı. Gerçekler ise asla saklı kalmaz." Askeri Savcı Selin Arya Karahan, hukuku kılıç gibi kullanan, zekasıyla en kapalı kapıları bile açan bir kadındır. Karşısında duran 1.94`lük bu dev adamın gözlerindeki o tarif edilemez parıltıyı ve tıbbi raporlardaki imkansız verileri fark ettiğinde, bunun sadece bir "kaybolma vakası" olmadığını anlar. Selin, kanıtların peşinden gittikçe, ordunun en derinlerine gömülmüş Proje Anka`nın kanlı izlerine rastlar. Biri emirlerin adamı, diğeri ise gerçeklerin savunucusu.. Devran ve Selin, bir yandan birbirlerine duydukları karşı konulmaz çekimle savaşırken, diğer yandan insanüstü güçlerin ve kirli bürokrasinin ortasında hayatta kalmaya çalışacaklar. Zamanın durduğu o mağarada başlayan gizem, sadece bir birliğin değil, tüm insanlığın kaderini değiştirmek üzeredir. Geri döndüler... Ama artık hiçbiri sadece "insan" değil..

"Geçmiş onu büyüttü. Karanlık onu şekillendirdi. İntikam ise onu geri çağırdı.” Eflin Öztürk, yeraltının en tehlikeli gölgesidir. Demir Ateş ise Batı’nın değişmeyen gücü. İkisi karşı karşıya geldiğinde, artık hiçbir sır güvende değildir.

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

Arlo, sahil kasabasına taşındığında sıradan bir yaz geçireceğini düşünüyordu. Deniz, rüzgâr ve sessiz sokaklar… hepsi normaldi. Ta ki o geceye kadar. Denizin ortasında beliren paslı bir kapı, kasabanın yıllardır sakladığı bir gerçeği ortaya çıkardı. Ve herkesin görmezden geldiği bir kelime vardı: Ocevra. Kimse ne olduğunu bilmiyordu. Ama herkes ondan korkuyordu. Arlo artık tek bir şeyin peşindeydi: O kapının neden orada olduğunu ve Ocevra’nın ne anlama geldiğini öğrenmek. Ama kasabada bazı sırlar vardır… öğrenilmemesi gereken.

Kitabım Adı : deney kızı Önsöz: Geçmişi hakkında birşey hatırlamaz inci ağlayan bir deniz kızına lara ona işkence ederek ağlatır ve zengin olur Ayça inci ağlamamaya başlayınca onu sokağa atar onu Sıla bulur. Onaylardım eder Ayça intikamına alır iyileşir ve inci ağlar sadece su değince kuyruğu ortaya çıkar —————————————————————————— <3 < Kitabı eskiden yazmıştım hiç düzenlemeden atıcam arkadaşımın gazına geldim yorum yaparken 10 yaşında birine yazdınızı düşünün...

Her hikaye mutlu başlamazdı bazen.Sonunun nasıl olacağını bilmez okumaya devam ederdik.Merak eder,heyecenlanır,okuma hevessimizle ilerlerdik. Peki hayatta bu şekilde değil miydi? Bir olaya bağlı kalarak yaşamak.. Anlatırken gözümüzün dolduğu çokça şeyler vardı belkide.İçimize atmak zorunda kaldığımız,kalbimizin sesini dinleyerek uyuduğumuz.. Belki her hikaye mutlu bitmezdi. Kim bilir.

Vera, yaz başında küçük bir sahil kasabasına taşındığında geceleri denizden gelen fısıltıları duymaya başlar. Araştırdıkça, denizin her gece 8 yıl önce gizemli bir tekne faciasında kaybolan gençlerin isimlerini fısıldadığını fark eder. Kasabadaki herkes bu olayı unutmuş gibi davranırken, Vera kendini geçmişin karanlık sırlarının içinde bulur. Ta ki bir gece deniz kendi adını söyleyene kadar.

Yeraltı dünyasının kendi kuralları vardır ve bu kuralları ihlal edenlerin ödeyeceği bedel her zaman ağırdır. Karanlık Bağlar, güç savaşlarının, sarsılmaz sadakatlerin ve geçmişten gelen büyük sırların tam ortasında geçen bir mafya dramasını anlatıyor. Kendi krallıklarını kuran ve birbirlerine görünmez zincirlerle bağlı olan üç adamın dünyası, hain bir pusuyla tamamen sarsılır. Bu pusu, sadece silahların değil, yıllardır saklanan aile bağlarının ve gizemli geçmişin de fitilini ateşler. İki farklı ailenin yolları, tehlikeli kararların ve namlunun ucundaki hayatların gölgesinde kaçınılmaz bir şekilde kesişecektir. "Güvenin bir lüks, sadakatin ise ölümcül bir zorunluluk olduğu bu dünyada; ya bağlarınız sizi korur ya da o bağlar sonunuz olur."

“Bir telefon konuşması, insanın hayatını tek cümlede paramparça edebilir.” Telefonun ucunda annem vardı. Sesinde bir acele yoktu. Sadece… bir vedaya benzeyen bir durgunluk. O an anladım. Ama henüz neyi kaybettiğimi bilmiyordum. Bazı anlar vardır; insan tam ortasındayken bile kendini dışarıdan izler. O anlardan birindeydim. Elim telefondaydı, kalbim olması gerekenden daha sakindi. Çünkü insan, başına gelecek olanı sezdiğinde önce hissizleşir. Annem konuşuyordu. Cümleleri uzatmıyordu. Sanki kelimeler değil de, yıllardır söyleyemedikleri aramızdan geçiyordu. “İyi misin?” dedi. Bu soru, o güne kadar duyduğum bütün sorulardan daha ağırdı. Çünkü cevabımı değil, vedamı bekliyordu. O an fark ettim: Bazı ayrılıklar bağırarak gelmez. Bazıları, insanın içine yerleşir ve oradan ilerler. O sessizlik, konuşmanın bittiğini değil, her şeyin başladığını söyledi. Ben Bade Sancar. O gün, hayatım ikiye ayrıldı. Öncesini artık hatırlamak zor. Sonrasıysa, hâlâ tam olarak başlamadı. Bildiğim tek şey şu: Bazı oyunlar, oyuncusuna sorulmadan başlar. Ve insan, en çok bilmediği bir oyunda kaybolur. Kartlar çoktan dağıtılmıştı. Ben masaya oturduğumda, kimin ne oynadığını bilmiyordum. Oyun, ben olmadan başlamıştı.