Türkiye`nin ilk Zombi Korku Gerilim Romanına Hoş Geldiniz !!! Seni canlı canlı yemeye çalışan yürüyen ölüler mi yoksa hayatta kalabilmek adına insanlığı ölen insanlar mı daha kötü? Kendine hiç sordun mu? Zombiler dünyayı ele geçirdiğinde hayatta kalabilmek için neleri feda edersin? Virüs ile enfekte olup birkaç saat içerisinde zombiye dönüşecek olan sevdiğin bir insanı yarı yolda bırakabilir misin? En yakın arkadaşının, eşinin, hatta evladının kafasına bir silah dayayıp, onun gözlerinin içine baka baka tetiği çekip, onu öldürebilir misin? Dostlarından, kardeşlerinden, eşinden, çocuklarından, annen ve babandan kaçtığın, kulakları sağır, gözleri kör, kalpleri taş eden o şiddetli korku geldi. Kaçmaya hazır mısın? Bu dünya insansız başladı, insansız son bulacak... Bu Kitapta Olanlar : Zombilerin Dünyası Vol I Zombilerin Yükselişi Zombilerin Dünyası Vol. II DxN`in Çöküşü Zombilerin Dünyası Vol III Kaos Zombilerin Dünyası Vol. IV Survival Karakterlerin Zombiler dünyaya gelmeden önceki hayatlarını okumak isteyenler Zombilerin Dünyası Özel Bölümleri Okuyabilirler.

"Hayatınız bazen bir yoncaya ihtiyaç duyar."

İçinde birden fazla kişiyi taşıyanların,intikam ateşiyle yanan ruhların,acı dolu bir dünyada kalplerine binlerce hançer saplanmış olanların hikayesi.

Beş farklı taş ve onları çalmak isteyen çeşitli birlikler George ve Laura`nın huzur bulamayan aşkları ve Sare ülkesinin birden fazla sırları dört elementin lordu lordların savaşı kral ve kraliçenin gizli planları nasıl ortaya çıkacak her şeyi kendi üstüne yükleyen bir genç sizce sırları çözebilip huzurlu bir şekilde yaşayabilecekmi? Bir kalbi çalmak için her zaman büyü işe yaramaz

Wattpad kapandı ama kitappadımız var.. Gizem/fantastik/asker/aile dramı/romantizm

Hedeflerinin, amaçlarının peşine düşen Ada, Legoryanın prensini büyüleyip tacı almayı düşünüyordu. Planlarını tersine çeviren Prens Pamir, onunla birlikte kötü krallıkları yıkıp büyük tacı almak istiyordu. Bakılırsa ikiside aynı amaç için savaşacaktı. Yolları kesişen Ada ile Pamir`i korkudan heyecana, nefretten aşka doğru giden bir yol karşılayacaktır. Bu Macerayı bizimle birlikte okumaya ne dersiniz?

Diyar da beş ırk vardı ve de yasaklı saçanlar . Kehanetin fısıltısı karanlığı buldu , karanlık prenses ervayı buldu. On beş yıllık gizli tutsaklık , diyarın yasaklılarıyla son buldu .Kandan kurtulduğunu sananlar , diyarı kan`a buladığını gördü. Yanlız olmadığını sananlar , yanlızlığın kraliçesi olanlar . Güçlü olduğunu sananlar , acizliğin kölesi olanlar. Tutsak olduğunu sananlar , özgürlüğün ezgisini yazanlar .

Helios isimli bu kitap, Güneş`in merkezi Helios`u ve sistemin nasıl kurulduğuyla ilgili karanlık geçmişi ele alır.

Sadece rüyaydı ama kim için? + Aralarından sadece biri sonsuzluğa karışmıştı ama neden hepsi sonsuzluğun yalnızca azap getirdiğini düşünüyordu? Kadın gitti ve geride yarım kalmış bir aile bıraktı. Parçası olduğu bir aile. Kendisinden geriye yalnızca bir sandık dolusu mektup kalan kadın arkasında bırakacağı enkazın en başından beri farkındaydı. Bunu istememişti, istemiyordu da ama zorundaydı. Gerçekten zorundaydı. Bu somut zincirlerin bedeninde oluşundan kaynaklı bir zorunluluktu. Bu zorunluluğu kendisi seçmemişti ya da uzun uzun düşünüp çoğunluğun iyiliği için yapmak zorundayım gibi bir kanıya da varmamıştı. Silahlar vardı, zincirler vardı ve silahlar alnında yaslıyken zincirler bileklerindeydi. En kötüsü ise zincirler kalbini ele geçirmişti, kalbi de ağzı da zincirliydi. Ve işin acısı, gerçekten öleceğini düşünüyordu; ta ki bambaşka bir gerçeklik onu ızdırap veren kollarına alana kadar. Ne yapacağını bilmiyordu. Kusursuz bir planın içine düşmüştü, bir yandan perişan olan ailesinin yaşadıklarını düşünüyor bir yandan da sahte cenazesinde olanları izlediği anlar gözünün önünde gitmiyor ona krizler geçirtiyordu. Her şey o kadar gerçekti ki, neyin sahte olduğunu neyin rüya olduğunu anlayamıyordu. Gerçekten bir rüyanın içinde olmalıydı. + "Baba," dedi on dokuzuna böyle bir günde basmış genç çocuk içindeki öfkeyle baş etmeye çalışarak. "Annem ölmedi." "Biliyorum babam," dedi otuzlarındaki adam, biliyordu ama bunu öğrenene kadar çektiği azap hâlâ yerli yerindeydi. Oğlunun sahip olduğu öfkeye kıyasla çok daha fazlası vardı içinde ve büyük bir kinle, kucağında tuttuğu on beş aylık minik kızını uyandırmamaya çalışarak kısık sesle konuştu. "Biliyorum oğlum." Devam etti. "Ve onu geri alacağız."

Küçük yaşlardan itibaren zorlu eğitimlerden geçen Matilda , babasının intikamını almak için Laten krallığına doğru yol alır . Fakat Laten krallığında onu hangi maceraların bekleyeceğinden haberi yoktur .

Birbirlerine düşman olarak başlayan bir Melez ve onu öldürmekle görevli Avcıyla bu serüvene Tanrı ve Tanrıçalar`ın katılmasıyla karışır. Döngü`nün Tanrısı, yüzyıllar sonra gözlerini açmıştır ve kendi çocukları olması gereken Melezleri toplamak için yeryüzüne indiği an işler karışır. Çünkü Döngü`nün Tanrısı, çocuğu olarak seçtiği Amari`nin tüm Melezleri katlettiğini yalnızca iki Melez`in yaşadığını öğrenmiştir. Tüm âlemlerden kovulan Melezlerin intikamını almak için uyanan Anastasia ve Alexis`in aslında yanlış Tanrıça tarafından yaratıldıklarını öğrendikleri an tüm güçleri ellerinden kayıp gider. Bu cezanın sonucuysa Döngü`nün Tanrısı tarafından kutsanmalarıdır ancak Doğa Anne olarak bilinen Tanrıça`nın öfkesi hepsini gafil avlamıştır. "Kime karşı, ne için savaştığımızı bilmiyordum ama bunun doğru olduğunu hissediyordum..." "Ne yapacağız? Tanrılara savaş mı açacağız, bizim gücümüz ne ki?" "Tanrıları ve Tanrıçaları toplayın, savaş başlayacak." "Anastasia, bu savaş sizin için... Sizin gibiler için, artık kaçmadan korkmadan yaşamanız için." Sonuçta tüm evrenlerde ve kitaplarda gücü fazla veya farklı olan herkes ötekileştirilirdi... Karanlıkta kalan Melezler için... * "Ölme ve öldür Anastasia, melezlerin yaşamaya devam etmesi için öldür."

17 yaşında arkadaşlarıyla bir maceraya atılan Berker bu uzun yolda birçok olay yaşayacaktır

Dünyaya hükmeden büyük güçlerin somut olarak insanlarla iletişime geçmek için insan bedenlerine ihtiyaçları vardır. Peki bu durum bu tanrısal varlıkların eline düşmüş kişiler için bir lütuf mudur yoksa lanet mi?

Amaris...4 elemetin hükümdarı.... Ay`ın yegane varisi... Diana`nın biricik Ay çocuğu.... 🌙 Bir kehanet bırakacak Kraliçe Diana. Başlangıçtı Diana. Peki son kimdi. Kehanet ; Dağumuyla başlayacak her şey, Yer gök inleyecek, Denizler taşacak, volkanlar patlayacak, Güzelliği ile başları döndürecek, Ay`ın varisi, Ay`ın çocuğu Amaris Aşkı ile gelecek her şeyin üstesinden Arkasına ben, yakıp yıkacağız her yeri, Şimdi korksun onlar, Bizi öldürmek isteyenler, Unutmayın o bendende güçlüdür, Tanrılar arasından en güçlüsü, Unutma Ay kızım Sen Kraliçesin, Tanrıçasın, En önemlisi sen Amaris İthilien`sin. Kehaneti duyan duymayana duyurdu. Korkudan tir tir titredi. Herkes her şeyin farkındaydı. ASIL ŞİMDİ BAŞLIYORDU...

Gizem her zaman ki gibi çalışma alanına geliyordur ama etraftan çok hoş bir ses duymaya başlar ve bu sesin kaynağını merak eder. Gizem sesin peşinden gittiği an etraf kararır. Sizce Gizem`in başına neler gelecek?

Her bir son artık yeni bir başlangıç getirmeyecekti. Her bir son da, yine başlangıca dönülecekti.

"Şu hale bak! Milletin ilişki durumu karışık benimse mesleki durumum..." -Mafyanın asi kızıyım, e az buçuk da dolandırıcıyım, hasta bakıcılık kısa bir süre önce başladığım bir işti ama hemşirelik, işte o bende hiç yok... Bir de üstüne buradakiler bana sanki doktormuşum gibi muamele ediyor. Hemşire bile değilken doktorculuk oynuyorum. Bu çapkınlığımla da... Benim yolun sonu... Merhaba benim canım serseri ruhum, welcome to cehennem!-

O gün kara, gün kan ter günüydü; dört kızın kabusla uyandığı gündü. Daha küçükken başladı. Kan her şeyin başlangıcıydı. Kim bilir, ne hayalleri vardı küçüklerin? Nereden bilebilirlerdi ki böyle olacağını? Birbirlerinin anneleri, babaları oldular; bir aile oldular. Ama kim bilir, belki bir gün hayat ayıracak onları. Daha dört, beş yaşlarında, kan her şeyin başlangıcını oluşturdu. Kanı renk sandılar; temiz sandılar. Oynadılar, ama aslında korkulu rüyaların pis kokusuydu... ("BİLGİLENDİRME!! KİTAP KAPAĞI DEĞİŞECEKTİR")

Dört temel taş, dört elementi simgeliyordu. Altın, Gümüş, Yakut, Ve Safir.... Dünya yok olduğunda değerli taşların ruhu onu iyileştirdi ve kendi ruhunu dünyaya üfledi. Taşın ruhu kendi varislerini yarattı ve onlara kendi ruhundan bahşetti. Artık her taşın bir koruyucusu, yeryüzünde bir hükümdarı vardı. Bu hükümdarlar kendi aralarında savaştı ve sınırlarını çizdiler. Birde bu savaştan uzak kalmayı seçen "Değersiz Taşlar" vardı. Onların diğerlerine göre soluk teni ve gri gözleri vardı. Hayatları griden ibaretti. Sadece taşın ruhuyla kutsananlar renge bulandı ve yüceldi. Değersiz taşlar için bir boyut yaratıldı ve onların yaşaması için geliştirildi. Değersiz taşlar kinle bulanıp kendilerine "KİNDAR" dedi. Gittiklerinde ise onların diyarından bir şey çaldılar. Yakut`u... Onu lanetlediler ve aralarında sakladılar. Kendileri gibi yetiştirip büyüttüler. Ruh taşı dengesi bozuldu ve taşların diyarı tamamen alt üst oldu. Yakutun yokluğu içten içe onları felakete sürükledi. Ta ki hükümdarlar boyutlar arası kapıyı açana kadar... Her yerin griye bulandığı dünyada kendilerine ait olanı bulmaları zordu. Bu yüzden seçilmişleri toplayıp kendi topraklarına götürmeli ve Yakut`un ruhunu tekrar diriltmeleri gerekiyordu. Yakut hükümdarlığı tekrar kurulmalı ve koruyucusunu bulup dengeyi sağlamalıydı. -TÜM HAKLARI SAKLADIR-

"Konseyde elini kaldırıp konuşmaya cesaret edebilecek tek bir genç vardı: Rhyls Reiner. Hejmer-Magier ırkına mensup olmasına rağmen, tüm bağlılığıyla önceki ihanetlerini unutturabilecek bir büyücüydü. Büyüden kaçmak bir yana, ona karşı koyabilecek yürekliliğe sahip tek askerdi. Dünyanın dört bir yanında savaşmış, en tehlikeli görevlerde yer almıştı. Rhyls Reiner yalnızca emir veren biri olarak tanımlanamazdı; o, hem sahada aktif görev yapar hem de üst mevkilerde stratejik kararlar alırdı. Rhyls Reiner, efsanevi bir figür olarak anılırdı, çünkü bu ünü halk arasında abartılarak anlatılan bir masaldan değil, gerçekten elde ettiği büyük başarılardan kaynaklanıyordu." Derin bir nefes aldım; son sınıf ödevimde büyükannemi anlatmak beni duygusal olarak yormuştu. "Ve evet, ben Alas Sanchez, Rhyls Reiner’in torunuyum." Arkadaşıma baktığımda bana onaylayıcı bir gülümseyiş yolladı.

"Sen zaten bana aitsin Lena," diyerek sol bileğimdeki damla şeklindeki yara izimden öptü ve öptüğü anda yaramın sızlaması geçerken, korkulu gözlerle ona bakmaya devam ettim. "Sadece bana aitsin." "Eğer beni öldürürsen duracak mısın Lord Darkthorn?" "Seni öldürmeyeceğim." dedi ve yüzünü yüzüme yaklaştırarak karanlığın gölgelediği kahverengi gözlerinde, zümrüt yeşili bir rengin parladığını gördüm. Gözlerine bakmak yerine başımı önüme eğdim, elimi ellerinden geri çektim ve korkuyla nefes verdim, verdiğim nefesle gözlerini kapattı ve derin bir nefes aldıktan sonra gözlerini yeniden açıp bana bakmaya devam etti. Bir adım geriye gittim ve sırtımı duvara yapıştırdım. "Gücünü geri istemiyor musun?" Gülümsedi. "Sadece Shadowsların gücünü emebiliyorum ve onların gücüyle gücüme güç katabiliyorum Lena. Sen bir Luminarssın, asilkansın. Seni öldürmem, öldüremem." Başımı kaldırdığım anda yine göz göze geldik ve bu sefer gözlerimi gözlerinden kaçırmadan baktım. Değişik bakıyordu, bakışlarından ne düşündüğünü anlamam imkansızdı. Yüzünü, yüzüme daha da yaklaştırdı ve dudakları dudak hizamda dururken tebessüm etti. Gözleri de dudaklarıma kayarken, burnunu burnuma değdirdi ve "Benim ruhumu taşıyorsun." dedi. Ardından dudaklarını dudaklarıma değdirdiği esnada etrafımızı kırmızı bir toz bulutu kaplarken, zindanın içinde kıvılcımlar çaktı. Dudağımdan öpmeye başladı ve tam gözlerini kapatacağı esnada gözlerinin parlak bir yeşil renge bürünürken, çok fazla parladığını gördüm.

İmkansız aşk... Lloyd küçük bir prensti sevdiği kadın ise özel güçleri olan ay elfi.

Çiçek için kokusu neyse kişi içinde benliği odur. Ve ben kendi benliğimi çoktan yitirmiş, zihnimi ele geçirip iplerini çekiştirmelerine izin vermiştim. Ya da öyle sanmalarına…  

Tüm bu zaman boyunca karanlığın içinde, tek başına mücadele ediyordu. Çok bekledi ama hiç kimse onun için gelmedi

Ulukayın kökleri, Türk mitolojisinde ve Orta Asya`nın eski inanç sistemlerinde önemli bir yere sahiptir. Ulukayın, genellikle "Büyük Ağaç" veya "Dünya Ağacı" olarak anılır ve evrenin merkezinde yer aldığına inanılır. Bu ağaç, kökleriyle yeraltı dünyasına, dallarıyla ise gökyüzüne uzanır. Kökleri, yeraltı dünyasında yaşayan ruhları ve ataları temsil ederken, dalları göksel varlıkları ve tanrıları simgeler. Ulukayın kökleri, yaşamın ve ölümün döngüsünü, doğanın ve evrenin birliğini ifade eder. Bu mitolojik yapı, Türk kültüründe doğa ile insan arasındaki derin bağları ve ataların bilgeliğine olan saygıyı vurgular. Ulukayın`ın kökleri, insanın kendi köklerine, geçmişine ve kültürel mirasına olan bağlılığını da sembolize eder.