1. Bölüm: Gece Yarısı Ayini Krallığın kalbi olan Eldoria Şatosu’nun en yüksek kulesi, her zaman soğuk ve mesafeliydi. Ancak bu gece, kulenin pencerelerinden sızan titrek mor ışık, taş duvarlara tekinsiz bir canlılık katıyordu. Elysia, gümüş rengi saçlarını sırtına bırakmış, rünlerle bezeli mermer masanın başında duruyordu. Krallığın Başbüyücüsü unvanını henüz yirmi beş yaşında alması, sadece dehasıyla değil, damarlarında akan kadim ve saf büyüyle ilgiliydi. Üzerindeki gece mavisi kadife elbise, hareket ettikçe yıldız tozu dökülüyormuş gibi parlıyordu. Gözleri, yoğun büyü kullanımından dolayı gümüş rengine bürünmüştü. "Daha ne kadar orada dikileceksin, Prens Alaric?" dedi Elysia, arkasına bile bakmadan. Sesi, kristal kadehlerin birbirine çarpması kadar berrak ama bir o kadar keskindi. Karanlık köşeden bir figür ayrıldı. Prens Alaric, babasının heybetini ve annesinin zarafetini taşıyan, krallığın gelecekteki umudu... Üzerindeki zırhın parçaları, ay ışığında loş bir parıltı yayıyordu. "Beni her zaman fark etmenden nefret ediyorum," dedi Alaric, dudaklarında hafif, çarpık bir gülümsemeyle. "Gizlilik sanatında ustalaşmam için aylarca eğitim aldım." Elysia yavaşça döndü. Alaric ile aralarındaki mesafe azaldığında, odadaki hava sanki elektriklenmişti. "Senin kalp atışların, bu kaledeki herkesten farklı ritim tutuyor, Alaric. Onu tanımamam imkansız." Yasak Bir Çekim Alaric, masanın üzerindeki parlayan kristal küreye ve kadim kitaplara bakmadı bile. Onun tek odak noktası, karşısında bir tanrıça kadar güzel ve bir fırtına kadar tehlikeli duran kadındı. Aralarındaki uçurum, sadece unvanları değildi; biri kılıçla dünyayı yönetmeye mahkumdu, diğeri ise görünmez iplerle evrenin dokusunu değiştirmeye. "Babam, sınır boylarındaki karanlık gölgelerden bahsediyor," dedi Alaric ciddileşerek. Bir adım daha yaklaştı. Artık Elysia’nın hafif yasemin ve taze yağmur kokusunu alabiliyordu. "Savaş kapıda, Elysia. Ama konsey senin cepheye gitmeni istemiyor. Seni burada, bir mücevher gibi saklamak istiyorlar." Elysia’nın ince parmakları, Alaric’in zırhının koluna hafifçe dokundu. Bu dokunuş, ikisinin de beklemediği bir kıvılcıma sebep oldu. Elysia elini çekmedi; aksine, bakışlarını Alaric’in derin kahverengi gözlerine dikti. "Ben korunması gereken bir mücevher değilim, Alaric. Ben o savaşı bitirecek olan fırtınayım," diye fısıldadı. "Peki ya sen? Sen bir prens olarak kalbini mi dinleyeceksin, yoksa tacını mı?" Alaric, Elysia’nın yüzüne düşen bir tutam gümüş saçı kulağının arkasına itti. Parmakları kadının sıcak tenine değdiğinde, odadaki tüm mumlar aynı anda parladı ve söndü. Karanlıkta sadece birbirlerinin nefeslerini ve dışarıdaki rüzgarın uğultusunu duyabiliyorlardı. "Tacımı feda edebilirim," dedi Alaric, sesi boğuklaşarak. "Ama seni bu karanlığın içine yalnız göndermeyi asla göze alamam."

açıklama gelecek

Diyarın yıkılan bölgesi, Gölge Krallığı ve ardındaki sırlar.

Caroline, doğduğundan beri garip bir hissin pençesindedir. Bu alıştığı durum, yıllardır kayıp olan ailesinin cesetlerinin bulunması üzerine daha da artar. Kendini gölgelere göstermeye başlamasıyla Caroline oldukça korkmaya başlar. Günlerdir gördüğü rüya gerçeğe dönüştüğünde, rüyasındaki yabancı yüzünden kendini tamamen farklı bir evrende bulan Caroline; aitlik ve tamamlanmışlık hislerini sonuna kadar hissederken, aynı zamanda bu evrenin pek çok gizli sırrı ortaya çıkaracağının da farkına varır. Savaşların ve dinlerin ayrıldığı onlarca krallık içinde iki dev krallık vardır. Ay Krallığı: Brawmel. Güneş Krallığı: Andreas. Katı yönetimiyle, duygulara ve batıl inançlara yer olmayan Brawmel Krallığı`nın sert eğitimlerinden geçmek zorunda kalan Caroline`in öğrenmesi gereken gerçekler, onu hiç beklemediği bir noktaya sürükleyecekti. Vahserin, bir krallık efsanesiydi.

Derin sularda kayboluyor gibiydim... Etrafta kimse yoktu. Beni asla bırakmayacak ve hep yanımda olacağına yemin etmiş olanlar burada değildi. Ve bir daha olmayacaktı. Her zamanki gibi tek başımaydım ve acılarımla tek başıma karşı çıkacaktım.

cennet ve cehennem

Nimphyra Kasabası`nda yaşayan Rita, kendinde hep eksik bir parça hisseder. Mutsuzdur. Kasabadaki herkes gibi. Bir gün etrafta dolaşırken farkında olmadan dışarı çıkan Rita daha önce hiç duymadığı bir şey duyar. Müzik. Rita bu inanılmaz sesi duyar duymaz yıllardır aradığı eksik parçasını bulduğunu hisseder. Müziği kasabaya götürerek insanlara mutluluk dağıtmak ister ama kasabada müziğin yasak olduğunu öğrenir. Yasak olmasının ise bir sebebi vardır; Kasaba halkı yıllar önce büyücü bir müzisyen tarafından lanetlenmiştir. Rita, kasabadan olmayan yeni arkadaşlarıyla kasabanın lanetini bozmaya ve kasabaya mutluluğunu geei vermek adına bir yolculuğa çıkar.

Daha çıkmadı o kadar😽😽

Yeni bir hayat, ailenin travmatik ölümünden sonra yeni bir hayata başladığını sanarken işlerin aslında hiçte öyle olmadığını anlamak uzun sürmüyor! Sen aslında tüm fantastik evrenin bir arada bulunduğu acayip bir yerdesin! Peki bunu kabul edip baş mı eğeceksin yoksa baş kaldırıp savaşacak mısın?

Bir krallık, gücünü bastırarak ayakta durur. Bir kadın, gücünü bilmeden yaşar. Ve iki adam, bu gerçeği birbirinden saklar. Biri kaosu temsil eder. Biri düzeni. İkisi de aynı şeyi ister. Bu hikâye aşkı anlatmaz. Aşkın nasıl bir silaha dönüştüğünü anlatır. Seçimler masum değildir. Yakınlık tesadüf değildir. Ve bazı bağlar, dokunmadan kurulur.

1,5 yıl önce kaybolan İrem`in vücudunda kendini bulan Ece`nin bu olayı saklayarak İrem`in hayatında yaşar.İrem`i bulacaklarına inanan lise öğrencilerinin yaşadıkları sizlerle...

Elara, ait olmadığı bir dünyada büyüdü. Köklerini bilmeden, çağrının nereden geldiğini anlamadan. Ailesiz, sefil bir hayat... Bir uçurum… Bir düşüş… Ve geri dönüşü olmayan bir uyanış. Yüzyıllar önce mühürlenmiş bir bağ, iki düşman dünyanın kaderini birbirine zincirledi. Kanatlıların ışığı, kurt ruhlarının ilkel gücü ve vampirlerin karanlığı tek bir noktada kesişti. Elara’nın varlığı artık bir sır değil, bir tehdit. Geçmiş, ondan vazgeçmedi. Gelecek, ondan bedelini istiyor. İki dünya arasında sıkışmış bir ruh… Seçilmemiş ama çağrılmış bir kader… Ailenin buluşu, huzurun yaratılışı... İki Dünyanın Mührü Her çağrı bir bedel ister!

6 Kurban tek düşman... Gemişin sırları açıldığı zaman kimse olacakları engelleyemezdi. Sanrı dönüşü olmayan bir yola girmişti. Şimdi geriye yalnızca tek bir yol kalmıştı...

Ormanın fısıltılarıyla başlayan bir uyanış… Asena, farkında olmadan kadim bir gücü taşımaktadır. Denge bozulurken, Kut uyanır. Üç âlem, yedi kapı ve dokuz sınav onu bekler.

O bölgede aşk diye bir şey olamazdı aşık olanların cesedi çıkardı . O ülkenin adı bilinmezdi orada halk üçe ayrılırdı sefiller , ölüler ve zenginler . Peki bu ülkede gerçek aşkı bulursak nolur .

Kralın sağ kolu, halkın korkusu, kaderin anahtarı… Maneviyat gözüyle görünmeyeni gören Farah, hem tahtı koruyan en kudretli savaşçı hem de yaklaşan bir ihanetin tek tanığıdır. Sierra Nehri’nin seçilmişleri, saraydaki gizli oyunlar ve ölüm döşeğindeki bir kral… Bir savaş sona ermezse, krallık karanlığa gömülecektir. Ve kader, siyahlar içindeki kadını çoktan seçmiştir.

Bu kitap, tek bir dünyanın hikâyesi değildir. Bu, kırılan kaderlerin, çoğalan evrenlerin ve susturulamayan kehanetlerin hikâyesidir. Her son, bir boşluk yaratır. Ve her boşluk, kendine yeni bir gerçeklik bulur. Bazıları bu kırılmaları kader sanır. Bazıları ise hiç fark etmez. Ama az sayıda kişi bilir ki, denge bozulduğunda evren çoğalır. Bu hikâyede taç masum değildir. Kehanet kurtarıcı değildir. Ve seçilen, her zaman umut taşımaz. Eğer bu sayfayı açtıysan, bil ki bir yerde yeni bir evren çoktan doğmuştur.

Vcvccvvfdcvf fffgf. Ddgdvd

Ölümsüzlük. İnsanların en büyük acizliği ve kaçınılamaz olarak bildiği mutlak sona karşı bir çare arayışı. Tarih boyu insanlık çeşitli dualar iksirler yiyecekler ritüeller vs. bunu aramıştır kendini 20 yüzyılın simyacısı olarak tanımlayan birisi bunu baştan değiştirecektir.

Ben daha 10 yaşındayken başladı hayat mücadelem. O günden sonra bir daha da dinlenemeyecek hep mücadele edecektim. Pes etmek yasaktı bana.

Yenilginin tadını unutmuş satranç kralını tahtından indiren, Veskar.

Gece yarısını çoktan geçmişti. Bedenim titriyordu ellerime baktığımda sonumun yaklaştığını anladım. Onsekiz yaşımdan yavaş yavaş yüz yirmi bir yaşına dönüyordum. Bir an önce en yakın Noctera meyve ağacını bulmam gerekiyordu. Ve oradaydı Noctera ağacı bütün ihtişamıyla oradaydı. Alt dallarında hiç meyve kalmamıştı sadece üst dalında üç adet kalmıştı tüm o dala uzandım ama nafileydi. Çok uzun yamandır noctera yemediğim için bedenim artık dayanamadı. Bedenim soğuk toprağa sert bir şekilde çarptı. Bütün yaşamım gözümün önümden geçerken dudaklarımda hissettiğim o tanıdık tat bilincimin kapanmasına sebep oldu.

Bir varmış bir yokmuş Güneş Tanrısı Ay tanrısını öldürmüş

Krallığım lanetler üzerine kurulmuş... Bu laneti boz yaşlı cadı... Laneti boz ki seni bırakalım... Canını alacaklar yaşlı Cadı... Yaşa ki krallığım yıkılmasın... Yaşa ki bende yaşayim Cadı.... Bu mesele tek senin meselen deyil... Bu mesele bir krallığın yok oluş meselesi...

“Anasia çiçekleri derin,güçlü ama bir o kadar da imkansız aşkı temsil eder..”