"Bazı yangınlar insanı yok etmez; küllerinin arasından yeniden doğmayı öğretir.""Bambaşka iki yaşam tarzı, iki zıt kutup gibi görünen iki insan... Bir araya geldiklerinde ne olur dersiniz? Biri güneş olur, diğerinin gündüzünü aydınlatır; diğeri ay olur, onun gecelerine ışık saçar."

Bazı kayıplar insanı yıkmaz. Uyandırır. Öykü bir kez daha her şeyi ardında bırakıyor. Şehri, geçmişi, yarım kalmış cümleleri. Ama bu gidiş bir kaçış değil. Bu bir dönüş hazırlığı. Bir zamanlar “Ceza” olarak korku salan kız geri dönüyor. Fakat bu kez yalnız değil. Bu kez içinde sakladığı başka bir kimlikle geliyor: Ateş. Ceza aklı temsil ederdi. Ateş ise yakmayı. Kalbinin içindeki çığlık artık bastırılmayacak. Maskenin altındaki gerçek ortaya çıkacak. Onu karanlığa iten, hayatını bir kurşunla değiştiren kişi hâlâ özgür. Ve Öykü özgürlükle pek iyi anlaşamaz. Şehir yeniden nefes almaya çalışırken, o gölgelerin arasından yükseliyor. Adaletin yerini bulmadığı yerde, bedel kesmeye hazır. Ama bu sefer yalnız intikam yok. Bu sefer hesaplaşma var. Geçmişle. Kendisiyle. Ve kalbiyle. Çünkü ne kadar kaçarsa kaçsın, bazı isimler insanın ruhuna kazınır. Mert. İhanetle kırılan bir sevgi, küllerinden doğabilir mi? Yoksa bazı yaralar sonsuza kadar açık mı kalır? Öykü bu kez iki kimlikle savaşıyor. Ceza olmak kolay. Ateş olmak tehlikeli. İnsan kalmak ise en zoru. Maskenin altında bir çığlık var. Ve o çığlık artık susmayacak. Adalet mi? İntikam mı? Yoksa aşk mı kazanacak? Bu şehir bir efsanenin geri dönüşüne hazır değil. Ama o zaten izin istemiyor.

Herkesin hayran olduğu o kral maskesinin altında sadece kocaman bir ego vardı. Bir yabancı olarak geldim, Ateş Kara`nın sahte krallığına bir savaş başlattım. O beni avı ilan ederken, gölgedeki Rüzgar bana kuralları fısıldadı. Bu sadece bir nefret savaşı değildi; bu, kimin yanacağına karar vereceğimiz oyundu.

Ben gece, bursla girdiğim kolejde zengin öğrencirin alay konusu olmuştum....

Mezun olduktan sonra bir kafe işleten Nazlı, dükkan sahibinin onu çıkarmasıyla yeni bir dükkan arayışına girer. Bu süreçte çocukluk arkadaşıyla yaşayan Nazlı, arkadaşıyla evden de çıkmak zorunda kalırlar. Böylece yeni bir mahalleye taşınan ikiliyi yeni maceralar beklemektedir. “Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar: ya bir insan yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir.” der Tolstoy. Bizim hikayemiz de böylece başlamış oldu.

o.. sadece kendi halinde götünüp`,te içinde kranlı`ğı yaşatan bir mahkümdü. Ama normal bir mahküm değil. Karanlığın katili, varlığın sahibi olan bir mahkümdü..

Yaşamın, sadece Büyülü Orman sınırları içinde devam edeceğini düşünen Zestia, günün birinde kalkanı aşarak insanların dünyasına dahil olur. Periler olarak tek hedefleri; Zarperyon`nun yarattığı türleri bir araya getirerek kalbi yeniden birleştirmek ve insanların kurduğu Beyaz Cübbe örgütünü yok etmektir ama hiçbir şey bekledikleri gibi kolay olmayacaktır. Aşkı sadece kalbinde ve zihninde değil, kanatlarının çırpınışında bile hisseden bir peri masalının sonu neye benzer?

iki masum adamı belkide  benim Yüzümden öldürmüştü artık nefes alamıyordum bu kadarıda fazlaydı.. Karan eğilerek kolarımdan tutup ayağa kaldırdı beni. Hiç birşey yapmıyordum kımldamıyordum bile sadece ayakta karana bakıyordum bana yaklaştı her yer karanlıktı  beni belimden tutarak kendine çekti  ve kulağıma doğru fısıladı "Sana seçim hakı sunmuştum ama sen kaybetin." Diyerek kulağımdan uzaklaştı. Belimi Çok sıkı tutuyordu donuk bir şekile ona bakıyordum  burnunu burnuma yasladı.  Kendimi  konuşmaya zorlayarak "Beni kendi karanlığına çekme.." dedim. Burnunu burnuma sürterek konuştu "Uslu durmadığın sürece seni kendi karanlığımda boğacağım."dedi. Ürperdiğimi fark etim ama kıpırdayamıyordum bile üzerimde Gelinlik niyetine giydiğim kefen vardı. Çok karanlık bir oda da Beni karanlığında boğacağını söyleyen bir adam vardı. Kumru yok oluyordu artık kumru karanlıkta kalacağından emindi artık. Belkide o karanlıkta bogulacaktım  nefeslerimiz bir birine karışıyordu burnumu burnuna sürterek konuştum. "Sana yemin olsun ki Seni kendi soyadınla yakacağım!" Dedim.    Soyadı Ateş ti onu kendi soyadıyla yakacaktım.. Gerekirse onun karanlığında   boğulacaktım.. Kurgu tamamen hayal ürünüdür!!!

üç kardeş sarp Yusuf yaman Yusuf çapkın olan sarp cezaevinde isyan ateşi çıkaran yaman o isyan ateşinin içinde yanan bataklıktan çıkıp zirveye ulaşan

"Bazı şehirlerin havası barut kokar, bazı kadınların geçmişi ise kırık kemik sesleri." Müzeyyen Hanoğlu; geçmişini bir zırh gibi kuşanmış, adaletini kalemiyle arayan genç bir savcı. Hakkari’nin puslu sabahlarına atandığında, sadece suçlularla değil, çocukluğunun kabuslarıyla da yüzleşeceğinden habersizdi. O, kanunların koruyucusuydu; ta ki adalet, kendi kanından bir cesetle kapısına dayanana kadar. Üsteğmen Doğu Demircioğlu; dağların diliyle konuşan, sınırları çelikten, kalbi ise bir sır gibi saklı bir asker. Bir aile tarafından terk edilmenin yükünü omuzlarında taşıyan Doğu için hayat, emirler ve gerçeklerden ibaretti. Ancak bir gece, dere yatağında kesişen yollar, ona tüm emirleri unutturacak bir kadını getirdi. Biri adaletin sesi, diğeri vatanın kalkanı...

Siz: Sevsen beni. Siz: Öpsen güzelce, bütün yaralarım kapanacak. Siz: Ama yapmıyorsun. Siz: Neden yapmıyorsun? 🖤: Çünkü seni tanımıyorum amına koyayım!

Öncelikle şunu söylemek isterim kitabın kapağında bir sürü spoil gizlidir 🙃 Onlar şuan karsımdaydı benimse elimden sadece izlemek geliyordu kendimi açık edersem görevde biterdi ben yüzbası hilal kaya diğer bir şekilde mat

Saat şu an tam olarak 00.00 gösetriyodu . Herhangi bir günün yeni başlangıcıydı.....herkes için . Bir kişi hariç , bi kız seneler önce tam bu gün başlamıştı hayata. ~~~ Gecenin karanlığında ortak olan ayla birlikte seyrediyordu gökyüzünü saati beliyodu . Yeni yaşını kutlayıp ayakları üstünde duracaktı artık. Tabii bu sadece onun düşüncesiydi fakat kaderi başka yol seçmişti onun için . Hiç bilmediği ıssız bi yer , Başka bi boyut , Farklı yaşamlar.... Onun beklediği sade çikolatalı bir pastanın üstünde yanan mumlarla doğum gününü kutlamayı, nerden bilecektin ki aslında damarlarında akan kanın bir ateş varisine mühürlendiğini . Nasıl anlayacaktı doğum günü kutladığı gün yeni bir kapı açılacağını . Ama o bilmese bile biri onu bekliyordu onunla birlikte , gölgesinde sessizce..... Olmuştu ama artık ateş varisi onu almaya gelmişti ama o gününü mutlulukla kutlamayı hayal eden lavinya bundan bi haberdi ♤ Tüm hakları şansıma aittir en ufak alıntı ve konu benzerliğinde işem başlatılacaktır .

Yüksek Ateşli bir arzu fırtınası 🔥

Taha`nın Geceye Yakışan Kadın şarkısına ithafen ortaya koyduğum bir eserdir. "Bazı şarkılar susturur insanı. Çünkü içinde söylenmeyen çok şey vardır.." & Gece yirmi yaşında, mimarlık öğrencisidir. Lisedeyken delicesine sevdiği Ateş`in yıllar sonra ona attığı bilinmeyen numaradan gelen mesaj tüm hayatını alt üst edecektir. Ateş Gece`yi terk etmesinin pişmanlığıyla ona yeniden ulaşmaya çalışırken bir yandan da Gece`nin kalbini geri kazanmaya çalışacaktır. Peki başarılı olabilecek mi? Geceye yakışan o kadındı Gece... Ateş`se geceye alışmış olan o adamdı... Ama aynı zamanda geceyi yakan adam da oydu... Bir kere yanan biri, her şeye inat küllerinden doğabilir miydi..? Kitap kapağı tasarımı: @golgeprenses._

Gece arkadaşlarıyla buluşmaya giderken kaçırılır ve olaylar başlar.

-Ondan Kaçamıyorum artık nerde olsam nereye gitsem dibinde bitiyor. Ne kalbimden, nede ondan Kaçamıyorum. Yaklaştıkça yaklaştı ve "Bu kadar kaçma bence Alev. Hem beni hem kendini bu çukura atma." Dedi kulağıma doğru. - kitap Alev Saran ve Efe Yaman arasında geçen kavgalı, ateşli, duygusal ve cüretkar aşkı anlatır. Kitap sadece aşk-romantik anlatmaz. Dram ve hayat zorluklarını da ele alır.

"Bazı günahların bedeli kanla değil, ruhun parça parça yok oluşuyla ödenir." Ateş Ve Süveyda`nın hikayesi... . Ateş Karahan. Dokunduğu her hayatı bir enkaza, baktığı her gözü bir mezara çeviren adam. Geçmişin intikamını, masumiyetin en kuytu köşesinde arayan bir cellat. Süveyda’yı kaçırmadı. Onu zincire vurmadı. Ona çok daha kötü bir şey yaptı: Viran etti. Önce hayallerini söküp aldı elinden, sonra umutlarını... Onu her gün biraz daha yıkarak, kendi yarattığı o karanlık labirentin içinde nefessiz bıraktı. Ateş, yıktıkça iyileşeceğini sandı; Süveyda ise kırıldıkça yok olacağını... Ancak her ikisinin de unuttuğu bir şey vardı: Viran olan bir gönülde, fırtına dindiğinde geriye sadece küller kalır. Ve küller, rüzgâra kapıldığında asla geri dönmezler. Bir adamın nefretiyle başlayan, bir kadının sessiz yok oluşuyla devam eden, sonu küllerle yazılmış bir küllerin dansı serisi...

Trafik kazasında ailesini kaybeden Ecem , yıllar sonra evlatlık olduğunu öğrenir ve biyolojik ailesini bulur. İkiz kardeşleri için yıkılmaz ve ayakta durur. Gittikleri ormanda başlarına geleceklerden bihaberlerdir. Elementler,hayvanlar, karanlık güçler... Ekibe sonradan katılan Eren ve karanlık geçmişi. Karanlık güçleri yok etmek için babasını öldürmesi gerekiyordur. Yüzyıllar süren savaşı bitirecek kişi karanlığın son varisi Eren olabilirmi? Eren karanlığı bitirmeye kararlıdır. Arkadaşları Element koruyucularının ve dört elementin yüzükleriyle Karanlığın lordu olan babasının saltanatını yerle bir eder. Gerçek aşkı bir vampirde bulacağından bihaberdir. Aralarındaki tek engel Eren`nin güneşten aldığı güçtür. Engelleri aşarak bir imkansızı gerçekleştirirler. Sakin geçen altı yılın ardından Eren gördüğü bir kabusla kalkan yüzükler tekrar açığa çıkar. Karanlıktan kalan son kişiler intikam için geri döner.

Onun dünyası karanlıktı, ben de o karanlığın tutsağıydım.🪽🤍🔥

Ben Alina Buzel, 11. sınıfta tanıştığım yeni insanların hayatıma katacaklarından haberim yoktu. Bu yıl ne kadar hayatıma güzel şeyler katsa da, kötü yanları da vardı. Peşime takılan, kim olduğunu bilmediğim ve bana saplantılı birinden bahsediyorum... ... Bence bir şansı hak ediyor. ... Kitabın tüm hakları bana aittir. Kapak benim tarafımdan AI ile oluşturuldu, çalıntı istemiyorum. Kitaptaki karakterler, kurumlar, kuruluşlar ve olaylar hayal ürünüdür.

İntikamın soğuk izleriyle şekillenen bir hayat... Manolya, geçmişin acılarını sırtında taşırken, kendini bir tek şeyle tanımlar: Adalet. Kendi kimliğini kaybetmiş, sadece intikamı olan bir kadın... Aşk, hayatta olduğu kadar, bir anlam ifade etmiyor. Ancak karanlık, onu bekleyen bir güç gibi her adımında daha da büyür. Ve Manolya, bu güçle yüzleşmeye, hayatını yok sayarak, kendi yolunda bir dava sürdürmeye kararlıdır. Yalnızca bir kadının değil, tüm geçmişin bedelini ödetmeye yeminlidir. "İntikamın karanlığında yol alırken, manolya çiçeğini iyileştiren adamla yolları kesişir. Aşkları, acıları ve öfkeleriyle birleşir, birlikte dünyaya karşı son bir hesaplaşma başlatırlar."

--- “Bazı yaralar büyüdükçe değil, hatırlandıkça sızlar…” Alin Neva Yıldırım, kendisini aldatan nişanlısını terk ettiğinde, yalnızca kalbi değil; ailesinin güveni, toplumun bakışı ve kendi hayalleri de paramparça olur. “Evde kalmış kız” yaftasından korkan ailesi, onun kaderini bir anda belirler: Memleketteki çocukluk arkadaşına, Barut Pars Koz’a nikâhlanacaktır. Ama bu evlilikte Alin için tek bir gerçek vardır: Barut, geçmişin tozlu hatıralarındaki masum dost, şimdi ise tanımadığı bir yabancı… Ancak Barut için bu evlilik bir kader değil; yıllardır içinden çıkamadığı bir dua, yarım kalmış bir hayalin cevabıdır. Çünkü Barut, Alin’e daha çocukken âşık olmuş ve o günden sonra hiçbir kadına adını bile yakıştıramamıştır. Şimdi ise bir geçmişin gölgesinde, birbirine yabancı ama bir o kadar da bağlı iki kalp… Zorluklarla başlanan bir hikâye, zamanla aşkla yazılabilir mi? "Bir adım, bir bakış, bir fısıltı… Belki de aşkın yeniden yazıldığı yerdir burası."

Ailesiyle düştüğü kaza sonucunda hastanedeki kaos sırasında yanlışlıkla başka bir aileye verilen 4 yaşlı Azra gerçek ailesini bulabilecekmi?

Kadın askermi olur deyen herkese haddini bildireceğim