Öncelikle Merhabalar ilk hikaye yazma deneyimim hatalar olduysa şimdiden kusura bakmayın hikayemizin temel konusu sizlere basit ve eski gelebilir ama inanın çok farklı konulara deyineceğim kraliyet ailesinde yetişen prenses bir kızımız var hayatının aşkını bulma umuduyla hiç bilmediği hayatın karanlıklarına yöneliyor kılık değiştiriyor bambaşka biri oluyor 24 saat olan günün sabahı prenses akşamı vampir olmaya çalışıyor yaşadığı zorlukları ve güzellikleri kendi karakterini bulmaya çalışmasını beraber izleyeceğiz şimdiden teşekkür ederim 🫶🏼

Karanlığa teslim olan bir ülkenin lordu ve iyiliği simgesi haline getirmiş bir ülkenin varisi birbirine mi mühürlendi?

Hayat neşesini kaybettiğini sanmıştı taki o ana kadar…

Calira, dört duvarın ardında kendi kaderinden uzak yaşayan bir kızdı, yaşı on sekise vardığında sırtında parlayan dövmenin iziyle nereye ait olduğunu bilir. İçinde filizlenen ateşim gücü yüzünden onu öldürmeye çalışan kişilerin elinden kaçmayı başarır. Ölüm ona yaşam kadar yakın ve uzaktı. Calira güneşin lânetini yok edebilecek mi yoksa annesi gibi güneşin yok oluşuyla ölüme mi mahkûm edilecekti? Her şey sadece ortaya konan savaşa bağlıydı.

Ailesini bir yangında kaybeden Leda, ateş gücünü keşfettiği anda Medarya’ya getirilir. Ayna boyut olarak bilinen bu evrende, sistemin eksik kuralları ve yaklaşan erken arena hazırlıkları arasında kendini bulur. Ateş öncüsünün ölümünün ardından ilan edilen öncü savaşı, Leda’yı henüz hazır olmadığı bir sınava sürüklerken; geçmişiyle, suçluluk duygusuyla ve kontrol edemediği bir yanıyla yüzleşmesine neden olur. Medarya onu kurtarmaya mı çalışıyordur, yoksa parçalamaya mı? Leda bunun cevabını henüz bilmiyordur.

𝙲𝚛𝚒𝚗𝚐𝚎 𝚐𝚎𝚕𝚎𝚋𝚒𝚕𝚒𝚛! Dans kursunun en önemli yetenekleri olan Rana Ve Menessa... Stray kids`in en büyük hayranları. Bir sabah kendilerini 8 çocuğun yanında bulır ve herşey değişir... Öncelikle selam! Stay olan Herkez "keşke şöyle bu grubun içinde olsam" illaki demiştir. Bunun hakkında bir kitap yazmak istedim. İsimleri her an değiştirebilirim kafaya takmayın iyi okumalar

Ana karakterimiz liglerin bulunduğu (futbol değil) bir evrendeki maceralıarını anlatan bir kitap

"Güneş battığında ve gökyüzü laciverte döndüğünde, ufukta beliren o ilk parıltı sadece bir yıldız değildi; o, kadimlerin İnanna`sı, gecenin ise Ñocha`sıydı."

Doğduğu gece, kimse fark etmedi. Ama bir şey fark etti. Bazı izler tenin üzerinde değil, ruhun en derin yerinde bırakılır. Silinmez. Saklanmaz. Sahibini bulana kadar bekler. O, geceleri bir çocuğun nefesini duyuyor. Zincir seslerini. Kırık bir kanadın yere sürtünüşünü. Gündüzleri bu dünyaya ait gibi yaşıyor. Ama geceleri, başka bir yer onu hatırlıyor. Orada isimler fısıldanmaz. Mühürler anılmaz. Ve melezler, doğmamış sayılır. Ta ki biri uyanana kadar. Kaybolduğu gece, ölmedi. Ama kurtulmadı da. Çünkü bazı geçişler ölümden beterdir. Ve eğer bu hikâyede biri seçildiyse, bu onun güçlü olduğu anlamına gelmez. Bu, herkesin bedelini onun ödeyeceği anlamına gelir.

Kan, bazı soyları seçmez. Onları lanetler. Kontdra Nicolas, iki alfa vampirin kanından doğmuş bir varistir. Vampir yasalarına göre yaşaması bile bir tehdittir. Öldürülemediği için ormana, kurt sınırına bırakılır. Ölmesi beklenir. Ama kader, onu unutmamıştır. Kurtların merhameti, büyücülerin gölgesi ve inkâr edemediği kanı sayesinde hayatta kalan Kontdra, büyürken tek bir gerçeği öğrenir: Güç, affetmez. Bir hata, onu her şeyden sürgün eder. Bir ihanet, düşmanlarının eline düşmesine neden olur. Ve kanına yapılan bir müdahale, doğasının kendisine savaş açmasını sağlar. Tahtlar devrilirken, alfalar ölürken ve eski düzen kanla yazılırken; Kontdra, liderliğe giden yolu acımasızca temizler. Kurtların Lider Alfa’sı Grim ile kurulan zoraki ittifak, saygı ile nefret arasındaki ince çizgide yürür. Ancak asıl tehlike, savaş meydanlarında değil… Yasak bir bağda filizlenmektedir. Çünkü bazı soylar sadece kan taşımakla kalmaz. Yıkım da taşır.

“İsimlerin unutulduğu bir dünyada, hatırlamak ölümcül bir ayrıcalıktır.” Bir şehir unutmaya başlamıştı. İsimler siliniyor, yüzler yabancılaşıyordu. Miyera, rüyalarında başkalarının anılarını taşıyordu ama her hatırlama, bedeninden bir parça alıyordu. Bu bir hastalık değildi. Bu, kırılmış bir yasanın kanıtıydı.

Bazı geceler biter… Bazılarıysa insanın içine yerleşir. On yıl önce yaşanan kara gece, herkes için farklı yaralar bıraktı. Kimi sustu, kimi kaçtı, kimi ise hayatta kalabilmek için karanlıkla anlaşma yaptı. Ama gerçek asla toprağın altında kalmaz. Şirin Kaya, geçmişinden kaçtığını sandığı anda, kader onu yeniden karanlığın merkezine sürükler. Artık sadece kendi hayatı değil, uğruna her şeyi feda edebileceği bir can da tehlikededir. Seçimleri ağırdır, bedelleri kanlı… Ve bazen yaşamak, ölmekten daha acımasızdır. Alvir Karahan için ise bu hikâye bir aşk masalı değildir. Bu, suçlulukla nefes almaya çalışan bir adamın, affedilmeyi değil, gerçeği arayışıdır. Yanlış suçlamalar, bastırılmış duygular ve susturulamayan bir kalp… Gerçek ortaya çıktıkça, acı daha da derinleşir. Gizli anlaşmalar, kadim kanunlar, kırılgan ittifaklar ve karanlıkta bekleyen bir düşman… Hiç kimse göründüğü gibi değildir. Ve bu oyunda en tehlikeli sır, sevilen birinin kalbinde saklı olabilir. Bitmeyen Kara Gece, aşk ile nefretin, güç ile çaresizliğin, kader ile isyanın çarpıştığı bir hikâye. Karanlığın içinde doğan umut, her zaman ışık getirmez… Bazen sadece daha büyük bir fırtınanın habercisidir.

Bir yanda tacını kaybeden lanetli bir kral... Diğer tarafta ise ölümü bedenine lütuf kabul eden bir kadın... Kader ikisini bir araya getirdiğinde doğa suskun, ilahlar uykudaydı. Aşk bedenlerini sarhoş etmiş, soğuk bedenlerini bir sis gibi gizlemişti. Hiçbir soğuk cehennemin alevlerini söndüremezdi ve kadın ecelin yakasında olduğunu anladığı an yanmaya başladı. Kral ise alevlerin içine girmek yerine kaçmayı tercih etti. Kadın gözlerini yeniden açtı. Taçsız kral ise kadından kaçtı.

Marsilya`da bir uğultu, kılıçların kör sesi, Onun avuçlarında söndü bir devrin nefesi. Dünya kan kokuyordu, Christian`ın kucağında bir okyanus soluyordu. .... ​İki yüz seksen dokuz kış geçti üzerinden, Ruh çekildi hayatın o buz tutmuş yerinden. Bir kalp ki soğumuştu, taş kesilmişti yasla, Isınmaz sanılıyordu, uyanmazdı bir daha asla. Ölüm bir Rönesans, yeniden doğuşun adı, Küllerin arasından sızdı o eski tadı. Gözler mi aynı? O bakış mı? Bilinmez... Bu kaderin oyunu mu, yoksa silinmez bir iz mi? ​Yoksa bu, acının en tatlı, en kanlı düşü mü?

helen adında bır fanı bır kız daha 19 yasında . bır gun evınde huzur ıcınde oturur ken ıcınde bır fırtına olusmaya baslar korkudan kucuk dılını yutacak vazıyete gelır ve banyoya kosmaya baslar banyoya vardıgında aynaya bakar once herseyın yolunda oldugunu dusunur ama aynaya daha yakından bakınca kendısınde degısen bıtakım seyler oldugunu fark eder helen ın hayatı artık eskısı gıbı olmayacktır...

“Peşimi bırakmayan yalnızlık değil geçmişimdi. Zorlandığımda durup dinlendiğim yer sevdiklerimin yanı değil yalnızlığımın gölgesiydi.”

Uyandığında hatırladığı ilk şey korku değildi. Eksiklikti. Geçmişi parçalanmış bir genç kız, açıklaması olmayan bir düzenin içine çekilir. Burada gerçekler açıkça söylenmez, sorular hoş karşılanmaz. Herkesin bir rolü, herkesin sakladığı bir yüz vardır. Zaman ilerledikçe anılar bulanıklaşır, mekânlar değişir, güven duygusu çözülür. Gördükleri mi gerçektir, yoksa ona gösterilmesi istenenler mi? Karanlık sadece dışarıda değil, zihnin en derin yerlerindedir. Fantastik unsurlarla örülü bu psikolojik gerilim; kontrol, kimlik ve irade kavramlarını sorgularken, okuru tek bir gerçekle yüzleştirir: İnsan, kendinden alınan şeyin ne olduğunu hatırlamadığında mı daha kolay yönetilir? Bu hikâyede kurtuluş yok. Sadece uyanış var. Ve her uyanış, bir bedel ister.

Tanrıların unuttuğu topraklarında, on iki kabilenin kaderi kanla, büyüyle ve yeminlerle örülmüştü. Bazıları ışığı savundu, bazıları karanlığı... Ama hiçbir güç, kalbin yönünü değiştiremedi. Velharun`un kutsal sularında yaşayan Serel, geçmişi sisle örtülü bir kızdır. Bir gün, göle düşen bir yabancının kaderiyle kendi yolunun kesişeceğini bilmezdi. Eron, lanetli soyunun gölgesinde yaşayan bir savaşçıdır - onun gelişiyle suyun huzuru bozulacak, unutulmuş bir kehanet yeniden uyanacaktır. Aşk ve nefretin, sadakat ve ihanetin birbirine karıştığı bu hikâyede gölün yankısı yalnızca gerçeği değil, kaderin ta kendisini de çağıracaktır. Çünkü bazı kalpler, sessizce bir evreni değiştirir.

Güç, bazen sadece bir maskedir. Karanlık ise bizzat kendin olabilir. O doğduğunda, geleceği çoktan silinmişti. Kaynak yoluna kapalıydı; kırık, eksik, umutsuz. Ama kimse onun karanlığı seçebileceğini öngöremedi. Yuna, geçmişin gölgelerinde büyüdü; reddedildi, unutuldu. Şimdi ise, Akademi`nin en parlak isimlerinden biri. Fakat kimse onun gücünün kaynağını bilmiyor. Kimse, yasak bölmelerde açılan eski bir kitabın ve kanla mühürlenmiş bir sırrın taşıdığı laneti görmüyor. Kutsal gözlemciler uyanıyor. Sırlar açığa çıkmak üzere. Ve Yuna, gerçek benliği ile yüzleşmeye hazırlanıyor.

Amber Efnan... Bu onun kimliğindeki isim peki o zaman aynadaki yabancı yansıma kim?... Ben Amber Efnan çocukluğundan beri büyükannesinin yanında pastanede büyüyen bir kız çocuğu o muazzam tatlı kokusuna alışmış ve her duyguya bir tatlı armağan edebilecek bir kızdı ... Ben Amber Efnan bilmediği kehanetin her zerresini kapladığı ve kendini bile tanıyamayan belki benliğine çoktan elveda dediği bedenle yaşayan o kız ... Ne kadar kolaydır insanın saniyede ibresinin değişmesi bir kelimeye bir nefese bazen de bir kahenet kadar uzakta... Kehanet... Neydi bu kehanet Novantara diyarının korkulu rüyası Zaman geldi,Bukalemun uyanıyor.

GERÇEK HAYATTAN SIKILAN VE ZORLA TUTUNANLARA... Jacob adında biri kendisinin normal bir insan olduğunu düşünüyor ama bulduğu bir kapı ile kendisinin normal bir insan olmadığını öğreniyor, ayrıca bu bulduğu kapı bir diyara açılan kapı ve bu diyarın ismi pordinos. Burada çeşitli maceralara ve evini bulma yolunda jacob` a eşlik edin. Bu kitap fantastik bir kitaptır, bu kitap ile fantastik yaratıkları ve mitolojik yaratıkları yakından öğrene bilirsiniz ve bu hikayede kendim eklediğim bir fantastik yaratık var.

Bir otel düşünün. Yapayalnız olduğunuz ve tek bir çalışan dahi görmediğiniz bir otel. Genç bir kadın böyle bir otelde uzun zamandır yaşamaktaydı. Çok ama çok uzun bir zamandır bu oteldeydi ki artık ilk geldiği zamanı bile hatırlayamıyordu. Ancak etrafta gördüğü şeyler ve yaşadığı bazı olaylar zihninin derinliklerinde ki bir şeyleri uyandırmaya başladı. Genç kadın geçmişini ve otelin sırlarını yavaş yavaş fark etti. Hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anladı. Bu otelde yalanların nasıl sofraya konulduğunu ve doğruların nasıl da dolaplara sıkıştırılıp saklandığını göreceksiniz. Daha fazla oyalanmadan sizleri selamlıyorum. Otelimize hoş geldiniz. Ne yapmış olursanız olun sizi bağrımıza basacağımıza söz veriyoruz çünkü hoş geldiniz ve hoş bulup bulmamaksa size kalmış.

Marienn, ihanetle gözünü kaybettikten sonra hayatına tüccar olarak devam etmeye başladı ve ester`e, liman şehrine gelmeye karar verdi. Burada olacak olayların, asla tahmin edemediği yönlere sürüklenmesi onun için bir sürpriz olacaktı.

"Gözlerini kapattığında gökyüzünün rengi bile değişir derlermiş..." Gerçek ile hayalin sınırlarının belirsizleştiği, gölgelerin sonsuzluğun sonunda birleştiği bir dünyaya davetlisiniz. Yankılar: Bilinmezliğin Gizemi, okuyucuyu sadece bir maceraya değil, aynı zamanda duyguların ve kararların sınandığı derin bir yolculuğa çıkarıyor. Ana kahraman Eva, hayatın karşısına çıkardığı engellerle savaşırken, dostluk ve düşmanlık arasındaki o ince çizgide yürümek zorundadır. Peki, senin tüm dünyanı değiştirmeyecesaretin varmı? Unutmayın; her yankı, bir sırrı beraberinde getirir. Bilinmezliğin gizemini çözmeye hazır mısınız?

Normal bir hayatı olan bir kız olan willa, doğum gününde aslında kendinin normal bir insan olmadığını ve evrenin normal olmadığını öğrenir. Artık okulunu, sevdiği insanları geride bırakması gerekir ve başka bir okula gitmesi gerekir kendi gibi olanların okuluna. Birde tehdit mesajları var tabi gizli birinden sürekli gelen tehdit mesajları. Yeni okulunda hayatta kalabilecek mi? Tehdit mesajlarını kimin yolladığını bulabilecek mi? Bunu ve kitabı merak ediyorsanız okumanız yeterli.