Yüzyıllardır devam eden bir savaş... Belki de en sevdiklerimizi kaybettiğimiz bir kader. Hayat çoğu zaman adil değildi. Hani şey gibi, mesela bir yılan ile bir balığı ağaca tırmandırmak... Bizim durumumuz da böyleydi. Ben Efsun Güneş ve bu, benim hikayem.

Markete girecektim sadece…….

Bir yanlış mesajla başlayan tanışma, birbirinden tamamen farklı iki kişinin yollarını beklenmedik şekilde kesiştirir. Okyanus, sıradan hayatında kimseyi kolay kolay yaklaştırmayan, keskin zekâsıyla etrafına sınırlar koymuş genç bir kadınken; Atlas, hayatı kendi kurallarına göre yaşayan, rahat ve biraz da umursamaz bir adamdır. Aralarındaki bu ilginç karşılaşma, ikisini de beklemedikleri bir serüvenin içine sürükleyecektir. Peki, bu yanlışlık bir tesadüf mü, yoksa hayatın onlara oynadığı küçük bir oyun mu?

Bazen ihanet düşmanın değilde en yakınınız tarafından yapılan bir oyundur. Benim ihanetim sevdiğim adam ve onun timinden gelmişti. Benim gibi basit bir hemşireyi hain ilan etmişlerdi? Ve bu asılsız suçlamanın cezasını o adi teröristlerin elinde 3 buçuk ay işkence görerek çekmiştim. Şimdi asıl hain kimdi?

Bir hata, bir hayatı değiştirebilir. Benim yaptığım hata başka bir adamın hayatını değiştirmişti. Evet, istemeden bir adamın ceza evine girmesine sebep olmuştum. Tanımadığım, yüzünü bile görmediğim bir adamın. Bir gün gelen bir telefonla bu adamın hayatımı değiştireceğinden habersiz yaşayıp gidiyordum. Romantik, eğlenceli ve duygusal bu hikaye, sevginin ve affetmenin gücünü keşfeder.

Anonim Mafya kitabının ikincisi ama başrollerde Yeşim ve Toprak var 👻👻🫠

Bu işte bir terslik vardı o bana gelmeliyken ben ona gitmiştim

Sessiz sakin bir hayat yaşayan kızın hayatına yeni kişiler eklenirse neler olur?

Ana karakterimiz Gizem yeni bir işe girer, fakat işinde bir takım sorunlar çıkar. Şeçenekler arasında kalır. Gerçeklerle yüzleşir. Gerçek aşkı bulduğunu sanar. Yıldızlar Kadar Sönük Yıldızlar Kadar Parlak`ı okumaya hazır mısın?

Erikleri hep sevmişimdir, erik ağaçlarını da ama en çok yazlığımızda o iki evin ayrılmasına engel olan erik ağacını sevmişimdir . Bize bıraktığı anılardan dolayı belki de, bilemem. En son 16 yaşındaydım yazlıktaki çocukluk arkadaşlarımı göreli şimdi ise 21. 5 seneden daha fazlası değişmiştir üçümüzde de. Bu birkaç ayda o değişen 5 seneyi geri aynı şekle sokabilir miydik yoksa her şey çok mu değişmişti İşte bu yaz bunu fark edecektik. Hepimizin düşüncelerinin değiştiği bu yaz ona karar verecektik. Hepimiz değişmiştik ama yaz hep aynı yazdı... YAZILMAYA BAŞLANMA TARİHİ; 3 NİSAN 2024... KİTAPPAD’DE YAYIMLANMA TARİHİ; 1 EYLÜL 2024... TÜM HAKLARI SAKLIDIR!!!

Bir grup liseli gencin arasında yaşanan günlük, tatlı,komik olayları anlatan bir kitaptır.Umarim okurken zevk alirsinizz:)))

Herşeyi bana aittir.

" Zoru başarırız imkansız biraz zaman alır..."

Her adımınız sizi kaderinize daha çok yaklaştırır, kaderinizden kaçamazsınız ama ben galiba kaçtım..

Bi numara`nın telefonuna mesaj atması ile dünyanın en mutlu insanı olacağını bilemezdi ASEL .....

Doktorluk okuyan Açelya`nın en yakın erkek arkadaşı ile küsmesi ve bu üzüntünün etkisiyle son sınavını kaybetmesi. Kaybettikten sonra depresyondan çıkıp yanlışlıkla yakın erkek arkadaşı ile aynı yerde dedektifliğe başlaması, oradaki olaylar...

Yarım Kalmış tüm aşkların, evrenin sonsuz döngüsünden birinde, tamamlanabilmesi dileğiyle.

Eylül, bir yandan geçirdiği kazadan sonra görmeye başladığı anlamsız görüntülere çözüm ararken diğer yandan aniden başlayan ve kalbini zorlayan bir aşkla başa çıkmaya çalışır. ******************************************* "Bu, sana aşık olduğum ilk sefer değil Eylül, biliyorsun," dedi. Sesi kavga eder gibiydi, sinirliydi. Boğazımın bağırmaktan tahriş olmasının sebebiydi. "Ben seni..." yutkundu. Ardından devam etti. "Bir savaşta," bana doğru bir adım attı, "Dünyanın en iyi sahnesinde süzülürken," ikinci adım. "Lanet kaderinden kaçırırken," yaklaşmaya devam etti. "Sarayın en güzel kadınıyken," gözlerimden bir damla yaş yere düştü. "Bir büyünün esiriyken,"` tam karşımdaydı. "Ve bir hastalığın pençesindeyken," elini uzatıp uzun parmaklarıyla sıktığım yumruğumu avucunun içine aldı. "Hep ve her şeyden çok sevdim."

Okula yeni gelen kızın okuldaki zorlukları, mutlulukları ve üzüntüleri

Pamir Sağlam, zamanında büyük suçlar işleyen ve kaçak yaşayan bir mahkumdur. Her ne kadar işlediği suçları iyi niyet amacıyla yapmış olsa bile bu herkes tarafından konuşulur ve Pamir Sağlamın adı her yerde aranmaya başlar. Fakat Pamir`in bilmediği bir şey vardır ; Çocukluk arkadaşı, aynı mahallede büyümüş olan İz Aydıner ile yolları kesişecektir. Çünkü İz, belli bir kitle tarafından tanınan, çok sevilen ve işinde çok başarılı olan bir avukattır. Avukat İz Aydıner bir sonra ki gelen kişinin her zaman görüştüğü müvekkilleri olduğunu düşünürken karşısında yıllar sonra Pamir`i görüp şoka uğrar ve onu nasıl kurtaracağına dair yollar arar. " Ben suçluyum, pisim. Karanlığım belki de. Sen ise tertemiz, su gibi berraksın. Bütün hücrelerin mükemmel. Senin kalbindeki merhamet kırıntısının bir zerresi bende yok. Ve sen İz... Ve ben bir suçlu... Bunca yaşıma kadar belki de ağır şeyler yapıp kalp kırdım. Bu suçsa suçtur. Ama ben şu an en ağır suçu işliyorum ve sen buna bile engel olamıyorsun sevgili leydim."

İstenmeyen kız çocuğu

Smut vardır. Ciddi bir biçimde yazılır. "Kocaya ne var denmez." "Kocam değilsin." "Olmama yirmi dakikadan az kaldı." "Gözleri buğulu, kaderine yazılan adama baktı. Hayır, o kaderi değildi. O sadece insanların yüzünden bulduğu sıradan birisiydi. Sevdiği adamdan ayrılıp, hiç tanımadığı bir adama mahkum bırakılmıştı. Tarla`nın ortasında, gözleri buğulu, saçları dağınık, iri bir cüsseye baktı. Baktı, baktı, baktı. O, sadece bir görevdi. Bir gün gidecek, Bir gün bitecekti.

☪︎ ִ ࣪𖤐, 𐦍 ☾𖤓꩜.⚕☾ Seren Arel, karanlık bir dünyada kaybolmuş bir genç kızdır. Gerçek dünyadan kaçmak için hayalindeki evrenlere yolculuk yapmaya başlar ve burada gerçek aşkını bulur. Ancak hayal ile gerçek arasındaki sınır bulanıklaştıkça, Seren bir seçim yapmak zorunda kalır: gerçek dünyaya dönmek mi, yoksa sonsuza kadar hayalini yaşamak mı? ──⃝─⃝⃝⃝⃝── ---------------

"Nasıldı bakalım günün ? Tanıştığımız hayvanları sevdin mi ?" Ece hevesle başını salladı ve ışıl ışıl gülümsedi. "Sevdim öğretmenim. Ama siz daha benimkini görmediniz." Kaşlarım sözleriyle birlikte hafifçe çatılırken hatırlamaya çalıştım. Fakat emindim, Ece sınıfa bir hayvanla gelmemişti ki. "Ama sen sınıfa bir hayvan getirdin ki güzelim." Sorgularcasına çıkan sesim ve havaya kalkan kaşlarımla karşımdaki küçük kızdan bir cevap bekliyordum. Fakat o bana cevap vermek yerine kapıya doğru döndü ve birkaç saniye bakınıp gülerek bana döndü. "İşte geldi!" Anlamsız bakışlarım onunla birlikte kapıya dönerken kapıda görünen adamla birlikte yutkundum. Dağılmış kumral saçları, kahverengi gözleri ve sakallı yüzüyle kapıda dikilmiş bize bakıyordu. Ece koşa koşa adamın dibine gittikten sonra eliyle beni de yanlarına çağırdı. Çöktüğüm yerden kalkarak onların yanına ilerlediğimde nihayet adamı incelemeyi bırakıp sormayı akıl ederek küçük kıza döndüm. "Ben hâlâ evcil bir hayvan göremiyorum ?" Ece ellerini birbirine vurarak yanındaki adamın bacağına doladı kollarını. "Ömer abim işte! Ömer abim benim atım!" dedi ve söyledikleri çok normalmiş gibi hevesle devam etti. "Atlar da evcil hayvanmış ya öğretmenim!" Durumun absürtlüğüne mi gülsem, koskoca adamı at yerine koyup karşıma getirmesine mi haykırsam bilemeyerek duraksadım. Sonunda bu küçük bücürün abisi kendine gelirken irkilir gibi oldu ve bakışlarını benden çekip kardeşine çevirdi. "Ne ? Ne atı ? Ne evcil hayvanı ? Ece ne diyorsun abim ?" Peş peşe kardeşine sorularını sıralasa da kardeşi onu takmadan, eliyle ona doğru eğilmemi işaret etti. Gülmemek için birbirine bastırdığım dudaklarım duyduklarımla aralanırken bu kızın kesinlikle normal bir çocuk olmadığına emin oldum. "Öğretmenim, artık abimle tanıştınız!"

Gece`nin yetimhanede aynı odada kaldığı çocukla yaşadığı şeyler