Ailseinden uzak voleybolcu bir kizla basketbolcu bir erkegin aski.

Merhaba... 2. Biraz daha duygulu: Annesini kaybettikten sonra Lavinia için hiçbir şey eskisi gibi değildir. Babasının değişimi ise onu hiç istemediği bir yola sürükler: zorla bir evlilik. Ayaz da en az onun kadar bu durumun içindedir. İkisi de kendi savaşını verirken, kalpleri beklenmedik bir şekilde birbirine yaklaşır. Ama bazı yaralar, aşkla bile kolay iyileşmez… Bir yabanci cehennemi cennete çevirebilir mi?

Vuslat Serisi 2. Kitap "Vuslatın ardından geriye, sadece kırık bir kalp kaldı." Hayattaki en büyük korkusuyla bir kez daha yüzleşmek zorunda kalan Erva, Kerem`in kaybıyla yeniden sarsılmıştı. Onun yokluğunda geçirdiği aylar, ömründen yıllar çalmış gibiydi. Sözleri yarım kalmış, duası yarım kalmış, kalbi ise sessizce paramparça olmuştu. "Kaderin sustuğu yerde, sabır konuşur," derlermiş. Erva, acının içinde yeniden nefes almayı, yarım kalmış duaların ardında bir anlam bulmayı öğrenirken, kalbinde hâlâ sönmemiş bir ışık vardı. Acılarına eklenen kötü rüyalar, onu sürekli bir karanlığa sürüklerken o her seferinde minik de olsa bir umuda tutunuyordu. Ne kadar derin bir kayıp yaşarsa yaşasın, bir yerlerde onun için atan bir kalbin varlığını hissediyordu. Gün yeniden doğarken başkalarına umut olsa da onlar için tehlike artıyordu. Silahlar patlamaya, geçmişin acısı bir bir ortaya çıkmaya devam ediyordu. Belki de vuslat, her zaman kavuşmak demek değildir. Bazen vuslat, bir kalbin diğerine ulaşabilmesi için sessizce sabretmesidir. Erva’nın yolu, kayıplarla, sırlarla ve yeniden doğan umutlarla örülmüş bir yoldu. Ve bu yolun sonunda bir ihtimal, kalbinin gerçek sahibine yeniden kavuşacaktı. ... Kitabımın tüm hakları bana aittir. (Ç)alınması veya kopyalanması durumunda hukuken gerekli işlemler yapılacaktır. Başlangıç: 03.11.2025

"Bir gün yaşadığınız bu hayatın sadece yalandan ibaret olduğunu öğrendiğinizde ne yaparsınız?" “Gerçekler er ya da geç ortaya çıkardı. İster tam zamanında olsun, ister hiç beklemediğimiz bir zamanda.” “ İçinde olduğun bu hayatta kendisini bulmaya çalışan bir Berçem’in hikayesi.” "Geçmiş sırlarla dolu!! Gün geçtikçe geleceğin tehlikeli yüzünüze çarpıyor" (Bu kurgudaki her şey tamamen hayal ürünüdür.) Bölüm sonunda oy vermeyi, yorum yapmayı ve beni takip etmeyi unutmayın. Şimdiden teşekkür ederim Zamanın Ters Yüzü

"Birbirimizi kurtaramadığımız her anda biraz daha öldürdük." Psikiyatrist Mihra Aksa Erguvan, mesleğine tutkuyla bağlı, sakin ve kontrollü bir kadındır. Ancak üç aydır seanslarına düzenli olarak gelen genç danışanı Kübra Yılmaz, bir sabah ormanın derinliklerinde cansız bulunur. Bu ölüm, sadece bir vakayı değil, Mihra`nın hayatındaki en kırılgan dengeleri de paramparça eder. Olayın başına atanan Savcı Vural Sipahi, doğruların peşinde inatla yürüyen bir adamdır. Adalet onun için bir inançtır. Fakat bu dava, onu geçmişin tozlu sayfalarına, çocukluğunun karanlık sokaklarına sürükleyecektir. Çünkü kader, yıllar önce yolları ayrılan iki insanı; Mihra ve Vural`ı yeniden karşı karşıya getirir.

Aşk, bir insanın yaşayabileceği en güçlü ve en güzel duyguların başında gelir. İnsan âşık olduğunda dünyayı farklı görmeye başlar; hisleri yoğunlaşır, kalbi hızlanır, hayatın anlamı değişmiş gibi olur. Sevda ise aşktan çok daha ağır bir duygudur. Sevda, birini ölümüne sevmektir. Geri dönüşü olmayan bir bağlılık hâlidir. Öyle ki sevda, bazen insanın sonu bile olabilir. Aşk gelip geçici bir duygu olabilirken, sevda insanın içinde kök salar ve kolay kolay silinmez. İnsan önce âşık olur. Bu aşk eğer zamanla sevdaya dönüşmezse, geride sadece bir hatıra bırakır ve bu çoğu zaman zararsızdır. İnsan unutur, hayatına devam eder. Ama aşk sevdaya dönüşürse, işte o zaman işler değişir. Çünkü sevdaya dönüşen bir aşk, insanı unutamayacak bir hâle getirir. Sevdiğiniz kişi hayatınızdan çıksa bile, zihninizden ve kalbinizden çıkmaz. Herkesin ilk aşkı bu yüzden unutulmazdır. İlk aşk ya karşılık bulur ya da platonik kalır. Aslında bu iki ihtimal de kulağa çok kötü gelmez. İnsan, en azından sevdiğini bilir ya da sevilmiştir. Asıl zor olan şey reddedilmek ya da kandırılmaktır. Çünkü bu durumlarda insan sadece sevdiği kişiyi değil, kendine duyduğu güveni de kaybeder. Bunlar başta sadece kötü birer deneyim gibi görünür. “Geçer” dersiniz, “alışırım” dersiniz.

Okulun 3 tane popüler çocuğu var. Ve bunlardan biri eski sevgiliniz, biri zorbanız, diğeri de kankanız. Nasıl Bi his olduğunu artık siz düşünün...

Civan: EFNAN ÇILDIRTMA BENİ! Siz: Bağırma bana! Civan: Ne işin vardı o herifin arabasında senin? Civan: Ben sana uzak dur dedikçe tersini yapıyorsun! Civan: Üç gün ulan! Civan: Üç gün yoktum! Civan: Ben arkamı döner dönmez ona mı gittin? Siz: CİVAN ÇILDIRTMA BENİ! Civan: Bağırma bana! Siz: Ne ima ettiğinin farkında mısın sen Siz: Bence bu konuşmayı burda bitirelim Siz: Birbirimizin kalbini kıracağız yoksa Civan: Bitirelim bencede. Civan: Biz bu konuşmayı sonsuza dek bitirelim. Civan: Ben anladım sen asker yolu beklemezsin. Civan çevrimdışı. Gözlerim bir süre son mesajında takılı kaldı. Yüzümde buruk bir tebessüm oluşurken kırılan kalbimle ekranı kapattım. Babam askerdi. Bilmiyordu. Abim askerdi. Bilmiyordu. Civan Mert Türkoğlu benim doğduğumdan beri asker yolu beklediğimi bilmiyordu.

Mardin`in en nadide mücevheri: Viyan Cevherizade. Herkesin uzaktan bakıp iç geçirdiği, ama kimsenin dokunmaya cüret edemediği yasak elma. 💎 Dışarıdan bakıldığında o, Cevherizade Konağı`nın etrafı koruma duvarlarıyla örülü, kibirli ve ulaşılamaz kızıydı. Kimsenin yüzüne bakmaz, kimseyle göz göze gelmezdi. İnsanlar bunu asaletinden ya da kibrinden sanırdı. Oysa gerçek, Viyan`ın ruhuna ve bedenine vurulmuş görünmez bir mühürdü. Bir erkeğin tenine değmesi, Viyan için karanlığa düşmek demekti. Bedeni, yabancı bir dokunuşa isyan edip bilincini kapatırken; Viyan çareyi kimseye ümit vermemekte, gözlerini yerden kaldırmamakta bulmuştu. O, cam bir fanusun içindeki "Seyirlik Bebek"ti. Dokunmak yasaktı, sadece izlenebilirdi. Ta ki Agir Dervişoğlu, o fanusun camına elini yaslayana kadar... Mardin`in hükümranı Agir, herkesin "buzdan prenses" dediği Viyan`ın gözlerindeki o saklı korkuyu gördüğünde, imkansız bir yangının fitilini ateşledi. Dokunmadan sevmek mümkün müydü? Yoksa Agir, yanacağını bile bile o cama dokunup "Seyirlik Bebeği" uykusundan uyandıracak mıydı?

Bazıları gökyüzüne aşıktır ve kendilerini yıldızlarla avuturlar. Bazıları ise yalnızdır ve sorunlarını kendi başlarına çözer ve içlerine kapanırlar. Ama gün sonunda insanlar birbirlerinin yaralarını sarar ve dünya daha iyi bir yer haline gelir. Peki Alin ve Tan birbirlerinin yaralarını sarabilecek mi yoksa yeni yaralar mi açacaklar birbirlerinin kalplerine. Yaralar geçer ama izler kalır. Yarasız sanılanlar gökyüzü ile sınanır.

Dansçı olan Anastasia birgüün telefonuna gelen mesaj ile hayatının değiştiğine inanır. Karan, yeraltının korkusuz mafyası Anastasia`ya korku ile yazar. Kim bilirdi sonlarının böyle olacağını

Jsjdjdjjdkfvsnjsjdkkdd

Zengin bir ailenin kızı olan Nefes babasının sözlü ve fiziksel baskısıyla kusursuz olmaya zorlanır bu zorlu hayatında karşısına birden bire babasıyla ortaklık yapan iş adamının oğlu hayatını Tepe taklak eder

Belki klasik bir gerçek ailem kurgusudur belki de değildir.

Kral bir elini karısının eline ,diğer elini kızının minik elinin üzerine koydu. "Sana söz,ona hiçbirşey zarar veremeyecek,eline bir gülün dikeni bile değmeyecek." Ve bu karar kralın verdiği büyük bir hataydı.

Sare.." "İsmi kadar yüreği de soğuk Sare."

Oyun bitmiş, komşular delirmiş, elektrik yoktu…

Bu hikaye bir cinayete tanık olmuş bir kızın kanlı geçmişini anlatıyor

Hayat bazen istediğimiz gibi gitmez değil mi? Sude ailesi ile beraber mutlu yaşayan bir kız. Hersey sadece Kuzeninin düğününde anonim bir kişiden mesaj alması ile başlıyor...işte buda Kayra ve Sudenin hikayesi.

"Ne istiyorsun bizden?" "Sizden değil. Senden!" Ares Yücesoy & Nehir Uludağ

Sokaklar... Yaşadığım zamanın özeti sokaklar. Ama ya bir gün aile olursa. Ben Arda. Bir telefon hayatımı baştan yazdı. Şimdi neler olucak. Küfür var Şuan sezon finalinde.

Herşey Aden`in yanlışlıkla bir gruba eklenmesiyle başladı...

Alt tarafı sakız falımı okuyacağım en fazla ne olabilir ki? *** —Hep bu anı bekliyordun değil mi? —Aynen Bukleli hep bu anı bekliyordum. —Bana falımda çıktığın günü hatırlıyor musun? Hani şu beyazlar içinde yazan bi tane vardıya. — Hatırlamaz mıyım. O gün aklımdan cıkmamıştı. —İyi ki de çıkmamış dimi? Yoksa bugün burda olur muyduk sanıyorsun. —İyi ki Bukleli, iyi ki...

Diyarbakır`da bir gece, en büyük ağalardan birinin evinden bir kız kaçar. Bu kaçış, yalnızca iki insanın değil, bir kasabanın kaderini de yerinden oynatır. Sabah olduğunda kapılar kapanır, bakışlar sertleşir ve herkes aynı sorunun cevabını arar: Bu leke nasıl temizlenecektir ? Töre, suskunluğu sevmez. Kaçışın ardından arayış başlar; sokaklar, yollar, tanıdık evler izlenir. Arananlar kadar arayanlar da sınanır. Çünkü bu topraklarda kardeşlik, aşkla; ağalık ise merhametle sınanmaz. Meclisin gölgesinde, kanın mı yoksa daha ağır bir bedelin mi konuşulacağına karar verilmesi gerekir. Bu hikâyede görünmeyen bir akıl vardır. Adı fısıltılarda dolaşır, yüzü ortaya çıkmaz. Kaçışın yönünü belirleyen de, kaderin iplerini sessizce çeken de odur. Onun varlığı, hükmü daha karmaşık, vicdanı daha yaralı kılar. İki aile, tek bir gecenin bedelini taşımak zorunda kalır. Aşk susturulur, kadınlar kaderin ortasında bırakılır, erkekler geri dönüşü olmayan kararlarla yüzleşir. Kimse masum değildir; çünkü töre, suçlu aramaz, yalnızca denge ister. HÜKÜM, kaçmanın cesaret sayılmadığı, affın zayıflık kabul edildiği bir coğrafyada; kan, suskunluk ve mecburiyet arasında sıkışan hayatları anlatır. Bazı hikâyelerde ölüm kurtuluştur, asıl ceza ise yaşamaya devam etmektir.

İki kere iki dört eder Bir hayat bin belaya bedel İhanetin arkası, hak ettiğine benzer Herkes yaptığı bir hata yüzünden, yüreğinde oluşturduğu rezillik veya vicdan temelli; hayata başka biri olarak başlamayı ister, ama böyle olduğunda da rezilliği baki hayatın getirilerini tahmin edemez. "Ben Toygar Akın ve kendimi bu geceye kadar hep talihsiz bir genç olarak tanımladım, fakat tanımların yetersiz talihin bahane olduğunu bir gece yarısı anladım"