ntngngşfngjkndgfckjshtöbfcshkgbfc hgkbf chdmgbf

Hayatını kariyerine adamış bir kız etrafında yaşananları fark edemeyen sadece kendini geliştirmeye, yeni şeyler öğrenmeye ve sınavlara adamış bir kız. Diğer yandan da aklını kızlarla karıştırmış gecesi ve gündüzü sürekli kızlara takılarak geçen bir kişi ile nasıl yolları kesişecek ve aşkın mı yoksa derslerin mi daha ağır bastığına karar veremeyen bir kız ortaya çıkıverecek.

"Attığım top potaya girse ne olur, Gül güzeli? O basket kalbine isabet etmedikten sonra..."

Hani şu mutlu sonsuza giden iki çift vardı. Artık onlar sonsuz değil...

Nida Eren, üniversite için şehir değişikliği yapmıştır ve iki senedir memleketinde değildir. Artık okulu bitmiştir ve güle oynaya memleketine geri dönmüştür ancak ne iş bulabilmiş ne de bir sevda bulabilmiştir. Ama kız arkadaşının abisi ve aynı zamanda abisinin arkadaşı Arslan Acar ona bir iş teklifinde bulunur, kendi mimarlık ofisinde çalışmak. İkili zamanla çocukluk zamanlarını hatırlamaya başlarlar ve bu aralarındaki bağın gücünü anlamaya yetecektir. —————— “O senden hoşlandığını mı söylüyor Nida?” dedi Arslan abi. Gözlerimdeki korku giderek büyüdü ve göğüsümü deldi. Kelimelerimi seçemedim, sesimi bulamadım ve sadece suratına baktım. “Cevap ver Nida, ne diyor bu adam?” gözleri kısıldı ve işaret parmağı yanımı gösterdi. Korkmayacaktım. “O adamın dediğiyle senin bir alakan yok Arslan abi.” dedim kendimi toplayarak. Gözleri kısıldı, hüzün yerleşti yeşilliğine. Anlamadım nedenini, sorgulamadım. Sesimi bir kez çıkarttım daha da çıkartamazdım zaten. “O adamın bahsedeceği tek insan ben olabilirim Nida.” diye fısıldadı. “O gönülde benim tahtım var. Unuttun mu? Elime doğdun.”

Bir cinayet bürosunda çalışan genç komiser yardımcısı, yeni bir dosya nedeniyle iki sene önce yaralanıp emekli olmuş eski bir komiserle birlikte çalışmak zorunda kalır. Fikirleri ve yöntemleri taban tabana zıt olan ikili, başta birbirlerinden hiç hoşlanmaz. Ama zıt kutuplar birbirini çeker değil mi?

daha tamamlanmadı

Anlaşmalı Evlilik

Anlaşmalı Evlilik

kitabı size anlatamam ama her bir karakterde kendinizden bir parça bulacağınıza emin olabilirim

"ölmemi mi istersin?" "öldürdüğün gibi ölmeni isterim." ... Babasından gelen bir mektup ile karşılaşan Alev mektuptaki sırları ve gizemleri fark eder tam bu anda ise hayatına biri girer.Viran. Viran`ın Alev`e sunduğu anlaşma ile anlaşma sürecinde 7 gün birlikte kalırlar bu 7 günde ise onları farklı aksiyon ve tehlikeler bekler.En büyük tehlikelerden biri ise mektubun sahibi ve Alev`in babası Ferit Kızılca`dır. Çeşitli tehlikelere marus kalan ikili zamanla birbirine alışır ve 7 gün geçmesine rağmen birbirinden ayrılamaz.

Bir insan giderken, geride kalandan çok şey götürebilir miydi? Götürürdü, geride kalanın her şeyini götürürdü hatta. Mete Devran benden gitmişti, her şeyiyle ve her şeyimle gitmişti. Yanına küçük Gazel`i de alıp gitmişti çünkü biliyordu, küçük Gazel Mete Devran`ı olmadan yapamazdı. Gazel tek kaldı, yapayalnız kaldı. Gazel kimsesiz kaldı, canından çok sevdiği abisiyle kimsesiz kaldılar. Uzun yıllar kimsesiz kaldı Gazel, Mete Devranı hiç görmeden onun yokluğuyla var olarak büyüdü. En çok gittikleri yerlere gitti Gazel, belki görürüm umuduyla. Göremedi. Pes etti artık, aramadı artık Devrosunu. Bir gün koskoca şehir Ankarada dar bir sokakta gördüler birbirlerini, sokağın bir ucunda Gazel bir ucunda Devran. Aralarından insanlar geçiyordu, sesler yüksekti ve sokak kalabalıktı. Hayır, onlar için bu böyle değildi. İnsanlar durmuştu, susmuştu, tek bir hareket dahi yoktu. O sokakta var olan 2 kişi vardı, Gazel ve Devran. Sanki her şey bir düzmeyeceydi, birbirlerini görme ihtimalleri en yüksek yerde karşılaşmayan Gazel ve Devran, Çankayada yıllar sonra kavuşmuştu. E sonra ne demişler tabi? "Ankara`da aşk, en çok Çankaya`da sessizleşir."

3 kız 3 erkek gizli bir kurum tarafından bir süre izleniyor ve seçiliyorlar. Ancak bunlar sıradan değiller her birinin ayrı bir özelliği var. Biri yazılım dehasidir biri sosyal iletişimde biri liderlikte iyidir biri oyunculukta aralarında ki bağ gittikçe kuvvetli olacaktır ve aşk bundan eksik kalmayacaktır. Ancak onları bu görev işi için ikna etmek pek kolay olmayınca ortaya bazı sırlar ortaya koyulur.İşte bu da lise sona giden 6 gencin gizli hikayesi bizimle olmaya varmısın?

Herşey nazın okula adımını atmasıyla başladı..

Bazen nefret çok küçük bir merakla başlar. Ve merak sessizlikte daha hızlı büyür.

Her insan bir şeyler saklar. Bu sınav sorularını çalmaktan, okulun zorbalanan çocuğunu depoda dövmeye kadar gider. Peki ya herkes bir gün bunları öğrenirse, o zaman ne olur? Pazartesi günü kimse kimsenin yüzüne bakamaz mı? Sırları açığa çıkanlar sinirden delirir mi? Öğretmenler ne yapar? Öğrenciler? Noa? Okuduğu liseye itiraf sayfası açmak gibi bir hata yapan Noa. Sıradan bir ailede sıradan bir hayat süren Noa "eğlence" için okuluna itiraf sayfası açar ama işler hiç ummadık yerlere gider.

Anlaşmalı Evlilik

"Bazı vedalar can yakar," diye mırıldandım. Ardından kollarımı onun güçlü gövdesine doladım. Bu barışmak için yaptığım bir davranış değildi. Bu bir vedaydı. Acı bir veda. "Ama edemediğin vedalar ise seni yangının ortasında bırakır."

O, geceleri sokaklarda şarkı söyleyen isimsiz bir kızdı.Bir mikrofonu, birkaç bozuk parası ve sesinden başka hiçbir şeyi yoktu.Ta ki o adam onu dinleyene kadar. O ise gücün, paranın ve korkunun hüküm sürdüğü bir dünyanın adıydı.Dokunduğu her şey susar, baktığı herkes geri çekilirdi. Ama onun sesi…Annesinin hatırasını, geçmişin kırık notalarını ve kendi zaafını uyandırdı. Bir bakış magazin manşetlerine,bir yanlış mafyanın gölgesine dönüştü.Ve gerçeği saklamanın tek yolu vardı: Sahte bir aşk. "Sesin benim zaafım, Çalgıcı kız."

Ilgaz gittiği bir Galatasaray - Beşiktaş derbisinde çıkan kavga sonucu Miran ile tanışmaktadır. Bu derbiden yaklaşık 3 ay sonra çalıştığı şirkete misafir olarak gelen Miran ile tekrar karşılaştığında ise işler yolunda gitmeyecektir. Ilgaz gittiği her yerde Miran ile karşılaşacaktır. Ve aslında karşılaşmalarında normal olmadığını, geçmişte yaşanan, tozlu raflar arasında saklanan gerçekler bir bir ortaya çıkacaktır. Geçmiş Ilgaz ve Miran`ı yaprak gibi oradan oraya sürükleyecektir. Bizimle iki koyu taraftarın hiç kimsenin bilmediği iki hayatı alt üst edecek sırları öğrenmeye hazır mısınız?

Okulda arkadaşlarıyla birlikte bir belaya bulaşan Elfida ve onların belaya bulaşmalarının sebebi olan okulda ki herkesin gözdesi olan erkek grubuyla yaşadığı olaylar

…uzun yazı yok dur ya

Işıklar kapandığında, alkışlar kesildiğinde ve maskeler düştüğünde... Geriye sadece iki yaralı ruh kalır." Savaş için hayat, 23 yıldır bitmek bilmeyen bir hayatta kalma mücadelesiydi. Ailesini kaybettiği günden beri omuzlarına binen ağır yüklerin altında ezilmemek için tutunduğu tek bir dal vardı: Cenan. Sadece televizyon ekranlarından tanıdığı o adama duyduğu hayranlık, zamanla soğuk odasını ısıtan, yastığına sıktığı bir fıs parfümle büyüyen platonik bir sevdaya dönüşmüştü. Mum ışığında ezberlediği her skeç, aslında Cenan’ın dünyasına giden bir yol haritasıydı. Cenan ise zirvedeydi. Yakışıklı, başarılı ve herkesin hayran olduğu bir yıldız... Ama o ışıltılı hayatın gerisinde, babasından kalan morlukları ve sevilmeyi hiç bilmeyen bir çocuğun kırgınlığını saklıyordu. Sert kabuğu ve çapkın maskesi, aslında içindeki o büyük boşluğu gizleyen birer kalkan gibiydi. Kader, Savaş`ı o tozlu sahneye, "hayalim" dediği adamın tam karşısına çıkardığında; bir "Can Bağı" kurulur. Ama bu bağ; sadece alkışlarla değil, gurur kıran kelimelerle, saklanan kimliklerle ve sert çarpışmalarla sınanacaktır. Savaş, sevdiği adamın ellerinde parçalanmaya hazır bir kurban mı olacak, yoksa Cenan’ın karanlığına sızan o tek ışık mı? "Bazı aşklar sadece bir sahne oyunudur; bazıları ise canından bir parça koparmadan son bulmaz.

Platonik aşkın pençesine düşmüş olan Ahuzar, sevdiği adam ile evlenebilmek için bir plan yapar. Planın sonunda onunla evlenecektir. Fakat işler istediği gibi gitmez , onu farklı yollara ve farklı seçimlere sürükler.

En mutlu gün derler ya hani o "en mutlu günün" en kötü gününe çevirilmesi ne kadar acıydı. Her şeye rağmen devam edip bir anda son bulmak... Peki ya sebep neydi... Sıkılmış mıydı? Yorulmuş muydu? Daha iyi biri mi vardı? Aşkını mı yitirmişti? Yoksa hiç aşık olmamış mıydı? Giden gitmiştir demekle olmuyordu. Acı son bulmuyordu. O gitti ve biz yarım kaldık...