İdil isimli ana karakterimizin hoşlandığı kişiye duymuş olduğu ilgi ve küçüklükten beri sevdiği futbol hakkındaki gelişmeleri.

Ben Alin ada mavi üveymişim ve en önemlisi beni büyüten abilerimle kan bağı olan abilerim ve aileler düşman abiler arasında kalıyorum sanırım biri beni kurtarsın burdan

"Seni bana karşı bu kadar acımasız yapan yıllar mı İlsu? Yapmadıklarımın , söylemediğim sözlerin cezasını çektiren şey bana karşı artık olmayan merhametin mi? Söylesene, yalvarırım söyle. Susma artık. Kırsan da paramparça etsen de susma, sesini duyayım." Boş bakışlarım devam etti ama titreyen kirpiklerimi sadece o fark etti. "Güvenmedin değil mi? O yüzden söylemedin. Tuna için söylemedin bana güvenemedin." Ellerinin arasına aldığı başını hızla art arda salladı ve ellerini başından çekerek önündeki masaya şiddetle vurdu. Bununla beraber boş bakışlarım sekteye uğramış yerini ani bir korku almıştı. Oysa korkan oydu biliyordum. "Sen bile artık böyle düşünüyorsun."dedi yılgın bir ses tonuyla. Bunu da ona yakıştıramadım. Gözlerinden akan yağmur damlaları vardı. Buna da şaşırdım. "İlsu," Yutkundu. Devam edemeyeceğini düşündü ama etti. "Yokluğumu görmedin diye mi varlığım bu kadar değersiz senin için?"

Zorbasıyla bu kadar yakın olacağını bilmeyen nehir zorbası Aras yüzünden katıldığı arkadaş çevresi ve yaşadıkları.

Öylesine yazıyom. Küfür veya +1& olabilr. LGB.T içerir

Kalbinde vatan aşkından başka sevgiye yer vermeyen Yüzbaşı Yaman Şentürk kalbini bir mafyaya kaptırmışım.

84:Abi sence herkesin gözünde adam olmakmı sevgilinin gözünde adam olmak mı? Hiç düşünmeden "Tabiki sevgilimin" diye yanıtladım. O sırada telefonuma bir bildirim geldi. Kimden diye bakarken Hayat`ın olduğunu gördüm. "Sözünün erimisin?" neyden bahsettiğini anlamayarak cevap yazdım. "Tabiki, neden?" "Yayında miyavla o zaman;)"

çocukluk aşkı olan Ali Asaf ve Aseli 10 yıl boyunca ayıran bir özlem ile başlayan bir hikaye zamanla büyük bir aşka dönüşmesini gelin birlikte okuyalım 🍓🐝🦸‍♂️

sm.t sahne ve küfür içerir.

Bardaktan boşanırcasına yağan yağmur, üzerime acımasızca iniyordu. Rimelim akmış, saçlarım dağılmış ve sırılsıklam olmuştu. Yine de gözlerimi ondan alamıyordum. Kahverengi gözleri ağlamaktan kızarmış, dudakları kuruyup çatlamıştı. Siyah saçları yağmurun altında ağırlaşmış, yüzüne yapışmıştı. Bana doğru birkaç adım attı ve ellerimi kendi avuçlarının içine aldı. “Ben…” dedi, sesi titreyerek. “Böyle olacağını bilemezdim. Gonca, lütfen.” Gözlerimi kapattım. Yanağımdan süzülen tek bir damla yaş, içimdeki kırılganlığı yüzüme vurur gibiydi. Sonra gözlerimi yeniden açtım. “Yapamam, Ege. Sen…” Kelimeler boğazımda düğümlendi. Ne söyleyebilirdim ki? Artık söylenecek hiçbir şey kalmamıştı. O, bizi bir an bile tereddüt etmeden ihanetin karanlığına sürüklemişti. Ve ben… bunu fark edememiştim bile. Nasıl bu kadar kör olabilmiştim, aklım almıyordu.

Leyla, annesinin sesiyle başlayan ve onunla biten bir hayatın içindeydi. Sessiz, sade ve eksik… Ama bazı gerçekler, ne kadar görmezden gelinirse gelinsin kapıyı çalmayı bırakmaz. Yanlış bir hastane kaydı, yanlış bir hayat, ve doğru sandığın her şeyin bir anda yıkılması… Leyla şimdi bir seçim yapmak zorunda: Öğrendiği gerçekle yaşamak mı, yoksa bildiği hayatı korumak mı?

Bir mafya grubu bir mesajı yanlışıkla başka birine atarsa ve o kişi hacker bir kız çıkarsa en fazla ne olabilir ki?

Yaz’ın çocukluğundan beri hoşlandığı çocukluk arkadaşı bir gün ona sadece arladaş olduklarını ima eder. O günden sonra Yaz için bazı şeyler değişir.

Biz hepimiz bir puzzlenin parçalarıyız ve bir araya gelince güzelleşiyoruz(ALINTI)

Nida Afra, çocukluğunda aldığı yaraları kendi kendine sarmayı öğrenmiş bir psikolog. Başkalarını iyileştirirken, aslında kendi içindeki kırık parçaları bir araya getirmeye çalışıyor. Çalıştığı bakımevi ise yalnızca hastaların değil, geçmişlerin de sıkışıp kaldığı bir yer… Unutamayanların, kabullenemeyenlerin, vazgeçemeyenlerin yeri. Her gün başkalarının acısına dokunan Nida, bir gün kendi geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalacak. Ve belki de en zor soru şu olacak: İnsan gerçekten başkalarını iyileştirirken kendini kurtarabilir mi?

çocukluğunun küçük kısmını beraber geçiren bir grup kuzenin yıllar sonra bir araya gelip beklenmedik olaylar yaşaması

Çocukluğunda yarım kalan bir hikâye, tek bir cümleyle sustu: “Bir daha karşıma çıkma.” Aradan geçen yıllar, değişen şehirler ve kurulan yeni hayatlar… hiçbir şey o cümlenin izini silemedi. Şimdi aynı üniversitedeler. Aynı kalabalığın içindeler. Ve birbirlerine hiç bu kadar yakın, hiç bu kadar uzak olmamışlardı.

Bedenle beraber kalp de üşür müydü hiç? Ya da kalp de yorulur muydu? İşte bu kalp bir sonbahardan farksız değildi. Sonbahar kadar üşüten,sonbahar kadar yoran ama sonbahar kadar güzel.herşeyini döküp yine de güzel olabilecek kadar hem de...

Hayat Ahu için çok zordu ve hiç bir zamanda kolay olmayacaktı

Eski komşu Bazı insanlar vardır… Aynı sokakta büyürsün, aynı havayı solursun… Ama onları gerçekten görmek için yılların geçmesi gerekir. Sümeyye Ardıç, Hakkâri Devlet Hastanesi’nde çalışan genç bir hemşire. Hayatı; hastane koridorları, telaşlı günler ve içinde sakladığı sessiz duygular arasında geçip gider. Ali Arslan ise bir üsteğmen. Görev onun için her şeydir. Disiplin, düzen ve susmak… alıştığı hayatın parçalarıdır. Bir gün yolları kesişir. Kısa bir an… sıradan bir karşılaşma. Ne o gün birbirlerini tanırlar, ne de kalplerinin neden hızlandığını anlarlar. Ama kader, bazı hikâyeleri yarım bırakmaz. İkisi yeniden karşı karşıya gelir. Bu kez sadece gözleri değil, kalpleri de konuşmaya başlar. Geçmişin izleri, hatırlanmayan anılar ve yarım kalmış bir tanışıklık… Onları birbirine çekerken, hayat ikisine de aynı soruyu sorar: Birini gerçekten tanımak için hatırlamak mı gerekir… yoksa kalbin bilmesi yeter mi? Eski Komşu Aynı sokaktan çıkan iki yabancının, birbirine dönüşen hikâyesi… +!&içerik bulunan bilmektedir. Gerçek okuyucu istiyorum ve bol yorum istiyorummmmmmm.

Kendi peri masalım başıma yıkılan bir enkaz olmuştu. Kanayan dizlerim silinmez,ağlayan göz yaşlarım kurumaz olmuştu. Güvendiklerim güvenilmez,düşündüğüm şeyler yalan çıkmıştı. Ben Meyra Güneş her şey üstüne yeminim vardı sırla saklanan,kapatılan gerçeklerin üstünü bir bir yıkıp sökücektim. Olayda geçen her şey,kurum,kuruluş,kişiler kurgudur. Kitap kapağını kendim tasarladım ve yaptım hakları üstümedir.

Merhaba ben irem bu benim ilk kurgum umarım beğenirsiniz oy vermeyi unutmayın Lütfen (◡‿◡✿)

Üniversiteli iki gencin bir aşk hikayesidir. Okulun dövüş sanatları başkanı, revirde gönüllü olarak çalışan çocuğa tek görüştü âşık olur. Onu görmek, tanışmak için en ufak bahanede revire gider Gay kurgusudur. Homofobikler için 🚪

Küçük bir mahallede büyüyen aşk 💞buna kapılan defne ve buna sonradan öğrenen yiğit

Selin çıkmaz bir yoldayı çünkü abisi Mert`in en yakın arkadaşı olan Erene aşık olmuştu ama durum karışınca olanlar oldu