Çirkin güzel misali

Ana karakterin fark etmediği, hayatına yavaşça sızan bir "düşman". Bu bir insan, bir alışkanlık, geçmişten bir sır ya da kendi zihni olabilir.

"İnsanlar bağırmıyordu artık. En korkuncu da buydu. Sessizlik... Sanki dünya nefesini tutmuştu ve kimse bırakmaya cesaret edemiyordu."

Arkadaş grubu ve ters köşeler

Hazal; O adamı niye o hale getirdin? Hazal; Yazık günah Hazal; Günahı boynuna valla Görüldü Hazal; Telefonun bende ve yaptıklarını gördüm Hazal; BİRDE GÖRÜLDÜ MÜ YİYORUM 054**; ? Hazal; Aa rahatlığa bak Hazal; Ya polise söylersem? Hazal; Korkmuyor musun? 054**; Polise gidersen kendini o adamın yerinde bulursun. Görüldü

Bazı şeyler hatırlanmaz. Ama unutulmuş olmaları, yok oldukları anlamına gelmez.

On yedi gün, beş kişi ve beş cellat... Derme bir yetiştirme yurdundan kaçırılan beş kız çocuğu; Bir sağ kız çocuğu, İntikam için yaşayan sağ bir kız çocuğu... Bir oğlan, Cellatlardan birinin soyu... Megan, on yedi günlük işkenceden tek hayatta kalan on dört yaşında bir kız çocuğuydu. On yedi gün sonra verdiği tek bir söz vardı; "İntikam..." Bir orman, beş adam, yüzlerinde korkunç palyaço maskeleri... Bir yurt, beş kayıp kız, dört ölü... Tarih o gece ölmeyen kızı yazacaktı; Megan...

Okulda yapılan haksızlıklardan sonra okulun zorba ve zengin kızlardan birinin ölümü ile başladı her şey... Özellikle bu olayın en yakın arkadaşıyla kavga etmesinden hemen sonraki sabah olması, arkadaşını şüpheli duruma düşürmüştü. Aslında bütün okul onlardan nefret ediyordu ama, burslulara haksızlık yapılan bu okulda onlar zengin olduğu için hiç kimse bir şey diyemiyordu. Ayrıca ölen kızın normalce öldürülmediği belliydi. Bunu çok usta biri yapmıştı... Ayrıca tek bir ölümle kalmayıp, sırasıyla en beklenmedik kişiler ortaya çıkmaya başlamıştır.

İflasın eşiğinde bir şirket... Mecbur kalınan bir evlilik... Ve geçmişten gelen bir düşman karan

Her cuma kitap bölümleri yazılır

Işıklar sönmeye başladığında, etrafınızda olan şeyleri karanlıkta görebilir misiniz? Ailesinin göz bebeği olarak büyüyen Işık, abisinin yaptığı bir hata yüzünden istemediği bir şeyi yapmaya mecbur kalmıştır. Bu serüvende ise yanan ışıkları tek tek sönmeye başlamıştır. Peki siz, Işık`ı tekrar aydınlatmaya var mısınız?

Sophia`nın yeni dairesi ucuzdur, geniştir, sessizdir. Biraz fazla sessizdir. Komşularını hiç görmez. Görevli asla gülümsemez. Ve her gece saat 03:00`te koridorda ayak sesleri duyulur. Sophia araştırmaya başlar. Apartmanın 12 katlı olduğunu öğrenir — ama asansörde sadece 11 buton vardır. Kayıp katın ne olduğunu bulmaya çalıştıkça, apartmanın da onu bulmaya çalıştığını fark eder.

Bazı katiller iz bırakır. Bazılarıysa sadece korku bırakır. Şehir haftalardır aynı ismin gölgesinde yaşıyordu. Gölge. Kimsenin yüzünü görmediği, ardında neredeyse hiçbir kanıt bırakmayan bir seri katil… İşlediği cinayetler basına düştükçe şehir korkuyla sessizleşirken, polis teşkilatı onu bulmakta her geçen gün daha da başarısız oluyordu. Fakat Komiser Sare Keskin için bu dava hiçbir zaman yalnızca bir görev olmadı. Yıllar önce kaybettiği kardeşinin ölümü hâlâ zihninde kapanmamış bir yara gibiydi. Resmî kayıtlara göre dosya kapanmıştı. Suçlu bulunmuştu. Her şey bitmişti. Ama Sare hiçbir zaman buna inanmadı. Kardeşinin ölümünün ardındaki karanlığın, şehirde yeniden ortaya çıkan cinayetlerle bağlantılı olduğuna emindi. Bu yüzden herkes geri çekilirken o, kendi hayatını bile tehlikeye atarak Gölge’nin peşine düştü. Fakat bilmediği bir şey vardı. Bazı avlar, avcılarını en başından beri izlerdi. Dosyaya beklenmedik şekilde dahil olan gazeteci Karan Kuzgun, olaylara diğer insanlardan farklı yaklaşıyordu. Fazla sakin, fazla dikkatli… Sanki insanların sakladığı karanlığı okuyabiliyordu. Sare ona güvenmemesi gerektiğini biliyordu ama buna rağmen kendini sürekli onun yanında buluyordu. Çünkü Karan Kuzgun’un bakışlarında çözemediği bir sır vardı. Cinayetler arttıkça Sare yalnızca bir seri katilin değil, kendi geçmişinin de peşinden sürüklendiğini fark etti. Her yeni ipucu onu gerçeğe yaklaştırırken, aynı zamanda en büyük korkusuna da sürüklüyordu: Ya bütün bu zaman boyunca yanlış kişiyi avladıysa? Ve ya gerçek katil… sandığından çok daha yakınsa? İhanetin, takıntının ve karanlık sırların arasında Sare artık yalnızca bir katili değil, kendi hayatını da çözmek zorundaydı. Çünkü bu hikâyede herkesin sakladığı bir yüz vardı. Ve bazı gerçekler ortaya çıktığında, insanı öldürmese bile paramparça ederdi. Av ve Avcı Çünkü bazen en tehlikeli insanlar, güvendiğin kişilerdir.

Sid,o günden sonra asla evde yalnız kalmak istemedi... Kapının ardında kim var?

Uzun süredir göremediği arkadaşlarıyla yeniden bir araya gelen Beris bu fırsatı değerlendirerek bir yaz kampına katılmaya onları ikna eder. Ancak kampa gittiklerinde yaşanan olaylarla bir şeylerin ters gittiğinin farkına vardıklarında her şey için çok geçtir. Bu cehennemden çıkabilmek için onun dediklerini yerine getirmeleri gereklidir.

... dal romance

Seri katilleri konu alan bir kitap

Normal bir şekilde hayatınıza devam ediyorsunuz ve bir zombi salgını çıkıyor. Bizim iki çocukluk arkadaşı uzun süre bunu atlatıyor ve hayatta ama ... bir insan hiçbir zaman uzun süre birşeyden kaçamaz.

Bu kitap korku içerir

Bazı hikâyeler çocuklukta başlar... Ama masum bitmez. Nova Vega ve Sarp Koral, aynı geçmişin iki yarısıydı. Aynı sokaklarda büyüdüler, aynı hayallere inandılar. Ta ki o geceye kadar. Kanla mühürlenen bir cinayet, sadece ailelerini değil, onları da paramparça etmişti. Yıllar sonra yeniden karşılaştıklarında artık iki yabancıydılar. Biri gerçeğin peşinden giden bir ajan, Diğeri ise karanlığın tam ortasında hüküm süren bir mafya. Ama asıl tehlike kim oldukları değildi. Asıl tehlike, kim olmadıklarıydı. Çünkü Sarp Koral’ın bildiği hayat… Baştan sona bir yalandı. Ve Nova gerçeğe bir adım daha yaklaştıkça, Aralarındaki bağ sadece geçmişi değil, Her şeyi yakacak kadar tehlikeli hale geliyordu.

2134 yılının İstanbul’unda, Elif için geçmiş sadece tozlu bir merak değil, bir tutkuydu. `Geçmiş İnsanlardan Geçmiş Hikayeler` adlı gizli bir dükkandan aldığı sahipsiz bir paketin içinden çıkanlar, hayatını geri dönülmez bir şekilde değiştirecekti. İçinden çıkan şarjı bitmiş eski bir telefon, 03.05.2025 tarihine ait yarım kalmış bir sohbeti ve cevapsız bir yazgıyı saklıyordu. Elif, iki yüzyıl öteden gelen o ilk mesaja dokunduğunda zamanın akışı kırıldı: `Dileğin kabul oldu, buldum.’ Şimdi 2221 yılından 2025`e uzanan bu imkansız iletişimde, tarihin tozlu sayfaları arasında silinmeyecek bir sır saklı."

GEÇMİŞ PEŞİNİ BIRAKMADIĞINDA OYUN BAŞLAR Bir gece. Tek bir bildirim. Ve geri dönüşü olmayan bir seçim. Aden, telefonunda beliren gizemli bir uygulamayı açtığında kendisini tanımadığı dört kişiyle birlikte ölümcül bir oyunun içinde bulur. Ancak bu oyunun kuralları diğerlerinden farklıdır. Burada rakipleri birbirleri değil, kendi geçmişleridir. Her oyun, saklanan bir sırrı ortaya çıkarır. Her kapı, unutulmuş bir anıya açılır. Ve her cevap, yeni bir soruyu beraberinde getirir. Aden kayıp kardeşine dair gerçeği ararken, gerçeklik yavaş yavaş anlamını yitirmeye başlar. Çünkü bazı anılar hatırlanmak için değil, yeniden yazılmak için vardır. Peki ya yaşadığın hayat sandığın kadar gerçek değilse? Ve en önemlisi... Oyunun sonunda uyanan kişi gerçekten sen olacak mısın?

canım cok sey cekiyor o yüzden şey ettim

Bazı binalar bir canavar gibidir. İçine girdiğin an, seni fark etmeden sindirmeye başlar. Öyle binaların duvarlarında rutubet değil, hatıralar birikir. Merdiven boşluklarında yankılanan şey ayak sesleri değil, bastırılmış çığlıklardır. Zümra, babasının ölümünün ardından yıllardır uzak kaldığı çocukluk evine dönmek zorunda kalır. Dışarıdan bakıldığında sıradan, eski ve üç katlı bir apartmandır bu. Üçüncü kattaki daire boşaltılacak, geride kalan eşyalar indirilecek, geçmişe ait son izler de silinecektir. Yanında ise onun hayata tutunmasını sağlayan tek kişi vardır: Oğuz. Hakikatte bu yalnızca eski bir eve yapılan kısa bir yolculuktur. Birkaç eşya toplanacak, kilit vurulacak ve hayat kaldığı yerden devam edecektir. Fakat bazı yerlere geri dönmek, yalnızca kapıyı açmak değildir. Bazı evler insanı içeri alırken geçmişi de uyandırır. Her şey başta olağan görünür. Tozlu odalar, taşınacak koliler, yorucu bir gün ve kapanması gereken eski bir hesap... Ta ki Zümra binanın içinde hiç hatırlamadığı bir asansörle karşılaşana kadar. Yorgunlukla binilen o asansör, onları olması gereken yere değil, imkânsız bir derinliğe indirir. Eksi dokuzuncu kata. Yerin altında var olmaması gereken bir noktaya. Aşağıda bekleyen şey karanlık değil, hafızadır. Merdivenlerle yukarı çıkmaya çalıştıkça her katta başka bir yüz, başka bir korku, başka bir hakikat belirir. Mantığın sustuğu, zamanın büküldüğü, odaların dünyalara dönüştüğü bu labirentte Zümra yalnızca bir binadan çıkmaya değil, kendi geçmişinden kurtulmaya çalışacaktır. Unuttuğunu zannettiği anılar, susturulmuş korkular ve yıllardır üzeri örtülmüş sırlar birer birer karşısına çıkar. Her katta başka bir yüzleşme, her odada başka bir yara saklıdır. Bina, zamanla taş ve betondan ibaret bir yapı olmaktan çıkar; yaşayan, izleyen ve bekleyen bir varlığa dönüşür. -1, yas, travma, aşk ve suçluluk duygusunu psikolojik gerilimle harmanlayan; okuru son sayfasına dek gerçekle hayalin sınırında yürümeye zorlayan çarpıcı bir roman. Derine indikçe karanlığı büyüyen bu hikâye; sevmenin ağırlığını, kaybetmenin sessizliğini ve insan ruhunun en kırılgan yanlarını unutulmaz bir acıyla anlatıyor.

Seron okulunda yaşanan gerilim akıl oyunları ve karakterlerin ağırlıklı kimlikleri yavaş yavaş gün yüzüne çıkıyor