"En sevdiğin renk ne" "Mavi" dedim gözlerini kastederek

Güneş trafik kazasında ailesini kaybetmiş ve yetimhanede büyümüş genç bir kadındır. Yetimhanede kendine bir aile kurar ve bu ailesi için herşeyi göze alabilir. Ama hayat sırları ile gelir. Bu sırlara kalbi dayanabilecek mi? Yoksa paramparça olan yüreği küllerinden yeniden mi doğacak.

Seninle bir gün imkansızı başaracağız …

Adel(kız)in normal bir hayatı vardır.. Fakat ..arkadaşı aysu onu bir partiye davet edene kadar…♥️

Visal Bir kızın kavuşma hikayesi

Daha küçük yaşta Yıkım Çetesine katılmak dışında başka çaresi olmayan Edna Akay, ilerleyen vakitlerde Yıkım`ın önemli insanları haline gelir. İnsanlara zulüm çektiren Kuyu Çetesine meydan okuyan Yıkım`dadır. Uzun zaman sonra Edna bir bebek yüzünden kendi kurduğu Yıkım Rütbesi Ekibinden atılır. Uğruna herşeyi verdiği ekipten beş yıl ayrı kalır. Hem üvey babası hem de Yıkım`ın kurucusu olan Kadir Altay tarafından uzun ısrarlar sonucu beş yaşındaki kızı ile geri gelir. Ne kadar hoş karşılanmasa da daha büyük sorunları vardır. Yıkım Rürbesindeki liderliği onunla aynı gün Yıkım Rütbesine katılan Batu Karan Selvi tarafından alınır. Her ne kadar onunla bir alakası olmasa da ikisi de birbirini aynı çukur da bulur. Bir yandan eskiden tanıdığı ama şimdi nasıl değiştiklerini kestiremediği ekip üyelerinden kızını korumaya çalışırken, bir yanda yoğun aksiyon ile uğraşmaktadır. Bu karışıklığın içinde onu en çok sarsan yıllar önce Yıkım için oluşturduğu Kıvılcım kimliğinin tanımadığı ve adını bile bilmediği biri tarafından çalınmasıdır. Edna bu kadar şeye rağmen kimliklerden oluşan bu dünyada hayatta kalabilecek mi? Sevdiklerini, hayatının aşkını ve kendisini koruyabilecek mi? En önemlisi kimliğinin arayışını tamamlayabilecek mi? Hayatındaki ihanet ve ters köşelere katlanabilecek mi? Eğer buna hazırsanız, Yıkım`ın karmaşık evrenine hoş geldiniz. Tek yapmanız gereken Kimliklere güvenmemek...

Mardin de hakkının bile ne olduğunu anlamaya çalışan hüma nın bunca zorluğun içinde barlasa olan vurgunlugu

@mevsimamaayolan: Sen misin Lol`de bana küfür eden? @mevsimamaayolan: Erkeksin diye kendine küfür etmeyi hak olarak mı gördün? @mevsimamaayolan: Konum atsana sen! @tumorlutimur: Ne boş yapıyorsun kardeşim? @tumorlutimur: Lol ne bebek olan mı? @tumorlutimur: Bir daha yazma bana, yemin ederim şikayetçi olurum! @mevsimamaayolan: Asıl ben şikayetçiyim bana küfür edemezsin! @mevsimamaayolan: Konum at! @tumorlutimur: Yasal işlem başlatıyorum yarın sabah. Doğruyu söylüyor olabilir miydi? Ne yaparım dava ederse? @mevsimamaayolan: Ay kusura bakmayın, yanlış yazdım. @mevsimamaayolan: Özür dilerim, iyi akşamlar! ————————— Kitabımın tüm hakları bana aittir çalınması, kopyalanması durumunda yasal işlemler başlatılır.

Mafyaya avukat aşkı

Rüyasında gördüğü kişinin gerçekte olmayacağını zannederken çıkan kişiye bağlı kalan Asya ve rüyası

Annesi tarafından sevilmeyen bir kız annesi tarafından mafyalara satılır ve hikaye başlar

Sadece doğurmakla anne olunmaz... Sadece kanından olmakla baba olunmaz... Sadece çocuk olmakla günahsız olunmaz...

Benim yüzümden kayboldu. Teneffüs aralarında birbirimize fısıldadığımız o küçük dünyayı ben bozmuştum — karne günü susup gitmeyi seçmiştim; sebebim ne olursa olsun, söylediklerim en ağır ceza oldu. Yıllar sonra geri döndüğümde, karşımdaki çocuğun gözlerindeki o ürkek ışık gitmişti; yerine soğuk, hesaplı ve herkesin adını titreyerek anacağı bir isim konmuştu: Taş Kalp. Onu tanıyan herkes ondan korkuyor, hiç tanımayanlar ise sadece bir efsaneden söz ediyordu; ama ben biliyorum ki o hâlâ aynı kişiden çıktı — sadece kırıldıkça keskinleşmiş. İçimde bir yerde pişmanlık, bir yerde de korku taşıyorum; çünkü o adımlarımla yarattığım canavarın karşısına çıktım şimdi. Ne affedebileceğini, ne de beni eski halime döndürebileceğini biliyorum — yine de bilmek istiyorum: gerçekten beni unutabildi mi, yoksa bütün o taşların altında hâlâ bir iz kaldı mı? Taş Kalp’in karşısına çıktığımda öğrendim ki bazı yaralar tamir edilemez; ama bazı hesaplar mutlaka sorulmalı.

Her zaman babası tarafından şiddet uygulanan Sofia babası tarafından kırklı yaşlarda bir ile evlendirilmeye calisiliyor ancak Sofia gerçek aşkı bulacagina inanıyor ve en sonunda karsisina mark adında biri çıkıyor...

Kahve icmek icin kahfe dunyasina gittim iceri girdigimde isikli bir kose gördüm köşeye oturup bakarmisiniz dedim sonra bir genç birisi meraba ne icersiniz dedi bende sutlu kahfe olsun dedim Oda tamamdir dedi kahfemi getirdiginde Kitabimi acip hem kitabimi okudum hemde kahfemi içtim Kitabimi cantama koyup Parayi masanin ustune koydum sonra ciktim arkamdan birisi takip ediyodu cantami cekti bende bagirdim sonra Bir tane geç geldi kostu cantami aldi icinde eksik bisey varmi bak bi dedi sonra çantayı alip Baktim eksik bisey yoktu ama nolur nolmazpolise gittik polis tamam dedi ben sizi bulursam aricam dedi seni birakiyimmi Dedi bende yok seni Rahatsiz etmeyim dedi Oda bisey olmaz dedi Adin ne diye sordu bende ruya dedim bende ona sordum berk Memnun oldum dedim arabaya binip eve goturdu goruşuruz dedim eve girip kapiyi kappattim elimi yikama ya gittim tualete gittim elimi yikadim sonra yuzumu yikayip bakim yaptim sonra odama gidip gecelimi giydim asagi inip mutfağa gittim makarna yappim yedim mutfagi topladim sonra tualete gidip elimi Yikadim bandajimi takip Kitabimi okudum sonra uyudum

Gnhgnfiejgudkak wjgjssk

Elif içine kapanık ve duygusal bir öğrenci ve gizliden gizliye sınıf arkadaşı Arda`dan hoşlanıyor

Mesafeler bazen insanları ayırır, bazen de kalplerin ne kadar güçlü bağlandığını gösterir. O, bir zamanlar önemsenmeyen, hep "ikinci plana" atılan duyguların ardından; uzakta ama kalpten seven birini buldu. Artık sessiz kalmadı, beklemedi - çünkü biri sonunda onu önceliği yaptı. Bu hikâye, kilometrelerin ötesinde filizlenen bir sevginin, güvenin ve kalpten bağlılığın hikâyesi. Belki de "yanında" olmak, aslında "kalbinde" olmaktır...

Bi kızın canından farkı olmayan sevgilisiyle ayrılma hikayesi...

🖤 Bergüzar Bir kadın… geçmişin yaralarını sessizce taşıyan bir psikolog. Bir adam… karanlığın içinden doğmuş, günahlarını bile sahiplenmeyi bilen bir mahkûm. Bir fotoğrafla başladı her şey… sonra kan, sessizlik ve kefaret birbirine karıştı. Güz Akarsu, affetmenin gücüne inanan bir kadındı. Kıraç Ataman ise, affedilmeye bile layık olmadığını düşünen bir adam. Ama kader, onları bir kez değil, iki kez karşılaştırdı, bu kez bir imza ve soğuk bir yüzükle. Zorunlu bir evlilik, tehlikeli bir geçmiş, yakıcı bir tutku… Bazen aşk, insanı kurtarmaz. Yakarken tamamlar.

Bergüzar: Kelepçesiz "Bazı bağlar zincirle değil, kalple kapanır." Güz, yıllar önce bir adamın bakışlarında kaybolmuş bir kadındı. Kurtarmak isterken kendini kaybetti, unuttuğunu sandı. Oysa bazı hatıralar, unuttuğunu sandığın yerden seni izler... Ve Kıraç, suskun bir mahkûm, öfkesini zincirlemiş bir adam. üç yıl boyunca her nefesinde aynı ismi sayıklamaya devam etti: Güz. Şimdi, üç yıl sonra kader, yeniden kanla mühürlü bir anlaşma imzalatıyor onlara. Birlikte olmaları bir hata; ayrı kalmaları ise bir ceza. Bir anlaşma... bir evlilik... ve ikisini de boğacak kadar güçlü bir geçmiş. Aşk değil bu. Bir kefaret. Bir yanılgı. Bir bergüzar… geçmişten gelen en acı armağan.

Bi iftira meselesi..

Bölüm 1: Paris’in Sessiz Uyanışı Jake, Charles de Gaulle Havalimanı’ndan çıkarken sabahın hafif serinliği yüzüne vurdu. Amerika’dan gelen uzun uçuşun yorgunluğu omuzlarını bastırsa da, Paris’in kendine has ritmi zihnini hemen uyandırdı. Terminalin kalabalığından uzaklaşarak taksiye yöneldiğinde, taş kaldırımlar, hafif ıslanmış asfalt ve uzaktan gelen tramvay uğultusu dikkatini çekiyordu. Paris, bir şehirden çok daha fazlasıydı; kendi hayatını sessizce ama kesin bir düzenle sürdürüyordu. Taksi dar sokaklardan geçerken Jake, her köşe başında farklı bir hayat gözlemliyordu. Küçük kafelerde sabah hazırlıkları sürüyor, vitrinlerdeki kruvasanlar ışığı yansıtıyor, sokaktaki insanlar kendi ritimleriyle yürüyordu. Amerika’daki kaotik şehirlerden farklı olarak, Paris’in karmaşası kontrollüydü ve Jake bunu anlamaya çalışıyordu. Eski binalar, çatılarda serilmiş çamaşırlar, balkonlardaki saksılar ve vitrinlerdeki gazeteler… Hepsi zihninde ayrı bir gözlem noktası oluşturuyordu. Kalacağı daireye vardığında bina dışarıdan sade görünüyordu, ama içeri adım attığında modern ama sıcak bir atmosferle karşılaştı. Ahşap zemin, büyük pencerelerden süzülen gün ışığı, küçük bir masa ve kitaplık… Jake, bavullarını odasına yerleştirdi ve her ayrıntıyı dikkatle inceledi. Her eşya, onun iç disiplinini destekliyor, her detay gözlem alanı oluyordu. Bavullarını odasına yerleştirdikten sonra kısa bir yürüyüşe çıktı. Paris sokakları, sabahın sessizliğiyle bir senfoni gibi hareket ediyordu. Araba motorlarının hafif uğultusu, bisikletlerin çan sesleri ve uzaktan gelen tramvay uğultusu birleşip düzenli bir ritim oluşturuyordu. Jake, kaldırımlarda yürürken kafeleri, dükkânları ve vitrinleri dikkatle inceliyor, her ayrıntıyı hafızasına kaydediyordu. Seine Nehri’nin kenarına vardığında, suyun yüzeyinde hafif bir yansıma oluşmuş, köprülerden geçen insanlar sessiz adımlarla ilerliyordu. Jake, şehirdeki düzeni ve ritmi anlamaya çalışırken, adımlarını yavaşlattı ve etrafı gözlemledi. Amerika’daki rutin ofis günleri aklına geldi. Buradaki düzen farklıydı; her adımı dikkatle izlemek, gözlemlemek ve kendi disiplinini korumak gerekiyordu. Akşam olunca, dairesine döndü. Masasına oturup defterini açtı ve projelerin önceliklerini belirledi. Kısa yürüyüşler için rotasını planladı, Paris’in sokaklarını adım adım gözlemleyerek günün kayıtlarını zihnine işledi. Pencereden dışarı bakarken Paris’in ışıkları ve gölgeleri ona huzur verirken, zihnini tamamen iş ve gözlem üzerine odakladı. Gece ilerledikçe, Jake pencereden şehrin ışıklarını izledi. Paris, her köşesinde farklı bir hikâye taşıyordu: bir pastanenin hafif ışığı, uzak bir pencereden yayılan müzik sesi, sokak lambalarının taş kaldırımlar üzerinde bıraktığı gölgeler… Hepsi birleşiyor, şehirle birlikte nefes alıyordu. Jake, bu sessizliği ve düzeni, kendi iç disiplinine uyarlayarak yeni hayatına hazırlanıyordu.

İyi okumalar....

Gelecekten geçmişe neler olduğu..