Beyaz karın altında kırmızı bir iz bırakıyor. Elay`ın içindeki ses: “Kandan adam yapsak senle.” Adalet kanla geliyor. Ama bu sefer hedef sıradan biri değil. Kanlı Tahtın Hükümdarı onu izliyor. Av mı, avcı mı? Oyun başladı. Ve sonu kanla bitecek. Karanlık gerilim. Uyarı: Yoğun şiddet içerir.

İnsan kendisini yaralayan insanlara kucak açıp sarılmayı öğrendikçe göğsünde açılan yaraların haddi hesabı olmuyor. Gün olur sevdiğin insanın kalbinde ufacık bir sevgi kırıntısı ararsın ama o sana sadece hayal kırıklığını bahşeder. Ayrılık da değil bu. Bu tamamen yıkım. Her şey geçer sanırken insan en çok geçtiğini sandığı şey karşısında tökezliyor. Bir darbe yetmez iki darbe yetmez......Söylesenize daha nereye kadar bu darbelere insan karşı koyabilir? 1980` lerde her şey zor iken sevdanın yaktığı gönüller de insanı bir hayli zorluyordu. Kanadı kırık Kardelen ile Tahir`ın hayatı da bundan ibaret. Her şeye sıfırdan başlamaya çalıştıkça hayat onları hiç beklemedikleri yollara sürükleyip, hiç beklemedikleri acıları tattırırken onlar birbirlerine sığınıyor. Çünkü insan her şey zora girdimi bir omuz istiyor. Sakinleşip, kendisine tekrar ayağa kaldıracak bir dayanak istiyor. "Söylesene kanadı kırık meleğim, yaşamak en çok sana yakışırken niye bu kadar yaşamaktan yoruldun?"

Selam abicim beni özledinmi ??😻🖤

“Geçmiş susar ama izleri bağırır. Bazı hayatlar, unutmak için değil; yüzleşmek için yazılır.”

16 yaşındaki bir genç kızın hayallerini, hayatını ellerinden almışlardı. 16 yaşında bir genç kızı kendine küstürmüşlerdi. Bunu yapanlar sadece 5 yıl ceza aldılar. Ama Efnan’ın içinde yanıp tutuşan intikam ateşi çok daha farklıydı. Onun içindeki intikamda müebbet bile yoktu. Çünkü direkt idam vardı. İntikam denildiği gibi soğuk yenen bir yemekti Efnan’a göre. Onun canını yakmışlardı. Ama bilmedikleri bir şey vardı. Bir gün o acı güce dönüşecekti…

"sen benim dneynoy svet`ımsın eşsiz güzel karım karanlık bataklığıma vuran gün ışığısın" diyen karşımdaki gri gözlerin sahibine herkes biat ederken o bana herkesin önünde biat ediyordu

Aşk kitabı çok güzeldir

Ben çok yıkıldım, bir enkaza dönüştüm. Kimsem kalmadı uğruna yaşayacak. Şimdi herkes korksun çünkü benim korkacak kimsem yok

Kaybedecek hiçbir şeyi olmayan insan, dünya üzerinde korkulması gereken tek insandır. Çünkü onlar hayattan umudunu kaybetmiş, tükenmek üzere olan güçlü insanlardır. Büge Arhan, evlendiği adamın aslında yıllardır düşmanları olan Karan Arhan olduğunu öğrendiğinde hayat ona kaybedecek hiçbir şey bırakmaz. Aylar, yıllar sonra o kadın tekrar intikam için doğar. O Küllerinden İzgiydi, kaybedecek birşeyi olmayan ve küllerinden doğmayı tercih etmiş bir kadındı.

"Tutku ve tehlike iç içe... Bu bağ, karanlığa gömülmüş."

Tina ve William birbirini çok seven bir çiftti tâki Williamın abisi Carlo ortaya çıkana kadar...

Gece o günden sonra başına gelecek şeylerden habersiz bir şekilde kaçmıştı ama onun özgürlüğü kafes altındaydı.

NSICDSCFFG GHHHH

Ben Luna Bozdoğan, Hayatımın ortasına bomba gibi düşen bir komşu ile her şey bambaşka bir serüvene dönüştü. Sıkıcı sandığım hayatımı hiç bu kadar özleyeceğimi düşünmezdim. Ben kim miyim? Konuya direkt daldığım için bilmiyorsunuz tabi ki. Size kendimi tanıtayım. Hazır mısınız? İstanbul’un günümüze inat, Türk sinemalarında görmeye alışkın olduğunuz, o samimi sıcak mahalle ruhunu hala korumayı başarabilmiş, mahallelerinden birinde, ailemle yaşıyorum. Biz iki kardeşiz. Abim Karan, Ankara’da yaşıyor ve doktorluğunun ilk senesi. Ondan uzak kalmaya hala alışamadım ve onu çok özlüyorum. Çocukluğum bu mahallede geçti ve o günlerden kalma iki dostum var. Efsun ve Fatih. Onları çok seviyorum ve aramızdaki bağı size hiçbir kelimeyle anlatamam. Efsun ve ben 24 yaşındayız. Efsun, kızıl kıvırcık saçlı, ela gözlü ve pozitif enerji yüklü canım arkadaşım. Ben hemşirelik o ise kamu yönetimi okudu. İkimiz de KPSS sınavına girdik ve atanmayı bekliyoruz. Bu sırada da mahallemizde yeni açılmış olan Kitap Deryası adlı kitapçıda çalışıyoruz. Efsun, kitapçının sahibi Atilla beye kör kütük aşık. Yine de Atilla beyden adım gelmediği için beklemede kalmak zorunda. Fatih ise benim karanlığımın ışığı, iyi günlerimin mutluluğu, kötü günlerimin güvenli limanı. Bizden 3 yaş büyük. Babasının mimarlık ofisinde iç mimar olarak çalışıyor. İki senedir bana karşı hisleri değişti. Eskiden kardeş, dost hisleri beslerken, şimdi bana aşkla bakıyor. Onun hislerine karşılık vermeyi çok denesem de çocukluktan beri onu kardeş gibi görmüş olmam buna engel oluyor. Ona hiç o gözle bakamadım. Onun bu hisleri ise benim vicdanıma bir ok gibi saplanıyor. Karşılık veremiyor olmak ise daha da canımı acıtıyor. Bir de benim kopamadığım tutkularım var. Birinci sırada kitaplar geliyor. Her tür romanı çok sevsem de polisiye ve gizem kategorisinin yeri bende apayrıdır. Kitabı okurken, kurgunun içine dalmak, kelimelerle hayali bir yolculuğa çıkmak, olağanüstü bir mucize. İkinci sırada ise, şarkı sözü yazmak ve evdeki emektar gitarımla bu şarkıya ses olmak benim tutkularımdan. Sesim çok güzel olmasına rağmen, bestelediğim şarkıları dostlarım dışında kimsenin yanında söyleyemiyorum. Çünkü ben kalabalık önünde konuşamayan, sesi titreyen, tüm gözler üzerindeyken panik olan biriyim. Evet maalesef ki yıllarca uğraşmama rağmen bunu yenmeyi başaramadım. Neyse ki Fatih var da o benim şarkılarıma ses oluyor. Mahallemizin daha hareketli olan kesiminde yer alan Gökyüzü kafede, pazar günleri canlı müzik Fatih’in sesinden kulaklarımızın pasını siliyor. Umarım bir gün bende kendi şarkılarımı herkesin karşısında söyleyebilirim. İşte benim hikayem, sıcak, samimi ve sıradan. Herkesin hikayesi gibiydi. Ta ki üst katıma yeni biri taşınana kadar. Ukala, öküz, hödük ve Allah’ın cezası biri. Onunla diyaloglarımız hep benim sinir harbimle sonuçlandı. Düşman başına dediğim, evlerden ırak olması gereken cinsten biri. Kumral, uzun boylu, yeşil gözlü (tonuna hala karar veremedim) bir adam. (Maalesef ki yakışıklı) Birde dudağının kenarıyla sırıtıp, eline cebine atıp poz kesmesi yok mu. Iyy nasıl gıcık oluyorum. Asla tipim değil. Bilmezdim. Bilemezdim. Aşka küsen bana, tekrar aşkı öğretecek birinin olabileceğini. Hele ki bunun üst kat komşum olduğunu söyleseler güler geçerdim. Rüyamda görsem “totom açıkta kalmış” derdim. Ama öyle olmuyormuş. Büyük konuşmamak lazımmış. Yaşayarak öğrendim. Onun gelişiyle tüm hayatım değişti. Tıpkı kalbimin atışının değişmesi gibi. İşte benim hikayem. Başlayalım mı?

Açıklamasız kitap

Karanlık bir şehirde geçmişinin izlerini süren Ahu Sarmaşık’ın intikam, sırlar ve tutku dolu yolculuğunu anlatıyor. Annesinin kayboluşunun ardındandaki gerçeği ararken kendini mafya düzenlerinin, kirli anlaşmaların ve yıllardır saklanan bir hikayenin içinde bulan Ahu, hem kendi karanlığıyla hem de etrafındaki tehlikeli adamlarla yüzleşmek zorunda kalıyor. Her adımı bir iz bırakıyor… Her iz yeni bir düşman getiriyor. Ve bazı gerçekler, öğrenildiğinde hiçbir şey eskisi gibi kalmıyor.

Birbirlerini çok seven Merve ve Sedat’ın ailelerinin düşmanlığı yüzünden ayrı düşmesini anlatıyor Sedat’ın Amerika’ya gitmek zorunda kalınca Merve yalnız kalıyor bu ayrılığı fırsat bilen aileleri Emir adlı birini Merve’ye yaklaştırarak onu Seda’tan uzaklaştırmaya çalışıyorlar.

“İyi geceler Karayel.” “İyi bir gece değil su zambağı." “Neden?” “Ağladın.” Karadeniz’in sevdası, denizi gibi hırçındı…

Sen hep insanlara anlatırken gözlerimin dolduğu bir yaş, boğazımın düğümlendiği bir acı olarak kalacaksın.

minsung fici han polislerden kacan katil minho ise hanı zorbalıyor cunku hanın katil oldugunu sadece minho biliyor ve korkmuyor

Eren ve Lal`ın aşkı bir müzik odasında başladı, bir evde devam ediyor. Tatilde Hayal, Poyraz, Eren ve Lal bir çiftlik evine gider. Tatilde Lal evlilik teklifi alır. Aldıktan sonra hayatları mutlu mesut giderr.. HAYDİ SİZDE BU DÖRTLÜNÜN AŞKININ HAYATINA SAHİT OLUNN..

Nereden bilecektim aşkımın peşinden gitmenin ölümüm olacağını.Tam öldüm derken gerçek aşkın beni yeniden bulacağını bilemezdim... Doktor Emir evladını yaşatmak için çabalarken, Rüveyda evladıyla ölümü seçmiştir. İki yaralı kalbin kaderi tamda burada yeniden yazılmaya hazırdır.

Sadece sıradan bir kasaba , ama ya sıradan değilse?

Bazı yaralar kanamaz. Sessizce taşınır, kimse görmez, kimse sormaz. Ama en derin olanlar, en çok iz bırakanlardır. Bu hikâye bir hastane koridorunda başlıyor. Beyaz ışıkların altında, telaşın ve bekleyişin arasında. İnsanların gelip geçtiği, isimlerin dosyalara dönüştüğü bir yerde — iki kalp birbirini fark ediyor. Biri kaçmaya çalıştığı geçmişin yükünü taşıyor. Diğeri, kimsenin fark etmediği küçük iyiliklerin gücüne inanıyor. Bazen aşk büyük cümlelerle değil, küçük pansumanlarla başlar. Bir bardak çayla. Beklerken edilen kısa bir sohbetle. Aynı sandalyeye her gün yeniden oturmakla. Doğru ile korku, merhamet ile risk yan yana geldiğinde insanın içindeki gerçek ortaya çıkar. Çünkü kalp, tehlikeyi de sevgiyi de aynı hızla çarparak karşılar. Bu sayfalarda kusursuz kahramanlar yok. Sadece seçim yapan insanlar var. Ve bazen tek bir seçim, bütün bir hayatın yönünü değiştirir.

​"Gündüzleri asansörde birbirine nezaketle selam veren iki komşu, geceleri ise şehrin karanlık dehlizlerinde birbirinin nefesini kesmeye yeminli iki avcı." ​Do Ha-rin: Neşterinin soğukluğuyla ölülerin en gizli sırlarını çözen, samimi gülüşünün ardında aşılmaz bir mesafe saklayan dahi bir adli tıp uzmanı. ​Cho Hyun-soo: Şehrin karmaşasında izini kaybettiren, her adımını bir cellat sessizliğiyle atan ve geçmişin hesabını namlusunun ucunda taşıyan gizemli bir adam. ​Aynı apartman dairesinin kapısında paylaşılan o kısa, samimi anlar; bir gece vakti suç mahallinde namlular birbirine doğrultulduğunda paramparça olacak. Kimliklerin ardındaki yalanlar mı birbirini yok edecek, yoksa o mesafeli bakışların arasına sızan imkansız duygular mı? ​Vagabond ruhunu özleyenler için aksiyon, gizem ve imkansız bir aşk hikayesi.