Dört insan...Farklı annelerden dünyaya gelmiş, ama kader onların yollarını hiç istemedikleri bir noktada birleştirmiştir. Onlar, devletin en derin biriminde görev yapan ama dışarıdan bakan bir kişi için "Tehlikeli" diye anılan örgüt: ARAF

Bazı insanlar geçmişte kalmaz… Bir gün ansızın kapının önünde belirir. Ve bir öpücük, bütün dengeni altüst eder.” Bu sadece bir aşk hikâyesi değil. Bu; geçmişle yüzleşmenin, kıskançlığın, gururun ve kalp ile mantık arasındaki savaşın hikâyesi. Hazır mısın?

Gözü kara olan avukatın babasını kaybettikten sonra katilini bulmak için başvurduğu yollar.

Gözü kara olan avukatın babasını kaybettikten sonra katilini bulmak için başvurduğu yollar.

ilk kitabım işallah olmuştur [kitap kapağını öylesine koydum]

"Aynalar kırıldı, sırlar döküldü ve cellat kurbanına aşık oldu. Bir kurşun havayı delip geçtiğinde, geriye sadece beyaz bir gömlekteki o silinmez leke kaldı.``

Yıllardır abisinin en yakın arkadaşını seven Ada hislerinin karşılıksız olduğunu düşünür fakat Sinan ilk tanıdığı günden beri Ada’ya aşıktır

Fener Adası, okyanusun ortasında dünyadan kopuk küçücük bir kara parçasıydı. Adadaki ıssız eve fizyoterapist olarak gitmiştim. Gazetede gördüğüm ilan ve beni gönderen şirket aracılığıyla. Ev sahipleri hali vakti yerinde bir aileydiler. Adada herkes kardeş gibiydi…Ama o evin içindekiler… Onlar birbirlerinin düşmanı gibiydiler. Evde Karşılaştığım şeyler akıl almaz şeylerdi. Nerden bilebilirdim katillerle dolu bir eve çalışmaya gittiğimi. Bunlar yetmezmeşmiş gibi birde aşık olmak… Hemde ölesiye aşık olmak… Büyük şanssızlıktı. Fener Adası başka bir alem, Başka bir dünya, bambaşka bir yerdi.

22 yaşında olan Sofia yeni hayat için new yorka ucmustu kendi hayatı için çalışıp siddetli sevimsiz ailesinden kaçıp yeni hayata yelken açılan sofia bilmiyorduki orada kalıcı şeyler yasayacagini ve hayatının aşkını bulacağını...;)

dost olan ailelerin çocuklarını evlendirmek üzerine kurulan bir hikaye

Bu kitap sizlere Paşa ve Gül arasındaki etkileşimi, tutkuyu,azmi ve sevgiyi anlatacak. Birbirini değişik bir şekilde bulan paşa ve gül bakalım sonlarını nasıl getirecekler…

Bazı insanlar geçmişte kalmaz… Bir gün ansızın kapının önünde belirir. Ve bir öpücük, bütün dengeni altüst eder.” Bu sadece bir aşk hikâyesi değil. Bu; geçmişle yüzleşmenin, kıskançlığın, gururun ve kalp ile mantık arasındaki savaşın hikâyesi. Hazır mısın?

Küçüklükten beri başlayan aşk hikâyesi sonrasında ayrılık

Biri güneşin doğuşu kadar aydınlık, diğeri kışın en keskin soğuğu kadar sert... Şafak Güneş, yirmi bir yaşında, neşesi cebinde, ukulelesi omzunda, adımlarıyla geçtiği her sokağa yazı getiren bir öğretmen adayıdır. Onun dünyasında her sorunun çözümü bir top dondurma, her hüznün ilacı ise yüksek sesle söylenen bir şarkıdır. Antalya’nın kavurucu sıcağında bile erimeyen tek şey, Şafak’ın bitmek bilmeyen yaşam enerjisidir. Ayaz Demir ise isminin hakkını veren, kuralları demirden, bakışları buzdan bir adamdır. Yirmi yedi yaşında, sessizliği bir sığınak, ciddiyeti ise bir zırh olarak kullanan Ayaz için hayat; sadece planlar, projeler ve kusursuz bir düzenden ibarettir. Onun dünyasında tesadüflere yer, gürültülü kahkahalara ise tahammül yoktur. Ancak güneşin doğuşuyla buzun erimesi kaçınılmazdır. Şafak, tüm sakarlığı ve cıvıl cıvıl ruhuyla Ayaz’ın o aşılmaz duvarlarına çarptığında, ortaya sadece bir aşk değil; tüm kuralları altüst eden bir fırtına çıkar. Ayaz’ın sessiz dünyası, Şafak’ın ukulelesinden çıkan notalarla sarsılırken; Şafak, hayatın sadece oyunlardan ibaret olmadığını Ayaz’ın derin bakışlarında keşfedecektir. Peki, en sert "Ayaz", bir "Şafak" vaktinin sıcaklığına ne kadar direnebilir? Begonvil kokulu sokaklarda, dondurma tadında, kalbinizi eritecek cıvıl cıvıl bir yaz masalına davetlisiniz. *** Kitabın tüm hakları bana aittir, çalınması veya kopyalanması dahilinde yasal işlem başlatılır. Keyifli okumalar...

"Alina Kont, üzerine atılan o kirli iftiranın aslında kendisini özgürlüğe değil, zihninin en karanlık dehlizlerine sürükleyeceğinden habersizdi. İşlemediği bir suçun bedeli olarak soğuk bir hücre yerine, ruhların kırıldığı o akıl hastanesine mahkûm edilmişti. Orada, ismini sadece nefret dolu aile masallarından bildiği biriyle karşılaştı: Karan Soykan. İki düşman soyadın varisi, aynı kafese kapatılmış iki avcıydı artık. Alina, kendisini bu cehenneme kimin, neden tıktığını bulmak için tehlikeli bir oyun başlatırken; hayatta kalmanın tek yolunun, can düşmanıyla aynı nefesi solumak olduğunu fark edecekti. Düşmanlıklarını bir kenara mı bırakacaklardı, yoksa bu sessiz savaşta birbirlerini mi yok edeceklerdi?”

EFE,DURU,ECRİN VE ALPER YAZ TATİLİNİN ARDINDAN BİR GRUP OLRLAR ARALARINA YENİ KATILAN DURUYU OKULU GEZDİRMESİ İÇİN EFEE İLE BAŞ BAŞA BIRAKIRLAR... AŞK VE KORKUYU İLİKLERİNİZE KADAR HİSSETMEYE VARMISIN?

Ben Ahu Bade Demirer. Mahkeme salonlarında kimseye boyun eğmedim. Ne tehditlere, ne karanlığa, ne de güce. Adalet benim silahım, soğukkanlılığım zırhım. Olcay Ataman… Yeraltının adı. Kaosun yüzü. Emir verir, korku salar, kimse ona direnemez. Ama ben… ben ondan korkmadım. Onun dünyasına adım attığımda bir şeyi öğrendim: Kaos, doğru yere dokunduğunda diz çöker. Ama kalbim başka bir ders verdi bana: Aşk… Bazen en güçlü kadın bile, kalbinin attığı yere karşı savunmasız kalır. Ve bazen en acımasız adam, bir kadının gözlerinde ilk kez yenilir. Ben Olcay Ataman. Korku salar, hükmederim… kimse bana diz çöktüremez. Ta ki o gelene kadar. Ahu Bade Demirer… Ne kaosa boyun eğdi, ne bana. Ama bir bakış, bir dokunuş… Kalbimi teslim olmaya zorladı. Kaos ve adaletin çarpıştığı yerde, bir kadın vardı… Ve ben… ilk kez diz çöktüm.

Bir savaş olur. Kızı kötüden kurtarır evinde bakarken kendisi aşkıl olur. Kızda ona. Ama kızın kardeşiyle tehtit edilir.

Onun gözleriyle karşılaştım, soğuktu tehlikeliydi ve fazlasıyla saklıydı. Onun kurallarına boyun eğmeyen tek kadın. Ve belki de ilk defa, birinin diz çöktürmek yerine yanında durabileceğini gösteren tek ihtimal. Ve bazı adamlar… Sevmez. Sahip olur.

Aysima savcı olma hayallerinde bir üniversiteli geç kız’dır. Onu yanlış anlayan bir savcı önce ona ön yargılı davransa da ona tutulur ve hikaye böyle başlar…

Defne`nin babasının Pusat`ın babasına borçları yüzünden bir anlaşma yaparak borcun kapanması için bu iki çifti zorunlu evlendirmek isterler.Defne ile Pusat ne kadar karşı çıkmaya çalışsalarda ailelerine söz geçiremezler ve evlenirler.Birbirine nefret içinde evlenen zamanla yakınlaşma ve kıskançlık yüzünden karı koca olduklarını birbirlerine hatırlatmaları onları zora sokacak ve kısa zamanda deliler gibi aşık olan Defne ve Pusat birbirlerine açılabilecek midir merak konusudur.

Ben Ahu Bade Demirer. Mahkeme salonlarında kimseye boyun eğmedim. Ne tehditlere, ne karanlığa, ne de güce. Adalet benim silahım, soğukkanlılığım zırhım. Olcay Ataman… Yeraltının adı. Kaosun yüzü. Emir verir, korku salar, kimse ona direnemez. Ama ben… ben ondan korkmadım. Onun dünyasına adım attığımda bir şeyi öğrendim: Kaos, doğru yere dokunduğunda diz çöker. Ama kalbim başka bir ders verdi bana: Aşk… Bazen en güçlü kadın bile, kalbinin attığı yere karşı savunmasız kalır. Ve bazen en acımasız adam, bir kadının gözlerinde ilk kez yenilir. Ben Olcay Ataman. Korku salar, hükmederim… kimse bana diz çöktüremez. Ta ki o gelene kadar. Ahu Bade Demirer… Ne kaosa boyun eğdi, ne bana. Ama bir bakış, bir dokunuş… Kalbimi teslim olmaya zorladı. Kaos ve adaletin çarpıştığı yerde, bir kadın vardı… Ve ben… ilk kez diz çöktüm.Ama bunu bir tek o biliyor.

"Her veda, yeni bir başlangıcın gizli imzasıdır Kardelen. Ben sana veda etmiyorum. Bizim için yeni bir hayat kurmaya imza atıyorum." Dışardan bakıldığında sakin bir limana benzeyen Kardelenin iç dünyası tamamen harabeye dönmüş bir gemidir. 6 sene önce yaşanılan her şey hayatını tepe taklak etmişken, bir anda hayatına giren yabancılarla kaçtığı geçmişine saplanıp kalan genç bir kızın mutlu olması çok da kolay olamaz. Oysa Kardelen`in tek dileği geçmişini yok sayıp sıradan bir hayat yaşamaktı. Bunu bile çok gördüler ona. Oysa Kardelen her şey normal olsun diye çok çabalamıştı. Geçmişinin ardından gelen İlyas ise Kardelen`in hayatını güzel yönden en çok değiştiren kişilerden biri olacaktı haberi yoktu. Kader kendi oyununu yazmış, imzasını atmıştı. Her şey ilerlemesi gerektiği gibi ilerliyordu. Oysa her şey çok yanlış yerlerdeydi. Ve bunun acısını en masum olan Kardelen çekecekti. Ağlamamak için yumruklarımı sıktım. Acıdan dolayı akmak için bekleyen yaşlarımı gözlerime gömdüm. Canım cayır cayır cayır yanıyordu, ağlamak için yüreğim feryat figan ediyordu ama dayandım. "Ben bittim farkında mısın! Tükendim ben! Artık yaşayacak gücüm kalmadı!" İlyas kolumdan tutup bedenimi kendine çekti. Hırçın bakan gözleri nefesimi kesecek cinstendi. "Bitersen bit!" diye bağırdı. "Bittiğin yerden tekrar ayağa kaldırırım ben seni! Yaşayacak gücün yok mu! Olmasın! Ben yaşatırım seni!"

Aşk tek taraflı can yakar

Bazı insanlar yüzüne gülüp arkandan konuşur… Ezgi bunu acı bir şekilde öğrendi. Artık kimseye güvenmemeye karar vermişti. Ta ki hayatına Aras girene kadar. Ama kırılan bir güven gerçekten tekrar onarılabilir mi? 💔 Kırık Güven