PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı`nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Dilan Karahan, yıllar önce ailesinden koparıldığında kaderinin onu yeniden aynı karanlığın içine sürükleyeceğini bilmiyordu. İstanbul`da kurduğu hayat, özgürlüğü ve hayalleri bir gecede elinden alındı. Üvey abisinin yaptığı bir hata, onu hiç tanımadığı bir adamla berdel evliliğine mahkûm etti. Yavuz Beyhanlı... Mardin`in en güçlü aşiretlerinden birinin ağası. Soğukkanlı, sert ve gerektiğinde herkesin karşısına dikilebilecek kadar gözü kara bir adam. Kız kardeşini ölümden kurtarmak için elindeki bütün kozları kullanmış, Dilan`ı istemediği bir evliliğin içine sürüklemişti. Dilan için Yavuz, özgürlüğünü çalan adamdı. Yavuz için ise Dilan, kardeşinin hayatını kurtarmak adına ödemek zorunda kaldığı bedeldi. Nefretle başlayan bu evlilikte her gün yeni bir savaş demekti. Ancak bazen kader, en büyük düşmanları aynı safta yürümeye mecbur bırakır. Sırlar ortaya çıktıkça, yaralar kanadıkça ve kalpler yavaş yavaş birbirine yaklaşırken ikisi de tek bir gerçekle yüzleşecekti: Bazı aşklar seçilmez... Bazı aşklar kader tarafından yazılır. **** HİKAYE ÇALINTI DURUMUNDA YASAL YOLLARA BAŞ VURULACAKTIR! YAŞI KÜÇÜK OKURLARIN OKUMASI TAVSİYE EDİLMEZ! BUNUN SORUMLULUĞU YAZARA AİT DEĞİLDİR! BU HİKAYE TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK HAYATLA HİÇ BİR İLİŞKİSİ YOKTUR.

"Bazı yalanlar, sadece güveni değil; insanın tüm geleceğini yıkmak için kurulur." Nova Park AVM`nin soğuk, steril ışıkları altında başlayan her şey, aslında bir sonun habercisiydi. Baydan için dünya, stok listeleri ve düzen üzerine kuruluydu; ta ki hayatına Dilan girene kadar. İlk bakışta sadece bir kasiyer, bir çalışma arkadaşı gibi görünen bu kadın, aslında hayatındaki tüm renkleri silip yerine ihanetin en acı tonlarını bırakacak bir "lanetin" başrol oyuncusuydu. Bu, sıradan bir ihanet hikayesi değil; güvenin nasıl bir silaha dönüştüğünün, sadakatin nasıl bir ilmik gibi boğduğunun ve bir insanın kendi küllerinden doğarken yaşadığı psikolojik hesaplaşmanın hikayesi. Yedi gün. Yedi güne sığdırılan koca bir yıkım. Ve o beş köşeli yüzüğün gölgesinde yaşanan, Şahin ile örülen o gizli ağlar... Baydan, elindeki belgelerle gerçeğin soğuk yüzüyle karşılaştığında, artık ne geri dönüşü olan bir yol ne de affedilecek bir yalan kalmıştı. "7 Günlük Yüzüğün Laneti", hayal kırıklığının en dibinden, gururun en tepesine uzanan o zorlu yolculuğun; sessizliğin çığlığa dönüştüğü bir hesaplaşmanın eseri. İhaneti izlemek zorunda kaldığınız bir tiyatro sahnesinde, kendi hayatınızı nasıl kurtarırsınız?

Doğunun sert topraklarında başlayan bir intikam hikayesi… Güç, aşk, bağlılık ve intikamın iç içe geçtiği zorlu bir berdel. Hazal Karahan; güzelliği ile nam salmış kırılgan ama asi bir kadın. Ailesinin yükü omuzlarında acılarla yoğrulmuş bir kadın. Azad Mirzahan; kimsenin karşısın da duramadığı, korku ve kudretin vücut bulmuş hali. Soğuk, acımasız, ama içinde sakladığı kırılgan bir sır… Bir yanda kanla yazılan töreler, bir yanda aşkın imkansızlığı… Kaderin zincirlerini kırmak için yanmaya mahkum iki yürek… KIZIL GELİNE AĞIT. Tüm hakları saklıdır ve bana aittir.

... Bir insanın canı ne kadar yanabilirse o kadar yanmıştı. Ama üzülmüyordum. Müslüman umutsuz olmazmış, yeni yeni öğrenebilmiştim. Bu yaşıma kadar nasıl oldu da nefes alabildim, yemek yiyebildim, su içebildim bilmiyorum. Allah onu bulamamış olsam da rızkımı kesmemişti. Onu bulmamı beklemişti... Onu bulduğumda ise yanımdakileri kaybetmiştim. Tek kalemde silmişlerdi beni. Ailem bile.

Kadın bir mum gibidir... Bir mum yakıldığında, her dakika o mum biraz daha erir ve sonunda tamamen yok olur. Tıpkı bir kadın gibi. Çünkü insanlar bir kadının yüreğini yaktığında, o kadın her gün biraz daha tükenir. Ve onu yakanlar... O kadının her dakika biraz daha yok olduğunu bile bile sadece izlerler. Tıpkı bir mum gibi... Ben, Mihra Çetiner. Biraz asi, biraz da hırçın bir kadınım. On iki yıl önce Allah`a bir söz verdim. Ve o sözü tutmak için avukat oldum. Şimdi her şeyi değiştirme vakti geldi. Artık kadınların her gün biraz daha yok olmasına göz yummayacağım. Çünkü ben, onların sessizce bir köşede erimesini izleyenlerden olmayacağım...

Kayıp Kelebek Umay Karahan… Karahan aşiretinin güçlü, inatçı ve susmayan kızı. Bir gün eline geçen eski bir kâğıtla her şey değişir. Üzerinde tek bir kelime vardır: ihanet. Babası susar. Herkes susar. Ama Umay susmaz. Gerçeğin peşine düştüğü gün… kaçırılır. Ve o an, Midyat’ta dengeler bozulur. Karahanlar ayağa kalkar. Seyranoğulları suçlanır. Silahlar hazırlanır. Kan yeniden akmaya hazırdır. Ama kimse bilmez… Bu kaçırılma bir tesadüf değil. Bu sadece bir başlangıç. Baran Seyranoğlu… Düşman aşiretin oğlu. Soğuk, tehlikeli ve kontrolünü asla kaybetmeyen biri. Ama Umay kaçırıldığında… ilk defa içindeki öfke korkuya dönüşür. Onu bulmak zorundadır. Ama bulduğu şey… sadece Umay olmayacaktır. Çünkü bu hikâyede… Gerçekler saklanır. Aşklar inkâr edilir. Ve en büyük sır… kanla yazılmıştır. 🔥 İhanetin gölgesinde bir aşk… Düşmanlıkla başlayan bir bağ… Ve ortaya çıktığında herkesi yıkacak bir gerçek. Bazı aşklar… kanla yazılır.

Bir damla kan uğruna birleşen iki hayata intikam yemini dahil olursa. *** Düşman aşiretin kızıyla bir dama kan uğruna evlendiği için kızın konağa geldiği gün Mardini terk eden adam.. Düşman aşiretin oğluyla bir damla kan uğruna evlendiği gün evlendiği adam tarafından terk edildiği için intikam yemini eden kadın.. *** Başlama tarihi; 09.04.2025

Yalnız Kuş isminde ilk kitaptır. "Hayatımızı mahveden tek şey maskelerini takıp, bize gülümseyen insanlara öylece kanmamızdan başka bir şey değildi." Ailesi yüzünden peşine takılan karanlık adamlardan kurtulmaya çalışan Yalnız Kuştu o. Kaçarken asıl karanlığın kollarına sığındığından haberi yoktu. Karanlıktan korkan bir kadının karanlık bir adamla yollarının karşılaşmasının masalıydı bu. Yalnız Kuş`un masalıydı...⚜️

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. GECE KRALİÇESİ KİTABIMIN SERİSİDİR. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

Barzan Aşiretinin son oğlu, Azad Barzan. Barzan`ların en güçlü oğlu. Ailesinin göz bebeği. Babasından sonra aileyi temsil edecek tek kişi. Annesi , ve babası oğullarının evlenmesini istiyordu. Ama annesinin ve babasının uygun gördüğü kızı istememişti Azad. Çünkü onun yüreğinde başka biri vardı. Rojin. Rojin , Azad`ın her şeyiydi. Peki ya Azad Rojinin her şeyi miydi ? İki düşman aşiret , ve imkansız bir aşk hikayesi. Bu aşk iki aşireti ve iki insanın hayatını nereye sürükleyecekti? " Ben seni seviyorum Rojin. " "Hayır Azad. Sen sadece sevilmeyi seviyorsun. " [TANITIM BÜLTENİNDEN]

İki düşman aşiret`en doğan aşk hikayesi

İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu belki bir kan davasıydı ama ne kin tamamen susmuştu ne de aşk masum kalabilecek kadar güçlüydü.. “HANZER İSİMLİ İLK VE TEK KURGUDUR. HERHANGİ BİR ÇALINTI VEYA KOPYALANMA DURUMUNDA GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.”

O gece bir söz verdim. Ve ben, nâm-ı diğer Yılanın Yavrusu, yıllar önce söndürdüğünüz o ateşi tekrar yakmaya geldim... •Kitap tamamen şahsıma aittir ve tüm hakları saklıdır.

Bir kaza, sarsıcı bir kayıp ve koca bir yalan... Senem, ailesi bildiği insanları toprağa verirken hayatının en acı gerçeğiyle tanışır: O, Mardinli köklü bir aşiretin kayıp kızıdır. İstanbul’un konforundan Mezopotamya’nın sert törelerine uzanan bu yolculukta Senem; hem yabancısı olduğu köklerini keşfedecek hem de taş konakların gölgesinde imkansız bir aşka tutunacaktır. Aslanoğlu Aşiretine gelir gelmez Büyük abisi Yavuz Savran aşiretinin kızı Rana’yı kaçırıp hamile bırakınca iki aile kan dökmesin diye aşiret büyüklerinden berdel kararı çıkar. Karara göre Senem Savan aşiretinin tek erkek evladı FIRAT SAVRAN ile evlenecektir. Düğün günü Fırat aniden ortadan kaybolur. İki aile arasında tekrardan silahlar çekilecekken Fırat’ın hala oğlu Yaman Soydan Senem ile evlenmek istediğini söylediğinde silahlar iki aşiret arasında indirilse de Senem’in ağabeyi Yavuz buna karşı çıkar. Ağabeyi Senem’i nikah akşamı konaktan kaçırmaya çalışırken yakalanırlar. Senem mecburen kendinden 8 yaş büyük Yaman ile evlenmek zorunda kalır. Senem için bu evlilik bir mecburiyetten başka bir şey değildir. Senem ve Yaman’ın hikayesine hepiniz HOŞ GELDİNİZ. BAKALIM BU EVLİLİK NASIL SON BULACAK? MASALLARDAKİ GİBİ MUTLU SON MU? MUTSUZ SON MU? NOT: HİKAYDE YAŞ FARKI VARDIR VE YETİŞKİNLERE UYGUNDUR…..

Şiwan Karakaya&navin balkaya`nın imkansız aşkları

İki farklı hayat… İki ayrı şehir, iki ayrı kader, iki bambaşka yol… Biri geçmişinin yükünü omuzlarında taşıyarak yürüdü. Diğeri duvarlarının arkasına saklanarak yaşamayı seçti. Zaman geçti. Hayaller büyüdü. Yollar uzadı. Her ikisi de kendi savaşını verirken, hayat onlara bambaşka yönler çizdi. Ama bazı insanlar ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın, kader aynı noktada buluşturur. Bir gün, hiç beklemedikleri anda yolları kesişti. İlk bakışta değişen şey sadece kalpleri değildi; geçmişleri, korkuları ve geleceğe dair tüm bildikleri sarsıldı. Ayrı başlayan iki hikâye… Sonunda aynı cümlede buluştu. Karan Karabey&iren Baybars

Mardin`di burası aşkların yarım kaldığı Şehir.. Azad ile Dilan töreye kurban gitmişti, Azad sevdiği kadın ile evlenirken Dilan acı çekeceğini sanıyordu.. DİLAN KOZAN,Mardin`de güzelliği ile tanınmış Dilan KOZAN, diğer lakabı ile ŞEHRAZAT, Şehrazat özgürlüğüne düşkün demekti peki Dilan bu özgürlüğe ne zaman kavuşacaktı,evleneceği adam ailesinin veremediği sevgiyi de özgürlüğüde verebilecekmiydi.. Mardinin en ün sanmış Ağası AZAD ŞAHİN bu özgürlüğü sevdiği kadına verebilecekmiydi yada bu şehrin yarım kalan aşklarına mı dönüştürecekti aşkını.. "Dilan`ım çek vur beni ama bu herif ile gitme, eğerki gidersen ben o zaman ölürüm"... Gelin beraber Mardin töresi yüzünden evlenen bu iki gencin aşkını okuyalımm. Bence kitabımı beğeneceksiniz bi şans vermeyi unutmayınn😊

“Ama şunu sakın unutma Karan: o duvak sadece yüzümü el alemden saklamaya yarayacak, seninle aramızdaki uçurumun köprüsü olmayacak!” “Aramızdaki uçurum bir köprüyle geçilmez zaten ama bir gün seninle bu uçurumu, el ele aşağı düşerek kapatacağız.” * * * Hazal için hayat, sığındığı o sessiz limanda kendi halinde akıp giderken bir gecede, tek bir fırtınayla darmadağın oldu. İkizi Hayat’ın vefatıyla kucağına bırakılan emanet, sadece minicik bir bebek değil; kaçmaya çalıştığı o karanlık ve acımasız töre kanunlarının ta kendisiydi. Mardin’in o koca, kasvetli Özkaya konağına adım attığında karşısında sadece düşmanları değil, beş yıl önce kalbine gömdüğü o yeşil gözleri buldu: Karan Özkaya. Geçmişin hesapsız yaraları, konaktaki entrikalar ve kapıda bekleyen tehlikeler zincirine karşı, birbirlerini tanıyan ama yabancı olan Hazal ve Karan tek bir amaç için bir araya geldi: Korunmasız bir bebeği canları pahasına korumak. Biri geçmişin yükünü omuzlarında taşıyan bir aşiret ağası, diğeri ise bir gecede anne olmak zorunda kalan yaralı bir kadın...

Mardin`de iyi soylu ailenin çocukları olan Efsun ve Ayaz`ın hikayesi anlatılmaktadır.

Onunla ilk tanıştığım da asla o küçük kızın kendime yar olacağını hiç düşünmezdim onu hayatımdaki diğer kadınlar gibi yapmak için elimden geleni yaptım ama onun tutkusu çok güçlüydü ~Faruk ZORLU🔥

"SENDEN NEFRET EDİYORUM, DUYDUN MU BENİ! SENİN GİBİ BİR ADAMLA DA ASLA EVLENMEYECEĞİM AS-LA" dedim, bağırarak. Üstüme üstüme geliyordu. "Sen" dedi ve bir adım daha attı, "Benden kurtulamayacaksın, bunu unut. Sev ya da sevme. Ama o evlilik olacak. Eğer ailenden her birinin gözlerinin önünde ölmesini istemiyorsan, bunu yapmak zorundasın asi kız. Zira biz kan dökersek, kaçanları öldürmekle kalmayız. Töre denildi, kadın susturulmaya çalışıldı. Bu yalnızca bir aşk hikâyesi değil, susturulmak istenen bir kadının başkaldırışı. Bazı kadınlar susmaz, susturulur.

Mihrimah, hayatı boyunca ait olduğu yeri aradı. Bir evi... Bir aileyi... Kendisine "kal" diyecek birini... Altan`ı bulduğunda artık aramasına gerek kalmadığını sanmıştı. Ta ki sevdiği adam, doğum gününde tek bir açıklama bile yapmadan onu ardında bırakıp gidene kadar... Aradan geçen üç yıl boyunca Mihrimah, kalbinde açılan o boşluğu kapatmayı öğrendiğini sandı. Sonra bir düğün gecesi, Altan yeniden karşısına çıktı. Üstelik bu kez kaçamayacak kadar yakınlardı. Bazı insanlar sevilmeyi değil, terk edilmeyi öğrenerek büyürdü. Ama bazı aşklar... İnsan ne kadar unutmaya çalışsa da içinde yaşamaya devam ederdi..

Amcasının öldürdüğü damadının kardeşi ile berdel yüzünde evlenmek zorunda kalan Zilan ve Azad`ın aşk hikayesi.

Aşk, bazen bir silahın gölgesinde doğar. Ve bazı yazgılar, kınayla değil kanla mühürlenir. Heja, Mardin`in taş avlularında narinliğiyle büyümüş bir genç kadındır. Ancak bir sabah, abisinin düşman aşiretin kızını kaçırdığı haberiyle dünyası yerle bir olur. Uçurum kenarında alınan bir kararla, iki düşman ailenin kanı durdurulur-ama bir bedelle: berdel. Heja, sevmediği bir adamla; Baran ise adını bile duymadığı bir kızla evlenmeye zorlanır. Bir taraf için fedakârlık, diğer taraf için mecburiyettir bu evlilik. Ama içten içe, kırgın bakışlar, susturulmuş hayaller ve geçmişin kanlı gölgeleri arasında bir kıvılcım belirir. Baran`ın kalbinde bir şeyler kıpırdamaya başlar. Heja`nın sessizliği, içindeki fırtınaya dönüşür. Kimi kaderini seçemez, ama bazıları o yazgıyı yeniden yazmaya cesaret eder...