KİTAP AÇIKLAMASI (HİKAYE ÖZETİ) Her şey fazla kusursuzdu. Ta ki o kapı altı kez yüzlerine kapanana kadar... Eda ve Ali, otuzlu yaşlarının baharında, dışarıdan bakan herkesin imrenerek izlediği huzurlu bir çiftti. Bir sabah, ailelerini ziyaret etmek üzere neşeyle yola çıkmaya karar verdiler. Ancak o gün, adını koyamadıkları bir güç onları durdurmak için çırpınıyordu. Evden her çıkışlarında bir şeyi unutup geri döndüler; tam altı kez o kapıdan girip çıktılar ama uyarılardan sızan tekinsizliği "unutkanlık" deyip geçtiler. Yolda patlayan lastikler, akılalmaz bir şekilde deliren araç göstergeleri ve gizemli bir ustanın "Gitme, yolun devamı tekin değil!" diyen son ikazı bile kibirlerini yenmeye yetmedi. Ve o feci kaza kaçınılmaz oldu... Ali karanlık uçurumda can verirken, Eda üç ay sürecek zifiri bir komanın kollarına bırakıldı. Üç ay sonra gözlerini açan Eda için asıl kâbus yeni başlıyordu. Çünkü onları o gün evde tutmaya çalışan merhametli güç, uyarıları çiğnendiği için artık öfkeli, acımasız ve cezalandırıcı bir canavara dönüşmüştü. Akıl hastanesi odalarından boş evin koridorlarına, aynaların içinden sessiz çığlıklara kadar uzanan bu doğaüstü satrançta Eda’nın tek bir kuralı vardı: Ailesini korumak için sonsuza kadar susmak. Peki ya senin bu okuduğun, sadece bir hikaye mi? Yoksa elleri kolları yatağa bağlı bir kadının, zihnindeki gölgeyle birlikte yazdığı kanlı bir günlük mü? "Arkana bakma. Aynaya güvenme. Ve sakın uyarılara kulak tıkama... Çünkü yeni yolcular için otobandaki o fren sesleri hâlâ kesilmedi."

☆Bu kitaptaki kişi, olay ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.☆ Laden Karun dışarıdan kusursuz bir hayatın içinde doğmuştu. Her şey normaldi, ta ki 14 yaşında akıl hastanesine kapatılana kadar. Tam 2 yıl orada kaldı ve iyileşti. Yani en azından o iyileştiğini sandı. Ama asıl olan tamamen yaşayan bir ölünün hikâyesiydi. Herkes ölmek ister, hayat dar gelir bazen. Ama bilmezler ki yaşayan bir ölü olmak daha zordur. Yaşayan bir ölünün hikâyesi en ağırıydı.

Ruhsal bozuklukları olan bir kız hayatının aşkını arayan erkek (daha ne olsun)

Ölülerin sesleri ve yalvarıslarını duymaya başlasanız ne hissederdiniz? Akıl hastanesindeki kızımızın başına neler gelicek? Peki... Hastaneden çıkınca bir seri katile dönüşürse?

" Gerçek bir hikayeden uyarlanmıştır. " Aykan, çocukken başladığı uyuşturucu madde kullanımından, aile ve sevgilisiyle yaşadığı sorunlardan ve akıl hastanesinde geçirdiği 37 günden sonra hayatında nelerin değişip nelerin değişmediğini dramatik bir şekilde görecektir...

Daha görevine yeni başlamış, hayatının baharında bir savcı olan Ezgi Deniz Alacalı, bir gün gittiği bir büfede olduğu şehirdeki bir akıl hastanesindeki artan cinayet haberleri gazetede dikkatini çekince bunu araştırmaya başlar fakat haberdeki akıl hastanesi oldukça prestijli ve güvenli olup tanınan bir hastane olduğundan kimse Ezgi`ye inanmaz. Ezgi de çareyi o akıl hastanesine bir şekilde girerek bu olayı kendi çözmeyi kafaya koyar fakat işler planlandığı gibi gitmez çünkü akıl hastanesindeki doktorlardan biri bir nevi mazoşistir ve gözüne kestirdiği hastalara kendi zevki için psikoloji şiddet uygular...

Zihninin tutsağı olan Mihri, kapatıldığı akıl hastanesinde yolunu bulmaya çalışır. Peki, yolu Özgür`e mi, yoksa Kuzey`e mi çıkacak? Bir… İki… Üç… “Bırakın beni!” Newton’un beşiği gözlerimin önündeydi. “Deli değilim ben!” Parmak uçlarım metal yansımalı topu tuttu. “Dokunmayın!” Tenimin rengi iple asılan topun yüzeyinde can buldu. “Öldüreceksiniz beni!” Topu sağa doğru kaldırdım. “Anne yardım et!” Bıraktım. “Anne bırakma beni!” Topun ilettiği enerji bir diğer uca geldiğini belirtti. “Anne gitme!” Top havalandı. “O iğneyi uzak tutun benden!” Eski yerine döndü. “İstemiyorum!” Bir diğer top havalandı. “Yapmayın!” Bir diğeri. “Bu çok fazla!” Değildi. “Öyle!” Acıtmadı. “Çok acıyor!” Yalnızca bir iğne. “Ölüm gibi!” Beynim uyuşuyor. “Ben deli değilim…” Çok karanlık. “Alışkın değilim.” Alış o zaman. “Ben deli değilim…”

Güneş`in kurtarılmaya ihtiyacı vardı ama Kıraç bir kahraman değildi.

"Şimdi bak gözlerime. Bu yüzü sakın unutma. Çünkü sen benim son kurbanım olacaksın." Delilik yalnızca bir yanılsamadır aslında...