"Unutma beni . Ama biliyorum bazı günahlar unutulmalı, O günahlardan biri de benim . Üzgünüm sevgilim , Hemde her şey için . Affet beni ..." *** "Ellerim soğuk benim , hep soğuk. Yeni değil bu . Doğduğumdan beri böyle." Ardından ellerini birbirine sürttü. Genelde buna cevap vermeliydim fakat onun güzel yüzüne bakarken ne diyeceğimi bilemedim. Tanrım... O gerçekten çok güzeldi . Mavi gözleri , koyu kahverengi-siyah saçları , beyaz teni,  küçücük burnu,  dolgun dudakları ... gerçekten bazılarımız özene bezene yaratılmıştı . Bunun en güzel örneklerinden biri Simay`dı. "Pekii , sen bu konu hakkında ne düşünüyorsun Huysuz Çocuk?" Aniden gelen sorusuyla ne diyeceğimi bilemedim. Bu kız benim bütün algı yeteneğimi kaybetmeme sebep oluyordu. Boğazımı temizleyip konuşmaya başladım, "Bir şey düşünmüyorum İnatçı Kız." "Emin misin ? Sonuçta konu `o` ve okuldaki herkes onu sana olan düşkünlüğü ile bilir." "Fakat beni de hep ondan uzak kalmayı tercih etmelerimden tanırlar.  Bunun farkındasın değil mi?" "Yinede . Tamam Dicle`den hoşlanmıyorsun ama kızın  yaşadığı durumda asla normale indirgenecek bir şey değil.  Onu ziyaret etmelisin." " `Hayır` dedim Simay." "Bende `Evet` dedim Devrim." "Yine inatçılık yapıyorsun." "Sende yine mızıkçılığa ve huysuzluğa başladın." Yüzümü ellerimin arasına aldım ve derin bir nefes verdim . "Yine başa dönüyoruz Simay." "Döndüren sensin Devrim." "Off . İşleri çok zorlaştırıyorsun Simay." "Devrim , senden tek istediğim gidip Dicle`yi görmen. Daha ötesinde bir şey istemedim. Bir kızı ziyarete gitmek bu kadar zor olmamalı." Seni, sana takıntılı olan kişinin yanına zorla gönderen eğer platonik olduğun kız ise zor. "Eğer gitmezsen bir daha seninle asla konuşmam,  projeni de tek yetiştirirsin artık." "Heey, bu adil değil ama." "Bence yeterince adil . Ya sen gidersin ya ben." Bıkkınlıkla onun suratına baktım. "Tamam Simay , gideceğim . Oldu mu ?" Gülümsedi "Aferin Huysuzuma." Huysuzum Benim Huysuzum Bu cümleden sonra nefesim kesildi.  Ayağa kalkıp sirkelendi. Ardından konuşmaya başladı . Sesini duymamla hayal alemimden çıktım. "Geliyor musun Huysuz?" "Evet İnatçı,  hemen arkandayım." Gülümsedi ve yürümeye başladı. Bir kaç saniye sonra güzel sesi bütün sokakta yankılandı. "Gölgen gibi adım adım Her solukta benim adım Ben nasıl ki unutmadım Sende unutma beni Unutama Beni "

Yıllarca öyle anıldı. `Katilin kızı` Adı yok , sanı yok. Herkese katilin kızıydı. ------------ "İsmin ne? "dedi gözlerimin içine bakarak... aylardır tanıyordu beni ismimi bilmiyordu. "Sedef"dedim dik bakışlarımı çekmeden. Derin bir nefes aldı. Aynı odanın içindeydik. Ne zaman bu konuma düşmüştük belli değildi. "Adın ne?"dedi nefesini hissettim. "Katilin kızı"dedim. Bana öyle hitap etmişti hep. Öyle kalsındı....

Daha kim olduğumu bile bilmiyorken ,sokak ortasında canice doğum yaparak başladım ben bu bedbaht yolculuğa... Bende istemezdim böyle olmasını...Geçmişim ve kimliğim hakkında daha hiçbir şey bilmiyorken,bi çare bedenime dokunulmasını...Hayatımın ve beynimin çalınmasını bende istemezdim...En önemlisi de şeytanlarla dolu bir zindana hapsedilmeyi hiç istemezdim...Neden mi???Çünkü her yerde kan var...korku ve göz yaşı var...çürümüş cesetler var..Hem de yığınla...Şu an burada bende kendimi bir ceset gibi hissediyorum...bir dakika bir dakika?? Yoksa zaten bir ceset miyim ben?peki bebeğim nerede...?

İşkencelerle doluydu hayatımız. Dünya biz 4 kişiye fazlaydı. Hepimiz dünyaya ağlayarak geldik ve bu yaşadığımız tüm süreç boyunca devam etti... Ağlatılar, Dövdüler, İşkence edilmemize güldüler. Hayat bizim için cehennem kapılarını açmıştı...

Günah keçisi bir çocuğun genç kız olduğunda yaşadığı zorluklar ve psikolojik sorunlarını konu alıyor.

Hüzünlü bir aşk romanı...

Orea abisinin kucağına çıktı. Abisinin sağ elini abisinin kalbinin üstüne koydu. "Şimdi elini kalbine yerleştir." Mavi gözleri ile abisine bakıyor ve gözünü ondan ayıramıyordu. "Kimin için atıyor?" Abisiyse bu aptal sevgiyi anlamak istemiyor, kardeşini küçük görüyordu. "Senin." --- Orea bir gece uykusunda öldürüldükten sonra ruhu sarayda kayıp oldu. Taht kan ağladı, duvarlar nefes aldı. Orea`nın aşkı sarayı yaktı. Sanki bir şekilde Orea`nın ölümü saraydaki kaderi değiştirmişti. Orea lanetler yağdırıyor ve intikamını geri almak istiyordu. Fakat bilmiyordu ki onu kim öldürdü?

Hayat neydi? Mutluluk, huzur, hüzün, gülümsemek, neşeyle kahkaha atmak, hıçkıra hıçkıra ağlamak, kahkahalarla gülmek, heyecanlanmak.Canının bir şeye,bir çok şeye sıkılması, sinirlenmek,heyecanla beklemek, özlemek... Peki ne oldu bütün bu duygulara?

korkunc mahalle