Bazı insanlar sokakta büyür. Bazılarıysa sokakta hayatta kalmayı öğrenir. Elfida, geçmişini kimseye anlatmayan bir kız. Sessizlik, onun için lüks; para ise her zaman eksik. Bir gece, sadece biraz para bulmak için girdiği bir ev, hayatının yönünü tamamen değiştirir. Çünkü o evde, ülkede adı fısıltıyla anılan “Kimsesizler” çetesinin dört üyesi vardır. Gördüğü şeylerin bedeli ağır olur. Elfida, yıllar önce ardında bıraktığını sandığı bir adamın karşısına çıkarılır. Onu büyüten, eğiten, hayatta kalmayı öğreten… ve bir zamanlar kendi silahı hâline getiren adamın. Geçmiş, kapıyı çalmamıştır. Geçmiş, kapıyı kırmıştır. Bir tehdit. Bir zorunluluk. Ve kaçamayacağı bir dönüş. Elfida, istemediği bir dünyanın içine yeniden sürüklenirken, bu karanlığın içinde beklemediği bir ışıkla karşılaşır: Umut. Adı gibi… tehlikeli bir umut. Sadakat ile özgürlük, geçmiş ile gelecek, korku ile aşk arasında sıkışan bir kızın hikâyesi bu. Bazı sırlar öldürür. Bazı aşklar kurtarır. Peki ya ikisi aynı kişideyse? Ay bizi tanır. Peki ya karanlık?

VAL; sessiz ama ölümcül bir efsaneydi. Tek bir kurşunla hem güç hem korku yayan bu silah, Valen`in zekâsının ve soğukkanlılığının simgesiydi. Şimdi Valen, el yapımı başyapıtını sahnede sergilemek üzere ama silahın itibarını ve gücünü sorgulayacak biri var ELFİDA KARACA Elfida üstün yetenekli, kararlı ve geçmişiyle hesaplaşmak isteyen bir kadındı. O gece yolları kesiştiğinde, ne peşindeki gerçeği ne de birbirlerine dokunacak kederi kestirebiliyorlardı. Gerçekçi, gerilim yüklü bir karşılaşma. Kim kazanacak, kim kaybedecek - veya her ikisi de farklı şekilde mahvolacak mı?

Geçen zaman eskiden yaşanan olayları siler miydi? Bazı insanlar için evet bazı insanlar için de hayırdır bu cevap. İşte bu hikayede hayır ve evet diyenlerin hikayesi. Geçmişi bir yana koyamayan Armin çocukluğundan beri aşık olduğu adamla bazı olaylar yüzünden yollarını ayırırlar. Geçmişi unutan Turan önüne yeni bir yol açmaya çalışırken kader onları yan yana getirmek için kolları sıvar. Armin ya kendini çıkmaz bir labirentin içinde bulucaktı ya da her zaman yaptığı gibi her şeyden kaçıcaktı.

𝘌𝘭𝘧𝘪𝘥𝘢;𝘍𝘦𝘥𝘢 𝘦𝘥𝘪𝘭𝘦𝘯 𝘥𝘦𝘮𝘦𝘬𝘵𝘪 En başta feda edilmiştim ben...

"Benim kollarımda gülüp eğlenirken ölmek için planlar mı yapıyordun, Elfida?" Sesi sonlara doğru kısıldı. "Sen," dedi ve durdu. "Beni kollarında uyuturken beni nasıl öldürebileceğinin planlarını mı kuruyordun o küçük kafanda, sevgilim?" Cevap vermedim. Baktım sadece. Sertçe yutkunurken başımı eğmiş ve simsiyah gözlerimi yere sabitlemiştim. Ama onun sert sesi beni kendime getirdi. "Bana bak, Elfida. Gözlerin bende kalsın, güzel bebeğim." Bakışlarımı ona diktim. O ise bana bir adım daha yaklaştı. "Söyle," diye fısıldadı. "Aklından geçenleri söyle bana, Feda`m." Masmavi gözleri beni ilk tanıştığımın güne sürüklerken ona doğru bir adım atmak istedim ama beni engelledi. İşte şimdi gerçekten iki yabancıydık ve ben bir daha onun kalbini nasıl kazanırım hiçbir fikrim yoktu. ölmek gibi bir düşüncemde yoktu ama ona bunu söylemedim. Sustum ve böyle düşünmesine izin verdim. ama o beni yanıltarak başka bir odaya geçti ve geri döndüğünde elinde bembeyaz bir gelinlik vardı. İlk karşılaştığımızda giydiğim gelinliğin aynısıydı. Ona söylediğim cümleler yankılandı zihnimde. Eğer bir gün karşıma bir gelinlikle çıkarsan o gün ayrıldığımız gün olsun, demiştim. O da kabul etmişti. Şimdi hiç beklemediğim bir anda elinde bembeyaz bir gelinlikle bana bakarken dudaklarını dişledi. "İstediğin oldu sevgilim. Artık rahatça bunu giyebilirsin."