"Hanımefendi, eşinizin beyninde ateşli silah yaralanmasına bağlı olarak kalan bir mermi bulunmaktadır. Yapılan tüm incelemelerde merminin bulunduğu bölgenin çıkarılmasının mevcut durumda taşıdığı risklerin, yerinde bırakılmasından daha yüksek olduğu değerlendirilmiştir. Bu nedenle mermi cerrahi olarak çıkarılamamaktadır. Sevindirici olan nokta, eşinizde şu an için felç, konuşma bozukluğu, hafıza kaybı veya herhangi bir nörolojik işlev kaybı bulunmamasıdır. Günlük yaşam aktivitelerini yerine getirebilmekte ve genel sağlık durumu stabildir. Ancak beynin içinde bulunan mermi nedeniyle gelecekte öngörülemeyen nörolojik komplikasyonlar gelişme ihtimali tamamen ortadan kalkmış değildir. Ayrıca yoğun fiziksel efor, yüksek stres, darbe alma riski ve operasyonel koşullar altında görev yapmak ek sağlık riskleri oluşturabilir. Bu nedenle sağlık kurulu, eşinizin aktif askerlik ve operasyon görevlerinde bulunmasını uygun görmemiştir. Kararın nedeni mevcut bir engellilik veya nörolojik yetersizlik değil, beyninde bulunan merminin oluşturduğu kalıcı tıbbi risk ve olası komplikasyon ihtimalidir." Aylar sonra taburcu günü geldi. Arabayla eve dönerlerken arka koltukta oturan Hatem heyecandan yerinde duramıyordu. "Baba... eve gidiyoz mu?" "Evet kuzum." Hatem gözlerini kocaman açtı. "Sen de gelcen mi?" "Evet oğlum." "Kendi evimize mi?" "Evet." Hatem sevinçle alkışladı. "Yaaşaa! Babam da geliyo!"

Bu kitap BABAMIZ ATATÜRK`ÜN gözünden yazılmıştır

`Benim kuzgunum nerde!?` diyen biri `Kuzgun kim?` diyorsa işte o zaman işler çığrından çıkmıştır. Kayra Koral Bozkurt ★ Ayla İnaray Kızılkanat ⁠✿

Vatan ne demekti, bir toprak parçası diyen vardır vatana ama biliriz ki vatanı vatan yapan uğruna dökülen kandır, biliriz ki bu toprakların vatan olması için çok can gitti; sarı gelinler dul kaldı, el kadar yavrular babasız kaldı gitti. Babalar evlatlarını gömdü ve nice evlatta babalarını. Baba varken yokluğu tadanlarda vardı, sırf bir toprak parçasının vatan olması için gözü yaşlı bekledi nice çocuk bana gelsin elimi tutsun saçımı okşasın diye. Biz çok fazla borçluyuz bu toprakları Vatan yapanlara sadece şehit olanlara değil arkada bıraktıklarını düşünmeden ölüme korkusuzca yürüyen yiğitlere. Tepelerini gördüğünüz o dağlar bizim evimiz olma raddesine gelmişti. Ben Gökçe asker kızıyım ama aynı zamanda bu vatanın bekçisiyim. Acılarla yoğrulmuş bu vatanın bekçileriyiz.

Bu kitap nefreten sevgi doğar dedikleri şey üzerine yararlanarak yazilmistir( :NOT gerçek yaşanmış olaylardan esinlenerek yazılmıştır )

"Ben ölümün ayak sesleri yim komutan, sen kimsin? "

Asena asker olan babası bir görevde kolunu kaybettikten sonra memleketlerine yani İstanbul`dan Ankara`ya taşınmak zorunda kalıyor. Dedesi Asena`nın iyi bir eğitim alması için onu Arslan kolejine yazdırıyor. Acaba Asena yeni okulunda neler yaşayacak?