"Tedavisi yok efendim,varsa bile Rusya`da yok." "Sayın Sergei Viktor Martyusev, Katerina Martyusev adına oluşturulan dosya tarafımıza ulaşmıştır.” Okumaya devam ettim. “Rusya Federasyonu sınırları içinde uygulanamayan bir tedavi yöntemi, Türkiye Cumhuriyeti’nde mümkündür.”

"Ağlamayı bilmediğim için gülüyorum!" JOKER

{Murat ALACALI} Dudakları feci şekilde beni ıslatırken altımda kıvranan bedenini sabitlemek için kollarını omzuma sardım. Yarım kalan kemeri zorlarken gözlerini açtı…. Siyahta parlayan gözlerinde buz mavisi vardı… karnıma giren kramplar ile dikkat kesildim. Gözleri… ilk defa detaylıca bakıyordum. “Mavi?” Dudaklarım ilk defa istemsiz hareket etmişti. Gözleri bana odaklanırken dudaklarımız arasındaki mesafe onu hiç etkilememişti. Açıklama yapmaya hazırlanırken yüz ifademi süzüp konuşmaya başladı; “Evet…. Ailemden kalma bir şey o. Genelde gözlerim büyüdüğünde, heyecan duyduğumda yada sevindiğimde o köşede parlar..” “Ben… hiç denk gelmedim…” Somurtkan duran suratı, kızarık yanakları ve alaycı gülüşü ile yine cezbediyordu beni. “Çok kez denk geldin Murat… ama sen gözlerime değil. Ruhuma bakıyordun… beni korumaya çalışıyordun.”

Ardotolia için belirli, sert kurallar vardı. Bu kurallar hem sarayı hemde hükümü korumak içindi. O saflığı korumak içindi. Sınıfsal farklılık vardı ve bu sınıfsal farklılıklarla her türlü hizmetçilik dışındaki ilişki yasaklanmıştı. Eğer kurallar çiğnenirse cezalar da ağır olurdu. İdam gibi.