"Yok! Benim ne annem ne babam ne de kardeşim var benim tek ailem sensin! Beni öldüresiye dövdüklerinde yanımda kim vardı?! Sen! Ben ağlarken kim bana destek oldu? Sen! Ben o soğuk betonda günlerce sabahlara kadar tek başıma ağladım, anne diye ağlaya ağlaya uyudum lan ben!" derken gözlerim doldu. "Kim vardı o zaman benim yanımda? Yine sen! Bu saatten sonra benim senden başka kimseye ihtiyacım yok!" dedim ve gözlerimden yaşlar akmaya başladı... "O şerefsiz beni defalarca öld- "daha fazla konuşamadım Çünkü arkamdan gelen ağlama sesleri beni durdurdu Gözlerimi kapadım. "Arkamda değil mi?" dedim.

İşte tam şuan bittiğimi hissediyorum, nefes almak bile bir insana bu kadar zor gelmemeli. Açlığa, susuzluğa, uykusuzluğa, akıl almaz işkencelere dayanan, dik durup yıkılmayan ben şuan geçmişim karşısında diz çöküyordum. Bana söylenen yalanlara bu kadar kolay kanmam benim aptallığımdı. Bugünden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Bugünü herkes not alsın, bugün benim ihtilâlimin ilk günü. Bugün Kıdemli Yüzbaşı İris Tanyelinin öldüğü gün... ☘️ Yayınlanma Tarihi: 15.10.2024 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür.

Yanıyorum... Yok olmak için değil Yeniden doğmak için Anka kuşu misali Vatanım için ……… bir görev dönüşü kimsenin beklemediği fakat herkesin hayranlık duyduğu ankayım ben . yanıyorum yok olmak için değil anka kuşu gibi yeniden doğmak için Bu beden de olduğum sürece umut her daim var olucak Kaybedecek bir şeyim yoksa neden korkayım ki Ölünce üzülücek kimsen yoksa ölümden neden korkayım ki Nerden bilebilirdim ki benim bir ailem var Sadece Vatanım için yaşayan kişiydim ben Ben... Kıdemli üsteğmen asena`yım şehitlik bir ödüldür benim için o zaman ........ Şehadet şerbetini içme vakti

Alvin`in finali içime asla ama asla sinmedi. O yüzden 2. Seri çıkartıyorum. Umarım beğenirsiniz ballarımmmmmmm Konuyu yazmıyorummm *BU KURGU TAMAMEN YAZARIN HAYAL GÜCÜNE BAĞLIDIR* *KİTAPTA GEÇEN HİC BİR ŞEY GERÇEK DEĞİLDİR* Öpüldünüzzz...

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Bu bir ASKER ve GERÇEK AİLEM kurgusudur. ‘’Sen benim kaderimsin. Seni bir kez kaybettim, bir daha kaybedemem. Sensiz geçen yıllarımı bana geri vermek zorundasın.’’ ‘’Ben yapamam anla artık. Bu kalp ölü, atıyor ama yaşamıyor. Benimle olursan sen de ölürsün.’’ ‘’Hayır, ben asıl sen yokken bir ölüymüşüm. Bu kalp bir tek seni görünce böyle atıyor ve yaşadığımı hissediyorum. Lütfen, bana izin ver ben de senin kalbini tekrar yaşatayım.’’ ‘’Bilmiyorum. Kafam çok karışık ama kalbim sadece sen diyor her zaman sendin sanki. Her şeye ve herkese rağmen.’’ ‘’Her şeye ve herkese rağmen. Seni bir daha bırakmam.’’ ‘’SÖZ mü Alp?’’ ‘’SÖZ Miray’ım. Bu benim sana asker sözüm.’’ Kıdemli Yüzbaşı Emir Alp Bozkurt Yüzbaşı Aslı Miray Keskin

Asker&öğretmen kurgusu…

Tomris gerçek ailesini bulduktan sonra hayatını düzene sokabilecek mi yada sevilecek mi? Karşısına ne gibi zorluklar çıkacak hep birlikte öğrenelim. Umarım beğenirsiniz🫠

"Emredersiniz komutanım," dedik bir anda hep bir ağızdan. Biz çoktan sırt sırta omuz omuza çarpışacak o birlik olmuştuk. Sayımız azdı belki ama gün gün çoğalacaktık. Birimiz giderse de, yerine başkası gelecekti. "Böyle işte!" dedi Binbaşı Dağdeviren yüksek sesle, "Biz dağların aslanı, Anadolu`nun Kurt`u, buz gibi Asyalıyız. Ne Amerika`ya, ne Çin`e, ne Avrupalısına boyun eğmeyiz. Biz, Pers kralını kana doyurma sözü veren Tomris hatunun, Anadolu topraklarına ilk adımı atmış Alparslan`ın, dünyanın dizlerini titretmiş Timur Han`ın, Cengiz Han`ın, aşılmaz denilen surları aşmış Fatih`in, dünyaya hükmetmiş Kanuni`nin torunlarıyız." İçimde coşkuyla çağlayan bir nehir vardı, dolup taşıyordu. Bir yanımda bayrak dalganıyordu, diğer yanımda istiklal marşı okunuyordu. Bir yanımda dağların sisleri vardı, öbür yanımda dalgalarını kıyıya vuran deniz. Bir yanım kara kış yaşıyordu, bir yanım kızgın kumlara basıyordu. Bir yanımda Ötüken vardı, bir yanımda Anadolu. Bir yanım Her Türk diyordu, diğer yanım Asker doğar diyordu. "Bize bir ülke bıraktı, bayrak bıraktı, marş bıraktı, özgürlük bıraktı, Cumhuriyet bıraktı. Bizim o mavi gözlüye sözümüz var. Bir daha Atatürk gelmeyecek bu ülkeye ama biz onun verdiği topraklarda doğup büyümüş evlatlar olarak hepimiz onun sarı saçından bir tel olacağız. Onun saçının teli bile olamayacağız belki ama uğraşacağız. Allah bu ülkeye bir daha İstiklal Marşı yazdırmayacak!" Sandalyelerimizi sertçe geriye atıp hepimiz selam verdik. "Emredersiniz komutanım!" 🇹🇷🐺🇹🇷

Kıdemli yüzbaşı Alara Çetin bir telefon alır ve hayatı değişir

Her Çarşamba yeni bölüm Yüzbaşı Feza Duman, biyolojik ailesine dair tek izin peşindeyken tayinini Şırnak`a aldırır. Geçtiği dağ yolunda karşısına kanlar içinde bir adam çıkar. Feza kimliğini gizleyerek adamı arabasına alır. Binbaşı Ilgaz Erden, teröristlerin içine sızdığı gizli görevde ifşa olmuştur. Elindeki hayati delillerle ve yaralı şekilde dağ yolunda kaçmaya başlar. Ancak yolda farklı plakalı bir sivil araç görüp durdurur. Peşlerinde ölüm varken karşılaşan bu iki yabancı bir aksiyonun içine sürüklenecek. Karanlık köy yollarında, mermilerin gökyüzünü yırtarak geçtiği bu gecede başlayan bu tanışma; ihanetle, sırlarla, ölüm kalım mücadelesiyle ve derin bir çekimle sınanacaktır.

“Ömür, geçip giden sonu belli olmayan bir yoldur.” derdi annem. Küçükken bilmediğim hiçbir şeyi yapmazdım. Ne bilmediğim bir yola girerdim ne de bilmediğim bir şeyi yerdim. Ama şimdi buradayım. Bilmediği hiçbir yola girmeyen o kız şimdi bilmediği o yolun tam ortasında… Bilmediğim insanların yanındayım. Ne bildiğim bir dille konuşuyorlar ne de bildiğim yemekleri yiyorlar. Tek gayem buradan çıkmak ama burada geçirdiğim üç yılın bana öğrettiği şeylerden birisi de buraya giren yıpranmadan çıkamıyor. Eskiden bilmediği şeylerden korkan çocuk şimdi yok. Neden mi? Çünkü… Bu sefer korkuya yer yok! Tek hedef:Görevi tamamlamak.

Bir yanda neşteriyle hayat veren Cerrah Birkan Karaca, diğer yanda namlusuyla adalet dağıtan Teğmen Gece Ulusoy. Bir yanda vatan toprakları için çarpan yürekler, diğer yanda bir mezar taşında kuruyan papatyalar... Gece’nin karanlığına Birkan’ın ışığı yetecek mi? Yoksa bu yangın, dokunan herkesi küle mi çevirecek? "Gerçekler insanı çürütürse, gerçeklerin getirdiği acılar mahvetmez mi? Mahveder."

Yıllar neleri unutturur? Özlemek için illa görmek mi gerekir? Bir yuva sıcaklığını , kokuyu veya sesin hasretini çekebilir misiniz? O çekmişti. Yüzbaşı Erdem Pusat Bozkurt - Ailesinden beklediği tek şey sevgiydi onun. Hep başarmaya en iyisi olmaya çalıştı gözlerine girebilmek için. Ama bir gün o çabanın boşa gittiğini ve kendini olmayacak bir hayale kaptırdığını öğrendi. Sonrasında ne sevilmek istedi ne de sevmek. Acı vereceğine inanıyordu çünkü. Tüm bunlara rağmen en çok olmak istediği yerdeydi o. Üsteğmen Cansu Karataş. - - - Kitap tamamen bana aittir. Lütfen izinsiz (ç)almayın!

"Yine emirlere uymadın." Soğuk sesi, gecenin sessizliğini bıçak gibi kesti. Gözlerinde öfke yoktu. Daha beteri vardı: Hayal kırıklığı. "Yine bir hayat kurtardım," dedi diğeri. Sırtına dayadığı kayanın soğukluğuna rağmen başını dik tutuyordu. "Kendi hayatını hiçe sayarak." "Sana ne benim hayatımdan?" demek istedi. Diyemedi. Onun yerine: "Senin gibi sadece emirleri uygulamıyorum." Kısa bir sessizlik oldu. Sonra tokat gibi gelen kelimeler: "Senin özgürlüğün, başkalarının mezarı olabilir." Gözlerini kaçırmadı. Dudakları acı bir gülümsemeyle kıvrıldı. "Senin disiplinin de bir çocuğun mezarı olacak bir gün." Olmuştuda. Aralarında yalnızca bir adım mesafe vardı ama bu, bin kilometrelik bir suskunluk gibiydi. Aynı safta savaşıyorlardı. Aynı timin parçasıydılar. Ama farklıydılar. Biri görev için yaşıyordu. Disiplinliydi, sertti ve asla geri adım atmazdı. Duygularını güçle bastırır, zayıflığa yer vermezdi. Diğeri de öyleydi. Sert, soğuk ve kararlı. Kalbindeki ateşi kimse görmezdi ama o ateş, onu daha da dayanıklı kılıyordu. İnatçıydı; sınırlarını zorlar, kimseye boyun eğmezdi. İkisinin de kendi doğrusu vardı. Ve her doğrusu, diğerinin sınırlarını zorluyordu. Aynı bedenin iki ruhu gibiydiler. Aynı gökyüzüne bakıyordular. Ama o bedendeki kurtlar farklı yönlere yürüyordu. İkisi de kendi yolunda savaşçıydı. Kurtun iki yüzüydüler. Ve biri mutlaka diğerini ısıracaktı. Tüm kurgu hayal ürünüme aittir! Küfür ve argo kelimeler içerir.

Asena Umay Gece`nin o savunmasız yaşındaki adıyla Defne`nin gerçekleşlerle yüzleşmesi 2 yıllık görevden sonra soluğu Antalya`da alması yetimhane anıları aile demeye binbir şahit gerekecek insanlardan yaşadığı herşey boşa mıydı yoksa o ailede aynı mıydı

Dünyadaki savaşı durdurmak için bir ayaklanma başlatan Asel bu savaşta gücü için yardım istediği mafya lideri Alparslan ile birlikte bu savaşı başlatırlar. İkisinin de ortak gayesi vatan ve Türk devletlerinin birleşmesidir, peki amaçlarına ulaşabilecekler mi?

Dikkat: İlk bölümler düzenlenmeye alınacaktır. Acemi bir dil okumak istemiyorsanız düzenlenme bittikten sonra okuyunuz. Çocukluğu ne kadar zor geçerse geçsin vatanı için çalışıp çabalayarak bir bordo bereli olan Kıdemli Üsteğmen Sıla Gündoğdu timi şehit olduğunda bir yıllık bir göreve gider. Geri döndüğünde yeni bir time atandığını, bununla birlikte doğduğu şehre tayini çıktığını öğrenir. Görevine yeni timi ile devam ederken bir telefonla gerçek ailesinin bildiği aile olmadığını öğrenir. Bu haber onun için büyük bir yıkım olur. (Hem kitappad hemde wattpad üzerinde Zirve ve Gölge adında yazılan ilk ve son kitaptır.) ♦♦♦ Asker ve Gerçek aile kurgusudur. Kurgu ve kitap kapağı şahsıma aittir. Kitapta yazılan her şey hayal ürünüdür. Herhangi bir çalıntı durumunda işlem yapılacaktır, buna kitap adı da dahildir. Elbette eleştiriler olacaktır ama lütfen düzenleneceğini göz önüne alarak yorum yapınız. Umarım beğenirsiniz 🫶🏻 Alıntı paylaşımları için İnstagram Hesabım: asil_kalem

1 yıl boyunca teröristler tarafından esir tutulan Pilot üsteğmen Petek Ela Keskin. Ve onu kurtarmaya gelen Yüzbaşı Mert Kaya. Bu hikayeyi okumaya hazırmısınız?

Zorlu şartlarla başa çıkmayı öğrenmiş, hayatta kalmış bir kızı yıkabilir misiniz? Hiç sanmıyorum. Sanmıyordum . Ben Eftelya. Eftelya Erkenci. Erkenci holdingin sahibi Ali Erkenci`nin tek kızı ve pekte sevilmeyen çocuğuyum. Ama her şeyden önemlisi ben Eftelya, kendi yolunda ilerleyen, bin kere düştüyse bin kere kalkan Eftelya. Ailemin baskılarından, sevgisizliğinden kurtulup hayalim olan meslek için evi terkettiğimde aslında her şeyi göze almıştım. Ama yıllar sonra gelen o telefon,işte o telefon beni bir kere daha yıktı. Kalkar mıyım? Kalkabilir miydim bir kere daha? ‼️‼️Kitaptaki kişiler , olaylar kurum ve kuruluşlar hayal ürünüdür. Gerçekle ilgisi yoktur.

İzmir`den Ankara`ya amcası için gelen Selis Korkmaz bir time katılacağıdan haberi yoktur. Aral Demir Öztürk timine yeni bir kişi istemediği için şansızdı. Böyle bir sürprizle karşılaşacağıdan haberi henüz yoktu.

Şehit olmak.. Bu kadar kolay mıydı? Yalnızca bir kelimeden mi ibaretti. Yaşanan acılar, verilen mücadeleler, yapılan iyilikler ve daha nicesi.. Bir kelimeye nasıl sığardı. Hatta nasıl yok olurdu? Hayat bu kadar mı acımasızdı? Evet, öyleydi.

Deli Timi, "imkansızı başarmak" mottosuyla çalışan, sınır tanımayan bir askeri timdir. Hayatları, tehlikeli ve gizli görevlerle şekillenirken, birbirleriyle olan ilişkileri onları sadece asker olarak değil, bir aile olarak da birbirine bağlamaktadır. Devrim Komutan`ın liderliğinde, timin her üyesi, görevde hayatta kalma mücadelesinin yanı sıra, kendi iç savaşlarıyla da yüzleşir. Fakat her şeyden önce, bir şey kesindir: Hedef yok, sınır yok.

Bekleyiş. (Asker & Asker) "Çünkü benim ruhum hâlâ o karanlık odada işkence görüyor…" Şahin Timi’nin Kıdemli Üsteğmeni Gazel Türkoğlu, yedi yıl önce timiyle birlikte çıktığı bir görevde pusuya düşerek esir alındı. Ölümleri izledi. Ölümü hissetti. Ölümlere sebep oldu. Ölümün her gün yanı başında olduğu bu esaret, ona yalnızca acıyı ve kayıpları değil, yaşaması için bir sebep de verdi: İntikam. Öldükleri düşünülmesine rağmen Şahin Timi’nin izini süren, Ayaz Timi’nin komutanı Atlas Karahan ve timi onu bu cehennemden kurtarana kadar Gazel her şeyin bittiğini sanmıştı. Ama geçmişin izleri silinmiyordu. Timi, hayatı ve kendisi paramparçaydı. "Biz artık ölümü bekleyen cesetlerdik." En zoruydu, savaşın içinde "her şeyim" dediği her şeyin ondan koparılması. Kökünden sökülen bir çiçeğin yeniden yaşam kurmaya çalışması gibiydi. Noktayı koyarak pes edebilirdi. Ama intikam hâlâ alınmamıştı. Ve bazı savaşları, yalnızca hayatta kalanlar kazanabilirdi. Umut olduğu sürece bekleyiş daima vardır. Çünkü her bekleyiş, başka bir bekleyişe kapı açar. "Hayatımı kurtardınız, teşekkür ederim." "Hayatımı kurtardım, rica ederim." İlk yayım tarihi: 08.01.2025 Bu kitaptaki olaylar ve kişiler, yer, mekan ve zaman tamamen kurguda ibarettir. Gerçekle hiç bir alakası yoktur.

Gerçek ailem ve askeri kurgudur. İyi okumalar