İstanbul’un kalbinde atan bir hastane : SBÜ Şişli Hamidiye Etfal. Biri acil servis uzmanı, diğeri kalp damar cerrahı olan iki doktor: Dr. Asya Elverdi ve Dr. Miraç Tunç. Bir gece ansızın verilen kırmızı kod çağrısıyla, hayatları kesişir. Kritik bir vakada birlikte savaşırken, kalplerinde yıllardır susturdukları hisler uyanır. İlk görüşte başlayan bu tutkulu aşk, yoğun nöbetler, hayat kurtarma çabaları ve kişisel travmalarla sınanır. Asya’nın geçmiş yaraları, Miraç’ın ailesine dair sırları ikisini birbirine daha çok bağlarken; hastanenin duvarları aşklarına şahitlik eder. Zamanla, kırmızı kodla başlayan hikâye, iki çocuğa ve sonsuz bir sevgiye dönüşür. Çünkü bazı aşklar, kalp durduğunda başlar. Ve bazı hayatlar, “Beyaz Kod” ile sonsuz huzura kavuşur.

Diş Hekimi Efe Mert Güneş ve Diş hekimi asistanı Gökçe Aslantaş`ın tesadüf eseri karşılaşmaları sonucu doğan aşk.

Ne bilim daha karar vermedim

Mafya erkek ve dik başlı kız Peki bunların aşkı nerede başlıyor?

Mavin gökyüzüm, kızılım albayrağım olsun! Sıcacık bir adam. Soğuk bir tende yaşar mıydı? Ateş, buza aşık olur muydu? Olmuştu. Yıllar öncesinden bir tutkuydu bu. Mesafeler girsede araya, bileklerinde ki kırmızı ip hiç kopmadı. Unutulsada anılar, kalbin bir köşesinde kaldı hep gülümsemeler. Şimdi ise mesafe yine sıfırlandı. Adam, kadını kendi yanına getirdi. Ateş, buzu eritir miydi? Yoksa amansız buz, ateşi de yok eder miydi? Kırmızı bir kurdele ile birbirine bağlanan iki kalp. Birisi buz, diğeri ateş. Kimin yelleri daha sert esecek, kimin kalbinin ateşi daha da harlanacak?

Çiçekler güzel olduğu için değil, mezarlarda da açabildiği için değerlidir: tıpkı sevginin çirkin bir kalpte bile filizlenebilmesi gibi. Ölüm her zaman vardı bizlere; doğarken, öğrenirken, yaşarken ve ℎ𝑖𝑠𝑠𝑒𝑑𝑒𝑟𝑘𝑒𝑛. Hep ölmüştük aslında.

İnsanlık için basit, sıradan hatta ve hatta belki de önemsiz diye nitelendirebileceğimiz bir günde tanışan ve birbirlerinin destekçisi olan bu üç gencin hikayesine hazır mısınız? Ya da boşverin, hiç sormamışım sayın. Efsaneler zamansız ve habersiz gelir. Ama siz yine de hoşgeldiniz.

Asker elindeki biletle bankta oturuyordu. Kız karşısına oturduğunda göz göze gelmediler. Sadece aynı anonsu dinlediler. Kız bir süre sonra fısıldadı: — “Gidiyorsun, değil mi?” Adam başını salladı. — “Evet.” — “Dönenler daha zor bakıyor hayata,” dedi kız. — “Gidenler daha zor bırakıyor,” dedi adam. O an ilk kez göz göze geldiler. Ne isim vardı ne söz. Ama ikisi de bu karşılaşmanın tek seferlik ama gerçek olduğunu biliyordu. 11.01.26

"...gitme Firuze... bırakma beni" kulaklarında hala Hasanın sesi yankılanıyordu. Aradan onca zaman geçmesine rağmen hala ilk günki gibiydi. Her şey değişmişti bir tek bu ses aynı kalmıştı. İşte kim bilebilirdi ki duyduğu bu son sesin hayatının dönüm noktası olacağını. Kim bilebilirdi ki olmaz denilenlerin hayatın sana sunmayıp bak nasıl olduruyorumu yaşattığını. "ihanet,öfke,aşk,kariyer ,tutkunun birbirlerine sarıldığı bir hikaye"