Flaş patladı; o bembeyaz, keskin ışık bir anda yüzüme çarptı. Gözlerimi kapatmadım, aksine meydan okurcasına başımı dikleştirdim. Göğsümün düzensiz iniş kalkışlarını bastırarak nefesimi sabit tutmaya çalıştım. Bileklerimdeki soğuk metal kelepçe, her hareketimde tenimi acımasızca kesiyordu; elimin titremesini en aza indirmeye, o zayıflık belirtisini gizlemeye çalışıyordum. "Sağa dön!" Polis memurunun sert ve aşağılayıcı sesi buz gibi yankılandı odada. "Sabaha kadar bekleyemem," diye ekledi sertçe. Komutuyla birlikte yavaşça sağa döndüm. Flaş tekrar patladı, kör edici ışık bir kez daha zihnimi yaladı. Derin bir nefes aldım, ciğerlerimi emniyetin o ağır, tozlu havasıyla doldurdum. "Sola dön dedim sana, hadi! Uyuşukluğun sırası değil." Bana bir suçluymuşum gibi değil de, bir nesneymişim gibi bakan o adama karşı sessizce sola döndüm. Tekrar flaş patladı; ışık bu sefer her şeyi, odadaki çıplaklığı ve üzerimdeki baskıyı daha da gerçek kılıyordu. Titreyen ellerimle göğüs hizamda tuttuğum kodlu plakaya son bir kez baktım: İstanbul Emniyeti İsim Soyisim: Orelia Soydan Dosya No: 458921 Tarih: 12.10

Bilinmeyen Dünya`nın içine giren Almila, kaybolan eski sevgilisi Yavuz ile karşılasacaktır. Fakat bilmiyorlarki aralarından birisi buna izin vermeyecek... (Küfür içermez)

"Dikişlerinde sorun yok." Ulaş yarasına baktı. Leyla sırıtıp makasla gazlı bezi tuttu. "Korkmuyor musun? " Ulaş kafa salladı "Neden korkayım?" "Ne bileyim sizin tim iğne görünce ayılıp bayılıyor da." Ulaş hafif sırıttı "O da bizimkilerin ayıbı."

"Sayın seyirciler bugün haber konumuz ne yazık ki yayılmak üzere olan salgın. Herkesi tedirgin eden bu salgının adı kelebek, insan vücuduna girdiği an tamamen kontrol bu virüstedir. Endişe etmeyiniz sadece kısa bir süreliğine evden dışarı çıkmayınız. Sağlık bakanlığımız ve çalışanlarımız bu konu hakkında çalışıyorlardır."

--- Önsöz Ben Wiusa. Beni unuttular. Öyle sandılar. Bir zamanlar ateşle mühürlenmiş bir lanettim— şimdi ise gölgelerin içinden yürüyen, Gümüş Diş’in yegâne taşıyıcısıyım. Dost dediklerim ilk ihanetti. Ustam büyümü mühürledi. Kanımdan doğanlar sırtını döndü. Ama kılıcım sessiz kalmadı. Ve hiçbir mühür… sonsuza dek dayanmaz. Ay ışığı benim yeminimdir. Her adımımda sırlar uyanır, kadim yaratıklar gözlerini açar. Beni arayanlar ya cevap buldu… ya da kayboldu. Çünkü bu yolun sonunda sadece biri kalacak. Ve o… ben olacağım...

espri yaptım ;)