Attığın adımlar seni nereye götürüyor? Renklerin anlamı gerçekten var mı? Doğru dediğin şey, gerçekten doğru mu? Kendinden kaçarken, kendini bulabilir misin? BELKİ DE BU KİTAP, SENİN KENDİNE ATTIĞIN İLK ADIMDIR. Sözlerin iyileştirebileceğine inanıyorum. Yazdıklarım bir umut, bir farkındalık, belki de karanlıkta atılmış küçük bir ışık olsun istedim. Eğer bu satırlar sana dokunduysa, bu yolculuk birlikte anlam kazandı.

Geceye Kalanlar gülüyordum ama içim kırık kimse anlamadı içimdeki sessizliği gece bile sustu bazen çünkü gece bana hep daha dürüsttü

Bu diğer yazdığım kurgu gibi değil. Burda yazdığım şiirleri paylaşıcam. Umarım şiir sevenlerin dikkatini çeker.

Şiir Hayat gibi başı ve sonu olan, İçerisinde umut, mutluluk ve hayaller barındı

Bu bir şiir kitabı. Ama öylesine yazılmış dizeler değil. Bu, 28 Eylül 2024 sabahı saat 05:30’da annemi kaybettiğim an içimde kopan sessizliğin sesi. Ben o sabah bir evlat olarak eksildim. Sadece birini değil, sığınacak bir omuzu, bir duayı, bir kokuyu, bir gülüşü yitirdim. Kalemim elimde titredi, gözyaşım kâğıda düştü, ve kelimeler birer ağıt oldu. Bu kitapta anneme yazılmış şiirler var. Hepsi içimden geldiği gibi, düzenlemeden, saklamadan, süsleyip örtmeden… Gerçek bir acının yalınlığıyla. Eğer bir gün annenin sesine uyanamayacak kadar büyüdüysen, ya da hâlâ onun yokluğuyla küçülüyorsan içten içe… Bu sayfalarda seni de anlatan bir şey var. Çünkü bu sadece benim değil, annesini kaybeden her evladın şiir kitabı.