Bu mahalleye taşınmak başta güzel bir fikir gibi gelmişti. Taa ki, onunla tekrar karşılaşana kadar! Ben nereden bilebilirdim bu kızın ev sahibimin kızı olduğunu. Tesadüfler benim için her zaman imkansızdır. Ben bu hayatta tesadüfe inanmam! Ya hedef benimdir! Ya da korumak istediklerim hedeftedir!

Yalnızlığın gölgesinde olan iki kişinin, sevdalarına şahit olmak ister misiniz?

Açelya, sevdiği adamın ihanetiyle dağılmış bir kadındı. Güvendiği her şey bir anda yıkılmış, kendine bile yabancı hale gelmişti. Günler geçtikçe sessizliği büyüdü, gecelerse alkolle doldu. Unutmak istedikçe daha çok hatırladı, kaçtıkça aynı yere döndü. Bir gece, karanlıkla birlikte o adam girdi hayatına. Ne tesadüf ne de kaderdi bu; sadece iki farklı ruhun kısa bir kesişmesiydi. Ama bazı karşılaşmalar, insanın hayatını sessizce değiştirirdi. Eylülzede: Bir mevsimin hüznünden sağ çıkamamış insan.

•Tüm hakları saklıdır. •Bu eserin hiçbir bölümü, yayıncının ve/veya yazarın yazılı izni olmaksızın, elektronik, mekanik, fotokopi, kayıt veya başka herhangi bir yolla çoğaltılamaz, dağıtılamaz veya iletilemez. •Kapak tasarımı şahsıma aittir. ❕ Bu eserde adı geçen kişi, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişilerle, kurumlarla ve kurumsallaşmış olaylarla herhangi bir bağlantısı yoktur. ________________________________________________________________________ "Belkide gerçekten lanetlidir gözlerin.Lakin aşktan mı,lanetten mi bilmem ama tutulu verdim ben o gözlere.Hayat buldum ben o gözlerde." Aşkı uğruna yalanlar söyledi Güzce,yalanlar uğruna aşkı yaşadı Viran. Sevdi,sevdaya yandı;kaçtı,yakalandı;martaval etkisine kapılıp aşkı uğruna savaştı...En başında bir yabancının gözlerinde kendi yıkımını gördü,Güzce.En sonunda ise o yabancının gözlerinde kendi sonuna şahitlik etti. Her şeyden öte sevdi,sevdalandı.Lakin sevda onu cefaya mahkum etti.Yarayı açan,yara bandı oluverdi. Kadere yazılan,gurbete hapsolanın teslimiyetiydi. Bir kış günü,yağan ilk karla beraber yeni bir oyunun ilk perdesini aralandı. Sahne ışıkları yandı,perdeler açıldı ve seyircilerden gelen alkış tufanıyla beraber oyun başladı. Başrolller belliydi: Güzce Tunalı.Evet,aşkı uğruna yalanlar söyleyen. Kürşat Viran Kunter.Evet,yalanlar uğruna aşkı yaşayan. Zaman geçti,yeni bir oyunun satırları atıldı. Kürşat, yalnızca görevi gereği değil; vicdanının çağrısıyla Güzce`nin yanında kaldı. İkisi de suskunluklarına yenildi ama her bir ah,her bir vah biraz daha yakın etti onları. Yasın içinden filizlenen bu bağ, ne zaman aşka dönüştü, kimse anlayamadı. Ama bir askerin taşıdığı üniforma,bir kadının yüreğinde filizlendirdiği aşk,bu iki kalbin önüne duvar gibi dikildi. "Bazen en derin bağlar, en imkânsız yerlerden doğar. Ve aşk, en çok suskun bakışların içinden fısıldar."

Üsteğmen Levent Demiray… Tıbbi laboratuvar Deniz Arslan…

Mizgin Kalyoncu, şımarık ve prenses gibi yetiştirilmiş bir ressamdır. Gümüşhane`nin bir köyünde yaşamaktadır. Sıcak bir yaz gününde, festivalde horon teperken yanında oynamaya başlayıp kavga ettiği askerin, aslında küçükken evlenip Almanya`ya gitme sözü verdiği çocukluk arkadaşı olduğunu bilmemektedir. Ağır başlı Yüzbaşı Sadi Ilgaz ile patavatsız Mizgin`in atışmalı aşk hikayesini okumaya ne dersiniz?

Ben seni seviyorum...kardeşimden farksız o hem 5 yaş küçük...ufaklıkla ne işim olur... Dizlerimin üzerinde eğilip kapıya biraz daha yaklaştım.. -Bin gönlüm olsa birini vermem.. Benim gözüm sadece seni görür... Hem görmedin mi erkek çocuğundan farksız.. Kıskanacağın son kişi bile değil... Titreyen dizlerimle ayağa kalktım... Perdeyi araladım.. Balkona çıktım.. Semih gelen sesle başını bana çevirdiğinde.elinde telefon öylece kaldı... Gözlerine baktığımda anlamıştı onu duyduğumu.. Balkonda duran kitabımı aldım ve tekrar içeri girdim... Kapıyı kapatıp perdeyi çekmeden son kez yüzüne baktım.. Ve o perdeyi kapattıktan sonra yıllarca onun olduğu tek bir gün açmadım...

Kıdemli Üsteğmen Alparslan Türkoğlu (29), askerliğin ciddiyetini Rizeli fıkra kahramanının neşesiyle harmanlamış, disiplinli olduğu kadar da dertli bir adamdı. Derdi mi? Annesinin bitmek bilmeyen evlilik baskısı! Bu baskıdan kaçmak için Mardin`deki görevine sığınıyordu. Ela Ayyıldız (26) ise hayatını babasından kalan emekli maaşı üzerine kurmuş, gururlu ve ailesel yaraları olan, yalnız bir kadındı. Onun için en kutsal şey, o maaşın kesilmemesiydi. İki zıt kutup, İstanbul’daki bir düğünde, damadın adaşı olan Alparslan’ın şahitlik koltuğuna oturmasıyla bir araya geldi. Nikâh memurunun aceleciliği ve yanlış uzatılan bir defter yüzünden, Alparslan ve Ela, `şahitlik yemini` yerine farkında olmadan birbirlerine "Evet!" dediler ve yasal olarak evlendiler! Ela için bu, hayat damarının, yani emekli maaşının kesilmesi demekti. Alparslan içinse vicdan azabı, annesinin baskısından kurtulma fırsatı ve... hayatının en komik hatası! Bu yanlışlığı düzeltmenin tek yolu mu? Bir süre evli taklidi yapmak! Alparslan`ın Mardin`deki Fırtına Timi`ne, Ela`nın ise Alparslan`ın kalbine giden yol bu sahte evlilikle açılacaktı. Bir komutanın görev aşkıyla, bir kadının geçim derdinin, yanlışlıkla kıyılan bir nikâhla kesiştiği bu romantik komediye hazır mısınız?

Bir ihbar ve yanlış adrese yapılan baskın. tamamen masum bir öğretmen ve gözü vatandan başkasını görmeyen vicdanını şehit arkadaşlarının kanında bırakmış gözü kara bir üsteğmen. masumiyetini kanıtlamaya çalışan bir kadın ve onu konuşturmak için her türlü işkenceyi gözünü kırpmadan yapmaya hazır bir adam. Aşkı hiç tatmamış taş kalpli bir adamın kalbinde çiçekler açtıracak olan kadın.

Bu bir anlaşmalı evlilik kurgusu. En azından onlar öyle sanıyordu. Savaş Ali pusulası bozuk bir gemi. Asude`nin kıyılarına demir atınca öğrenecek pusulasız da yön bulabileceğini. Pamuklara sarılarak büyütülen Asude... Egenin huzurlu kıyılarından Karadenizin hırçınlığına düştüğünde anlayacak oyun oynamanın meşakkatini. Bir denklemde olmaması gereken her şey bir araya geldi. Savaş Ali evlilik baskısından kurtulmak için Asude`ye bir teklifle gitti. Onun için uygun gelin zaten seçilmişti ama Savaş için bu kabul edilemezdi. Madem kaçamıyordu evlilikten, gelinine de kendi karar verebilirdi. Babaannesi bir gelin sahibi olacaktı, onun istediğinin tam tersi özelliklerde olması Savaş`ın suçu sayılmamalıydı. Ya da bu kanıya Asude`yi tanımadan varmasa mıydı? Savaş için bu plan her şeyiyle mükemmeldi aslında. Ayarsız dilini, ipe sapa sığmaz gülümsemelerini, oyunbaz hallerini görene kadar çok da emindi. Sonra onun aslında bir GÖNÜLÇELEN olduğu ile yüzleşti. İKİ OYUNBAZ, VASAT BİR PLAN VE PİYANGODAN ÇIKAN AŞK! Her şeyin karma karışık olması için lazım olan her şey onların elindeydi...