Bayram sabahıydı... Yeni ütülenmiş elbisemle, saçlarıma annemin özenle taktığı tokayla kapının önüne çıkmıştım ki, komşumuz Fadime Teyze elinde şeker tabağıyla çıkageldi. Gülümseyerek, "Seni torunuma alacağım, haberin olsun!" deyiverdi.O an sadece gülümsedim, belki biraz da utandım. Ama nereden bilebilirdim ki o laf, hayatımın tam ortasına düşen bir yıldırım olacak?Ben Kübra. Mahallenin sessiz, içine kapanık, kitaplara sığınan kızıydım. Oysa Berk... Fadime Teyze`nin şehir dışında okuyan, eli cebinde, dili sivri, ama gözlerinde bir şeyleri eksik bir çocuktu. İlk başta birbirimize sadece uzaktan baktık. Sonra baktıkça tanıdık, tanıdıkça değiştik.Bir anda nişan, düğün muhabbetleri havada uçuşurken, ben kendi içimde bir savaş verdim. Çünkü bu hikâyede sadece aşk yoktu... Aile baskısı, geçmişin izleri, iki farklı dünyanın çarpışması vardı.Ben neydim onun hayatında? Bir seçim mi, bir dayatma mı, yoksa gerçek bir şans mı?Bu kitap, bir lafla başlayan, ama her satırında cesaret, aşk, gözyaşı ve umut olan bir yolculuğun hikâyesi."Bir Bayram Sabahı" benim hikâyem.Belki senin de. kitap kendi şahsıma aittir kapak kendi sahasıma aitir

“Ben Rozerin… Bu topraklarda adımı bilmeyen yoktur. Ama beni tanıdıklarını sananlar, aslında hikâyemin en karanlık sayfalarına hiç bakmamışlardır. Hayatım küçük bir köyde başladı. Kendi halimde, sessiz ve sakin bir kızdım. Fakat kaderin bana sunduğu yollar hep dikenlerle kaplıydı. Ailem, gelenekler, töre… Her biri bana ‘sus’ diyordu, ama ben sustukça içimde biriken fırtına büyüyordu. Bir gün, hiç istemediğim bir şekilde, başkalarının verdiği kararlarla bir evliliğin içine itildim. Sevmediğim bir adama ‘eş’ demek zorundaydım. O evde nefes almak bile ağır gelirken, kendimden başka kimseye güvenemeyeceğimi öğrendim. Kaynanamın bakışları, eltimin sözleri, evin içinde sessizce işleyen hesaplar… Herkes birbirinin sırtına gülümserken arkasından hançerini hazırlıyordu. Ben ise buna izin vermemeye kararlıydım. Günler geçtikçe, hayatta kalmanın tek yolunun güçlü olmak olduğunu anladım. Kendimi savunmayı, lafı tam yerine söylemeyi, hakkımı almayı öğrendim. Bazen sertleşmek zorunda kaldım, bazen gözyaşlarımı kimse görmesin diye geceleri yastığıma gömdüm. Ve bir gün… Hayat, bana hiç beklemediğim bir sınav sundu. Evimin kapısından giren bazı insanlar kaderimi tamamen değiştirdi. Dost sandıklarım düşman, düşman bildiklerimse bazen en büyük sırdaşım oldu. Şimdi anlatacağım şey sadece bir aşk hikâyesi değil. Bu, törelerin gölgesinde, kadın olmanın bedelini ağır ödeyen bir kızın; kendi sesini bulma, ayakta kalma ve kendi kaderini yazma hikâyesi. Ben Rozerin… Ve bu, benim gerçeğim.”

!Kitap fantastik değildir! Alya Ravza... Hayat onu sokaklara terk etmişti; küçük yaşta öğrenmişti bir tek kuralı: hayatta kalmak için hızlı olmalı, zekâsını silah gibi kullanmalı ve asla güvenmemeliydi kimseye. Gölge gibi sokakları arşınlarken, adını duyurmadan yaşamak bir yetenek, hayatta kalmak ise bir sanattı onun için. Ama o gece her şey değişti. Ormanın derinliklerinde, kimsenin ulaşamayacağını sandığı o ıssız ev... Alya ve çetesi için sıradan bir işti; bir hırsızlık, birkaç dakikalık bir risk. Ta ki kapı aralandığında içerideki sessizliğin yerine ölüm kadar soğuk bir gözle karşılaşana kadar. Bora Yaman... Adı fısıltılarda dolaşan, acımasız, güçlü ve yıkılmaz bir mafya lideri. Alya`nın dünyasını baştan sona alt üst eden adam. O andan itibaren zaman durdu, nefret ve çekim arasında tehlikeli bir oyun başladı. Alya, özgürlüğü için savaşırken bir yandan da kendini onun dünyasına çekilmiş buldu; bu esaret, bir savaş gibi başlamıştı ama çok geçmeden başka bir şey olmuştu: bir bağ, hem karanlık hem de büyüleyici. Ve Alya Ravza öğrendi: Hayatta kalmak sadece sokaklarda değil... kalbinin en karanlık köşelerinde de savaşmayı gerektiriyordu.

(Berdel kurgusudur ) 🕊 "Sessizliğin Bedeli" Küçük yaşta konuşma yetisini kaybeden Beritan, dünyayı sessizliğin içinde yaşamayı öğrenmiş bir kızdır. Bir gün pazarda kendine bir elbise bakarken, cebindeki paranın yetmediğini fark eder. Tam o sırada, arkasından gelen yabancı bir ses yankılanır: "Hanımefendinin elbisesi benden olsun." Ama Beritan için bu söz bir nezaket değil, bir tehlike işaretidir. Çünkü onun dünyasında yabancılara güvenmek yasaktır, konuşmak bile... Koşarak pazardan uzaklaşırken arkasında kalan o adam, belki de hayatını tamamen değiştirecek kişidir. Ama Beritan bunu henüz bilmiyor. Belki bazen bir sessizlik, binlerce kelimeden daha çok şey anlatır. 🌙 yaş farkı vardır