Hayat, bazen en güvenli limanlarda bile fırtınalarla karşılaştırır bizi. Nazlı, korunaklı dünyasında büyürken, kendi sınırlarını keşfetmeyi ve özgürlüğün ne anlama geldiğini öğrenmeye başlar. Ancak, sevmek özgürleştirir mi yoksa daha derin bir tutsaklığa mı sürükler bilinmez. Bazen kalp, aklın bile anlamakta zorlandığı bir yol seçer. Bu yolculukta, Nazlı, yasak bir aşkın gölgesinde kendi kimliğini ararken, sevgiyi ve özgürlüğü yeniden tanımlayacak. Bu hikaye, bir genç kızın büyüme sancıları, kalbinin en derin köşelerindeki arzuları ve yasaklanmış bir aşkın kaçınılmaz çekim gücü üzerine… Kimi zaman hüzünlü, kimi zaman umut dolu, ama her daim içten bir öyküye adım atmaya hazır mısınız?

öğeleri içerir, yaşı küçük olanlar uzak dursun. Kimsenin çocuğunu kontrol edememesi, benim mesuliyetimde değildir. Dün gece beni üzmemek -belki de korkutmamak- için bitirmediği lafını bitirdi: "Senin güvenlik anlayışın, benim güvenlik anlayışıma uymuyorsa; benim de kendi isteklerimi devreye sokmam gerekir." Tehdidi zihnimin içinde bir yankı etkisi yarattı. Yine aynı şeyi yapıyordu. Benden çok çok güçlüymüş; aramızda ezici bir fark varmış gibi hissettiriyordu. İsteyerek ya da istemeyerek, o çok kibirliydi; tıpkı Karan gibi. Zehirli dilinden kelimeler dökülmeye devam etti. "Açlıktan bayılacak hale geldiğinde, seni taşımam gerekecek. Ne tuhaf değil mi Eren? O küçük miden varlığıma dayanamadığından bulanıyorsa, seni kollarım arasına almam gerektiğinde ne hale geleceksin kim bilir?" Bunun üstüne ona baktım. Sadece baktım. O da bana baktı. Bu sözleri söylerken, beni kıracağını biliyordu. Yine de yapmıştı. Dudaklarımı yaladım, gözlerimi başka bir yana çevirdim ve sonra tekrar ona döndüm. Düz ve robotik bir sesle, "Geber, piç kurusu." Dedim. Daha fazla yüzüne bakarak kaybedeceğim zamana değmezdi, arkamı döndüm. Kapı kilidini açtığım anda, ansızın gaza bastı ve biz son sürat ilerlemeye başladık.

Bir anda kolumdan tutulup sandalyemden kaldırılmanın verdiği sinirle adamın suratına bi yumruk geçirdim. Adam silahıyla havaya ateş açtığında kafede ki insanlar çığlık çığlığa kaçarken arkalardan biri silahını bana doğrultup "Bir hamle daha yapayım deme" Evet yine kaçırılmak üzereydim ve bu sefer beni kurtaracak biri yok diye düşünüyodum. 𝕂𝕚𝕥𝕒𝕓ı 𝕤𝕖𝕧𝕖𝕔𝕖𝕘𝕚𝕟𝕚𝕫𝕕𝕖𝕟 %𝟙𝟘𝟘𝟘𝟘 𝕖𝕞𝕚𝕟𝕚𝕞 𝕓𝕚𝕣 𝕜𝕚𝕥𝕒𝕡 𝕚𝕝𝕜 𝕓𝕠𝕝𝕦𝕞𝕖 𝕘𝕠𝕣𝕖 𝕪𝕒𝕣𝕘ı𝕝𝕒𝕞𝕒𝕪𝕚𝕟 𝕔𝕦𝕟𝕜𝕦 𝕤𝕖𝕧𝕖𝕔𝕖𝕜𝕤ı𝕟ı𝕫. 🎀💖𝕔̧

WATTPADDE 1 MİLYON OKUNDU<3 Kimsesiz bir kız, bir teknoloji dehası ile karşılaştığında, aralarındaki çekim nelere sebep olacak. Karanlık bir hayatın içindeki mutsuz Pars Katipoğlu, kokteylindeki bir garsonun tepsisine kalbini bırakıp kaderlerini bir mendille bağlayacak...

Takıntılı bir mafyanın aşkı

Fiyatlarının paha biçilmez olduğu mobilyalardan oluşan kocaman bir yatak odasında tutsak olduğumdan mıdır içimdeki bu kapana kısılmışlık? Ya da altın kafesteyken bile çöplüğümü özlediğimden midir? Aklıma o mavi gözleri geldi. Ondan nefret ediyordum. Beni zorla kendine bağlayarak ona aşık olmamı bekleyecek kadar kafasızdı. Bana aşık olduğunu söylüyor ama aynı zamanda beni tutsak ediyordu. Ben tutsak olacak kadın mıydım? Asla! Bunları düşünürken sinirle elimi yere vurdum. Aylardır tek bir kelime etmiyordum. Konuşmayı unutmuş bile olabilirdim. Bu evde benliğim solup gidiyordu. Sayısız kez kaçmaya çalışmıştım ama nafileydi. Adam her yere koruma koymuştu. Ne zaman bir plan yapsam planım alt üst oluyor, her seferinde dönüp dolaştığım yer bu oda oluyordu. Ben bu düşüncelerle boğuşurken bir ayak sesi duydum. Kapı yavaşça açıldı, içeriye giriyordu. Arkamda sakladığım bibloyu sıkıca tuttum. Odada tek bulduğum sert cisim bu bibloydu. Bir... İki.. Ve üç... "Konuşmayacak mısın?" Aynı onun gibi ben de hissiz bir şekilde yüzüne baktım. İçimden `şimdi görürsün sen konuşmayı` dedim. Onun beklemediği anda elimde tuttuğum bibloyu tam kafasına attım. Bam! Lanet edilecek kadar hızlı refleksi ile eğildi. Biblo büyük bir sesle birlikte onun kafasını kıracağı yerde kapıyı paramparça etmişti. O da ben de şok olmuştuk. Kendini hemen toparladı, her zaman dağılan ben toparlanan o oluyordu. Benimle alay eder gibi gür bir kahkaha attı. "Ben ancak istediğimde ölürüm güzelim..."

``Namını çok duydum Kara Bela`` dedi karşımda ki keyifle sırıtan yaşlı. Saçları beyazlamış ve dökülmeye başlamıştı, ellerinde kırmızı eldiven vardı birde sol elinde bir baston. Yeşil gözleri iğrenç bir ifade ile bakıyordu

0534: O telefonu bana ulaştırman için bir günün var. İpek: telefondan delileri silen mafya bir konumunu mu bulamıyor. İpek: yazık kıyamam sana. 0534: Sen çok yürek yedin herhalde? 0534: katil var diye bağıran kıza ne oldu? İpek: Polise gitmiş olabilirim 👉👈 0534*: Yazıyor.... Çevrimici... İpek: AY IMDAT BENI KESECEKLER 0534* kişisini engellediniz 0534: Çevrimici... Yazıyor... Çevrimdışı...

Eslem 20 yaşında üniversite öğrencisidir. Hayatına son vermeyi düşünürken birine mesaj atar. Onunla konuştukça bakire ölmek istemediğini fark eder. Ölmeden önce Ateş ile birlikte olmak için çok az zamanı vardır. Çünkü başı beladadır. Acısız ölmek için tek yolu kendi işini kendisi bitirmelidir.

Deniz Belgin ve Umut Arel Arman, iki gizli ajan olarak karmaşık ve tehlikeli bir dünyada görev başındadır. Suç dünyasının derinliklerinden devletin gizli operasyonlarına kadar uzanan bir dizi zorlu görevle karşılaşırlar. Her bölümde, onları bekleyen yeni düşmanlar ve beklenmedik tehlikelerle dolu bir mücadeleye atılırlar. Onların karşılarındaki en büyük engellerden biri, suç örgütü lideri Özgür Cihan Aykan`dır. Yasa dışı işler, illegal yarışlar ve dahasıyla adından çokça söz ettirir. Özgür Cihan suç dünyasında fazlasıyla tanınırken, gölge gibi hareket eden ve hakkında neredeyse hiçbir şey bilinmeyen Bay J, işleri daha fazla karıştırır. Tüm bu görevlerin ötesinde Deniz ve Umut arasındaki duygusal bağ sıklıkla sınanır. Geçmişin izleri ve aralarındaki sırlar bu ilişkiyi sıklıkla zedeler ancak birbirlerine olan güveni ve sevgisi yeniden güçlenir ve onları yine yakınlaştırır. Cesaret, strateji ve duygusal bağlılık arasındaki ince çizgide bulunan Deniz ve Umut`un hem kişisel hem de profesyonel mücadelelerinden alınacak dersler, hayatın zorlukları karşısında dayanıklılığı, sevgiyi ve asıl sadakati gösteriyor.