Bu hikaye de geçenler ve kişiler gerçek değildir kurgudur Savaş yetimhane de büyüyen aile nedir bilmeyen en yakın dostu mert ile ve sonradan katılacak kızı ile ailesini bulma hikayesidir

Beni kırmana değdi mi nisa

St. Petersburg… karın sessizce yağdığı, gecelerin bitmek bilmediği bir şehir. Alina Morozova, geçmişini geride bırakıp yeni bir hayat kurmak için bu şehre geldiğini sanıyordu. Ama bilmediği bir şey vardı… Bazı şehirler insanı çağırmaz. Kaderi çağırır. Bir gece, sisli sokakların ortasında bir adamla karşılaşır. Bakışları buz gibi, sesi ölüm kadar sakin… Aleksandr Volkov. Herkes ondan korkar. Çünkü Aleksandr sadece Rusya’nın yeraltı kralı değildir. Onun karanlığı sıradan bir karanlık değildir… Gölgesi bile ona ait değildir. Ve o gölge, Alina’yı gördüğü an fısıldar: “Bu kadın benim.” Alina kaçmaya çalışır. Ama kaçtıkça şehir daralır. Duvarlar konuşur. Aynalar çatlar. Ve geceleri odasında yalnız olmadığını hisseder… Çünkü Aleksandr’ın gölgesi onu izlemektedir. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir lanet. Bir sahipleniş. Bir karanlık yemindir. Ve Alina artık şunu anlamak zorundadır: Aleksandr onu istemiyor sadece… Gölgesi de onu istiyor.

Çocukluğu Mardin`de geçmiş olan Zehra ve Mardin`in en köklü ailesinin oğlu olan Arslan`ın yolları çakışısa ne olur?

Yeni gelen Alman teknik direktörden sonra yaşadığı sakatlık üzerine Yavuz için artık altyapısından çıktığı Trabzonspor defteri acı bir şekilde kapanmıştır. Yeni başlangıçlar için geldiği Demirliman Spor Kulübü’nde “Alabora” taraftar topluluğunun hedefi haline gelir. Gece Mavisi ve Çelik Grisi formanın ağırlığı tüm bedenini sarmışken Demirliman Kadın Futbol Takımının kaptanı Asiye de dertleri arasına eklenir. Liman Kızı, kulübün rekor para vererek kadrosuna kattığı Yavuz’u boğmamak için kendini zor tutarken, ikinci şansını iyi değerlendirmek isteyen Yavuz tüm bu zorluklara göğüs gerebilecek midir? Kuzeyin Oğlu ile Limanın Kızı... Bu gri şehrin gördüğü en tutkulu fırtına. UYARI: Kitap ilerleyen bölümlerde cinsel içerik barındıracaktır. Eser miktarda da olsa argo ve küfür kullanımı vardır.(gerçekten eser miktarda) Rahatsız olacak olan okuyucuların bunları bilerek kitaba başlamalarını tavsiye ederim. İzinsiz olarak kopyalayan, çalan, intihal yapanlar hakkında yasal yollara başvuracağımı peşinen bildiririm. Keyifli okumalar dilerim...

Üniversiteden arkadaşının doğum gününe giden Sare, gittiği partide polis baskınına uğrayarak gözaltına alınacağından habersizdi.

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Arkadaşına yazacağı sırada yanlışıkla bir numarayı farklı yazıp Rus mafyasına yazar ve o andan itibaren hayatı değişir. Artık Rus mafyasına bulaşan Sedef, rus mafyası olan Vladislav Morozov`ı kendine aşık eder.

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Lidya, geçmişini bir trafik kazasının enkazında bıraktığını sanıyordu. Gözlerinin önünde ölenlerin aslında gerçek ailesi olmadığını öğrendiğinde ise asıl enkazın altına girdi. Gerçek ailesine kavuştuğunda onu sıcak bir kucaklama değil, buzdan bir duvar karşıladı. Kardeşlerinin nefreti ve babasının bakışlarındaki o tarif edilemez tiksinti, Lidya’yı nefessiz bırakıyordu. Fakat bu evde yolunda gitmeyen çok daha korkunç bir şey vardı sanki Karanlık köşelerde kıpırdayan gölgeler, insan diline ait olmayan fısıltılar ve kapıların ardında saklanan tekinsiz bir varlık... Lidya çok geçmeden anlayacaktı ki; bu evde nefes alan tek şey insanlar değildi... Gerçek ailen, senin en büyük kabusun olabilir mi?