23. Bölüm

İşte *5. Bölüm: Sarayın Sessizliği*

---

*5. Bölüm: Sarayın Sessizliği*

Gölge Geçidi’nden geçtiklerinde, karşılarında terk edilmiş bir şehir belirdi: *Eski Eldora*. Bir zamanlar ışıkla dolu olan başkent, şimdi gri taşlara gömülmüş, sessizliğe bürünmüştü. Rüzgâr bile burada sessiz esiyordu — sanki saray, nefesini tutmuş bekliyordu.

Kael, Almira’yı büyük taş kapılardan içeri soktu. Sarayın avlusunda yıllardır dokunulmamış zambaklar solmuştu. Her şey, prensesin kaybolduğu günkü gibi kalmıştı. O an Almira’nın kalbine bir ağırlık çöktü.

*“Burada büyümeliydim…”* dedi kısık sesle.

Büyük taht salonuna ulaştıklarında, bir kadının silueti görünmeye başladı. *Bembeyaz bir elbise*, başında solmuş bir taç... Bu, annesiydi — *Kraliçe Serya.*

Kraliçe, yıllardır kimseyle konuşmamıştı. Kızını kaybettiği günden beri sessizliğe gömülmüştü. Ama şimdi, gözleri Almira’yla buluştuğunda bir damla yaş süzüldü yanaklarından.

*“Almira...”* diye fısıldadı.

Ve ilk kez yıllar sonra, sessizlik kırıldı.

Kraliçenin sesiyle sarayın duvarları titredi. Uyuyan kehanet uyanıyor, saray yeniden yaşam buluyordu. Ama bu sevinç uzun sürmedi. Kael, gölgelerde bir hareket fark etti.

*“Bizi izliyorlar.”*

---

Gölge, sadece dışarıdan değil, sarayın içinden de yükseliyordu. Bir ihanet, yıllardır içerde saklanıyordu. Ve bu sır, Almira’nın ailesine dair son gerçeği de ortaya çıkaracaktı.

-