25. Bölüm

İşte *7. Bölüm: Kardeşle Yüzleşme*

---

*7. Bölüm: Kardeşle Yüzleşme*

Almira, Kael ve annesiyle vedalaşarak yola çıktı. Artık tek hedefi vardı: *Elira’yı bulmak.* Ama onu yalnızca bir kardeş olarak değil, aynı zamanda karanlığın savaşçısı olarak da görecekti.

Geceler boyunca süren yolculuk sonunda, eski bir dağ geçidinin ardında *Gölge Kulesi*'ne ulaştılar. Kael, Elira’nın orada tutulduğunu değil, *orada yaşadığını* söyledi. Lord Malthor onu yıllarca eğitmiş, anılarını silerek kendine sadık bir savaşçıya dönüştürmüştü.

Kulenin tepesine vardıklarında, siyah pelerinli bir kadın ortaya çıktı. Gözleri buz gibi, duruşu kusursuzdu. Kılıcı, karanlık büyüyle parlıyordu.

Kael fısıldadı:

*“Bu o... Elira.”*

Almira, gözyaşlarına engel olamadan ona yaklaştı:

*“Ben senin kız kardeşinim. Elira... Lütfen hatırla.”*

Ama Elira bir an bile tereddüt etmeden kılıcını kaldırdı.

*“Benim kardeşim yok. Ben karanlığın varisiyim.”*

İki kız kardeş, kehanetin iki ucu gibi karşı karşıya duruyordu. Biri ışığın, diğeri gölgenin taşıyıcısıydı. Ama o an, Elira’nın gözlerinde bir şey parladı. Bir anı. Bir fısıltı.

*“Zambak kokusu…”*

Bu, çocukken sarayda en sevdikleri çiçekti.

Kılıcı titredi. Kalbi çatladı.

Ama Lord Malthor, uzaklardan izliyordu ve öfkeyle haykırdı: