Okuldaki herkesin shiplenebildiği bir site kuran Hilal, bir süredir platonik olduğu çocuğun ismini siteye eklemez. Site okulda fazla popüler olmaya başlayınca bu durum çocuk tarafından da fark edilir ve kızın anonim hesabına yazar. “İsmim Hilal bu arada, küçük olmayan Hilal. Seninkini zaten biliyorum ama usulen yeniden söyleyebilirsin.” “Peki Hilal, küçük olmayan Hilal. Ben Pars Ege ama arkadaşlarım genelde bana Yener der.”

Bir gece sokakta Ahmet tarafından bulunan Biricik o gece evlatlık edinilir. Yıllarca beraber yaşadığı aile bir ttafik kazasında ölünce abisiyle yalnız kalır ve hayatın acı darbelerini bir bir yemeye başlar.

Alara yardım etmek isterken yalnışlıkla arkadaşının aşık olduğu çocuğun ikizine yazarsa neler olur? Neler neler olur

Açelya 17 yaşında olmasına rağmen okadar çok şey yaşamıştı ki... Ama herşeye rağmen bir umudu vardı belki kurtulurdu. Peki kurtulursa nolacaktı? Nasıl bir hayatı olacaktı? Gerçekten yaşayabiliyorum diyebilecek miydi? Açelyanın yaralı kalbini onarabilecekler miydi??? ***Kitaptaki herşey bana aittir eğer çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. ***

~Gerçek ailem hikayesidir.~ Güneş Eflah Sarca -5 yaşında kaçırılıp yetimhaneye verilen ardında`da evlat edinilen Güneş`in hikâyesi. -Eğlenceli bir kurgu. Tiktok hesabı: Kitapdunyasi04

Abisini bulamayan Liva, bir anda yalnışlıkla Atlas`a sarıldı. Atlas, şaşkınlıkla,ona sarılan kıza bakıyordu. Liva, başını kaldırıp, "Abi..." diye fısıldadı. Atlas, derin bir nefes aldı, ve konuştu "Söyle abisi"

İstabul Uykudayken Ilgaz ve Doğukan`ın hikayesi olan İstanbul Uykudayken baştan sona yazın okumalık bir genç kurgudur. Ilgaz, hayatının baharında geleneksel Türk aile kültürüne kurban giden kitaplara aşık bir genç kızdır. Bütün hayatı kitap okuyarak, oradaki hayatlara ve aşklara şahitlik edip onlara özenmekle boyalıdır. Bir beyaz atlı prensin ona "Güzelsin." demesinin hayaliyle çatı katı odası ve küçük terasında yaşayan Ilgaz aslına onu çocukluğundan beri seven aile dostlarının oğlu Doğukan`dan bir haberdir. Ilgaz, Doğukan`ı en son onun onuncu yaş doğum gününde görmüş ve onu oraya öylece gömmüştür fakat durum Doğukan`ın için bambaşkadır. Onun gönlünde Ilgaz gömülü olduğu yerde her geçen gün biraz daha yeşermiştir... Vesselam ki... Bu yeşertinin çiçekleri Ilgaz`ın babası Sinan Bey`in, Ilgaz`ı sinirle bir yaz ayının başında apart topar aile dostlarının yanına köyü tatile yollaması ile açmaya başlar... "Güzelsin, Ilgaz. Güzelsin... Her zerrenle, her şeyden."

"Bir doğum, bir ölüm, ve fısıltılarla yazılan bir kader... Bazı borçlar kanla, bazıları ise sessizlikle ödenirmiş..."

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... • ÇOCUKLUK AŞKI •YAŞ FARKI •POLİS/HUKUKÇU •ABİMİN ARKADAŞI •YAŞ FARKI (6) Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara`ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara`da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza`nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara`ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

İntikam uğruna kötü kalpli adam tarafından kaçırılan 2 çocuk biri 6 diğeri 8 yaşında ayliz ve barlas 2 yıl boyunca dağ evinde tutsak edilir kaçmaya çalışırlarsa ve sessiz olmazlarsa şiddet görürler. Ailelerin onları istemeyip bilerek bu adama verdiklerine inandırırlar. 2 yıl sonra kaçmaya çalışırlarken barlası yakalayan kötü kalpli adam onu döver barlasın öldüğünü sanıp kaçar. Aslında o gün barlas ölmemişti acıdan bayılmıştı ama ayliz o gün barlası öldü sandı onu istemeyen ailesi onu bulmasın diye kaçtı. "Barlascım gökyüzü ne kadarda büyük değil mi?" diye sordu ayliz odalarındaki gökyüzünü gösteren devasa cama bakarak. "Evet ay ışığım çok büyük." dedi barlas. "Peki sence bir sonu var mıdır yoksa sonsuz büyük müdür?" diye sordu ayliz. "Sonsuz büyüktür güzelim." dedi barlas. Ayliz heyecanla ona döndü "O zaman birini çook sevdiğimizde ona olan sevgimizi seni gökyüzü kadar sonsuz seviyorum diyer." dedi barlas onun saçlarına bir öpücük kondurdu. "Bende seni gökyüzü kadar çok seviyorum ay ışığım." dedi. Yıllar sonra tekrar evine dönen ayliz bunca acıdan sonra nasıl toparlanıcaktı? Barlasın aslında yaşayıp onu bırakmış oluşunu nasıl hazmedecekti?