Bir yemin, bir kardeşlik ve suskun kahramanların hikâyesi... Gökyüzü bazen sadece bir uçuş rotası değildir. Bazen kaçıştır, bazen kader, bazen de geri dönülmesi en zor yerdir. Toprak ise her şeyi hatırlar... Üzerine düşenleri, gömülenleri ve susarak ayakta kalanları. Sare Türkyılmaz, gökyüzünü mesken tutmuş bir savaşçıdır. ✈️ F-16`sının kokpitinde soğukkanlı, yerde ise sert ve affetmeyen... Onu tanıyanlar bilir: Bakışları insanı diri tutar ama merhameti yoktur. Yerde ise başka timler, başka yaralar ve başka sessizlikler vardır. Bazıları şehit düşer, bazıları hayatta kalır ama bedel öder. Ve bazen... Bir insanın ölmesi gerekir ki gerçekler yaşasın. Bazen hain damgası, bazen yalnızlık, bazen de herkesin sırtını dönmesi gerekir. 🔹 Kardeşlik 🔹 Sadakat 🔹 Fedakârlık 🔹 Sessiz direniş 🔹 Görevle vicdan arasında sıkışan kalpler Bu kitapta kimse kusursuz değil, kimse tamamen masum da değil. (Kitaptaki herşey tamamen kurgudur ve gerçeklerle ilişkisi yoktur. Kurum, kişi ve olay benzerliği var ise tamamen tesadüftür.)

Bilinmezliğin ve Sadakatin Kıyısında: Bir Av mı, Yoksa Bir Avcı mı? Güneşin kavurduğu sonsuz bozkırlardan, gök gürültüsünün saklı gerçekleri fısıldadığı, orman derinliklerine uzanan kadim bir yolculuk... Bu an, sadece bir kaçırılma hikayesi değil, iki farklı dünyanın, iki keskin iradenin ve iki köklü kültürün amansız çarpışmasıdır Bir tarafta İslam onurunu ve Hak korkusunu kuşananlar, diğer tarafta inançsızlığın, ve katı bozkır kanunlarının gölgesinde büyüyenler... Karakilıç ve İslam Turan obaları arasında başlayan bu fırtınada, "her `av` göründüğü kadar masum, her avcı ise sanıldığı kadar zalim değildir." Ormanın derinliklerinde kurulan bir ip ağı, sadece bir bedeni değil; koca bir boyun kaderini birbirine düğümlüyor. Bir derenin iki ucunda kalanlar bir oyunun sınırında mücadele veriyor. Ramazan`in ilk huzuruyla başlayan bu serüvende; hançerlerin keskinliğinden daha sivri dillerle yapılan savaşlara, gizli patikalara ve asil kimliğini bir zırh gibi kuşanan vakur bir bey kızının asil direnişine şahitlik edeceksiniz. Bir bey kızı ve bir bey oğlu birbirinden zıt iki obanın akibetini farkında olmadan belirlediğinde artık bazı hisler için çok geç kalinacak. Gök gürültüsü ve yağmur yaklaşırken, herkesin bir taraf seçmesi ve ait olduğu yeri bulması gerekecek..

"Leyla ve Vefa`nın karanlık bir labirentte verdikleri mücadele, hiç beklenmedik bir sesle sarsılır. Arkadaşlarını bulduklarını sandıkları an, aslında büyük bir tuzağın içine mi düşmüşlerdi? `Kaçış Melodisi`, gerilim ve sadakatin sınırlarını zorlayan bir yolculuk."

Bir ev, bir sır ve susturulan gerçekler… Murat, gündüzleri kendi dükkânında çalışan, geceleri ise kimsenin bilmediği bir hayatı yaşayan bir adamdır. Annesinin evlilik hayalleri, mahalle baskısı ve gizlenen ilişkiler, tek bir akşamda iç içe geçer. Söylenen bir yalan, kapanan bir kapı ve geride kalan kırık kalpler… Bazı gerçekler saklandıkça büyür. Bazı suskunluklar ise en yüksek çığlıktır. Bu hikâye; aşk, korku ve cesaretsizlik arasında sıkışmış hayatların, bir çay masasında dağılan dengelerin ve “şimdi değil” denilen anların romanı.

Binbir gece boyunca ölümü erteleyen o kadim hikayeler sona erdi. Şehrazat sustuğunda, kelimelerin gücü tükendi ve şimdi kaderin konuşma vakti geldi. Mor alevlerle yanan tekinsiz bir gökyüzünün altında, çölün altın şehri tüm ihtişamıyla kervanları yutmak için bekliyor. Ancak kumların üzerine terk edilmiş, paramparça bir el aynası, bu ışıltılı görüntünün ardındaki karanlık hakikati fısıldıyor. Görünenin ötesine bakmaya cesaret eden gizemli bir kız, o kırık yansımaların arasında sadece kendi geçmişini değil, yaklaşmakta olan felaketi de görüyor. Aynanın her bir parçası farklı bir yalanı gösterirken, doğruyu bulmak ölümcül bir oyuna dönüşecek.

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Üniversitedeyken hoşlandığı çocuğu kıskandırmak için gidip sınıfın inek çocuğunun kucağına düşer. 🎀 Adam, yıllar sonra öğretmenlik yaptığı köyde gözükara ve Karadenizli bir Yüzbaşı olarak karşısına çıkar. "Sıcaklığın hala kucağımda öğretmen hanım."

Bazı kahramanlar kılıç taşır. Bazıları kurşun yağdırır. Bizimkiler mi? Dürüm sarar, kahkaha atar, kürek sallar ve şehirleri yakar. Bu hikâye, kahkahaların kurşunlardan daha ölümcül olduğu bir şehri anlatıyor. İhanetle, kanla, ama hep bir kahkahayla yazılan bir hikâye bu. Tunahan... Şehrin en şakacı, en ölümcül, en kahkahalı tetikçisi. Yanında bomba manyağı Serdar, kürek sevdalısı Tosun ve strateji ustası Yusuf var. Ve tabii, gölgelerden sızan eski bir hayalet: Valeria. Aşk var mı? Var. İhanet var mı? Dibine kadar. Kahkaha var mı? LAN TABİİ Kİ VAR! Bu şehir kanla yazıldı. Dürümle taçlandı. Ve kahkahayla hüküm sürdü. Eğer hayatın seni köşeye sıkıştırdığı bir anda gülmeyi unutursan, sana bir dürüm fırlatacak ve kulağına fısıldayacaklar: > "Kahkaha atmayan şehirler çürümeye mahkumdur." Hoş geldin Dürüm Krallığı`na. Sana kahkahaların en kanlısını vaat ediyoruz. Ve unutma... Son gülen, en kanlı güler.

​"Meryem, İstanbul`un kalabalığından uzak, eski bir ahşap konakta, dedesinin fısıltılı dualarıyla büyümüştü. O`nun dünyası, beş vakit namaz, komşuya uzanan bir tabak aşure ve Kur`an kursunda ezberlenen ayetlerin dinginliğinden ibaretti. Ta ki, o gece kapısı, kanlı bir tişört ve fırtınalı gözlerle gelen Ayaz`a açılana kadar. Ayaz, şehrin karanlık yüzünün, namı diğer `Çakıl`ın, ta kendisiydi. Ve şimdi, Meryem`in saklı cenneti, cehennemin kapısını çalmıştı."

Aslı 26 yaşına girmek üzere olan bir kadın. Hayatında bir şeyleri ertelememeye karar verir ve teyzesi vesileyle görücü usulü birisiyle tanışır. Ama işler tahmin ettiği gibi gitmez. "Sen, diş doktoru falan mısın?" "Hayır. Neden ki?" "Bilmem" Eli mevcut durumumu ve az önce bir anlığına dalgınlıkla yaptığım hareketi işaret ediyordu. "Mesleki deformasyon sandım da" Aydınlandığımı mimiklerime eklediğim yetmiyormuş gibi sözcüklerime de ekledim. "Ha yok. Ben aşçıyım." Kaşları hayretle havalandı. "Aşçı?" "Evet aşçı. Ben Aslı Kızılsoy. Tanıştığımıza memnun oldum" Elindeki şampuanı bırakıp rahat bir ifadeyle elini uzatıp elimi sıktı. "Doğukan Çeviker." Çapkın bir şekilde göz kırptı. "Bende tanıştığıma memnun oldum."