Rize’de yaşayan zeki ve cesur bir köy kızı olan Arina Gökalp, bir ikindi vakti çaylıklarda dolaşırken bacağından ve kolundan vurulmuş, ağır yaralı bir asker bulur. Yaralı adam, Yüzbaşı Savaş Akçağ Yıldıran, kimseye durumu anlatmamasını rica eder. Arina, adamı terk edilmiş bir taş eve götürerek yaralarını tedavi etmeye başlar. Savaş, gizemli bir şekilde peşindekilerden kaçtığını söylese de, daha fazla bilgi vermez. Arina, ailesine durumu belli etmeden ona yardım eder ve olayın bir sır perdesini araladığını hisseder. Bu karşılaşma, Arina’nın hayatını sonsuza dek değiştirecek olayların başlangıcı olur.

Oğuz, bordo bereli bir asker olarak vatanı için hayatını adarken, annesi Emine Hanım onun artık yuva kurmasını istemektedir. Mahallenin çalışkan kızı Sıla’yı gelin adayı olarak seçse de, Oğuz bu fikre asla yanaşmaz. Ancak kaderin oyunuyla, Oğuz ve Sıla’nın yolları beklenmedik şekilde kesişir. İstemediği bu kız, zamanla Oğuz’un kalbinde yer etmeye başlar.Sıla’nın Oğuz’un görev yaptığı şehre atanmasıyla, zorlu bir aşk hikayesi başlar. Peki, Oğuz’un savaş alanında çelik kadar sağlam olan kalbi, aşk karşısında aynı direnci gösterebilecek mi?

YETİŞKİN İÇERİKTİR!!! Her insanın yazgısı anne rahmine düştüğü ilk andan itibaren yazılırmış. İnsan yaşamı da doğduğu ilk andan itibaren ya kendisine yazılan yazgıyı kabullenmekle ya da o yazgıyı değiştirmekle savaşarak geçermiş. Benim yazgımsa daha dünyaya merhaba demeden belirlenmiş. Karanlık bir ailede doğan bebeğin büyürken ışığı bulma umuduyla savaşması… İnsan kaderini değiştirebilir mi? Peki değiştirdiği kader onu kabul eder mi? Ben Yazgı… Yazgı Ulusoy! Benim hikayem beni karanlık dünyalarına getiren ailem ve o karanlığın doğduğum an ismimi belirleyen adamla zifiri karanlığa bürünmesi üzerine kuruldu. Fakat unuttukları şey kaderin gayrete aşık olmasıdır!

(Kitap oluyor) "Sadece bir mesaj bütün kaderinizi değiştirebilir mi?" 1.kitap 66 bölümdür. :) (3 kitaplık bir seridir) Modeller isteğe göre imza gününe gelecekler:)

Bir dönem kitabı

BİR KERE AH ETTİYSE YÜREĞİN BU HİKAYE SENİN İÇİN...

İmkansızlık nedir bilmiyordum , ne istediysem almayı başarmış ne yapmak istediysem yapmıştım . Ama o beni imkansız nedir onunla tanıştıran adam . Ay güneşe aitti onun ışığı olmadan yapamazdı , ışık yayamazdı karanlığa aydınlık olamazdı . Ay Güneşe hep muhtaçtı ama asla yan yana durmazlardı bir gökyüzüne sığamaz sürekli birbirlerini kovalarlardı . İşte biz o kadar imkansızdık güneş ve ay kadar imkansız .

Başıma ne mi geldi? Bir adama tutuldum, görür görmez. Sonra bir duydum ki o da bana tutulmuş. Evleneceğimizi duyurduk tüm köye. Düğünümüze kadar günlerce onu hayal ettim, aşkımı körükledim. Sonra düğün günümüzde bir adam çıkageldi kapıma, elinde atıyla. Onun olması gereken yerde, ardında bir kalabalıkla duruyordu bu adam. Gelinini almaya gelmişti belli ki, beni. Ben sevdiğim adama değil başka bir adama gelin oldum. İşin daha da kötü yanı sevdiğim adamın yaşadığı eve gelin gitmemdi. Bir insanın başına bundan daha kötü bir şey gelebilir miydi?

Ama içimdeki yılların verdiği hayal kırıklığı ve ezilmişlik duygusu beni durdurdu. Usulca kafamı çevirip anneme baktım. "Bir söz var bilir misin?" Ne dediğimi anlamak istercesine baktı "Bir şeyden ne zaman vazgeçersen, o şey vazgeçtiğin gün sana gelir, derler." İstemedende olsa kırgın şekilde baktım. "Senin, beni sevebilme ihtimalinden yıllar önce vazgeçtim. Ama senin sevgin bana hiç gelmedi," gözlerinde anlandıramadığım bir duygu belirdi. Boğazımda yanma hissi oluştu "Anne." Benden hiç bir zaman duymadığı `Anne` kelimesini duyduğunda afalladı. Bana bakan gözlerinde ilk defa iğrenmeden farklı bir duyguyla, şaşkınlıkla baktı.

"sinir en büyük koruma kalkanım şimdi sen bana sakin ol diyorsun ya bu bana kendini koruma kalkanını indir ve savunmasız kal diyormuşsun gibi geliyor..."