Aynı Ateş, geçmişinden kaçarken aynı kaderin içine düşen iki askerin hikâyesi. Ailesinin zorla evlendirmek istediği adamdan kaçan Nehir, yıllar sonra “Ateş” kod adıyla asker olur. Yeni timine katıldığında karşısına çıkan komutan ise geçmişte nikâh masasında bırakıp gittiği adamdır: Sarp Kara (Barut).

- Anlaşmalı evlilik - Asker kadın ve erkek karakter - Yıllar sonra karşılaşma

İlk kitabım hatta kitap bile olacağı şüpheli ama bi bakarsanız sevinirimm

Bir patlamadan sağ çıkmak, hayatta kalmak değildir. Bazen insan, bedeni kurtulsa bile kendini kaybeder. Selim uyandığında saat durmuştu. Zaman, aynadaki yüz ve geçmiş… Hepsi yerli yerinde gibiydi ama ona ait değildi. Herkes “geçti” diyordu. Oysa Selim için hiçbir şey bitmemişti. Kırık aynalar, terli geceler ve susturulamayan anılar arasında tek gerçek vardı: Selin. Kardeşi. Onu hayatta tutan son bağ. Bu hikâye; – travmanın, – hayatta kalmanın bedelinin, – bir insanın kendisiyle ve geçmişiyle verdiği sessiz savaşın hikâyesi. Bazen bir yumruk atarsın, karşındaki düşman değildir. Bazen kapıyı kapatırsın, içeri giren sensindir. Köstekli Saat Durduğunda, unutamayanların, susanların ve birbirine tutunarak ayakta kalanların hikâyesi.

Garip bir adam çok konuşmaz az yer az içer Sende uzaklaşmam lazım ama bir şey beni sana çekiyor

Rastgele dşnednlewşşwöwsömrneklwğwslnftbdl

Bu kitabı hislerime karşı yazıyorum. Hayatım içerisinde, yaşamımda çokça kez duygularım içinde kayboluyorum. Ve aklıma böyle bir kitap geldi. Bu kitabın bana ve sizlere de iyi gelebileceğini düşünüyorum. Eğer size iyi geldiyse ne mutlu bana.

Ve bazen, en derin iz tahtada kalan değil, söylenmeyen cümledir.

Gökyüzü kirliydi ama hâlâ oradaydı. Bulutların arkasında, inatla. Ben çekiliyordum, geri. Hayattan birkaç adım uzaklaşarak. Hiçlik sessizdi. Ne yargı vardı, ne acı. Ama içimde bir şey direniyordu. Bir yüz, bir ses, yarım kalmış bir his. Ve o an şunu anladım: Beni hayata bağlayan şey yaşamak isteği değildi. Birine, daha dönememiş olmamdı.

Bu kelime, Rus bozkırlarında doğmuş, soğuk rüzgarların fısıltısıyla çelikleşmiş bir anlam taşır: Asker. Ancak bir Saldat olmak, sadece üniforma giymek, emir dinlemek değildir. Bir Saldat, can pazarında vatanı için en önde duran, geri çekilmeyi lügatinden silmiş, çelik sinirleriyle ölümün gözünün içine bakan kişidir. O, sadece bir piyade değil; bir kalenin son taşı, bir umudun son neferidir.

Belayı üstüne çeken çok acılar çekmiş bir kı olan çigdem albayrak ve ona yıllardır aşık olan yüzbaşı tahir türkşanlı

Yaralı asker ile onun hayatını kurtaran doktorun hikayesi.

Bu bir veda değil,kalbe bırakılmış bir söz. Hasret büyür zaman geçer; Ama umut hep yerinde kalır. Çünkü bekleyen bilir: Gerçek sevda,yolunu kaybetmez

Askeri kurgu yazdım ama yarım

Gülseren herzaman isminin ona bir bedel yaşattığını hissetmiştir hala da hissetmekte… Dünyaya geliş açımız farklı olsa da her bir kulun bir kapanmayan yarası vardır.İlk başlarda o yarayı ufak bir sıyrık ile geçiştiririz halbuki haberimiz yoktur ki en büyük yaralar küçük sanınan yaralardır.❤️‍🩹 Hazır mısınız iyiliğin bedelini ödemeye!!..🔥

O karargahta heybetiyle giderken arkasında ben o heybetli vücudu süzüyordum ama hayır olmaz deniz o seni hatırlamıyor bile...

​"Tanışmaları bir tesadüftü, aşkları ise dilden dile dolaşan bir efsane..." ​ Bir yanda adaletin sesi bir Kraliçe, diğer yanda vatanı için yaşayan bir Kral. Kader onları en zirvede birleştirdi, ancak pusuda bekleyen bir ayrılık her şeyi paramparça etti. ​Tam iki koca yıl... Birbirine ait olan iki ruhun arasına, düşman eliyle koca bir uçurum kazıldı. Şimdi ellerinde kalan tek şey, nedenini bilmedikleri bir sızı ve birbirlerine yabancılaşmış iki beden. ​Kral ve Kraliçe, çalınan hayatlarının enkazı altından birbirlerini yeniden bulabilecek mi?