Cepheden yazılan bir mektup… Adaletle savaş arasında kalan iki kalp… Erdem, vatanı için canını ortaya koyan genç bir askerdir. Öykü ise adalet uğruna mücadele eden güçlü bir avukat. İkisi de farklı cephelerde savaşır. Biri silahla, diğeri kelimelerle… Aralarındaki tek bağ, gecenin karanlığında yazılan mektuplardır. Her satırda özlem, her kelimede korku ve umut vardır. Ancak bazı gerçekler vardır ki, ortaya çıkarsa her şeyi değiştirebilir… Karanlık, görev ile aşk, vicdan ile sadakat arasında kalan iki insanın unutulmaz hikâyesi.

Sınıra göreve giden doktorun ve askerin yaşadığı gerilim dolu olayları

İki askerin birbirine olan aşkı...

Yıllar önce birbirlerini çok seven iki dost, şimdi ise yok oldu...

İnsanların çoğu özgürlüğü gökyüzünde arar. Ama bazı insanlar başlarını yukarı dahi kaldıramazlar...

“Ben geçmişimi kırık sanırdım..Seninki paramparçaymış..” Yalandan nefret ederdim,çünkü yalan söylediğim için hayatım mahvoldu. Tercihlerden nefret ederim çünkü,tercih edilmediğim için ben asla ben olarak kalmadım. Veda Akdağ..25 yaşında bir anasınıfı öğretmeni.Her zaman hayat dolu,neşeli,güler yüzlü bir öğretmen,bir kadın,bir cesaret timsahı.O yaşından bu yaşına kadar kendisine asla ikinci bir seçenek sunmadı..Çünkü sunarsa seçmediği seçenek için her zaman vicdan azabı çekecekti.O yaşından bu yaşına kadar asla yalan söylemedi..Çünkü o hayatında söylediği ufacık bir yalandan bile dağ yaratmış biriydi..Peki o yaşında neler yaşamıştı? Alp Arslan Özdemir..Vatanına bağlı,vatanı için her şeyi göze alabilen ve almış olan bir asker..Bu yaşına kadar yaptığı hiçbir şeyden pişman olmazdı,çünkü o her zaman bir adım atmadan yüz kere düşünürdü..Tabi konu vatan olunca bir kere bile düşünmeden kararlar verirdi..Allah işte o kararlardan birinde onu ölmek isteyecek kadar pişman bırakacaktı.Peki neden?Şayet konu vatansa neden pişman olacaktı?

KÖR NOKTA; İLKİM TURHAN BARIN ALP AKTÜRK

İnsan var olabilir mi ruhu olmadan? Sevebilir mi bedeni olmadan? Hissedebilir mi dokunamadan?

Savcı Dilay Alkım ve Üsteğmen Alphan Koray`ın kaderin onlara oynayacağı bir oyun ile hayatlarının değişmesi, yaşamanın sonucunun ağır olacağı bir dünyaya adım atmaları. Savcı&Asker kurgusu

Babası ve annesinden çocuk yaşta koparılan Manolya, dedesi ve anneannesi ile hayatını sürdürür. Ecel anneannesi ve dedesini aynı anda teslim alınca Manolya derin bir depresyona kurban gider. Onu bu ölüm çukurundan çıkaran ise hayatına yeni adım atmış Pamir`dir. Manolya`ya ise miras kalan tek şey anneannesinin büyük, yeşil taşlı yüzüğüdür. Zaman ilerledikçe Manolya, hayatında bazı şeyerin yön değiştirdiğini hisseder ve bunun peşine düşer...

...güçlü bir kızın hayat hikayesi

Karadeniz yanarken biz nasıl su olalım

Rus`yada görev yapan, bir asker timi`ni kaybeder. Bunun üstüne görev için özel olarak Türkiye`ye getittirilir.

Duyguların olmadığı vatan uğruna aşk...

Merhabalar, uzun zaman sonra geri döndüm ve Wattpadde çok okunan o kitabı silip buraya yükledim. Saçma bir karardı fakat burada daha fazla okunur diye düşünüyorum.

Olağanüstü bir sevgi, şiddetli bir arzu…

Bu kitap benim hayallerim. umarım beğenirsiniz 🌟💞🐙🌸

~1 Yıl önce~ Üstümdeki kamuflaj`a son kez dikkatlice göz gezdirdim, evet şimdi hazırdım. Bir göreve çıkıyorduk. Tamı tamına bir buçuk yıldır uğraştığımız, bulmak için her şeyi yaptığımız kod adı Cevdet olan bir terörist`i yakalamak için. Sonunda yerini tespit edebilmiştik. Bakalım bizi özlemiş miydi? Zira ben kendisini çok fazla özlemiştim. Ona bir bıçak borcum vardı. Ona bu bıçağı yedirmeden dönmeyecektim.

Bir asker ve savcı birbirinden haberleri olmayan...

Git ve arkana bakma...İyiliğin için git

bazı yaralar hiç kapanmaz... "Sen beni ilaç sandın ama ben zehirin ta kendisiyim Tolga" "Zehirsin ama bana ilaç gibi geldin Efsu"

Gökyüzüne Baktığımızda Güneş Bizden Işığını Esirgemiyorsa Birileri Bedelini Ödediği İçindir... Bedel Ödeyenlere Saygılarımla...

Güldüğünü duydum. ‶Yıllar önce öptüğün yerlerin üzerine,ʺ dedi, alaycı bir ses tonuyla. ‶Şimdi yaralar mı açıyorsun, Üsteğmen?ʺ Dediğini beklemediğimden, bir an için gözlerimin yandığını hissettim. Doğruydu. Öperdim; tam gamzesinin üstünden öperdim. ‶Evet, aynen öyle yapıyorum.ʺ İçimde başlayan sızıntı, hiçbir şekilde dışıma çıkmıyordu. ‶Bazı şeyler yarayabilir ama yaralayadabilir, Komutanım.ʺ 20.02.2026 22.02.2026 21.30` 20.38`

Adliye de müvekkili tarafından yaralanan Avukat İklil, adliye de karşılaştığı Üsteğmen Kılıç tarafından kurtarılır. İklil, mavi gözlü askeri bir daha göremez. Ancak kader onları bir görev de tekrar bir araya getirir.

Bozkurt timine hosgeldin" soğuk ve mesafeli sesi ile tavrını koyan genç kadına baktı bir süre Yaman, yutkunarak karşısında ki insanlara yeniden baktı. Nasıl alışacaktı buraya? başını ağır bir şekilde sallayıp "Sağolun " dedi elinde ki bavula goz ucuyla baktı Efil yıllar sonra yeniden kaderin bu adamla yollarını birleştirmesi muazzamdı. Boğazını temizleyip, "Bozkurt Timi! yeni arkadaşımız, Yaman Koral`a bir hosgeldin demek yok mu?" İlk defa time yeni biri girdiğinde hosgeldin demek yokmu? diyen kadına oldukça şaşkındı Bozkurt timi ama ,ise sesini çıkarmadan "Emredersiniz komutanım" deyip Yamanın yanına gitmişlerdi. Yaman oradan uzaklaşırken arkasından sert gözler ile duygu barındırmayan kadına bakmayı ihmal etmedi. Gittiğine emin olduğu adamın arkasından daha fazla beklemeyerek tuvalete koştu. kendini bir kabine kilitleyip hıçkırıklarını eli ile kapattı. Neden gelmişti ki? Tam onu unutmuşken neden kendini tekrar hatırlatmıştı ki? Eli usulca karnına gitti. Belki hicbirsey yoktu ama birzamanlar vardı. Bebeği olacaktı ama elinden alınmıştı hersey.... sinir ile elini geri çekip karnına vurdu. Ona ne oluyordu ki kendinden gitmişti hersey.... Ona ne oluyordu?